Skadi had volop gespeeld en gerend en gezwommen en we waren weer onderweg naar de auto.
Op weg daar naar toe komen we langs een bankje waar een man zit met een mij welbekende roedel. Die mijd ik meestal. Skadi ook trouwens, die vind die honden niet zo leuk.
Op ongeveer 50 meter van dat bankje zie ik haar ineens kijken, oortjes gespitst. Op 40 meter gaat ze rennen. Ze loopt naar de golden van dat roedeltje toe op een manier waarop ze anders alleen naar honden rent die ze héél erg leuk vindt.
Kop laag bij de grond, oortjes plat in de nek, het hele lijf kronkelend, keiharde wijde lage kwispel, half afgewende kop. Komt ze bij de hond gaat ze beklikken. Súperonderdanig.
Ik had zoiets van HUH?
Die golden stond trouwens met net zo'n kop te kijken, die wist niet wat hem overkwam.
Ze vlijt zich nog een paar keer tegen die golden aan, likt zijn bek nog wat......
.....en grist de stok weg die pal voor hem lag om er met een noodvaart mee vandoor te gaan
Ik heb me bescheurd. Wat een vieze vuile bedriegster.
Dievegge eerste klas











