Het HondenForum

23 mei 2011: vanmiddag zijn Thijs en ik samen bij Kees geweest omdat ik niet alleen het bloedoor maar het gehele technisch onderhoud van Thijs wilde bespreken. Thijs heeft een wat bol buikje waar ik wat vraagtekens bij had maar voorlopig kunnen we het gewoon houden op het standaard antwoord dat ik maar lolllig gaf: "alles wat bovenop zat is naar onderen gezakt". Kees vond een shot anabolin zeker op zijn plaats en de Rymadil moet, in ieder geval de komende tijd, opgehoogd naar 2 per dag. Mocht hij er niet meer van gaan bewegen (Thijs is immers van nature liever lui dan moe) dan volstaat 1 per dag.

En het bloedoor is leeggezogen, fluitje van een cent en een injectie antibiotica er achteraan om te voorkomen dat het gaat ontsteken. Indrogen is wat Kees betreft géén optie omdat het erg pijnlijk is voor een hond. Helemaal als het kraakbeen erdoor gaat verdwijnen. Opereren is het allerbeste maar als we er op deze manier mee weg kunnen komen dan hebben we dat het liefst.

En verder was het er weer allerprettigst, Kees heeft in alle rust geluisterd, gevoeld en betast. We hebben goed gepraat en besproken en dat stelt gerust, het lijkt erop dat we er weer een tijdje tegen kunnen.

(15 mei 2011) Zo'n 3 weken geleden is Kaatje van de andere hoek geholpen aan een bloedoor. Narcose, matje van hechtingen en 2 weken met een kap op haar kop.

En wat voel ik net bij Thijs? Een bloedoor . De bazen van Kaatje hebben al meegekeken.

Ik zie erg tegen een narcose op want met zijn kruisband heeft dat echt een jas bij hem uitgedaan. Kan een bloedoor alleen zo verholpen worden of zijn er andere opties?

We gaan morgen vanzelfsprekend Marcel en Kees bellen.

Zelf lijkt hij er overigens weinig last van te hebben, hij is hooguit zwaar ondeugend.

Miep heeft het vorig jaar ook gehad (twee keer zelfs, beide oren achter elkaar). Beide keren vanzelf ingedroogd. Ze had er ook totaal geen last van, ging ook niet flapperen met haar oren. Ome Marcel heeft ze er dus niet voor hoeven bezoeken.

1 van mijn Berners heeft een bloedoor gehad en daar is destijds niets aangedaan. Eigenlijk is het toen ook heel mooi weer goed gekomen, het werd geen bloemkooloor in ieder geval.

Het is nog niet tot onderaan, komt dat nog of hoeft dat niet?

Het bovenstaande sterkt de mens, ik zag de bui al helemaal hangen.

bram en thijs schreef:Het is nog niet tot onderaan, komt dat nog of hoeft dat niet?

Dat was bij Miep ook niet. Moet wel zeggen dat het eerste oor best lang heeft geduurd hoor (voor mijn gevoel dan). Maar je zag er niets van en zolang ze er geen last van had heb ik er niets mee gedaan. En de plek bleef hetzelfde, niet groter of dikker in elk geval. En zo ineens was het weg.

Bij Jazz ging het net als bij Miep

Overigens kon je het wel zien hoor, maar dat was omdat ik het wist. En nu zijn het gewoon weer twee keurig platte flappertjes. Het ergste oor was dus in mijn onderschrift voor de kijker het rechteroor van de rechter hond. En de plek zat gewoon midden op haar flapper, zeg maar. En de plek was zo groot als een euro en misschien 8 mm dik ofzo.

Laten we hopen dat het bij Thijs ook zo gaat. Ik heb al tegen hem zitten foeteren dat ik not amused ben maar hij kakelt met een vrolijke lach alleen maar een grote bek terug .

Ik heb geen idee wat een bloedoor is

Odi schreef:Ik heb geen idee wat een bloedoor is

Alsof de flapper een pepermuntkussentje is.

Jurek heeft het ook twee keer gehad. De eerste keer heeft de DA het leeggetrokken met een naald. Gewoon zonder narcose want het is hetzelfde als normale bloedafname. De tweede keer heb ik even gewacht en toen is het ingedroogd. Jurek heeft nu een verdikking en een soort golf in het oor. Hij en wij hebben er geen last van.

Nikkie had een paar jaar terug ook een bloedoor is gewoon goed gekomen.

Hier ook geen operaties. Bij eentje is het zo weg gegaan maar zie nu op oudere leeftijd dat het toch een beetje begint te schrompelen. Bij een andere na een week leeg laten trekken (zonder roesje inderdaad) en daar zie je niets meer van.

Ze kunnen het eventueel uitzuigen en dan inspuiten met een middel wat ervoor zou moeten zorgen dat het oor niet meer vol loopt.
Geeft geen goede garantie overigens maar het is te proberen.

De buuf kwam nog even nuanceren (ze waren aan het eten toen ik met Thijs binnen kwam vallen) en bij Kaatje moest het met een operatie omdat het onderin zat. Het is hen overigens vies tegengevallen, zeker ook omdat Kaatje het verband meteen wegpeuterde en er een bloedbad ontstond.

We kijken het deze week aan, over een week kunnen we het altijd nog leeg laten zuigen door de dokters.

Mijn honden hebben het nog nooit gehad (hun oortjes zijn daar ook te klein voor, denk ik) maar mijn, inmiddels overleden, kat Parcival wel. Met dank aan de buurkat die hem gebeten heeft.
Moest wel geopereerd worden en zaten er een stuk of 20 hechtingen in dat kleine oortje. Is trouwens nog een drama geworden. Uiteindelijk is het puntje van zijn oortje afgestorven (verkeerd geplaatste hechting) en heeft hij 2x 4 weken met een kap om moeten lopen.

Casper heeft het 2 keer gehad en dat is toen ook leeggezogen,hij heeft er alleen een heel klein hard stukje in zijn flap van overgehouden.
Floris heeft het laatst pas gehad en die heb ik meteen een aantal dagen Traumeel tabletten gegeven en het is toen van zelf opgelost.
Dat zou je dus ook kunnen proberen.

Beau heeft ook aan allebei zijn oren 'n bloedoor gehad, ik ben er wel mee naar de DA gegaan en heb het laten behandelen, hij kreeg een prik om rustig ( licht roesje ) te zijn, en toen heeft de DA het oor leeg getrokken met een spuit, en er een soort lijm in gespoten. Toen kreeg hij nog een spuitje om weer helemaal goed bij te komen.
Als je het niet laat behandelen en de pech hebt dat het bloed gaat stollen in de flap, dat de hond dan allemaal harde knobbels in het oor krijgt.

Shadow heeft het hier ook gehad, beide kanten
bij het eerste oor, eerst alle dagen 3 tot 4 keer leeggetrokken, daarna couperen overwogen, omdat hij met zijn oren bleef slagen, maar omdat zijn oor al te "week" was, niet laten doen, gewoon zo gelaten en nu is het verschrompeld
kort daarna kreeg hij het in zijn andere oor ook, maar dat hebben we gelijk zo gelaten, tenzij het helemaal warm werd (bij hem zaten bij beide oren, heel de "flappers" vol bloed) dan maakte ik het leeg, verder niets aan gedaan en ook daar heeft hij een verschrompeld oor
Shadow ziet er nu zo uit

Zie pagina 1, bovenaan.