Het HondenForum

Wij hebben een sterke Labradorreu van precies een jaar.
Hij is fysiek sterk maar ook mentaal.
het is een superlieve, zachte hond behalve wanneer er teefjes in het spel zijn. Dan gaan zijn hormonen met hem op de loop en wil hij die het liefst "bezitten" .
Hij verdedigt deze dan tegen andere reuen en wil er natuurlijk constant op af, heel heerlijk met wandelen maar zeker ook tijdens de veldtraining.
Nu denken wij erover om hem te laten castreren maar op de een of andere manier sta ik er gevoelsmatig niet helemaal achter, liever laat ik hem compleet en zoals hij is maar wel wat minder fel (door training als dat mogelijk is).
Nu zei iemand om hem als dekreu aan te bieden zodat hij af en toe zijn behoeftes kwijt kan. Zij doet dat ook met haar reutje (is een Shitzu).
De mijne heeft echter geen stamboom en ik zal hem dan ws. ook nog op van alles moeten laten testen (HD en zo)?
Zou dit werken of wordt hij dan juist nog feller?
Wat komt er allemaal bij kijken als het een dekreu wordt?
Pffff weet het echt niet, heb al van een aantal mensen gehoord dat ze wel een nestje van hem zouden willen maar ik ben er nooit serieus op ingegaan omdat het niet in onze bedoeling lag, maar ja als het hem minder gefrustreerd maakt? Of toch gewoon laten castreren met alle voordelen (hopelijk wat minder fel, wat kalmer) maar ook met alle nadelen (gewicht e.d.)?

Ik heb zelf geen reu dus weet niet of het zou helpen om hem af en toe te laten dekken, maar ik zou mijn reu niet puur en alleen voor het wellicht gunstige effect van het dekken nakomelingen laten verwekken. Per dekking zorg je dan voor zo'n 6 pups gemiddeld, zonder stamboom en van een ras wat al enorm veel gefokt wordt. Dat lijkt mij niet verstandig.

Heel goed aan de slag gaan met trainen, eventueel professionele hulp zoeken op een goede hondenschool of van een gedragstherapeut en kijken of je het huidige gedrag ook zonder castratie kunt ombuigen zou mijn eerste keus zijn.
Castratie kun je later alsnog overwegen/laten uitvoeren, eventueel eerst een chemische castratie.

waarom het een of het ander, hij kan toch intact blijven en gewoon leren dat dat gedrag niet geaccepteerd wordt, misschien moet je als eigenaar even omschakelen, maar de hond kan het wel leren hoor

Als je de broodfok in wilt kan het, anders kun je er geen dekreu van maken.
Hij heeft geen papieren, dus helaas.

Als je wilt weten of castratie helpt, laat hem dan eerst chemisch castreren.
Dat kan en is tijdelijk dus als het niet bevalt gaat het weer voorbij.

Hij is 1 jaar, daar moet je flink mee gaan trainen en zn gedrag in goede banen leiden. Dan heb je geen van jou genoemde opties nodig.

castreren is geen opvoedmethode, helaas wordt het vaak wel zo gebruikt....

laten dekken is ook geen optie, niet enkel omdat hij dus geen stamboom heeft, maar ook omdat het ook geen opvoed methode is

oftewel, gewoon aan de slag met de opvoeding, dekreuen kunnen heel makkelijk & relaxed zijn, maar dat ligt er niet aan dat ze mogen dekken, dat ligt aan de opvoeding...

crutz schreef:castreren is geen opvoedmethode, helaas wordt het vaak wel zo gebruikt....

laten dekken is ook geen optie, niet enkel omdat hij dus geen stamboom heeft, maar ook omdat het ook geen opvoed methode is

oftewel, gewoon aan de slag met de opvoeding, dekreuen kunnen heel makkelijk & relaxed zijn, maar dat ligt er niet aan dat ze mogen dekken, dat ligt aan de opvoeding...

Precies zo is het.
Op het moment weet hij met zijn hormonen geen raad misschien, maar dat moet jij hem leren.

Maar ik ben geen tegenstander van wel castreren als dat voor iedereen gemakkelijker is.

hij is amper een jaar
trainen én opvoeden is de boodschap...
castreren helpt niet op een reu op te voeden...en dekken al even min...
mijn reu is dekreu maar dat is geen vrijgeleide om achter de teefjes te gaan ztten... en af en toe moet ik hem dat eens duidelijk maken.
het is trouwens een fabeltje dat je reu moet gedekt hebben idem dat een teefje een nest moet krijgen...
en aangezien hij geen papieren blijkt te hebben zou ik dat héle dekverhaal maar vergeten....

Ik train al van pup af aan met hem maar het is fysiek een grote sterke hond maar ook mentaal.
Op de cursus hebben ze nu ook al aangegeven dat castreren misschien wel heel verstandig zou zijn aangezien het zijn hormonen wat zou temperen en dus zijn gedrag naar teven en reuen toe.
Ikzelf wil hem ook liever intact laten en heb daarom nog steeds niet de stap naar de DA gezet (wel vaak gedacht hoor). Daarbij weet ik dat het geen opvoedmethode is maar het zou misschien een stukje kunnen helpen bij zijn opvoeding omdat de hormonen dan niet meer zo de overhand hebben op andere prikkels.
Maar ik train nu in een groep met twee teven en drie reuen en hoe ik hem ook corrigeer of aanpak, hij is niet onder de indruk en gaat daarna vrolijk verder zijn behoeften achterna.
Bij de laatste training heeft de cursusleider hem zelfs op zijn rug gewerkt en vastgehouden tot hij zou ontspannen maar dit gebeurde dus niet.
Ik wil er ook niet mee gaan fokken hoor, kennissen met een mix vroegen of wij hem als dekreu wilde laten gebruiken voor 1 nestje.
Ze hebben al genoeg gegadigden voor de pups (gewoon kennissen die de kosten betalen, dus geen broodfokkers).
P\

Bmamavan2 schreef:Ik train al van pup af aan met hem maar het is fysiek een grote sterke hond maar ook mentaal.
Op de cursus hebben ze nu ook al aangegeven dat castreren misschien wel heel verstandig zou zijn aangezien het zijn hormonen wat zou temperen en dus zijn gedrag naar teven en reuen toe.
Ikzelf wil hem ook liever intact laten en heb daarom nog steeds niet de stap naar de DA gezet (wel vaak gedacht hoor). Daarbij weet ik dat het geen opvoedmethode is maar het zou misschien een stukje kunnen helpen bij zijn opvoeding omdat de hormonen dan niet meer zo de overhand hebben op andere prikkels.
Maar ik train nu in een groep met twee teven en drie reuen en hoe ik hem ook corrigeer of aanpak, hij is niet onder de indruk en gaat daarna vrolijk verder zijn behoeften achterna.
Bij de laatste training heeft de cursusleider hem zelfs op zijn rug gewerkt en vastgehouden tot hij zou ontspannen maar dit gebeurde dus niet.
Ik wil er ook niet mee gaan fokken hoor, kennissen met een mix vroegen of wij hem als dekreu wilde laten gebruiken voor 1 nestje.
Ze hebben al genoeg gegadigden voor de pups (gewoon kennissen die de kosten betalen, dus geen broodfokkers).
P\

Op zijn rug gelegd?

Waar train je als ik vragen mag?

S@ndr@ schreef:waarom het een of het ander, hij kan toch intact blijven en gewoon leren dat dat gedrag niet geaccepteerd wordt, misschien moet je als eigenaar even omschakelen, maar de hond kan het wel leren hoor

Dat dus

Bmamavan2 schreef:Daarbij weet ik dat het geen opvoedmethode is maar het zou misschien een stukje kunnen helpen bij zijn opvoeding omdat de hormonen dan niet meer zo de overhand hebben op andere prikkels.

Als je denkt dat het kan helpen in de opvoeding is chemisch castreren dus een optie. Dat gaat weer over.

Maar ik train nu in een groep met twee teven en drie reuen en hoe ik hem ook corrigeer of aanpak, hij is niet onder de indruk en gaat daarna vrolijk verder zijn behoeften achterna.

Dan doe je het blijkbaar niet goed, anders zou het werken.

Bij de laatste training heeft de cursusleider hem zelfs op zijn rug gewerkt en vastgehouden tot hij zou ontspannen maar dit gebeurde dus niet.

Dat is een nogal ouderwetse methode waarvan bewezen is dat het meestal tegengesteld werkt. Dat het niet helpt weet je nu ook inmiddels

Trainen doe je door een band op te bowuen zodat de honde een punt bereikt waarop hij graag iets voor je wil doen.
Dat is iets anders dan het doen omdat hij moet.
Geef hem een goede reden voor je te werken en aandacht voor je te hebben.
Je kunt dingen aanleren door motivatie en door intimidatie.
Welke gaat sneller denk je?
En welke zal de hond liever doen?
En welke zal hij blijven doen?

Ik wil er ook niet mee gaan fokken hoor, kennissen met een mix vroegen of wij hem als dekreu wilde laten gebruiken voor 1 nestje.
Ze hebben al genoeg gegadigden voor de pups (gewoon kennissen die de kosten betalen, dus geen broodfokkers).

Maar hij is een bastaard zonder papieren en dus kun je hem op een aantal dingen niet laten testen. En er zijn al zat ongeteste bastaardhonden, toch?
Zorg eerst dat je een goede band hebt met hem, dat lijkt me veel belangrijker.

Ik vond de topictitel al een beetje raar. Alsof er maar 2 opties zijn, dekreu of laten helpen.
Er zijn genoeg honden die geen van beide zijn. Mijne net zo.
Ik vind het altijd een beetje makkelijk om elk gedrag af te schuiven op hormonen en daarom castratie.
Wat is er mis met veel tijd in je hond steken en veel trainen?
En dat het een grote sterke hond zou worden kon je natuurlijk van te voren al bedenken gezien het ras

hondje van een jaar, is nu vollop zijn hormonen aan het ontwikkelen en aan het uitzoeken. Jij zal hem daar leiding in moeten geven en hem zijn grenzen aan moeten leren. Je kan hem daar prima mee helpen als je maar consequent bent en zorgt dat de hormonen niet de overhand nemen.
Als je hem nu traint en opvoed en leert met zijn hormonen om te gaan zal je een heerlijke hond krijgen mits je er genoeg in stopt en het goed doet. We hebben hiervoor een reu gehad, nooit gedekt maar kon wel met loopse teven lopen zonder ze lastig te vallen of te dekken.

Nog een reden om hem niet te castreren is toch dat lab-reuen die gecastreerd zijn vaak het mikpunt zijn voor andere reuen om op te rijden. Waarom geen idee.. maar het gebeurd vaak.

Als dekreu aan bieden puur om die reden zou ik ook niet doen. Hij voegt niets toe aan het ras wat betreft papieren.

Ik zou nog even doorzetten en goed je grenzen aangeven en een goede band opbouwen. Vooral ook om de leeftijd

En denk je dat als hij die ene keer gedekt heeft dat het dan opeens minder is, en zo blijft? Ik denk het persoonlijk niet.

Het is lastig een hond te trainen die hoteldebotel wordt van zijn hormonen, maar de aanpak die hij krijgt op je training vind ik dan ook niet goed. Kijk of hij iets heel interessant vindt, een bal? Eten? Iets wat hij interessanter vindt. En train daarmee.

Een labrador doet nou eenmaal graag iets voor eten, en apporteren vinden ze geweldig. Ik zou gaan focussen op iets wat hij heel erg leuk vindt, ipv alleen maar corrigeren. Hij leert dan alleenmaar wat niet mag, geef hem eem alternatief, spelen met de baas, werken met de baas is veeeel leuker!

En vraag eventueel hulp bij een gedragstherapeut. Hij is nog zo jong, ik zou iniedergeval eerst alles geprobeert willen hebben kom je tot zo'n beslissing.

hier ook een dekreu, hij heeft 2 keer gedekt en buiten dat hij eerst de hele loopsheden van de dames alles bij elkaar joelde, doet hij dat nu alleen op hoogte dagen
dat is het enige dat bij hem verandert is, hij is nog altijd even "lui", luisterd nog altijd even goed (of slecht naar gelang zijn dag :N: ) teven zijn nog altijd even leuk, loops of niet
andere grote patserige reuen ging al niet voor zijn dekkingen en nu nog altijd niet, kleine reuen ging en gaat wel
hier is dus na de dekkingen niet veel verandert, alleen het joelen als ze loops zijn, dus laten dekken is niet gegarandeerd dat hij gaat "veranderen"
Darko heeft wel geleerd dat als wij zeggen dat hij niet mag dekken hij dat ook niet doet, hij probeert in het begin wel ff, maar heeft heel snel door dat het van ons niet mag, hij kan ook gewoon bij de loopse teven als wij er bij zijn en als we consequent zijn, laten we hem 1 keer doen omdat de teef bv nog niet op haar hoogte dag is, blijft hij het proberen, als wij vanaf de 1ste aanstalte die hij doet laten weten dat het niet mag, doet hij niets

Ben het met veel van mijn voorgangers hier eens: een lab reu van een jaar zit nog middenin zijn ontwikkeling van jonge hond naar volwassen exemplaar. Trainen, en dan vooral op aandacht, is nu het allerbelangrijkst.

Hem als dekreu inzetten is absoluut geen vervanging voor training en zal naar mijn mening weinig tot geen effect hebben op zijn gedrag. Bovendien heeft hij geen papieren, weet je dus niks over zijn 'genenpakket' en zou met hem fokken echt gokken worden. Want ook al is het uiterlijk en qua karakter een wereldhond, je hebt geen idee wat er genetisch in zit. Dus weet je ook niet wat de combinatie met de teef voor een risico's voor de pups geeft.

Mocht hij tijdens de training en in het dagelijks leven echt onhandelbaar en onbereikbaar zijn, dan zou je een tijdelijke castratie met een implantaat kunnen overwegen. Dat, in combinatie met stevig doortrainen, kan misschien helpen om zo'n moeilijke periode goed door te komen. Het effect van het testosteron wordt dan tijdelijk verminderd en die periode kun je gebruiken om hard te trainen op aandacht en de band met hem heel stevig te maken. Als het implantaat uitgewerkt is, na een maand of 6, dan heb je kans dat het overdreven hormoongedreven gedrag beter onder controle is.

Bmamavan2 schreef:Ik wil er ook niet mee gaan fokken hoor, kennissen met een mix vroegen of wij hem als dekreu wilde laten gebruiken voor 1 nestje.
Ze hebben al genoeg gegadigden voor de pups (gewoon kennissen die de kosten betalen, dus geen broodfokkers).
P\

Ik heb zelf 2 labradorreuen, een van 5 en de ander van ruim 1,5. Beiden hebben een stamboom en met beiden loop ik shows, train/werk ik in t veld, zijn op alles getest (HD/ED/Ogen/Optigen/Vetgen/Myopathie/RD/OSD en EIC). De eerste 3 zijn volgens de vereniging verplicht de andere niet. Of iemand nu genoeg gegadigde heeft of niet niet iedereen komt in aanmerking voor een dekking.

Ik doe al die tests niet voor niks, werk niet voor niks met ze, train niet voor niets met ze...Beiden jongens zijn absoluut niet vervelend. Met mijn oudste kan ik gewoon naast een hoogloopse teef werken (zowel op t veld als tijdens de training). Mijn jongste komt al redelijk in de buurt...

Ofwel trainen dus!!

Het is wat jezelf zegt er loopt al genoeg aan mix rond, ook stamboomloos, we hebben al zat problemen binnen het ras we zitten niet op nog meer te wachten, sorry!! Dus wees verstandig aub, ga aan het werk met je hond, train ermee en je zult zien dat het op den duur echt zijn vruchten gaat afwerpen...Succes.

hier een reu ( met ballen )20 maanden nog nooit gedekt, weegt maar 64 kilo en gedraagt zich netjes
en niet omdat ik zo sterk ben, ik ben maar 1.64 en weeg 62 kilo .
moet er wel bij zeggen dat hij op cursus aan de gentle leader liep
en nu met trainen nog soms

Ik heb geen verstand van reuen dus daar kan ik je helaas geen tips over geven, maar er zijn al goede gegeven.
Ik wil je echt even wijzen op http://www.dierenasiels.com" onclick="window.open(this.href);return false; en kijk dan even bij 'grote jachthonden en retrievers' en zie hoeveel labradors(mix) er tussen staan. Er zijn er al zoveel, waarom zou je er nog meer maken

Ik herken je verhaal wel hoor.

Ik trainde ook bij een hondenschool die mij hele verkeerde adviezen gaf waardoor Kiran dus juist steeds meer en meer opgefokt reageerde op andere honden. Ze gaven me de zelfde advies als bij jou veel corrigeren etc.

Nu ben ik terug gegaan naar de fokker voor advies. En heeft me een andere hondenschool aangeraden. Hierbij word absoluut niet gecorrigeerd, want daardoor raakt hij nog meer gefrustreerd en weet hij het niet meer wat te doen dus ging hij het zelf maar doen. Retrievers zijn werkhonden vaak hyperactief en bijzonder intelligent. Ze moeten werken vooral Kiran die kan niet rustig zitten want zijn hersens werken constant op volle toeren, waardoor ik zo erg mijn best moet doen om hem steeds nieuwe opdrachtjes te geven zodat hij niks zelf kan bedenken.

Ik ben nu vanaf januari daar aan het trainen en bij behendigheidstrainingen van onze fokker en door de juiste adviezen en heel veel werk begint zijn gedrag nu te verbeteren. Hij kan al steeds een beetje langer rustig zitten, netjes volgen en zelfs rustig tussen een groep honden zonder uit zijn plaat te gaan. Als beloning daarvoor mag hij even snuffen bij de andere honden.

Dat op de rug leggen ik heb meer het gevoel dat het op de zij leggen is omdat je zei dat de trainer hem niet rustig krijgt. Dit doe ik ook onder begeleiding van een gedragsdeskundige. Dit helpt bij Kiran wel heel erg. Maar is alleen om hem even weer tot rust te brengen. Hij ging altijd helemaal over zijn eigen piek heen. En was niet meer te bereiken. Even op zijn zij tot hij echt helemaal ontspannen is. Als het jouw trainer het niet lukt en niet doorzet is dit weer een overwinning voor hem en zal alleen maar zijn gedrag verergeren.

Als ik jou was zou ik echt een goeie gedragsdeskundige zoeken en een hondenschool die ervaring heeft met retriever werkhonden. Het is vaak misplaatst dat retrievers zo makkelijk te trainen zijn! Ik zelf zeg altijd mijn hond is slimmer dan mij is, hij is / was me altijd een stap voor.

Persoonlijk ben ik geen voortsander van om een gezonde hond zomaar te laten castreren en zeker niet omdat ik vaak genoeg het bewijs heb gezien dat de hond zelf daar niet rustiger van word hoor. Dat is dus echt gewoon een fabel.

Ik zelf heb hier drie reuen lopen. 1 is geholpen vanwege gezondheids redenen en die is juist het moeilijkst in gedrag. Daarnaast een reu intact die nog nooit gedekt heeft,twee jaar bijna is dus op zich nog wat moeilijker in gedrag vanwege zijn leeftijd maar je ziet nu al wel dat dat wel goed komt met juiste training. En daarnaast zijn Papa die dus wel twee keer gedekt heeft en die is in gedrag het makkelijkst van allemaal. Het heeft dus niets met wel of geen castreren te maken maar allemaal met juiste opvoeding en training.

Bij teven denk ik er net zo over alhoewel ik toch zie dat het daar iets anders is hahaha Hier is de teef juist feller geworden nadat ze geholpen was

Tamaskan schreef:Persoonlijk ben ik geen voortsander van om een gezonde hond zomaar te laten castreren en zeker niet omdat ik vaak genoeg het bewijs heb gezien dat de hond zelf daar niet rustiger van word hoor. Dat is dus echt gewoon een fabel.

Ik zelf heb hier drie reuen lopen. 1 is geholpen vanwege gezondheids redenen en die is juist het moeilijkst in gedrag. Daarnaast een reu intact die nog nooit gedekt heeft,twee jaar bijna is dus op zich nog wat moeilijker in gedrag vanwege zijn leeftijd maar je ziet nu al wel dat dat wel goed komt met juiste training. En daarnaast zijn Papa die dus wel twee keer gedekt heeft en die is in gedrag het makkelijkst van allemaal. Het heeft dus niets met wel of geen castreren te maken maar allemaal met juiste opvoeding en training.

Bij teven denk ik er net zo over alhoewel ik toch zie dat het daar iets anders is hahaha Hier is de teef juist feller geworden nadat ze geholpen was :oeps:

Dit is logisch. Bij een reu worden de mannelijke hormonen weggehaald, en wordt hij dus 'vrouwelijker, rustiger. Bij een teef worden de vrouwelijke hormonen weggehaald en wordt zijn dus 'mannelijker' en dus feller.

Hier nog een intacte reu met gezonde interesse in het andere geslacht. Boyke wordt heel druk en jankerig/blafferig en wil niets liever dan op de loopse teef af. Sinds een paar maanden trainen we behendigheid en op onze hondenschool mogen loopse teefjes gewoon komen. Dat leert de reuen zich gedragen onder moeilijke omstandigheden En het werkt!! De eerste keer dacht ik dat hij gek werd, maar gaandeweg de les kreeg hij door dat hij a. er niet heen mocht en b. aandacht voor mij en het spel meer opleverde Nu moet ik nog steeds heel hard werken om zijn aandacht vast te houden met een loopse teef in de buurt, maar het lukt en ik ben trots op hem Dat alles zonder correcties en met heel veel beloning van de aandacht met voertjes en speeltjes.
Boyke heeft trouwens een keer gedekt en ik heb totaal geen enkele verandering bemerkt in zijn gedrag daarna

Is dat niet een beetje of eigenlijk heel veel des Labs die een plaat voor hun kop hebben de eerste 2 jaar.
De ideale gezinshond bij uitstek met de will to please .
Leest zo lekker dat de meeste denken dat ze niet opgevoed hoeven worden.

Ik heb twee reuen en weet nu zeker dat er een heel groot verschil kan zijn qua seksuele drift. Mijn oudste was een ramp toen hij zo rond het jaar was; geen land mee te bezeilen :N: . Kreeg ik ook adviezen van 'trainen', 'consequent' zijn, en zelfs 'trainen naast loopse teven'. Nou, ik trainde me bloed zweet en tranen, was zeer consequent, en trainen naast een loopse teef was totaal onmogelijk want ik had dan een volkomen onbereikbare hond (en hoe kun je trainen als er geen aandacht is )...
Dus ik weet helemaal waar je het over hebt (TS) .
Op een gegeven moment heb ik hem chemisch laten castreren en dat heeft een ommekeer gebracht. Toen was hij 'trainbaar' en dat werkte goed door ook toen de chemische castratie was uitgewerkt. (Helaas begon op 6 jarige leeftijd de hele santekraam overnieuw tot en met bloed druppelen aan toe en toen heb ik hem laten castreren omdat ik hem niet altijd aangelijnd wilde houden).
De jongste reu is anderhalf jaar oud. Een wereld van verschil met mijn oudste. Ik kan nu begrijpen dat mensen het over 'er op' trainen hebben; of zelfs loopse teven op trainingslocatie. Dat zou met hem zomaar kunnen Hij kan zelfs spelen met een loopse teef (niet op hoogtijdagen ) en ik roep hem gewoon weer mee . Ik weet niet hoe ik het heb :smile1:
Met mijn oudste reu heb ik ontzettend veel getraind. Met mijn jongste door allerlei omstandigheden veel minder....
Dus mijn advies is; laat hem chemisch castreren en ga heel veel trainen o.a. op het hierkomen. Ga met hem 'werken', zoiets als jachttraining bijv. Castreren zou ik echt als laatste redmiddel zien! Vooral bij een labje, die hebben naar mijn idee veel aanleg om dik te worden.

bouvierpoedel schreef:Is dat niet een beetje of eigenlijk heel veel des Labs die een plaat voor hun kop hebben de eerste 2 jaar.
De ideale gezinshond bij uitstek met de will to please .
Leest zo lekker dat de meeste denken dat ze niet opgevoed hoeven worden.

Met die onderste zin ben ik het helemaal eens...En men maakt te weinig gebruik van die will to please en dan worden het etters!!

bouvierpoedel schreef:Is dat niet een beetje of eigenlijk heel veel des Labs die een plaat voor hun kop hebben de eerste 2 jaar.
De ideale gezinshond bij uitstek met de will to please .
Leest zo lekker dat de meeste denken dat ze niet opgevoed hoeven worden.

Ja Gol had ook een hele dikke betonnen plaat voor haar kop, en inderdaad zo met 1,5 a 2 jaar werd dat minder..

Krengetje schreef:Dit is logisch. Bij een reu worden de mannelijke hormonen weggehaald, en wordt hij dus 'vrouwelijker, rustiger. Bij een teef worden de vrouwelijke hormonen weggehaald en wordt zijn dus 'mannelijker' en dus feller.

Dit is niet helemaal waar, ik heb 3 reuen in huis die alledrie gecastreerd zijn, maar alledrie zijn ze hetzelfde gebleven in karakter.
als ik een loopse dame in huis heb willen ze ook allemaal dekken, waarvan de jongste reu ook daadwerkelijk dekt met koppeling en al.(als hij de kans krijgt.)
dus zo vrouwelijk zijn mijn reuen niet hoor.
en ik ken meer reuen die gewoon hetzelfde gebleven zijn in karakter het enige verschil wat ik merk is bij de langharen dat de vacht minder fijn te onderhouden is(klit sneller) en een paar mijn reuen hebben nu meer honger. Oja en als er loopse teven zijn, blijven mijn reuen nu wel eten en hebben de buren geen concerten van hun als wij weg zijn.

Mijn teven zijn trouwens ook niet veranderd qua karakter, niet feller en niet rustiger

een reu met 1 jaar castreren is ook te kort doen aan z'n groei
z'n hormonen helpen 'm ook zich te ontwikkelen in kracht en gezondheid