Het HondenForum

Vanmiddag, op een losloopveldje. Op een afstandje zag ik Otto's teckelvriendje Bob met een andere hond (Max, kruising Friese stabij/Duitse staande). Otto ziet Bob en hop: erop af Die twee kennen elkaar al sinds de puppytijd.

Max (voor ons een nog niet bekende hond) kwam nieuwsgierig op Otto af, kwispelend, even snuffelen, Otto likte zijn bek. En ineens grijpt hij Otto en geeft hem een optater :N: De vrouw die met Max liep schrok zich een hoedje van het voorval, riep hem bij zich en liet hem afliggen. Geen scha bij Otto gelukkig. Ze verontschuldigde zich, was geschrokken en gaf Otto een dikke knuffel.

En toen het welbekende 'doet ie anders nooit' en hij is nooit zo geïnteresseerd in andere honden. Ik leg uit dat dit vaak gebeurt bij grotere honden, op het eerste gezicht gaat het kennismaken leuk en open en dan ineens valt de andere hond uit. Ik begrijp nooit goed waardoor het komt, het gebeurt vaker bij reuen dan bij teefjes, ik weet dat Otto niet veel angst heeft en dat hij wel een baasje kan zijn, maar er zit geen greintje agressie in. Hij staat vrij zelfverzekerd bij een onbekende grotere hond. En het komt bijna net zo vaak voor dat het baasje van de andere hond er ook even van schrikt en het is dan bijna steevast 'doet ie anders nooit'.
Daarna vonden we de verklaring in het feit dat Max en Bob aan het spelen waren - ze hadden in de stad op het terras gezeten met de honden en Otto kwam er natuurlijk aangedenderd en ging meteen met Bob spelen.

Otto laat het zich maar gebeuren, gaat voor sommige honden op zijn rug liggen (ook dan komt het voor dat de andere hond hem even op zijn plaats zet). 'Otto is gewoon een goedzak', zeg ik.

Die vrouw heeft Max vervolgens aangelijnd en liet hem nogmaals even bij Otto snuffelen. Dit ging helemaal goed. Otto weer bek likken en omdat Max een maatje groter is ging Otto bij hem op staan.
En ineens blaft Otto Max op zijn plaats!
Max was helemaal beduusd en we hebben ontzettend staan lachen op het veldje.
Gekscherend heb ik ook maar sorry gezegd en 'doet ie anders nooit'.

Hoe grappig het ook even was, vanmiddag, ik sla het wel even op. Otto is nu een jaar en 7 maanden oud en ik merk dat hij volwassen aan het worden is. Pups vindt hij sinds een maand of twee ineens niet meer leuk, dan loopt hij snel weg, en nu voor het eerst het lef om een andere hond weg te blaffen.

Ik weet niet of hij dit doet, maar ik merk als honden bij mijn hond op hem af stieren en gaan bek likken, hij daar niet echt gelukkig mee is.
Beetje opdringerig komt het over.
Misschien dat hij daarom soms een snauw krijgt?
Het is maar een idee.

Ik ga de komende tijd wat meer letten op hoe hij een andere hond nadert. Soms blijft hij gewoon kwispelend voor een andere hond staan en likt hij niet direct de bek.

Tomas kan ook uitvallen na een eerste op het oog rustige kennismaking. Kennelijk stelt de andere hond zich dan toch niet onderdanig genoeg op naar zijn zin, en Otto is natuurlijk volwassen aan het worden, die verandering merkt een andere hond ook op.
Ik laat Tomas daarom nooit snuffelen, Martin trapt er echter elke keer weer in en moet zich dan verontschuldigen

[Sandra] schreef:

En toen het welbekende 'doet ie anders nooit' en hij is nooit zo geïnteresseerd in andere honden. Ik leg uit dat dit vaak gebeurt bij grotere honden, op het eerste gezicht gaat het kennismaken leuk en open en dan ineens valt de andere hond uit. Ik begrijp nooit goed waardoor het komt, het gebeurt vaker bij reuen dan bij teefjes, ik weet dat Otto niet veel angst heeft en dat hij wel een baasje kan zijn, maar er zit geen greintje agressie in. Hij staat vrij zelfverzekerd bij een onbekende grotere hond. En het komt bijna net zo vaak voor dat het baasje van de andere hond er ook even van schrikt en het is dan bijna steevast 'doet ie anders nooit'.
Daarna vonden we de verklaring in het feit dat Max en Bob aan het spelen waren - ze hadden in de stad op het terras gezeten met de honden en Otto kwam er natuurlijk aangedenderd en ging meteen met Bob spelen.

Weet je, dit stukje tekst daar heb ik zoiets van, hoe goed ken je het gedrag van je eigen hond en als je weet dat dit vaak gebeurd waarom laat je Otto dan naar grotere honden gaan. Als ik het zo lees heeft het meer met otto's gedrag van doen dat hij het oploopt dan bij de andere. Niet dat daarmee goedgekeurd word dat hij op zijn plek gezet word maar het lijkt mij wel dat het voor jou een aandachtspunt moet gaan worden. Agressie kan op vele manieren tot uiting komen, daar hoeft geen tand bij de ander voor aan te pas te komen. Uitlokken is ook een vorm van agressie al ziet dat er bij Otto waarschijnlijk lief uit

chrico schreef: Agressie kan op vele manieren tot uiting komen, daar hoeft geen tand bij de ander voor aan te pas te komen. Uitlokken is ook een vorm van agressie al ziet dat er bij Otto waarschijnlijk lief uit

Dat bedoelde ik dus

chrico schreef:

[Sandra] schreef:

En toen het welbekende 'doet ie anders nooit' en hij is nooit zo geïnteresseerd in andere honden. Ik leg uit dat dit vaak gebeurt bij grotere honden, op het eerste gezicht gaat het kennismaken leuk en open en dan ineens valt de andere hond uit. Ik begrijp nooit goed waardoor het komt, het gebeurt vaker bij reuen dan bij teefjes, ik weet dat Otto niet veel angst heeft en dat hij wel een baasje kan zijn, maar er zit geen greintje agressie in. Hij staat vrij zelfverzekerd bij een onbekende grotere hond. En het komt bijna net zo vaak voor dat het baasje van de andere hond er ook even van schrikt en het is dan bijna steevast 'doet ie anders nooit'.
Daarna vonden we de verklaring in het feit dat Max en Bob aan het spelen waren - ze hadden in de stad op het terras gezeten met de honden en Otto kwam er natuurlijk aangedenderd en ging meteen met Bob spelen.

Weet je, dit stukje tekst daar heb ik zoiets van, hoe goed ken je het gedrag van je eigen hond en als je weet dat dit vaak gebeurd waarom laat je Otto dan naar grotere honden gaan. Als ik het zo lees heeft het meer met otto's gedrag van doen dat hij het oploopt dan bij de andere. Niet dat daarmee goedgekeurd word dat hij op zijn plek gezet word maar het lijkt mij wel dat het voor jou een aandachtspunt moet gaan worden. Agressie kan op vele manieren tot uiting komen, daar hoeft geen tand bij de ander voor aan te pas te komen. Uitlokken is ook een vorm van agressie al ziet dat er bij Otto waarschijnlijk lief uit

Ik ken het gedrag van mijn hond in zoverre dat het mijn eerste hond is en ik, tot ik hem kreeg, vrij onervaren ben met honden. Natuurlijk heb ik me er vooraf in verdiept, maar zoiets als dit gebeurt kennelijk vrij subtiel - als hij aan het uitdagen is terwijl beide honden kwispelend stil staan met de koppen bij elkaar. Dat is inderdaad een aandachtspunt. Ik heb in de loop van de tijd al veel geleerd over hondentaal, veel kijken, naar mijn hond, naar andere honden, hier mee te lezen over gedrag, met anderen praten.
Omdat het vaker gebeurt ben ik doorgaans terughoudend met grote honden. Dit had ik er misschien even bij moeten schrijven. In losloopgebied is dat soms lastig, ze komen immers ook naar hem toe. Dit speelde zich af op een losloopveldje.

Ik begrijp nooit goed waardoor het komt, het gebeurt vaker bij reuen dan bij teefjes, ik weet dat Otto niet veel angst heeft en dat hij wel een baasje kan zijn, maar er zit geen greintje agressie in.

Daarna vonden we de verklaring in het feit dat Max en Bob aan het spelen waren - ze hadden in de stad op het terras gezeten met de honden en Otto kwam er natuurlijk aangedenderd en ging meteen met Bob spelen.

'Otto is gewoon een goedzak', zeg ik.

Otto weer bek likken en omdat Max een maatje groter is ging Otto bij hem op staan.

Je vermenselijkt het gedrag

Als het vaker voorkomt dan ligt een deel van de oorzaak zeker bij Otto. Dat is niet erg maar wel iets om rekening mee te houden.
Wat me ook opvalt is dat Otto die een hond wegblaft grappig is en dat die andere hond die Otto een optater geeft niet grappig is. Wat is het verschil?
Als je wil dat Otto ook nog probleemloos los kan lopen als hij wat ouder is dan zou ik hem steeds terugroepen als hij dominant gaat doen. Daar moet je wel op trainen want veel honden laten zich op zo'n moment niet zomaar terugroepen.

EstherK schreef:
Je vermenselijkt het gedrag

Als het vaker voorkomt dan ligt een deel van de oorzaak zeker bij Otto. Dat is niet erg maar wel iets om rekening mee te houden.
Wat me ook opvalt is dat Otto die een hond wegblaft grappig is en dat die andere hond die Otto een optater geeft niet grappig is. Wat is het verschil?
Als je wil dat Otto ook nog probleemloos los kan lopen als hij wat ouder is dan zou ik hem steeds terugroepen als hij dominant gaat doen. Daar moet je wel op trainen want veel honden laten zich op zo'n moment niet zomaar terugroepen.

Ik ben het met Esther eens.

EstherK schreef:

Otto weer bek likken en omdat Max een maatje groter is ging Otto bij hem op staan.

Je vermenselijkt het gedrag

Als het vaker voorkomt dan ligt een deel van de oorzaak zeker bij Otto. Dat is niet erg maar wel iets om rekening mee te houden.
Wat me ook opvalt is dat Otto die een hond wegblaft grappig is en dat die andere hond die Otto een optater geeft niet grappig is. Wat is het verschil?
Als je wil dat Otto ook nog probleemloos los kan lopen als hij wat ouder is dan zou ik hem steeds terugroepen als hij dominant gaat doen. Daar moet je wel op trainen want veel honden laten zich op zo'n moment niet zomaar terugroepen.

Ben ik wel eens met Esther
Daarbij zou ik mijn kleinere hond niet op laten staan tegen een grotere aangelijnde hond waar hij net een optater van heeft gehad.
Dat is vragen om problemen.

Dank voor de reacties.

EstherK schreef:

Ik begrijp nooit goed waardoor het komt, het gebeurt vaker bij reuen dan bij teefjes, ik weet dat Otto niet veel angst heeft en dat hij wel een baasje kan zijn, maar er zit geen greintje agressie in.

Daarna vonden we de verklaring in het feit dat Max en Bob aan het spelen waren - ze hadden in de stad op het terras gezeten met de honden en Otto kwam er natuurlijk aangedenderd en ging meteen met Bob spelen.

'Otto is gewoon een goedzak', zeg ik.

Otto weer bek likken en omdat Max een maatje groter is ging Otto bij hem op staan.

Je vermenselijkt het gedrag

Als het vaker voorkomt dan ligt een deel van de oorzaak zeker bij Otto. Dat is niet erg maar wel iets om rekening mee te houden.
Wat me ook opvalt is dat Otto die een hond wegblaft grappig is en dat die andere hond die Otto een optater geeft niet grappig is. Wat is het verschil?
Als je wil dat Otto ook nog probleemloos los kan lopen als hij wat ouder is dan zou ik hem steeds terugroepen als hij dominant gaat doen. Daar moet je wel op trainen want veel honden laten zich op zo'n moment niet zomaar terugroepen.

Oeps Ik lees het terug, en zie wat je bedoelt.
Dat Otto de andere hond wegblafte was op dat moment grappig, ik had net tegen de andere vrouw vertelt dat Otto zich in de regel door andere grotere honden laat domineren. Het gebeurde totaal onverwacht. Ik stond er zelf ook even vreemd van te kijken. De optater van de andere hond was een bij het nekvel beetnemen en met hem schudden.

Ik laat Otto alleen los in omheind gebied - hij ontziet het verkeer niet. Dit veldje ligt naast een drukke weg en is niet omheind. Ik had hem daarom aan de lijn.

Ik doe in elk geval mijn best om Otto's signalen zo goed mogelijk te herkennen. Dat lukt niet elke keer. Voorvallen als deze sla ik altijd op, dan kan ik hopelijk tijdig en adequaat reageren bij een volgende keer.

[Sandra] schreef:

Ik doe in elk geval mijn best om Otto's signalen zo goed mogelijk te herkennen. Dat lukt niet elke keer. Voorvallen als deze sla ik altijd op, dan kan ik hopelijk tijdig en adequaat reageren bij een volgende keer.

Je blijft leren hoor, en dat is natuurlijk ook voor een deel het verslavende aan het hebben van honden. Bij elke pup denk ik wel eens; dit heb ik nog niet gehad

Marie-Josée schreef:

[Sandra] schreef:

Ik doe in elk geval mijn best om Otto's signalen zo goed mogelijk te herkennen. Dat lukt niet elke keer. Voorvallen als deze sla ik altijd op, dan kan ik hopelijk tijdig en adequaat reageren bij een volgende keer.

Je blijft leren hoor, en dat is natuurlijk ook voor een deel het verslavende aan het hebben van honden. Bij elke pup denk ik wel eens; dit heb ik nog niet gehad

Haha ja herkenbaar

ranetje schreef:

Marie-Josée schreef:

[Sandra] schreef:

Ik doe in elk geval mijn best om Otto's signalen zo goed mogelijk te herkennen. Dat lukt niet elke keer. Voorvallen als deze sla ik altijd op, dan kan ik hopelijk tijdig en adequaat reageren bij een volgende keer.

Je blijft leren hoor, en dat is natuurlijk ook voor een deel het verslavende aan het hebben van honden. Bij elke pup denk ik wel eens; dit heb ik nog niet gehad

Haha ja herkenbaar

Daarom wilde ik ook een pup als eerste hond. 'Samen opgroeien', klinkt misschien wat overtrokken, maar zo voelt het wel een beetje. Ik vind het geweldig om te zien hoe hij zich ontwikkelt en om daar zelf mee om te gaan, op in te springen. Waar dat nodig is, want verder is het een gemakkelijk en heel vrolijk hondje.