Ik loop gewoon mijn avondrondje te doen.. Niks bijzonders, niks aparts.
Tot ik een hoop geschreeuw hoor...
Ik besteedt er geen aandacht aan, tot ik zie waar het geschreeuw vandaan komt.
Ik ken die man. Ik heb hem vorig jaar zijn weggelopen hondje terugbezorgd.
Dan kom ik erachter dat hij het tegen mij heeft...
Hij schreeuwt op een hele harde agressieve toon: IK ZOU HEM TOCH MAAR VASTDOEN!!!
Ik : Wat?
hij: -schreeuwt iets wat ik niet kan verstaan- (hij was duidelijk onder invloed van iets)
Ik : Wat is er aan de hand??
Hij : DOE WAT IK ZEG OF IK LAAT DIE VAN MIJ LOS EN DAN HEB JE PROBLEMEN!!
Hij komt dreigend op me af met zijn hond.. Dat is nog maar een jonge hond, maar wie weet hoe verrot hij dat beest maakt.
Ik loop snel door en zet een sprintje in.
Perla heeft gelukkig weinig door, omdat dat ik expres rustig blijf voor haar en net doe of het een spelletje is (nog een trauma voor een mishandelde hond zitten we niet op te wachten)
Hij loopt achter me door richting het bos.
Ik ren over het uitlaatveld, over het heuveltje zodat hij ons niet meer ziet.
Perla denkt gelukkig nogsteeds dat het een spelletje is.
Ik ravot wat met haar en houdt het bosje in de gaten waarachter hij verdween.
Als ik denk dat het veilig is loop ik langzaam met haar terug naar het veld.
Tot hij ineens uit het bosje komt.
Mijn hart bonst in mijn keel..
Ik roep Perla bij me en loop achter het heuveltje door.
Als ik hem de hoek om zie gaan sprint ik samen met haar naar huis...




TARAK




