Het HondenForum

Ik ga zometeen naar Apeldoorn om wat op te halen en neem de hondjes mee om bij het Leesten te gaan wandelen.

Ik ging voor Liam 3 keer in de week daar naar toe zodat hij lekker los kon , met zijn bel om zodat ik nog enigzins kon horen waar ie ongeveer was.
En nu voor het eerst weer ga ik daar naar toe. Nog niet eens zo bewust...ik bedacht me gister gewoon dat ik daar wel wandelen kon dan met de hondjes..maar vannacht droomde ik dus mooi over mijn spaanse manneke, rennend over het Leesten met zijn pretbekkie. En die na het rennen achter de konijntjes aan zijn lieve koppie tegen me aandrukte van : was leuk MJ !

Leesten staat, voor mijn gevoel dus gelijk aan Liam waarschijnlijk.
Is het stom dat ik hoop dat ik in gedachte zometeen dat belletje hoor daar ? ( retorische vraag )

ik doe niet aan retorische vragen

ik hoop met je mee MJ!

Wat een aandoenlijke foto.

Maar ik kan mij goed voorstellen dat je stiekem hoopt op het belletje.

De laatste keer dat ik met Catootje gewandeld heb (op de ochtend van de dag dat ze is overleden), was in Ede. Ik ben daar sindsdien niet meer met de honden geweest, maar wel met de auto langs gereden. Ik moet dan ook altijd aan Too denken.
Het zal best een wandeling met gemengde gevoelens worden

Nee dat is niet stom

Liam heeft het belletje al laten klingelen in je droom, hieruit blijkt wel dat hij er gewoon bij is Waarschuw je de konijntjes wel even?

Is niet dom MJ

hij is al bij je

en nee ik vind het niet stom

Okay, en nu staan bij deze emo-trut de tranen in de ogen.

Haha, normaal ben ik goed in dingen ontwijken die me te erg raken maar op de een of andere manier voelt het 'goed' om er heen te gaan.
En ja, ik zal ws glimlachen en ook janken maar hoop eigenlijk ook dat mijn laatste beeld , die laatste ochtend van dit geweldig,lieve kereltje naar achter zal worden gedrukt en ik wegga met het beeld van een rennende, ontzettend blije Liam die zo genoot daar en dat dat beeld nu zal blijven hangen.

Laat maar 'horen' die bel , Liampie . Kom maar op .

Laat die tranen maar lekker stromen meid, hoort bij de verwerking

wat mooi! en helemaal niet dom!
heel veel sterkte maar ook veel plezier toegewenst!

Liam laat jou daar gewoon genieten

Die foto is zo mooi.....

je bent gewoon een lieverd.

MJ schreef:Okay, en nu staan bij deze emo-trut de tranen in de ogen.

Haha, normaal ben ik goed in dingen ontwijken die me te erg raken maar op de een of andere manier voelt het 'goed' om er heen te gaan.
En ja, ik zal ws glimlachen en ook janken maar hoop eigenlijk ook dat mijn laatste beeld , die laatste ochtend van dit geweldig,lieve kereltje naar achter zal worden gedrukt en ik wegga met het beeld van een rennende, ontzettend blije Liam die zo genoot daar en dat dat beeld nu zal blijven hangen.

Laat maar 'horen' die bel , Liampie . Kom maar op .

Ahhh..... ik hoop het

miekmiek schreef: je bent gewoon een lieverd.

Dat dus, en niets anders.

ach meis

Wat een lieve reacties ! Maar niks liefs aan mij hoor, echie nie !

Nou, met de hondjes richting hek gaf me wel wat een bedrukt gevoel. Toch even een 'hmmm' gevoel omdat ik daar normaal kwam met Maxi, Dust en Liam en nu met Maxi, Dust en Gijsje.
Toch verraad ? Nou ja, doorstappen MJ. Doe niet zo stom.

Het is raar wat je brein met je doet en ook heel erg grappig om te zien hoe ontzettend snel je in oude gewoonte's vervalt.
Er is daar een hek wat wat hoger hangt en ik had op vrij verre afstand zoiets van : oei...even oppassen dat ie me niet onder het hek doorgaat ! Om gelijk er achteraan te denken : nee joh ! ...dat hoeft nu helemaal niet.
Zo snel zat ik weer in mijn kijken naar omheining en waar zitten de gaten en waar moet ik dus opletten.
Grappig wel.

In het bos kon ik in gedachte dat spaanse droppie zien rennen..je weet wel, dat je hem ziet rennen op bepaalde stukken. Dan stond je bijv op een pad om te kijken en luisteren waar Liam uithing en dan zag je hem opeens voorbijschieten in de verte. In gedachte zag ik dat zo weer.
Ook kwam ik een meneer tegen die me herkende en zei : Hey Almelo ( hij wist aan de bel van Liam altijd dat ik er was met mijn bengels) ..ik hoor geen bel en heb die al tijden niet meer gehoord. Ander wandelplekje gevonden ?
Toch leuk dat ik hem vandaag tegenkwam. Aardige man.

Gijsje was als een dolle aan het rennen en had het reuze naar zijn zin en Maxi en Dust wisten de weg nog precies en hadden lol voor 10. Maxi en Gijsje waren aan het dollen in het bos in die kuil en ik zag in gedachte Liam ook in die kuil rennen zoals hij altijd deed daar. Favoriet plekje van hem. Stom he..dat je dat op zo'n moment kan oproepen, zo'n beeld ?

Ja..ik heb in mijn uppie gelachen en toch ook een traantje gelaten maar vind het fijn dat ik geweest ben.
M'n spaanse droppie....bijzonder mannetje die nog heel veel langer had moeten kunnen rennen in het Leesten maar die nu in gedachten mee gerend heeft en in diezelfde gedachte een hele dikke zoen van me gehad heeft !

Wat fijne ervaring lieverd

Ahhh.... ik zie het zo voor me en het is ook zo herkenbaar die gevoelens.
Die gekke buitenlandertjes, het blijft speciaal, ze gaan zo diep zitten Een lach en een traan, ook hier.

Ahhh MJ, wat fijn dat het zo goed was om even daar te wandelen.
Je omschrijft t mooi!

Dat heb je mooi beschreven, MJ. En ik denk - net als oa Inge en Fenneke - dat je honden nog een hele tijd met je mee 'wandelen', ook als ze er niet meer zijn.
Dikke !

Ja...dubbel gevoel idd..een lach en een traan.

Zoals met Bassie... soms hoor ik hem gewoon nog met zijn nageltjes over het laminaat trippelen. Hans riep dan altijd : joh Bassie ! Doe die hakken eens uit !
Of maisvelden...dan gaan de gedachten ook gelijk uit naar Bassie...die dook erin op nijnenjacht en je stond er zo een half uur op meneertje te wachten die met zijn flapperende oortjes en dat omhoog gegooide kontje tijdens het rennen de tijd van zijn leven had en iig 2 maiskolven in zijn oren had gestopt.
Liam, na zijn VS, die met zijn scheve koppie uit het kanaal kwam waar hij voor het eerst weer wat dronk.
Loop ik daar , is daar dat beeld ook.

Het Leesten was toch vooral Liam. Ik kwam daar nooit totdat dat mannetje bij ons kwam . Voor hem ging ik daarheen. Dat ie los kon en echt helemaal Liam kon zijn. Zonder lange lijn eraan .
Dat maakte het Leesten onbewust denk ik wat beladen voor me.

En nee, Inge..als het minder wordt lijkt mij dat ook niet leuk.

Dat soort herinneringen zijn de mooiste en de dierbaarste.. fijn dat hij even "mee" gewandelt heeft vandaag!