Het HondenForum

Even een verslagje die ik gisteren in tranen heb geplaatst gisteravond.

Vanavond kwam ik uit mijn werk en een vriendin van mij kwam om te gaan stappen in Nijmegen.
Ik kwam thuis, Marie zoals altijd kwispelen en blij naar me toe. Maar ze zag er niet goed uit....
Ze bleef maar hijgen en haar buik is heel hard en als ik eraan kwam, merkte je dat ze er last van heeft en het dus pijn doet. We vonden het er zo slecht uit zien, dat ik eerst de da heb gebeld en te vragen wat ikmoest doen.

Da adviseerde om morgen ochtend langs te komen en als ik het niet vertrouwde vanavond nog. Het was toen half 11 in de avond.
Stappen maar opzij gezet en op naar de da.

Da heeft eerst koorts op gemeten en die was 38 dus goed.
Daarna een echo gemaakt en wat ik daarop zag voorspelde niet veel goeds. Ik heb er geen verstand van, maar het zag er niet goed uit. Gelukkig kwam de da daar met een tja... duurde al heel lang voor ze wat zei.
Marie zit van voor tot achter onder de blaasjes wat duid op een gezwel of meerdere, wat heel goed zou kunnen. Ze heeft pijn...
Ze heeft voor de eerste nacht pretnison gekregen en een pijnstiller. OOk kreeg ik pijnstillers mee naar huis.

Ondanks de spuiten die haar geen pijn meer moeten geven ligt ze hier met vreselijke krampen in haar buik en weet niet goed hoe ze moet liggen.

Er waren twee opties
1: we gaan opereren en kijken of het alleen haar eier stokken zijn of meer. Is het meer dan is het daar afgelopen en wordt ze niet meer wakker. Is het minder dan is het de vraag o ze wakker kan worden zonder eierstokken uit de narcose en nog een jaartje kan leven of misschien korter of langer

2: dat we het rekken met pijnstillers (maar de spuiten werken al bijna niet, dus de kans is groot dat dat volgende week al is) tot het echt niet meer gaat en we haar laten gaan.

HELP.... ik kan eerlijk gezegd niet meer echt helder denken. Vandaag is mijn vader jarig en is het al een jankbaldag omdat hij vijf jaar geleden overleed en nu krijgen we dit erbij. Ik wil mijn belg nog niet kwijt... maar wat is rieel. Natuurlijk moet ik naar mijn meissie kijken.. maar ik weet het effe niet meer. Kan alleen maar huilen als ik eraan denk dat ik mijn belg die ik zeven jaar geleden uit het asiel heb gehaald kwijt raak.

Vele zouden misschien zeggen natuulijk optie 2 maar wat als het nu wel haar eierstokken zijn?? Heb ik dan niet te impulsief gereageerd met optie twee? Wat is dit moeilijk, marie is de eerste hond die ik zelf ga verliezen.. Wel thuis meegemaakt, maar dat ligt toc wat anders als een eigen hond.

Mijn marietje wietepietje wat moet ik doen. Ik voel me verdoofd.. Marie ligt op haar schapenvachtje te slapen nu. Maar je hoort van alles bij haar en ze eet ook niet meer hoe het hoord. Ze drinkt te veel en de tumoren/gezwellen drukken op haar organen. Ik weet het even ninet meer.


Vanmorgen lag ze lekker te slapen op haar kussen naast mijn bed. Vannacht wel veel blijven brommen en hijgen ondanks de pijnstillers. We kijken het weekend even aan. maandag de keuze wat we gaan doen.

Ik zou haar open laten maken, mocht het slecht zijn kan ze idd gewoon gaan.
Maar ook als ze niet meer wakker wordt, (hoe groot is die kans eigenlijk? Mankeert ze verder iets?) dan heb je er toch alles gedaan voor je gevoel.

Mocht je haar niet laten opereren, en je verteld hoe ze nu is met pijnstillers.
Zou ik niet deze week nog uitzingen maar haar vandaag nog laten gaan..

Sterkte!

Geen raad wel een , doe wat je hart je ingeeft, veel sterkte met het nemen van je beslissing.

Marie wordt 14mei 14 jaar... Ze is al blind doof en haar nieren werken niet zoals het zou moeten.

Dit is mijn eerste oude hond en man man wat is het moeilijk. Altijd gezegd als het zover is dan is het op = op en laat ik haar niet lijden. Maar nu het gisteren zo werd gezegd.. ppf wat is dit zwaar.
Al weet ik wat ik moet doen. Ze zit nu mijn garnalen broodje te schooien haha Nou die krijgt ze gewoon, krijg toch geen hap door mijn keel.

Als zij al 14 is zou ik haar niet langer meer pesten dmv een operatie maar zou ik haar laten gaan. Sterkte met de beslissing en hopelijk kom je er uit.
Als het vandaag voor haar betrekkelijk pijnloos is zou ik het weekend gebruiken om na te denken mede doordat het vandaag al een emotionele dag is. Niets overhaast doen als het niet nodig is qua beslissen.

heidie schreef:Marie wordt 14mei 14 jaar... Ze is al blind doof en haar nieren werken niet zoals het zou moeten.(...)Al weet ik wat ik moet doen.

Ja, vreselijke hoor
Geef haar maar lekker nog even garnalenbroodjes....
Sterkte en wijsheid

Ach, je oude Marie, het klinkt alsof haar tijd om is

Sterkte hoor

Ik denk dat ik een mooi moment er van zou maken thuis. Zij lekker op haar eigen plekje en de dierenarts aan huis. Haar leeftijd en vooral die nieren erbij, ik weet niet of een operatie dan wel enige zin heeft, ook omdat het best wel heftig klinkt, de pijnen.

Wat een naar nieuws voor je, heel veel sterkte met de beslissing.

Wat moeilijk Volg je gevoel, hoe moeilijk het ook is.
Heel veel sterkte

Nanna schreef:

heidie schreef:Marie wordt 14mei 14 jaar... Ze is al blind doof en haar nieren werken niet zoals het zou moeten.

Dan zou ik nog niet piékeren over een operatie. Wat doe je je meisje aan?
Ik zou haar laten gaan....hoe moeilijk ook.

Idd wat doe ik haar aan dat blijft knagen. Ze krijgt vandaag en morgen pijnstillers en ik hoop dat maandag de da langs kan komen.. Mijn vader was vandaag jarig en maandag is het twee jaar geleden dat hij kwam te over lijden.. Misschien wel een mooie dag om lekker hier met denia en mij te vertrekken.

heel veel sterkte met de beslissing die je neemt

Heel veel sterkte in de komende dagen

Ik zou niet te lang rekken en haar laten gaan

Een week langer zal het verlies niet minder moeilijk maken, maar kan voor haar een helse week zijn

heel veel sterkte met wat je besluit ook is..

omdat je wilt weten wat anderen zouden denken met deze opties
optie 2 zou ik niet doen

heidie schreef:Idd wat doe ik haar aan dat blijft knagen. Ze krijgt vandaag en morgen pijnstillers en ik hoop dat maandag de da langs kan komen.. Mijn vader was vandaag jarig en maandag is het twee jaar geleden dat hij kwam te over lijden.. Misschien wel een mooie dag om lekker hier met denia en mij te vertrekken.

Een tussenoplossing is dat je een echo laat maken. Moet haar buikje voor geschoren worden, en is verder pijnloos. Een goede echograaf kan dan zien wat er aan de hand is.

Zou je er vrede mee hebben om haar zonder meer in te laten slapen, dan zou ik dat doen.

persoonlijk zou ik er voor kiezen om haar te laten gaan, ivm haar leeftijd en de rest...

heel veel sterkte met het nemen van je beslissing

Wat een vreselijk scenario.

Zoals je ziet "adviseren" de meesten hier om haar te laten gaan. Dat kunnen wij zeggen omdat we geen emotionele band met haar hebben, maar het wordt toch vooral gezegd uit het hart van hondenliefhebbers!

Hoe kl*te ook, het ziet er naar uit dat Marietje echt op is.

Heel veel sterkte de komende tijd

sterkte

oh wat moet dat erg zijn voor je.. sterkte met de beslissing die je neemt.. als je hart en gevoel op een lijn zitten weet je wat je moet doen denk ik...sterkte..

Sterkte

Heel veel sterkte, het is ene hele zware beslissing

Wat mijn gevoel me ingeeft laat ze gaan vooral gezien haar leeftijd. Weet het is heel zwaar. Heel veel sterkte met de beslissing. Heb die beslissing niet te lang geleden ook moeten maken. Kies voor je meisje.

Bah, wat rot zeg... Heel erg veel sterkte met het maken van de beslissing...

christo schreef:Een tussenoplossing is dat je een echo laat maken.

Is al gedaan.

Hoe moeilijk ook, ik zou haar dit weekend stinkend verwennen en haar maandag laten gaan.
En ik zou de da thuis laten komen inderdaad.

Sterkte.

We hebben idd al lekkere spullen gehaald en ze wordt lekker verwend!! Maandag bel ik de da op en dan hoop ik dat hij aan huis kan komen. Heeft iedereen daar ervaring mee??

Als je nu kijkt (oke oke net drie stukken runderlong op haha) maar tis een vrolijke hond die alleen maar kwispelt.. Dubbel allemaal.
Echo is idd gisteren gebeurt. Zelf dat vond ze stresvol, dus het liefst wil ik haar thuis laten inslapen. Da is nou eenmaal niet haar favo plek om te zijn..

Sterkte meid, moeilijk hoor
Zelf geen ervaring met honden in laten slapen, maar weet zeker dat als het zover is dat ik moet beslissen een van de honden te laten gaan dat mijn da aan huis komt. En ik denk dat ik dat ook "fijner" zou vinden.

Alle honden die van ons zijn ingeslapen, zijn thuis gegaan, op één na.
En die was juist gestrest als de da thuis kwam, daarom zijn we met haar toen wel naar de praktijk geweest.

Ik heb er goede ervaringen mee. Hond kan op zijn eigen plekje liggen en met alle vertrouwde dingen om hem/haar heen gaan.

sterkte

heel veel sterkte.

Ik zou ook de da thuis laten komen. Doet jou eigen da het niet, er zijn er genoeg die het wel doen.

ik denk aan jullie

Heel veel sterkte!!