Het HondenForum

Beste forumleden, ik zit een beetje met een dilemma en hoop dat jullie me kunnen helpen.
Ik zou graag een 3de hond willen, maar ik heb reeds 2 honden en kan maar niet beslissen welk geslacht nummer 3 het beste wordt.
Ik zal hieronder mijn honden omschrijven, zodat jullie jullie mening over de situatie kunnen geven.
Ik weet dat het een hele uitleg is, maar ik wil de situatie zo correct mogelijk schetsen. Al wie de moeite doet om alles te lezen en te reageren, ben ik heel dankbaar! Ik apprecieer dat enorm!

Mijn eerste hond is een Duitse herder, een reu van 8 jaar. Vroeger klikte het goed met andere reuen, maar door omstandigheden (ik vermoed mede door zijn castratie én het feit dat hij enorm veel keer bestormd is door loslopende reuen) heb ik hem de laatste jaren van andere reuen weggehouden. Hij is namelijk héél onzeker en ofwel uit zich dat doordat hij zichzelf niet durft te verdedigen ofwel doet hij zich veel stoerder voor dan hij is: overdreven machogedrag, blaffen, happen, maar je ziet heel duidelijk dat het uit onzekerheid is. Bij teven die hij niet kent, is hij trouwens ook onzeker, na een tijdje gaat het met die teven meestal wel heel goed. Bij reuen heb ik dat nog nooit geprobeerd.

Mijn tweede hond is een border collie teef van 4,5 jaar. Zij begrijpt veel beter hondentaal dan mijn reu, maar met sommige teven klikt het écht niet. Naar de meeste andere honden toe is zij de dominantste, zonder opdringerig te doen, haar houding bepaalt gewoon dat zij de ranghoogste is, ze loopt zelden honden te domineren ofzo, ze is gewoon heel zelfbewust, maar op een rustige manier. Wanneer ze echter een teef niet moet heeft ze daar ook écht een hekel aan, op zo’n manier dat enkel teven dat kunnen.

Uit de uitleg hierboven is het natuurlijk duidelijk dat de alfa hier thuis mijn teef is, mijn reu heeft absoluut niets te zeggen.

De 3de hond zou vanaf pup af aan komen en zou een toller worden. Ik zou sowieso willen gaan voor een werkertje en heel actief hondje, dus voor één van de felste hondjes uit het nest (uit jachtlijnen).

Als ik voor een teefje ga ben ik bang dat het niet gaat klikken met mijn huidige teef, omdat zij die felle tollerteef misschien constant op haar plaats gaat willen zetten. Anderzijds, mijn huidige teef is wel sociaal met de grote meerderheid andere teven, als het dus klikt ontzie ik mijn reu van stress.
Als ik voor een reu ga ben ik bijna 100% zeker dat er geen probleem is met mijn teef, maar twijfel ik weer voor mijn huidige reu. Mijn huidige reu is wel van het volgzame type en is momenteel heel tevreden met zijn rol als ondergeschikte hond. De pup zou ook opgroeien bij mij thuis dus het is niet zo dat ik er ineens een andere volwassen reu bijzet. Mijn huidige reu zou dus wel de tijd krijgen om zich geleidelijk aan te passen denk ik.
Stel dat er ooit wel een conflict zou zijn tussen de honden van hetzelfde geslacht, ben ik er zeker van dat mijn teef langer blijft gaan en dat het veel moeilijker zal zijn om die uit elkaar te krijgen. Mijn huidige reu zou ik bijna onmiddellijk tot de orde kunnen roepen en ik denk dat als ik dan gewoon de rangorde tussen de twee reu’tjes duidelijk maak voor hen, dat hij zich daar ook bij schikt. Bij mijn teef zal dat laatste ook moeilijker gaan.
Mijn reu heeft zich de laatste jaren niet echt voorbeeldig gedragen met andere reuen, maar doordat ik hem daarvan heb weggehouden heeft hij het ook niet meer geleerd denk ik. Aangezien hij het de eerste jaren van zijn leven wél kon, zou het met een pup waar hij samen mee opgroeid toch ook moeten gaan ofniet?

Ik besef dat het altijd een risico blijft en dat de kans steeds bestaat dat het misloopt, maar ik wil die kans gewoon zo klein mogelijk maken.
Wat denken jullie?

Alle meningen en bedenkingen zijn welkom! Shoot!
Als er nog vragen zijn, mag je die ook gerust stellen!

Ik zou een teef doen. Kan het niet onderbouwen, gewoon wat ik zelf zou doen. Wel trouwens met een zachter karakter, stem dat af op de karakters die je nu in huis hebt. Dus dan niet de felste, zou ik niet snel aandurven.

ik zou voor een reu gaan, maar puur op basis van wat hier staat... knokkende teven en zeker met een zelfverzekerde reeds aanwezige teef daar zou ik heel weinig behoefte aan hebben, die gaan door tot het gaatje.....

Stel dat er ooit wel een conflict zou zijn tussen de honden van hetzelfde geslacht, ben ik er zeker van dat mijn teef langer blijft gaan en dat het veel moeilijker zal zijn om die uit elkaar te krijgen. Mijn huidige reu zou ik bijna onmiddellijk tot de orde kunnen roepen en ik denk dat als ik dan gewoon de rangorde tussen de twee reu’tjes duidelijk maak voor hen, dat hij zich daar ook bij schikt. Bij mijn teef zal dat laatste ook moeilijker gaan.
Mijn reu heeft zich de laatste jaren niet echt voorbeeldig gedragen met andere reuen, maar doordat ik hem daarvan heb weggehouden heeft hij het ook niet meer geleerd denk ik. Aangezien hij het de eerste jaren van zijn leven wél kon, zou het met een pup waar hij samen mee opgroeid toch ook moeten gaan ofniet?

Volgens mij geef je zelf het antwoord al
Daar komt bij dat je DH reu al 8 is, klinkt cru, maar normaal gesproken zal die als eerste wegvallen en houd je dus een (op dit moment ranghogere) teef over.

Zoals jij de situatie beschrijft, zou ik voor een reu gaan.
Vooral omdat je teef echt een alfa-teef is, en die de dienst uitmaakt. Een jonge reu erbij heeft de meeste kans van slagen.

Ja ik zou ook voor een reu kiezen.
Succes met je beslissing.

Ik heb een reu van 6 jaar en een teef van 3 jaar.
Wij wilden over enkele jaren en pupje erbij en waarschijnlijk zou dat een teefje worden (maar een reu zou ik héél misschien ooit toch ook nog wel willen).
Sinds 3 weken hebben we een herplaatser in huis: een nestzusje van mijn Meagan.
Jace, de reu, vindt alles goed, ondanks dat hij niet het makkelijkste karakter heeft. Maar teven zijn hem dus de baas. Zoals jij jouw reu beschrijft, zo is mijn jace ook. helaas al 5 keer flink gegrepen door andere reuen.
Meagan, mijn teef, is een pittige dame, die duidelijk de baas in huis is (over de honden). Maar wel een heel makkelijk, super goed luisterend hondje.
Dus we hebben gezegd dat we het enkele weken zouden proberen, want we wilden geen onrust in huis.
Nou, ik kan nog wel 10 van die dames in huis hebben.
Het gaat dus super met alle 3 de honden en ik denk dat, als er ooit nog een pup bij komt, dat dat weer een teefje wordt.
Meagan en Judy zijn de hele dag bij elkaar. Waar de een is, is de ander.
Ik heb naar Meagan heel lang gezocht en lang gewacht tot ik een pup van die combi kreeg.
Echt uitgezocht op karakter (en natuurlijk gezondheid).
En nu heb ik dus 2 van die dametjes.

Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om die keuze te maken.
Maar als jouw teef zo dominant is, dan zou ik misschien wel voor een reu gaan.
Ik weet zeker dat mijn Jace een reu pupje zou accepteren.

Ik zou ook voor een reu gaan. Reuen knokken zelden met elkaar binnen de eigen roedel ook al kunnen ze niet met vreemde reuen.
Als je herder onzeker is kan hij zich op de duur richten naar de nieuwe hond en als die als pup in huis komt is er tijd genoeg om aan elkaar te wennen voordat de rangen bepaald worden.
Ik ben niet anders gewend dan van jongs af aan reuen bij elkaar en er is nooit geknokt.

Ik weet niet, ik heb niet veel ervaring met 3 honden tegelijk, maar ik denk een teef. De huidige teef zou het puppy'tje aanzien als eigen kind, en dan heb je ook geen probleem met je huidige reu. Maar dat is niet 100% zeker, maar als ik zelf zou moeten kiezen, zou ik voor een teefje gaan. Maar ik ben slecht in kiezen, dus...

Mit schreef:Ik zou een teef doen. Kan het niet onderbouwen, gewoon wat ik zelf zou doen. Wel trouwens met een zachter karakter, stem dat af op de karakters die je nu in huis hebt. Dus dan niet de felste, zou ik niet snel aandurven.

Een teef met een zachter karakter en één die zich redelijk onderdanig naar andere teven opstelt, zou inderdaad bijna zeker goed gaan. Maar dat is jammergenoeg echt geen optie aangezien ik serieuze sportambities heb.
Tenzij er in het nest een felle teef bijzit, maar één die toch niet het haantje de voorste van het nest is. Dat is natuurlijk ook mogelijk, want deze twee karaktereigenschappen hangen niet persé aan elkaar.

malinois schreef:ik zou voor een reu gaan, maar puur op basis van wat hier staat... knokkende teven en zeker met een zelfverzekerde reeds aanwezige teef daar zou ik heel weinig behoefte aan hebben, die gaan door tot het gaatje.....

Ja, teven he...
Het probleem is ook een beetje, en dat heb ik hierboven niet vermeld. Wanneer ik voor een ras zou gaan dat sterker in zijn schoenen staat (terug een herder bijvoorbeeld) zou ik 100% zeker weten voor een reu gaan. Zo'n heel zelfzekere, stabiele, dominante grote reu zou namelijk waarschijnlijk heel goed gaan met mijn onzekere reu. Maar ik ben bang dat zo'n tollerreu niet stevig genoeg in zijn schoenen gaat staan, dat het verschil in rangorde tussen beide niet groot genoeg gaat zijn, wat dus waarschijnlijk gelijk is aan stress voor mijn oudste reu.

Shima schreef:

Stel dat er ooit wel een conflict zou zijn tussen de honden van hetzelfde geslacht, ben ik er zeker van dat mijn teef langer blijft gaan en dat het veel moeilijker zal zijn om die uit elkaar te krijgen. Mijn huidige reu zou ik bijna onmiddellijk tot de orde kunnen roepen en ik denk dat als ik dan gewoon de rangorde tussen de twee reu’tjes duidelijk maak voor hen, dat hij zich daar ook bij schikt. Bij mijn teef zal dat laatste ook moeilijker gaan.
Mijn reu heeft zich de laatste jaren niet echt voorbeeldig gedragen met andere reuen, maar doordat ik hem daarvan heb weggehouden heeft hij het ook niet meer geleerd denk ik. Aangezien hij het de eerste jaren van zijn leven wél kon, zou het met een pup waar hij samen mee opgroeid toch ook moeten gaan ofniet?

Volgens mij geef je zelf het antwoord al
Daar komt bij dat je DH reu al 8 is, klinkt cru, maar normaal gesproken zal die als eerste wegvallen en houd je dus een (op dit moment ranghogere) teef over.

Ohja, dat was misschien niet helemaal duidelijk. Maar met die dat hij het de eerste jaren van zijn leven wel kon, bedoelde ik in het asiel. Hij heeft 2 jaar in het asiel gezeten en dat was verschillende keren met een andere reu in dezelfde kennel. Maar in zo'n asielsituatie gedragen veel honden zich natuurlijk helemaal anders, dus ik weet niet of dat wel representatief is?

Ik zou voor een reu gaan, maar dan wel met een zacht karakter. Toller teefjes kunnen af en toe best pittig zijn en dat zie ik zo fout gaan met een dominante Border Collie teef. Jou reu kan denk ik wel vrij makkelijk wennen aan reu die als pup in huis komt. Daarbij voorzie ik geen problemen eigenlijk, mits ze goed aan elkaar kunnen wennen.

Ehm, ik zou met de beschrijving van jouw honden en dat wat je zoekt in je nieuwe hond voor "nog even wachten gaan". Tot je oude reu is weggevallen en je alleen je teefje nog hebt. Aangezien je voor een fel werklustig pupje wilt gaan zou ik namelijk geen teef bij je huidige teef zetten en met de beschrijving van je oude herder reu zou ik hem niet met een felle reu willen opzadelen. Komt nog bij dat je DH gecastreerd is, dus heb je kans dat het met beide geslachten niet goed komt. Ik zou dus persoonlijk op safe gaan voor mijn oude DH en wachten tot hij er niet meer is.

Budkes schreef:Ehm, ik zou met de beschrijving van jouw honden en dat wat je zoekt in je nieuwe hond voor "nog even wachten gaan". Tot je oude reu is weggevallen en je alleen je teefje nog hebt. Aangezien je voor een fel werklustig pupje wilt gaan zou ik namelijk geen teef bij je huidige teef zetten en met de beschrijving van je oude herder reu zou ik hem niet met een felle reu willen opzadelen. Komt nog bij dat je DH gecastreerd is, dus heb je kans dat het met beide geslachten niet goed komt. Ik zou dus persoonlijk op safe gaan voor mijn oude DH en wachten tot hij er niet meer is.

Dat zou ook mijn idee zijn. Ik heb heel lang lopen spelen met het idee van een derde hond, maar waar ik Lilo blij mee zou maken (een stoer reutje met ballen), daar maak ik Jack niet blij mee, en wat Jack leuk vindt (een dame met een beetje pit), dat is weer geen geweldige match met Lilo. En ik kan wel gaan schipperen door een klein onderdanig reutje of een pluizig puppeteefje in huis te halen, want dat gaat zeker goed, maar op de lange duur, als 1 van de honden wegvalt, heb ik dan geen ideale combi meer *en* die nieuwste hond is dan ook niet helemaal wat ik wil. Dus we laten het voorlopig bij 2 honden. Iemand op het forum, weet niet meer wie, adviseerde me ook heel treffend om niet te gaan stoken in een goed huwelijk.

ik zou voor een reutje gaan,zeker een pup heeft je oude reu niets van te vrezen,pup groeit op in jou roedel en leert wel van de oudere honden wat wel en niet kan...

Gezien bovenstaande redenen zou ik wachten tot ofwel je reu of teef er niet meer is, en dan gaan denken over de aanschaf van een tweede hond. Ik denk dat dat de beste kans van slagen heeft

Ik heb 9 jaar lang 2 teven en 1 reu gehad, vorig jaar is mijn oudste teef overleden en ik heb nog nooit onenigheid hier in huis gehad. Ik weet niet of het ermee te maken had dat het moeder en dochter was, maar het ging hier allemaal heel gemoedelijk moet ik zeggen. Ondanks dat ze bijna 24 uur per dag gewoon bij elkaar waren, ik heb zelfs nooit een bench in huis gehad.
Nu komt er over 4 weken weer een teef bij, ik heb veel email verkeer met de fokker gehad en het leek ons gewoon het beste om weer twee teven te hebben hier. Candy zal in de roedel de pup precies laten weten waar ze staat (haar opvoeding waar ik mij dus volledig buiten hou), en ik ben de opperteef en zolang als hun dat weten, moet het goed gaan in huis.
Ik weet niet of het anders is bij herders/collies anders is, maar vaak worden het bij de american stafford juist aan geraden als je dan toch 3 honden in huis wil.
Succes met het maken van het voor jullie van de juiste keuze.

Ik zou ook voor een reu gaan, als je gaat voor een pup groeit je reu erin mee, en misschien krijgt hij er zelfs wel een beetje meer steun van en wat zelfvertrouwen.
maar zelfs als dat niet zo is, is dat leeftijdsverschil gewoon dik genoeg om alles duidelijk te laten zijn

Hangoor schreef: De huidige teef zou het puppy'tje aanzien als eigen kind, en dan heb je ook geen probleem met je huidige reu.

Hier heb ik nou nog nooit van gehoord.

De3staffies schreef: Candy zal in de roedel de pup precies laten weten waar ze staat (haar opvoeding waar ik mij dus volledig buiten hou), en ik ben de opperteef en zolang als hun dat weten, moet het goed gaan in huis.

Klinkt leuk maar zo werkt het niet. Als 2 teven elkaar niet motten, kan je wel de opperteef uit gaan hangen maar dat wil echt niet zeggen dat dat het probleem oplost.
Ik heb zelf momenteel 2 teven die elkaar naar het leven staan en ik kan je zeggen dat ik op mijn tenen moet lopen omdat ze voor het minste geringste op elkaar klappen. Ook al ben ik nog zo duidelijk de baas.

Ik zou in deze situatie voor een reu gaan dus.

stefanie schreef:

Hangoor schreef: De huidige teef zou het puppy'tje aanzien als eigen kind, en dan heb je ook geen probleem met je huidige reu.

Hier heb ik nou nog nooit van gehoord.

De3staffies schreef: Candy zal in de roedel de pup precies laten weten waar ze staat (haar opvoeding waar ik mij dus volledig buiten hou), en ik ben de opperteef en zolang als hun dat weten, moet het goed gaan in huis.

Klinkt leuk maar zo werkt het niet. Als 2 teven elkaar niet motten, kan je wel de opperteef uit gaan hangen maar dat wil echt niet zeggen dat dat het probleem oplost.
Ik heb zelf momenteel 2 teven die elkaar naar het leven staan en ik kan je zeggen dat ik op mijn tenen moet lopen omdat ze voor het minste geringste op elkaar klappen. Ook al ben ik nog zo duidelijk de baas.

Ik zou in deze situatie voor een reu gaan dus.

Ik wist wel dat als het 1maal mis was dat het dan ook zo bleef, maar ik heb een paar keer gehad dat 1 van de twee dames even het lipje omhoog deed tegen de ander. Dan kwam ik even in aktie, en dan was de rust er weer.

Budkes schreef:Ehm, ik zou met de beschrijving van jouw honden en dat wat je zoekt in je nieuwe hond voor "nog even wachten gaan". Tot je oude reu is weggevallen en je alleen je teefje nog hebt. Aangezien je voor een fel werklustig pupje wilt gaan zou ik namelijk geen teef bij je huidige teef zetten en met de beschrijving van je oude herder reu zou ik hem niet met een felle reu willen opzadelen. Komt nog bij dat je DH gecastreerd is, dus heb je kans dat het met beide geslachten niet goed komt. Ik zou dus persoonlijk op safe gaan voor mijn oude DH en wachten tot hij er niet meer is.

Idem. Ik denk dat je aan beide kanten problemen kan verwachten.

Bedankt allemaal voor jullie eerlijke mening!

Wachten tot er één van mijn huidige twee niet meer is, zie ik echt niet zitten, dat kan nog behoorlijk wat jaren duren hoor. Zo asociaal zijn mijn honden trouwens niet, ik denk dat de kans veel groter is dat het goed gaat dan dat het fout gaat. Ik heb hierboven natuurlijk echt de negatiefste kantjes in beeld gebracht, dat kan misschien wat overdreven overkomen.

Aimee schreef:

Budkes schreef:Ehm, ik zou met de beschrijving van jouw honden en dat wat je zoekt in je nieuwe hond voor "nog even wachten gaan". Tot je oude reu is weggevallen en je alleen je teefje nog hebt. Aangezien je voor een fel werklustig pupje wilt gaan zou ik namelijk geen teef bij je huidige teef zetten en met de beschrijving van je oude herder reu zou ik hem niet met een felle reu willen opzadelen. Komt nog bij dat je DH gecastreerd is, dus heb je kans dat het met beide geslachten niet goed komt. Ik zou dus persoonlijk op safe gaan voor mijn oude DH en wachten tot hij er niet meer is.

Idem. Ik denk dat je aan beide kanten problemen kan verwachten.

Dat is het hem net, ik denk dat je in vele gevallen wel problemen kán verwachten, maar dat hoeft niet persé zo te zijn. Ik wil gewoon dat de kans zo klein mogelijk is.
Met mijn Mechelse herders vroeger had ik dat ook nooit verwacht, dat waren ook absoluut geen doetjes. Maar dat waren ook steeds één reu en één teef samen, ik heb nog nooit honden van hetzelfde geslacht samen gehad.

Ik zou ook nu geen hond erbij zetten, maar aangezien je zegt dat dat geen optie is zou ik voor een reu kiezen.
Met twee pittige teven kun je wachten op problemen en heb je die eenmaal zal je niet veel anders overblijven dan ze gescheiden te houden en ik kan me niet voorstellen dat je daarop zit te wachten.

Ik weet waarover ik praat want ik had twee van die takketeven en voortdurend ogen in je achterhoofd hebben en ze geen moment -ook niet als je even naar de wc moet- alleen kunnen laten was nou niet bepaald een pretje.
Ik ben in elk geval voorgoed genezen van het idee twee teven met pit bij elkaar te zetten, ook al weet ik dat het in een heleboel gevallen wel goed gaat

Daarbij komt dat het leeftijd verschil tussen je reu en je nieuwe pup groot is, tegen de tijd dat puppemans echt op zn strepen gaat staan is je dh 10, grote kans dat die het dan allemaal wel best vindt.

Monaco schreef:
Wachten tot er één van mijn huidige twee niet meer is, zie ik echt niet zitten, dat kan nog behoorlijk wat jaren duren hoor.

Dat is imo een beetje egoistisch. Ik moet er een hond bij en ze zullen zich er maar naar moeten schikken. Maar dat kan, ondanks dat je er wellicht goed over nadenkt, wel eens heel fout lopen.

Monaco schreef:Bedankt allemaal voor jullie eerlijke mening!

Wachten tot er één van mijn huidige twee niet meer is, zie ik echt niet zitten, dat kan nog behoorlijk wat jaren duren hoor. Zo asociaal zijn mijn honden trouwens niet, ik denk dat de kans veel groter is dat het goed gaat dan dat het fout gaat. Ik heb hierboven natuurlijk echt de negatiefste kantjes in beeld gebracht, dat kan misschien wat overdreven overkomen.

Aimee schreef:

Budkes schreef:Ehm, ik zou met de beschrijving van jouw honden en dat wat je zoekt in je nieuwe hond voor "nog even wachten gaan". Tot je oude reu is weggevallen en je alleen je teefje nog hebt. Aangezien je voor een fel werklustig pupje wilt gaan zou ik namelijk geen teef bij je huidige teef zetten en met de beschrijving van je oude herder reu zou ik hem niet met een felle reu willen opzadelen. Komt nog bij dat je DH gecastreerd is, dus heb je kans dat het met beide geslachten niet goed komt. Ik zou dus persoonlijk op safe gaan voor mijn oude DH en wachten tot hij er niet meer is.

Idem. Ik denk dat je aan beide kanten problemen kan verwachten.

Dat is het hem net, ik denk dat je in vele gevallen wel problemen kán verwachten, maar dat hoeft niet persé zo te zijn. Ik wil gewoon dat de kans zo klein mogelijk is.
Met mijn Mechelse herders vroeger had ik dat ook nooit verwacht, dat waren ook absoluut geen doetjes. Maar dat waren ook steeds één reu en één teef samen, ik heb nog nooit honden van hetzelfde geslacht samen gehad.

Ik ga af op wat jij zegt he. Ik heb ook een reu die een haantje is met andere reuen, en die ontwijk ik ook, dat is gewoon hoe dan ook vragen om ellende als ik daar een reu naast ga zetten. Maar een teef die nu de alpha is, waar straks een evenzo felle teef bij komt, is ook niet mis. Ik zou het dus nog steeds niet doen, of je moet scheidingsmogelijkheden hebben in de zin van kennels etc.

Inc schreef:

Monaco schreef:
Wachten tot er één van mijn huidige twee niet meer is, zie ik echt niet zitten, dat kan nog behoorlijk wat jaren duren hoor.

Dat is imo een beetje egoistisch. Ik moet er een hond bij en ze zullen zich er maar naar moeten schikken. Maar dat kan, ondanks dat je er wellicht goed over nadenkt, wel eens heel fout lopen.

Ik geef je helemaal gelijk hoor, het is inderdaad een egoistische keuze! Maar ik heb mijn reden en voor mezelf vind ik die reden goed genoeg om het risico te nemen. Ik wil ze je gerust via een persoonlijk bericht sturen, dan kan je zelf uitmaken of je er een beetje begrip voor kan opbrengen of niet, maar openbaar in dit topic wil ik ze niet zetten.

Aimee schreef:Ik ga af op wat jij zegt he. Ik heb ook een reu die een haantje is met andere reuen, en die ontwijk ik ook, dat is gewoon hoe dan ook vragen om ellende als ik daar een reu naast ga zetten. Maar een teef die nu de alpha is, waar straks een evenzo felle teef bij komt, is ook niet mis. Ik zou het dus nog steeds niet doen, of je moet scheidingsmogelijkheden hebben in de zin van kennels etc.

Het is inderdaad heel moeilijk om conclusies te trekken adhv een stom tekstje op een forum. Daarom dat ik ook alle eerlijke meningen apprecieer! Ook van de mensen die het me eigenlijk gewoon helemaal afraden!
Wat je zegt van de scheidingsmogelijkheden, daar had ik zelf ook al uitgebreid over zitten denken. Het liefst van al zou ik dat niet doen, maar op zich is het hier wel heel haalbaar om ze gescheiden te houden. Ik heb hier veel verschillende kleine kamertjes, met overal gangetjes tussen (soort sluizen dus). Ik kan de tuin ook makkelijk in twee delen verdelen op zo'n manier dat ze elkaar zelfs niet hoeven te zien en elkaar nooit moeten passeren (ik heb een heel grote tuin, langs alle kanten van mijn huisje). Aangezien ik van thuis uit werk zouden ze gewoon afwisselend bij mij kunnen komen, dus geen uren per dag alleen zitten. En mijn reu kan door zijn hd de lange dagelijkse wandelingen toch niet meedoen, dus ik splits mijn wandelingen meestal ook op in twee shiften, een intensieve en een rustige.

Als wachten geen optie is dan zou ik kiezen voor een reu. En dan zou ik die zoveel mogelijk afscheiden van je oude Duitse Herder met HD. Omdat je pup, als hij pup is veel te wild is voor zo'n toch kwetsbare oude hond, en als ie groot is je het je oude niet aan kunt doen als hij de oude fysiek gaat domineren.


Kijk ik vind het geen enkel probleem om bij de door jouw omschreven combi een pup te zetten, eender van welk geslacht dan ook, maar het probleem zit hem juist in het type pup dat je wilt. Een pittige werklustige hond en juist dat beperkt de kans op succesvolle combi's enorm. En is trouwens uberhaupt niet nodig, ik heb hier een ongelooflijk super werklustig hondje, die absoluut niet pittig is en gewoon goed door 1 deur kan met een krakkemikkige oude Duitser van bijna 12 en een dominant bijtgraag kreng van een Mechel in de bloei van zijn leven. Ik heb nog nooit een werklustiger hond gehad. (Het zijn trouwens 3 reuen)

Maar het probleem zit hem in dat pittige.......

Budkes schreef:Als wachten geen optie is dan zou ik kiezen voor een reu. En dan zou ik die zoveel mogelijk afscheiden van je oude Duitse Herder met HD. Omdat je pup, als hij pup is veel te wild is voor zo'n toch kwetsbare oude hond, en als ie groot is je het je oude niet aan kunt doen als hij de oude fysiek gaat domineren.


Kijk ik vind het geen enkel probleem om bij de door jouw omschreven combi een pup te zetten, eender van welk geslacht dan ook, maar het probleem zit hem juist in het type pup dat je wilt. Een pittige werklustige hond en juist dat beperkt de kans op succesvolle combi's enorm. En is trouwens uberhaupt niet nodig, ik heb hier een ongelooflijk super werklustig hondje, die absoluut niet pittig is en gewoon goed door 1 deur kan met een krakkemikkige oude Duitser van bijna 12 en een dominant bijtgraag kreng van een Mechel in de bloei van zijn leven. Ik heb nog nooit een werklustiger hond gehad. (Het zijn trouwens 3 reuen)

Maar het probleem zit hem in dat pittige.......

Je hebt een heel goed punt, ik denk dat ik daar nog eens héééél goed over ga nadenken!
Het is ook niet alleen voor de sport hoor, want ik moet er gewoon een pupje uithalen waarbij ik merk dat die goed te motiveren is met een spelletje en voer. Ééntje dat graag aandacht schenkt en snel leert, dat zijn dingen die je op 6 à 7 weken wel al wat kunt testen en dat ging de fokker ook doen. Dat staat inderdaad los van of het echt een fel hondje is. Ik moet uiteraard niet het meest luie pupje kiezen, maar daartussenin zit er nog zoveel meer.
Ik heb gewoon graag pittige honden, met wat uitdaging aan, daarom vind ik mijn border ook zo geweldig. Maar dat maakt het risico op een slechte cominatie inderdaad wel meteen veel groter!
Het is ook wat afwachten wat voor karaktertjes er in het nest zitten.

Monaco schreef: De 3de hond zou vanaf pup af aan komen en zou een toller worden. Ik zou sowieso willen gaan voor een werkertje en heel actief hondje, dus voor één van de felste hondjes uit het nest (uit jachtlijnen).

bij de tollers hebben we (gelukkig) geen 'jachtlijnen' en 'showlijnen'.

als ik ook puur afga wat je als eerste schrijft zou ik ook zeggen een reu.
Maar wat je ook kiest dnk ik idd dat je voor een onderdanig iets moet gaan en dan nog geeft dit geen gerantie.

Wel is mijn ervaring dat reuen beter te corrigeren zijn als ze op elkaar klappen terwijl teven dan echt secreten worden en net wat Malinois al zei doorgaan tot het "gaatje"