Het HondenForum

Jotthem kan sinds vannacht ineens bijna niet meer opstaan.
Gister moest ik 'm wassen met speciale shampoo (sebolitic) van de dierenarts, omdat hij ook al last heeft van een huidaandoening. Dit had ik vorige week ook al eens gedaan en na een week moest het nog eens herhaald worden. Gistermiddag liep die al een beetje mank, maar hij heeft hier al vaker last van gehad. Hij is ook al 11 en de dierenarts zegt dat het zijn gewrichten zijn. Omdat die vaker een periode van mank lopen heeft, dacht ik gister dat het weer zo'n periode was.
Vannacht sliep ik niet thuis en kwam vanochtend pas thuis. Mijn ouders vroegen of ik Jotthem al had gezien en begonnen te vertellen dat hij vannacht ineens lag te blaffen en te piepen. Mijn moeder ging naar beneden en hij bleef doorgaan, pas toen ze hem aanraakte stopte hij met blaffen. Hij kon niet meer opstaan en kon geen manier vinden om goed te liggen. Na een tijdje ging mijn moeder weer naar boven en na een half uur begon hij weer te blaffen en zo ging het steeds maar door.
Nu overdag kan hij amper opstaan en als hij staat loopt hij heel erg mank. Hij leunt ook totaal niet op zijn rechter voorpoot.
We hebben de dierenarts opgebeld en die zei dat het misschien een allergische reactie was van de shampoo (kunnen ze daar mank van worden? ) en dat we maar steeds kleine stukjes moeten lopen met hem om het 'los te lopen'.

Eigenlijk wilde ik het vooral even kwijt en wil ik weten of misschien iemand van jullie hier vaker ervaring mee heeft gehad.

klinkt meer als een hond die of pijn heeft of dement aan het worden is of allebei .
ik zou eens kijken hoe hij het doet op pijnstillers( als je die niet in huis hebt kunt je die misschien halen bij de dienstdoende DA)
dan sluit je dat in ieder geval uit

Het is in ieder geval geen dementie, het is echt pijn. Hij kan gewoon amper meer opstaan en met lopen loopt die niet op zijn rechterbeen zowat.
Hij was waarschijnlijk aan het blaffen/piepen, omdat het pijn deed hoe hij lag en mijn vader moest hem echt rechtop zetten en zo kon hij daarna weer beter gaan liggen.
Merk wel als die even is opgestaan en heeft gelopen, hij vlak daarna wel weer makkelijker opstaat. Maar het liefst gaat die liggen.
De dierenarts wilde geen pijnstillers geven, we moesten het echt los lopen.

ik zou toch echt even langs een andere dierenarts gaan...

oh als je pijn hebt geen pijnstiller.. dat lijkt mij ook wel erg bijzonder... sterkte.. hopenlijk knapt hij snel op..

Jacky_ schreef:Het is in ieder geval geen dementie, het is echt pijn. Hij kan gewoon amper meer opstaan en met lopen loopt die niet op zijn rechterbeen zowat.
Hij was waarschijnlijk aan het blaffen/piepen, omdat het pijn deed hoe hij lag en mijn vader moest hem echt rechtop zetten en zo kon hij daarna weer beter gaan liggen.
Merk wel als die even is opgestaan en heeft gelopen, hij vlak daarna wel weer makkelijker opstaat. Maar het liefst gaat die liggen.
De dierenarts wilde geen pijnstillers geven, we moesten het echt los lopen.

De Dierenarts wilde geen pijnstillers geven :lol: serieus.
dat werd zo een ritje of telefoontje naar de volgende DA

Je valt je echt geen bult meer hoor met een hond van 11 die pijn heeft

Ik denk dat hij door het wassen zijn spieren en botten te veel heeft belast en nu pijn er van heeft. Ik zou een pijnstilling geven, doet wonderen en waarom moet hij op zijn oude dag nog pijn hebben?

Ik snap dat niet van de da.

Richting een andere dierenarts die wel pijnstilling wil geven.

Inderdaad pijnstilling halen. Als hij zo veel pijn heeft en haast niet wil of kan lopen, kan hij de spieren ook niet loslopen. En hij is ook weer niet zo jong en druk dat hij door de pijnstilling de boel zal overbelasten. Wel wat vreemd dat je da hier niet even wat voor geeft.

Sterkte en beterschap met je mannetje

wat een draak van een DA zeg, alsof die hond zomaar voor niks zoveel pijn toont
Gauw naar een andere DA en pijnstilling ophalen, pijn doe je geen enkele hond aan!

Ja, ik vond het ook vreemd toen ik hoorde dat de da dat niet wilde geven. Hij blaft ook echt nooit, daarom was het zeker vreemd, en zal daarom ook echt wel veel pijn hebben (gehad).
Gelukkig is er wel al iets vooruit gang. Hij staat al wat makkelijker op en net was die even enthousiast toen mijn ouders thuis kwamen en liep die een paar stappen niet mank meer. En net even buiten plassen liep die ook een paar stappen niet mank.
Ik laat m maar steeds opstaan en loop even stukje door huis en tuin met hem achter me aan, zonder dwang natuurlijk. Ik roep en hij komt nog vrij enthousiast achter me aan lopen gelukkig. Hij piept en blaft gelukkig ook niet meer.

Vandaag gaat het gelukkig al een stuk beter. Vannacht is die stil geweest, mijn moeder is voor de zekerheid nog even beneden geweest toen ze wakker werd, om hem even op te laten staan, maar hij stond al te wachten bij de trap op haar.
Hij staat veel beter op en het mank lopen is ook een heel stuk minder. Hij belast nu zijn rechterbeen al veel meer gelukkig.

andere dierenarts met ingang van ogenblikkellijk.
Blij dat het de goede kant opgaat

Fijn dat het al wat beter gaat!