Het HondenForum

Ik had het al in het topic "Bailey weer gebeten" geplaatst, maar dat zakt alsmaar
naar beneden, daarom herhaal ik het hier maar even:

BAILEYSBAASJE schreef:Dankje. Ja, gelukkig heeft ze haar karakter mee. Kom net terug van de vroege lange middag
wandeling. Wat wel heel vervelend is, is dat haar vriendje - de Cocker Spaniel, het beoogde
slachtoffer van de bijter - Bailey niet meer herkende en heel lelijk tegen haar gromde en
wilde happen. Ze hebben elkaar ruim 2 weken niet gezien maar er zat wel vaker een weekje
tussen dat ze elkaar niet zagen. Mijn vriendin (de eigenaar v.d. CS) en ik waren best
verdrietig om de reactie te zien. Bailey werd er helemaal bangig van.
Later in het park heeft ze heel gewoon met 2 andere vriendjes gespeeld, dat ging prima:
niets geen angst of uitvallen en die heeft ze ook een tijdje niet gezien.
Heeft iemand van jullie ervaring met iets dergelijks?
Het zou echt zonde zijn als deze, voorheen diepe, vriendschap nu voorbij zou zijn.

Zoals ik al vroeg: heeft iemand van jullie ervaring met iets dergelijks. Hoeft natuurlijk
niet ook na een bijtincident te zijn, maar dat 2 (of meer) voormalige hele goede
vriendjes opeens zo naar elkaar doen?

Yep!

J.J. hier had toen hij net hier kwam een vriendinnetje, de golden retreiver X boxer van de broer van mijn vriend. J.J. was toen 8 maanden en die hond was toen echt nog een pup. Hebben heel veel met elkaar gespeeld totdat de pup ongeveer 10 maanden was.
Daarna hebben ze elkaar echt een hele tijd niet meer gezien, door omstandigheden (minstens een half jaar).

Toen ze elkaar weer zagen reageerde J.J. alsof hij haar nog nooit gezien had en zoals hij altijd doet bij vreemde honden: keihard blaffen, grommen, proberen weg te jagen en als dat niet helpt happen. Hij herkende haar duidelijk niet meer!
Heeft even geduurd voordat ze weer aan elkaar gewend waren, maar nu gaat het weer goed.

Maar geloof niet dat honden elkaar na zo'n korte tijd niet meer herkennen hoor. J.J. doet altijd lelijk tegen vreemde honden, maar bij de honden van mijn ouders doet ie niks hoor (ja ok, wel bij de reu maar die moet ie gewoon niet ), ook niet als ze elkaar al een maand niet meer hebben gezien...die herkent hij duidelijk wel...

Khyra had een goede vriendin, even oud. (een Pitbull x boxer x mastiff)
ze hebben echt uren met elkaar gespeeld. ineens na 2 dagen elkaar niet gezien te hebben viel die andere hond (Tess) Khyra aan. :N: terwijl als khyra andere honden een paar weken niet ziet ze eigenlijk allebei blij zijn. volgens mij maakt die tijd dat ze elkaar niet zien niet zo veel uit, tja... of het moet een half jaar of een jaar lang zijn...

Is de cocker een teef?
Zo ja, dan is het niet zo gek.
Dat heeft niks met vergane vriendschap te maken en alles met volwassen worden.
Ik neem aan dat de cocker intact is?
Die heeft dan dus gewoon hormonen en daar gebeurt iets mee. Zo gaat dat

Marjoleine schreef:Is de cocker een teef?
Zo ja, dan is het niet zo gek.
Dat heeft niks met vergane vriendschap te maken en alles met volwassen worden.
Ik neem aan dat de cocker intact is?
Die heeft dan dus gewoon hormonen en daar gebeurt iets mee. Zo gaat dat

Nee, Cocker is een gesteriliseerde reu van bijna 14 maanden.

Kan het misschien aan de manier van benaderen van Bailey hebben gelegen? Te druk, onverwacht misschien?
Finn was op een bepaald moment bevriend geraakt met een duitse staande, ik had heel lang de boot afgehouden omdat ze altijd zonder baas keihard aan kwam stormen en ik weet dat Finn daar nu niet echt van gediend is uiteindelijk eens rustig kennis gemaakt en toen vond hij haar best leuk. Maar telkens op strand als zij hem spotte, en hij nietsvermoedend ergens aan het snuffen was kwam ze dus op die onbehouden lompe manier aandenderen full speed. En steevast zonder te kijken wie het was knalde hij haar met een grauw als reactie tegen de grond na een keer of 3 had ze wel door dat hij normaal benaderd diende te worden
Maar ook best wel vaak dat hij bij bekenden die hij niet vaak zag een punt maakte, echt niet leuk om te zien en ik snapte dat gedrag ook niet, bij Noah deed hij dat ook terwijl we een aantal keren zijn wandelen en in huis ze heerlijk speelden, als ze dan weerkwam werd ze niet met de kwispel begroet maar met een grom een een naar wat mij aan deed zien uitval
Gelukkig reageerde Wendy dan altijd nuchter en ook Noah leek niet door dat gedrag bang te worden maar stapte weer vrolijk door en binnen gingen ze weer spelen

Hier ook. Cena speelde een jaar geleden bijna dagelijks met de jonge Jara. Zij was nog pupje, Cena was net 2.
Daarna hebben ze elkaar een hele tijd niet gezien, misschien wel een half jaar. En sinds ze elkaar nu weer geregeld tegenkomen in het park, is het standaard vechten. Cena doet zo ontzettend lelijk naar Jara. Maar het is meestal Jara die begint met een aanvallende houding: ze gaat plat op de grond liggen en als Cena dan dichterbij komt, trekt ze haar lip op en gromt heel zachtjes. Dat is voor Cena reden genoeg om lelijk te doen tegen haar! Bah, ik baal er zo van! Maar het is eenmaal zo: de vriendschap is over nu Jara ouder is geworden!

blondie schreef:Kan het misschien aan de manier van benaderen van Bailey hebben gelegen? Te druk, onverwacht misschien?
Finn was op een bepaald moment bevriend geraakt met een duitse staande, ik had heel lang de boot afgehouden omdat ze altijd zonder baas keihard aan kwam stormen en ik weet dat Finn daar nu niet echt van gediend is uiteindelijk eens rustig kennis gemaakt en toen vond hij haar best leuk. Maar telkens op strand als zij hem spotte, en hij nietsvermoedend ergens aan het snuffen was kwam ze dus op die onbehouden lompe manier aandenderen full speed. En steevast zonder te kijken wie het was knalde hij haar met een grauw als reactie tegen de grond na een keer of 3 had ze wel door dat hij normaal benaderd diende te worden
Maar ook best wel vaak dat hij bij bekenden die hij niet vaak zag een punt maakte, echt niet leuk om te zien en ik snapte dat gedrag ook niet, bij Noah deed hij dat ook terwijl we een aantal keren zijn wandelen en in huis ze heerlijk speelden, als ze dan weerkwam werd ze niet met de kwispel begroet maar met een grom een een naar wat mij aan deed zien uitval
Gelukkig reageerde Wendy dan altijd nuchter en ook Noah leek niet door dat gedrag bang te worden maar stapte weer vrolijk door en binnen gingen ze weer spelen

Denk het niet. Wij liepen op de stoep langs een grasstrook, op weg naar het park toen de
baasjes van de Cocker ons zagen en de auto naast de stoeprand parkeerden en uitstapten
om te kijken hoe het met de "patient" ging. Hun Cocker zat achterin als een razende te
blaffen, maar dat deed hij voorheen ook altijd als hij zijn vriendinnetje (Bailey) zag.
Dus de man van het stel denkt "gezellig de vriendjes weer bij elkaar" en gaat de hond uit
de auto halen zodat we wat rustiger verder kunnen praten. De hondjes gingen even aan
elkaar snuffelen en opeens begon de Cocker te grommen en hap bewegingen te maken,
die ons allen verrasten. Wij praatten nog even verder, en het grommen en blaffen van de
Cocker werd alleen maar heftiger en Bailey wist er geen raad mee - wij ook niet - en ging
achter me staan. Toen braken we het gesprek maar af, man deed hond snel weer achterin
de auto, we namen even afscheid en gingen ieder ons weegs...... Beide hondjes waren
aangelijnd.

onze cocker reu veranderde ook erg met 14 maanden ongeveer. Daarvoor was hij een doetje en zo rond de 14 maanden vond hij dat hij ook wel wat in te brengen had. Op zich wel gek dat de cocker uit jou verhaal lelijk doet tegen een teefje... doodzonde dat ze hem hebben laten castreren trouwens...is dat toevallig een maand of 2 geleden geweest... of korter, dat zijn hormonen daardoor wat in de war geschopt zijn?

Marlieke met Boris schreef:onze cocker reu veranderde ook erg met 14 maanden ongeveer. Daarvoor was hij een doetje en zo rond de 14 maanden vond hij dat hij ook wel wat in te brengen had. Op zich wel gek dat de cocker uit jou verhaal lelijk doet tegen een teefje... doodzonde dat ze hem hebben laten castreren trouwens...is dat toevallig een maand of 2 geleden geweest... of korter, dat zijn hormonen daardoor wat in de war geschopt zijn?

Ja, heel erg jammer. Ik hoop dat de vriendschap niet voorgoed passé is, ze waren helemaal
op elkaar ingesteld, Jut en Jul. Hij is een paar weken geleden gesteriliseerd, niet lang na
Bailey's bijtincident.

dan denk ik dat zn castratie ook wel mee zal spelen in het geheel! misschien als het in zn lijf wat meer tot rust is gekomen dat het dan weer beter gaat.

(weten de baasjes van de cocker dat zijn vacht waarschijnlijk wel erg slecht wordt na castratie?)

Je moet dat hele vriendjes concept maar laten varen .
Bij mensen werkt hett net zo in wat gisteren je beste vriend was kan vandaag je grote vijand zijn.

Marlieke met Boris schreef:dan denk ik dat zn castratie ook wel mee zal spelen in het geheel! misschien als het in zn lijf wat meer tot rust is gekomen dat het dan weer beter gaat.

(weten de baasjes van de cocker dat zijn vacht waarschijnlijk wel erg slecht wordt na castratie?)

Ze zouden wel met hem naar de trimmer gaan, maar of dat komt omdat zijn vacht slechter
is geworden weet ik niet. Ik dacht dat er verschil was tussen castratie en sterilisatie (zoals
deze Cocker heeft ondergaan)?

Cockers kunnen best kortaangebonden rakkers worden als ze opgroeien hoor. Dat hóeft allemaal helemaal niks te maken te hebben met voorbije vriendschappen en weet ik het allemaal.
Voor hetzelfde geld speelde dat ook mee in de aanleiding bij het vorige conflict, wat weet je ervan
Maar de meest voor de hand liggende verklaring is natuurlijk dat die cocker niet zulke plezierige ervaringen heeft met het spelen met jouw hond. Als ik het goed begrijp werd hij, tijdens het spelen met o.a. jouw hond, aangevallen door een andere hond waarvoor hij vluchtte, en werd jouw hond vervolgens gegrepen door die andere hond. Dan zou ik er ook niet zo gek op zijn om wéér in die context te belanden denk ik

Jaap* schreef:Cockers kunnen best kortaangebonden rakkers worden als ze opgroeien hoor. Dat hóeft allemaal helemaal niks te maken te hebben met voorbije vriendschappen en weet ik het allemaal.
:

klopt de meeste cockertjes hebben het helemaal niet op hond/hond contacten, cockers zijn liever op zichzelf en met de baas, zo ook Boris (vanaf 14 maanden)

oh ze hebben hem laten steriliseren, nou dat zou inderdaad wel kunnen dat de vacht daar beter door blijft.

Marlieke met Boris schreef:

Jaap* schreef:Cockers kunnen best kortaangebonden rakkers worden als ze opgroeien hoor. Dat hóeft allemaal helemaal niks te maken te hebben met voorbije vriendschappen en weet ik het allemaal.
:

klopt de meeste cockertjes hebben het helemaal niet op hond/hond contacten, cockers zijn liever op zichzelf en met de baas, zo ook Boris (vanaf 14 maanden)

oh ze hebben hem laten steriliseren, nou dat zou inderdaad wel kunnen dat de vacht daar beter door blijft.

Dan heb jij een ander soort dan dat ik ken.