Xavi kwijt
Geplaatst: 06 apr 2011 08:39
Je maakt mij niet snel boos, maar momenteel heb ik de adrenaline heeeeel hoog zitten!
Ik woon in een super gezellige wijk, met 1 groot nadeel. 100.000 honden, waarvan 90.000 kutkeffertjes en 90% daarvan loopt uiteraard los.
Niet 1% luistert, dus dat komt regelmatig tot vervelende situaties.
Vanmorgen was het 2x raak. Ik liep met mijn honden aangelijnd langs het kanaal en ik hoor in de verte iemand fluiten, dat betekent al niet veel goeds. Een flinke reu komt ineens tussen de struiken uit, met zijn haren al omhoog en loopt dreigend op ons af. Ik trok de honden mee en liep zo snel mogelijk de andere richting uit, maar Xavi vond het bereinteressant, wurmde zich uit zijn halsband en ging kijken. Reu wilde op Xavi rijden, Xavi rent achter mij aan en die hond volgt ons.
Luna losgelaten, die heeft hem weggejaagd en ik vervolgde mijn weg, lichtelijk geirriteerd.
Toen kwam ik langs een flat met een groot plantsoen ervoor met een groot bord "HONDEN AANGELIJND". En wat loopt er? Juist, een loslopende hond. Uiteraard luistert hij voor geen meter en komt als een mafkees blaffend op ons af gerend en gaat rondjes om ons heen rennen. Ik werd half over het veld gesleept en moest Xavi's riem loslaten. De hond stortte zich met veel bombarie op Xavi en joeg hem weg, richting straten. Een paar tellen later komt die hond terug, zonder Xavi.
Xavi was weg. De eigenaar kijkt een keer rond en loopt gewoon weg!!!!
Ik heb overal gezocht. Onze vaste routes, vaste plekjes, grote wegen afgelopen, geroepen, Xavi was echt weg.
Na een kwartier liep ik jankend door de wijk en besloot Luna naar huis te brengen om daarna verder te zoeken.
Een oudere dame uit de buurt had het zien gebeuren en kwam helpen, super lief. Ik heb Loens naar huis gebracht en net toen ik weer naar buiten wilde gaan, begon Luna heel hard te blaffen bij de achterdeur.
En ja hoor, onder de tuindeur zag ik 4 bruine pootjes. Klaas binnengelaten, die zat helemaal onder het mos en kwijl.
Maar godzijdank, hij is weer thuis en heeft niks. Ik weet niet of ik nu moet janken, boos moet zijn of blij.
Als je bedenkt wat er allemaal niet kon gebeuren (hij is minimaal 3 straten overgestoken) en dat allemaal doordat een ander geen verantwoordelijkheid neemt voor zijn hond. Wat is dat toch voor een omgekeerde wereld?!
De volgende keer laat ik in ieder geval Luna los in plaats van Xavi, want die zal ik nooit kwijt zijn, maar dat is altijd achteraf gepraat.
Ben nu heel erg blij dat Xavi weer thuis is, maar daarbij gruwelijk kwaad op alle malloten hier die het doodnormaal vinden om midden in een woonwijk hun (niet-sociale) hond op aangelijnde honden af te laten rennen.
Xavi heeft gelukkig niks en is het alweer vergeten, onverstoorbaar jong...
Ik woon in een super gezellige wijk, met 1 groot nadeel. 100.000 honden, waarvan 90.000 kutkeffertjes en 90% daarvan loopt uiteraard los.
Niet 1% luistert, dus dat komt regelmatig tot vervelende situaties.
Vanmorgen was het 2x raak. Ik liep met mijn honden aangelijnd langs het kanaal en ik hoor in de verte iemand fluiten, dat betekent al niet veel goeds. Een flinke reu komt ineens tussen de struiken uit, met zijn haren al omhoog en loopt dreigend op ons af. Ik trok de honden mee en liep zo snel mogelijk de andere richting uit, maar Xavi vond het bereinteressant, wurmde zich uit zijn halsband en ging kijken. Reu wilde op Xavi rijden, Xavi rent achter mij aan en die hond volgt ons.
Luna losgelaten, die heeft hem weggejaagd en ik vervolgde mijn weg, lichtelijk geirriteerd.
Toen kwam ik langs een flat met een groot plantsoen ervoor met een groot bord "HONDEN AANGELIJND". En wat loopt er? Juist, een loslopende hond. Uiteraard luistert hij voor geen meter en komt als een mafkees blaffend op ons af gerend en gaat rondjes om ons heen rennen. Ik werd half over het veld gesleept en moest Xavi's riem loslaten. De hond stortte zich met veel bombarie op Xavi en joeg hem weg, richting straten. Een paar tellen later komt die hond terug, zonder Xavi.
Xavi was weg. De eigenaar kijkt een keer rond en loopt gewoon weg!!!!
Ik heb overal gezocht. Onze vaste routes, vaste plekjes, grote wegen afgelopen, geroepen, Xavi was echt weg.
Na een kwartier liep ik jankend door de wijk en besloot Luna naar huis te brengen om daarna verder te zoeken.
Een oudere dame uit de buurt had het zien gebeuren en kwam helpen, super lief. Ik heb Loens naar huis gebracht en net toen ik weer naar buiten wilde gaan, begon Luna heel hard te blaffen bij de achterdeur.
En ja hoor, onder de tuindeur zag ik 4 bruine pootjes. Klaas binnengelaten, die zat helemaal onder het mos en kwijl.
Maar godzijdank, hij is weer thuis en heeft niks. Ik weet niet of ik nu moet janken, boos moet zijn of blij.
Als je bedenkt wat er allemaal niet kon gebeuren (hij is minimaal 3 straten overgestoken) en dat allemaal doordat een ander geen verantwoordelijkheid neemt voor zijn hond. Wat is dat toch voor een omgekeerde wereld?!
De volgende keer laat ik in ieder geval Luna los in plaats van Xavi, want die zal ik nooit kwijt zijn, maar dat is altijd achteraf gepraat.
Ben nu heel erg blij dat Xavi weer thuis is, maar daarbij gruwelijk kwaad op alle malloten hier die het doodnormaal vinden om midden in een woonwijk hun (niet-sociale) hond op aangelijnde honden af te laten rennen.
Xavi heeft gelukkig niks en is het alweer vergeten, onverstoorbaar jong...