Het HondenForum

Vanmiddag loop ik met de honden door het park als er op een bankje ouders met 2 kleine kinderen zitten te lunchen. Het oudste meisje, ik denk een jaar of 6, zegt tegen haar moeder dat ze haar broodje niet meer lust. Moeder zegt dat ze het toch op moet eten.
Ondertussen is Henk bij het bankje gaan zitten en kijkt de mensen vragend aan. Mee dat ik zeg dat hij bij mee moet komen en niet moet schooien, gooit het meisje haar broodje naar Henk. Die hap-slik-wegt het in een paar tellen en het meisje zegt triomfantelijk dat ze het nu niet meer op hoeft te eten.
Terwijl moeder op het meisje moppert, zegt het jongste meisje, ik denk een jaar of 4, iets over een zielig hondje. Ze wijst naar Cena en hop! Haar broodje gooit ze lachend richting Cena.
Cena kijkt vragend naar mij en gaat het dan snel halen. Ook weer hap-slik-weg. Terwijl moeder ook op haar jongste dochter moppert, lacht vader zich een breuk. Hij stelt voor zijn broodje naar mij te gooien, omdat het anders zielig is voor mij.

Ik loop lachend, maar met een rap tempo door. Ik wil geen getuige zijn van de huwelijkscrisis die vervolgens dreigde te ontstaan! :N:

Tara schreef:En om dit soort dingen te voorkomen, leren mijn honden als pup zo'n beetje als eerste om op commando dingen uit te spugen.
Als gooit iemand een biefstuk met champignonroomsaus voor ze neer, ze mogen het van mij niet opeten.
Ik wil niet dat ze van straat vreten, en ik wil ook niet dat andere mensen ze voeren.

Dat wil ik ook niet, maar Henk is een zwerver geweest en het is heel moeilijk af te leren dat hij nu in een keer niet meer van straat mag eten. Tot een jaar geleden was dat zijn enige manier om te overleven.
Als ik echt wil, spuugt hij het wel uit, maar dat vereist supervlugge reacties en die heb ik gewoon niet altijd.
Omdat de mensen zelf van de broodjes aten (met kaas overigens) en ik daarmee aanneem dat ze niet vergiftigd zijn, ben ik in deze niet boven op Henk gedoken om het broodje uit zijn strot te trekken.

Ik zou niet meer bij komen van het lachen!

Tara schreef:En om dit soort dingen te voorkomen, leren mijn honden als pup zo'n beetje als eerste om op commando dingen uit te spugen.
Als gooit iemand een biefstuk met champignonroomsaus voor ze neer, ze mogen het van mij niet opeten.
Ik wil niet dat ze van straat vreten, en ik wil ook niet dat andere mensen ze voeren.

Ik vind het ook niet netjes als ze gevoerd worden, maar dit zijn kleine kinderen en die weten niet beter. Ik vind die opmerking van die man wel

SannePP schreef:Vanmiddag loop ik met de honden door het park als er op een bankje ouders met 2 kleine kinderen zitten te lunchen. Het oudste meisje, ik denk een jaar of 6, zegt tegen haar moeder dat ze haar broodje niet meer lust. Moeder zegt dat ze het toch op moet eten.
Ondertussen is Henk bij het bankje gaan zitten en kijkt de mensen vragend aan. Mee dat ik zeg dat hij bij mee moet komen en niet moet schooien, gooit het meisje haar broodje naar Henk. Die hap-slik-wegt het in een paar tellen en het meisje zegt triomfantelijk dat ze het nu niet meer op hoeft te eten.
Terwijl moeder op het meisje moppert, zegt het jongste meisje, ik denk een jaar of 4, iets over een zielig hondje. Ze wijst naar Cena en hop! Haar broodje gooit ze lachend richting Cena.
Cena kijkt vragend naar mij en gaat het dan snel halen. Ook weer hap-slik-weg. Terwijl moeder ook op haar jongste dochter moppert, lacht vader zich een breuk. Hij stelt voor zijn broodje naar mij te gooien, omdat het anders zielig is voor mij.

Ik loop lachend, maar met een rap tempo door. Ik wil geen getuige zijn van de huwelijkscrisis die vervolgens dreigde te ontstaan! :N:

da's humor

Das nog netjes, Ushi had het denk ik gewoon gepakt

xsharingx schreef:Ik zou niet meer bij komen van het lachen!

ik kom nu al niet meer bij, wat een geweldig verhaal

*Schater*

Geweldig die opmerking van die vader, alleen daardoor al zou ik niet meer boos op Chica kunnen worden als die dat broodje had opgegeten. (die weet nl dondersgoed dat ze absoluut niets mag pakken van kleine kindjes of het nou gegooid wordt of valt gewoon afblijven)

't Kan altijd gebeuren zeker met kleine kinderen en bij een ooit een zwerver hondje is het bijna onvermijdelijk. Het zou denk ik anders zijn als het iets zou zijn waar hij goed ziek van zou worden (al is dat bij dat soort hondjes niet voor te stellen omdat ze alles hebben gegeten wat los en vast zat om in leven te blijven)

Het was ook best komisch! Ik moest vooral erg lachen om de boze moeder en de droge reactie van vader! Als blikken konden doden.... mams was niet blij!

Whahaha ik vind het ook wel een komisch verhaal!

Vooral die opmerking van die vader :lol:

Wat lullig dat jij geen broodje kreeg zeg

SannePP schreef:Het was ook best komisch! Ik moest vooral erg lachen om de boze moeder en de droge reactie van vader! Als blikken konden doden.... mams was niet blij!

Ik gok maar zo ondanks dat het voor jou en omstanders misschien niet zo zal lijken, moeders wel wat "gewend" is van paps

Van mijn vader had je dat broodje wel gehad hoor trouwens

Ik zou me rot gelachen hebben
Sja, en dat broodje overleven ze wel hoor.
Moet wel een groot gezin zijn dat mijn honden kan voederen trouwens, minstens uit de bible belt