Het HondenForum

Ik liep vanmorgen toevallig langs de dierenarts. Nou heeft Does daar op z'n zachtst gezegd geen heel leuke ervaringen, maar hij begint dan al meters voor we er zijn aan de lijn te trekken. Vandaag stond de deur een stukje open en meneer stond dus vrolijk in de wachtkamer te dansen .

Ik weet het niet hoor, maar horen honden de dierenarts niet te haten? Does vindt het echt één van de leukste plekken ooit . Is hij de enige?

Sjon vindt het er ook wel gezellig.

Charlie vind de nieuwe dierenarts een beetje vreemd en spannend, maar die waar ze van pup af kwam was leeeeukk!!!

Nergens kon ze zich zó uitsloven als daar, alles trok ze uit de kast om die lange man met lage stem om haar vingertje te winden

Buddy loopt wel gewoon naar binnen, alleen danst ie niet in de wachtkamer net als jou Does
Candy loopt echt niet mee, geen gezicht ik loop dus altijd met bijna 30 kilo hond onder de arm daar naar binnen

Ja Kiran weet het die vind het daar op zijn zachts gezegd geweldig de DA zit hier zo een beetje tegenover maar daar ga ik alleen heen voor kleine dingen of als het ooit mocht gebeuren grote spoed.

Maar goed altijd als we daar langs lopen moeten we even naar binnen voor een brokje en een knuffel, vorige week liepen we op onze laatste rondje erlangs Kiran wou weer naar binnen maar ze waren dicht echt niet dat hij verder wou eerst gewacht voor de dichte deur tot hij eindelijk door kreeg dat de deuren niet open zouden gaan

Allebei vrolijk naar binnen, poten op de desk!

Bij Does is het puur omdat er allemaal interessante geurtjes hangen en zo . Hij wordt echt wild . Nou ja, wel makkelijk hoor, daar niet van .

Even ter aanvulling. Sjon is het eerste jaar van zijn leven heel ziek geweest van onbestemde allergieën. Het was echt DApraktijk in, DApraktijk uit met hem, we hebben zo ongeveer iedere specialist in Noord Holland gezien met hem. Hij heeft ongelooflijk vervelende allergie-priktests gehad, heeft ontelbare afkrabseltjes moeten doorstaan en is door tig dierenartsen bevoelt, bepulkt en geprikt. Iedereen riep dat hij niet meer te redden was, achteraf bleek dat hij "gewoon" niet tegen brokken kon. Het arme diertje. Maar ondanks dat allemaal loopt hij volledig relaxed de praktijk binnen en scharrelt er wat rond alsof hij nog nooit een nare ervaring heeft gehad. Pas als hij op de tafel moet vindt ie het niet leuk meer, en wil hij in me klimmen in de hoop dat ik hem zal redden. Maar zolang hij niet op tafel hoeft vindt ie het allemaal wel gezellig geloof ik. Het is zo'n stoer hondje.
Dus jouw Does is niet de enige die het er ondanks zijn nare ervaringen nog steeds wel leuk vindt. Honden kunnen zo verrassend flexibel zijn, geweldig vind ik het.

Macho vind het ook helemaal gezellig bij de dierenarts!

Leuke assistentes en bij de dierenarts krijgt hij altijd een snoepje!

Die prikjes is hij dan blijkbaar snel vergeten

Senna vind de dierenarts ook leuk,
want zijn snoepjes zijn veel lekkerder dan die van de baasjes.
Van ons krijgen ze bijna altijd als beloning rodi worst,en van de d.a. een droog koekje.

Honden 'vergeven' inderdaad snel. Ik heb Does één keer gillend van de pijn gezien toen ze inwendig moest voelen aan z'n prostaat terwijl zijn gewrichten ontstoken waren en zo :N: . Ze had haar hand er nog niet uit of hij stond alweer lief tegen haar te doen. Dat vind ik wel iets dat we van honden kunnen leren: in het moment leven.

Bram vind de dierenarts geweldig. Hij krijgt lekekr de aandacht en snoepjes!
Taiga zet het liefst haar 4 poten tegen de deurposten aan, als ze naar binnen gaat.

Shib wil nog steeds aan de andere kant van de straat lopen als we in de straat van de dierenarts zijn waar we al 4 jaar niet meer komen

Strega schreef:Ik liep vanmorgen toevallig langs de dierenarts. Nou heeft Does daar op z'n zachtst gezegd geen heel leuke ervaringen, maar hij begint dan al meters voor we er zijn aan de lijn te trekken. Vandaag stond de deur een stukje open en meneer stond dus vrolijk in de wachtkamer te dansen .

Ik weet het niet hoor, maar horen honden de dierenarts niet te haten? Does vindt het echt één van de leukste plekken ooit . Is hij de enige?

Wat Barca betreft wel.

Bijna 4 jaar was er niks aan de hand en ging Barca fluitend naar binnen en gewoon naar buiten. Tot ik twee truffels trof die bang zijn voor mijn ras, de Briard.

Ik was bij mijn da voor een enting en de dame in opleiding durfde hem niet zomaar te enten. Snuitje was niet voor handen. Stond zeer vreemd te kijken want een snuitje is bij hem nooit nodig geweest, wat ik ook aangaf. Het werd een druk doenerij met het openen en sluiten van de deur, en in en uitlopende assistente's. Eindelijk een gevonden die de behandelkamer instapte. Die ging met een dwingende attitude voor mij staan met de woorden 'ik laat mij niet bijten door een Briard.' Door haar uitstralende angst werd Barca nog terughoudender. Even voor de goede orde, Barca heeft nog nooit iemand bij de da gebeten. Elke arts -vreemd of bekend- kan hem gewoon behandelen. Dat is nu wel over. Hij accepteert die ene arts en de dames niet meer!

Intern heb ik deze gebeurtenis wel met hem besproken. Als je 'n da-assistente bent en je hebt angst voor een bepaald ras, uit dit dan niet waar de hond en eigenaar bij zijn.

Dit jaar laat ik de DA gewoon thuiskomen, dat is wat rustiger voor Barca.

Sepp gilt bijna als hij de dierenarts of de assistente langs ziet lopen
en die staart gaat maar heen en weer

Ziva was niet zo oud natuurlijk, maar vond zélfs na de anale opvoeling met twee vingers de dierenarts nog supersupersuper leuk

Maf beest, ik zou het wel weten met die rotzak

Daisy vindt het niets, maar die is wel voor meer dingen schijterig.

Belle gaat altijd graag naar binnen bij de dierenarts, maar eenmaal binnen wil ze meteen door naar de uitgang (andere deur) en dan liefst niet via de behandelkamer. Isa heeft nog niks vervelends meegemaakt bij de dierenarts, dus zij gaat nog volledig onbevangen mee.

Tsuki vindt het Heel Stom en rent het liefst de parkeerplaats af.

Ollie vindt onze eigen kliniek helemaal het einde ja :') Net als de dierenwinkel en op visite bij m'n ouders trouwens, op dat niveau leuk zegmaar Maakt ook niet uit wie er zit, welke arts dienst heeft, hij hupst ook zelf de tafel op en vindt het echt reuzetof

Gek genoeg was ik laatst voor heupfoto's naar de kliniek in Eersel, en daar vond ie het dus NIET leuk. Was er nog nooit geweest, maar hij had het er niet zo naar z'n zin haha :')

Does is 1 keer rustig geweest bij een dierenartsenpraktijk. Hij was er nooit geweest maar we hadden onze andere hond (waar Does dus ook mee geleefd heeft) daar in laten slapen. Dat was in de wachtkamer gebeurd (lang verhaal) en toen Does daar naar binnen ging, liep hij recht op de plek af waar Max insliep en ging precies daar plat op de grond liggen met zijn kop tegen de vloer gedrukt. Echt bizar vond ik dat .

Bailey vindt het bij onze eigen dierenarts van de WHG groep ook best gezellig.
Ze zijn er geduldig, de artsen en het andere personeel, ze krijgt altijd lekkere snoepjes....
Dus, ondanks dat ze er 1 x krammen heeft gekregen en er 2 x krammen zijn verwijderd,
vindt ze het best een prettige omgeving. Alleen toen ze een spray voor een schaaf-
wondje voor haar achterwerk kreeg heeft ze meteen die spray er nog in de behandel-
kamer afgereden Vond ze veel enger dan de krammen!!!
Ze vindt de wachtkamer enger dan de behandelkamer!
Bij de noodartsen vondt ze het niets, maar die kwamen op mijzelf gek genoeg ook
veel minder zeker over. Lijkt me geen goede eigenschap als je voornamelijk spoedjes
draait.....

Diesel haat de DA. Al vanaf de eerste keer dat we er komen, en ik snap niet waarom. Hij was er nog nooit geweest maar hij wilde niet naar binnen, hij heeft tegen de balie gepist en zat de ganse tijd te piepen, janken en schuifelen over de vloer. En hij heeft nog nooit een slechte ervaring gehad met die mensen, de DA is heel lief en geeft hem snoep en knuffels. Behalve de laatste keer moest hij een thermometer in zijn kont en dat vond hij NIET leuk.

Wij hebben nog nooit een hond gehad die niet graag bij de dierenarts naar binnen ging en nu hebben we er zelfs eentje die aardiger is tegen de dierenarts dan tegen ons ;-(
Ze geeft de dierenarts namelijk wel 'zoenen' (en ons niet )en die wil ze juist niet van haar hebben.............

Luc vind iedereen leuk zelfs de da. Ook de artsen in Utrecht vind hij superrr
Luc is toch vaak bij de da geweest en niet voor de minste dingen maar hij blijft het leuk vinden.
zelfs toen zijn neus geamputeerd werd was hij vrolijk en blij de da te zien en ook daarna voor controle op diezelfde plekken is hij vrolijk.

Max en Baco moeten niks van de da hebben.

Baco kan het beste een snuitje om want die wil de da nog wel is bijten als de da ergens komt waar hij het niet hebben wil.

Max vind het eng maar doet verder niks

Wilm@ schreef:

Strega schreef:Ik liep vanmorgen toevallig langs de dierenarts. Nou heeft Does daar op z'n zachtst gezegd geen heel leuke ervaringen, maar hij begint dan al meters voor we er zijn aan de lijn te trekken. Vandaag stond de deur een stukje open en meneer stond dus vrolijk in de wachtkamer te dansen .

Ik weet het niet hoor, maar horen honden de dierenarts niet te haten? Does vindt het echt één van de leukste plekken ooit . Is hij de enige?

Wat Barca betreft wel.

Bijna 4 jaar was er niks aan de hand en ging Barca fluitend naar binnen en gewoon naar buiten. Tot ik twee truffels trof die bang zijn voor mijn ras, de Briard.

Ik was bij mijn da voor een enting en de dame in opleiding durfde hem niet zomaar te enten. Snuitje was niet voor handen. Stond zeer vreemd te kijken want een snuitje is bij hem nooit nodig geweest, wat ik ook aangaf. Het werd een druk doenerij met het openen en sluiten van de deur, en in en uitlopende assistente's. Eindelijk een gevonden die de behandelkamer instapte. Die ging met een dwingende attitude voor mij staan met de woorden 'ik laat mij niet bijten door een Briard.' Door haar uitstralende angst werd Barca nog terughoudender. Even voor de goede orde, Barca heeft nog nooit iemand bij de da gebeten. Elke arts -vreemd of bekend- kan hem gewoon behandelen. Dat is nu wel over. Hij accepteert die ene arts en de dames niet meer!

Intern heb ik deze gebeurtenis wel met hem besproken. Als je 'n da-assistente bent en je hebt angst voor een bepaald ras, uit dit dan niet waar de hond en eigenaar bij zijn.

Dit jaar laat ik de DA gewoon thuiskomen, dat is wat rustiger voor Barca.

Da's wel één van de redenen dat ze hier allebei helemaal aam een fatsoenlijke muilkorf gewend zijn.
Die gaan gewoon mee voor het geval de dierenarts of assistente wat onzeker is.
Muiltjes vind ik ellende, en dit is voor de hondjes vertrouwd en zelfs positief

De 1ste keer heb ik wel een tijdje voor de deur staan snuffen met hem, maar ik ben in de wachtkamer op de grond gaan zitten en toen kalmeerde hij heel snel. Mijn DA zag daar de humor wel van in

Daisy vond het ook altijd best gezellig bij de da.

Laatst was ik er met Otto om voor een van mijn katten een afspraak (sterilisatie) te maken. Hij wilde in één rechte lijn door naar de behandelkamer Toen we daarna een keer gingen om bij hem een teek te laten verwijderen, precies hetzelfde. Maar wilde hij achteraf geen snoepje aanpakken.

Yla is ook helemaal idolaat van de dierenarts..

Rana gaat er graag naar binnen.
Wijst meteen de koekjesla aan en kijkt ome dok lief/smekend aan

Ita gaat (wel braaf) mee naar binnen omdat het moet van mij.
Anders blijft ze liever buiten wachten tot Rana terug komt
Zelfs een koekje neemt ze wat twijfelend aan van de DA.
Met enig wantrouwen.
Ze kijkt erbij alsof ze zich afvraagt wat die vent van haar moet