Update: Het is permanente patella luxatie..
Geplaatst: 03 apr 2011 19:07
Bo heeft sinds een maand last van haar linker achterpoot. Tijdens het wandelen ging ze op een gegeven moment manken met rennen. Ze jankt/piept niet, maar trekt er gewoon mee.
Hiermee naar de dierenarts gegaan en deze zei dat haar bespiering aan de linkerkant minder was. Rust en rechtlijnige beweging zouden hierin de oplossing moeten zijn, verder was er geen actie nodig. Toen ben ik gaan fietsen en verder niet veel laten spelen met andere honden en meer rust. Toen ging het beter. Af en toe weer laten spelen met een hond.
Eerst ging ik elke dag met dr naar het bos, maar nu nog maar 2x per week. Gewoon omdat ik de poot niet teveel wilde belasten.
Nu zijn wij het weekend weg geweest en is ze ergens wezen 'logeren', ook aan die vrouw uitgelegd van haar poot.
Vrijdags mocht ze met de vrouw en haar hond meelopen met een groep honden van de hondenschool.
Iets wat Bo helemaal geweldig vindt.
Alleen na 15 minuten begon ze weer te manken en heeft de vrouw haar aangelijnd.
Vrouw van de hondenschool heeft gevoeld aan haar poot en zei dat haar bespiering aan de linkerkant echt veel minder was dan aan de rechterkant en dat dit gewoon absoluut niet goed was.
Hier moest ik echt mee naar een dierenarts, ze heeft er geen last van, maar het is gewoon niet goed..
Ik hoorde vandaag dat zij dacht dat het de knie is.
Nou morgen dus maar eens naar een andere dierenarts, die de vrouw van de hondenschool aanbevolen heeft.
En eens laten kijken wat het is. Sinds ik het vrijdag heb gehoord maak ik me er wel al een beetje zorgen over.
Iets aan de knie, dan denk ik aan patella.. Maar wie zegt dat het niet de heup is.
Gaan raden heeft nu toch geen zin, dat weet ik .. We wachten morgen maar af.
Update:
Mijn vriend is vandaag met haar naar de dierenarts geweest.
De conclusie is er een waar we niet blij van worden. Het blijkt dat Bo permanente patella luxatie heeft, een knieschijf die dus altijd al verkeerd staat en dus aangeboren is.
Waar haar knie aan de voorkant zou moeten staan, staat hij nu naar de buitenkant.
De dierenarts vroeg of ze het nooit uitgilt van de pijn, dat is niet zo. Hij vond het heel vreemd, want ze moet met rennen en spelen dus erg veel pijn hebben.
Volgens de dierenarts hoeven we niet te opereren, maar zou dat wel de enige echte oplossing zijn.
Niet opereren betekent immers nog veel pijn voor Bo en een hond waar je niet fatsoenlijk meer mee durft te gaan wandelen.
Opereren is daarentegen een zeer pijnlijke ingreep. De eerste dagen zal ze erg veel pijn hebben en niet lopen, ze snijden namelijk een paar pezen door en gaan het bot meer uitdiepen.. 8 weken mag ze alleen aan de lijn lopen en niet met andere honden spelen.
Natuurlijk is dit ook erg kostbaar.
Na er net goed over gesproken te hebben gaan we doen wat in onze ogen het beste voor Bo is: Opereren.
Hondje is net 1.5 jaar en ik hoop dat ze nog 14 jaar mee gaat.
Wil niet dat ze dan die jaren pijn moet hebben, dan maar 3 maanden doorzetten.. Daarna is waarschijnlijk alles opgelost.
Als ik het geregeld kan krijgen op mijn werk, wordt ze vrijdag al geopereerd.
Een geluk bij een ongeluk is dat we nu wel weten dat haar heupen perfect zijn...
Hiermee naar de dierenarts gegaan en deze zei dat haar bespiering aan de linkerkant minder was. Rust en rechtlijnige beweging zouden hierin de oplossing moeten zijn, verder was er geen actie nodig. Toen ben ik gaan fietsen en verder niet veel laten spelen met andere honden en meer rust. Toen ging het beter. Af en toe weer laten spelen met een hond.
Eerst ging ik elke dag met dr naar het bos, maar nu nog maar 2x per week. Gewoon omdat ik de poot niet teveel wilde belasten.
Nu zijn wij het weekend weg geweest en is ze ergens wezen 'logeren', ook aan die vrouw uitgelegd van haar poot.
Vrijdags mocht ze met de vrouw en haar hond meelopen met een groep honden van de hondenschool.
Iets wat Bo helemaal geweldig vindt.
Alleen na 15 minuten begon ze weer te manken en heeft de vrouw haar aangelijnd.
Vrouw van de hondenschool heeft gevoeld aan haar poot en zei dat haar bespiering aan de linkerkant echt veel minder was dan aan de rechterkant en dat dit gewoon absoluut niet goed was.
Hier moest ik echt mee naar een dierenarts, ze heeft er geen last van, maar het is gewoon niet goed..
Ik hoorde vandaag dat zij dacht dat het de knie is.
Nou morgen dus maar eens naar een andere dierenarts, die de vrouw van de hondenschool aanbevolen heeft.
En eens laten kijken wat het is. Sinds ik het vrijdag heb gehoord maak ik me er wel al een beetje zorgen over.
Iets aan de knie, dan denk ik aan patella.. Maar wie zegt dat het niet de heup is.
Gaan raden heeft nu toch geen zin, dat weet ik .. We wachten morgen maar af.
Update:
Mijn vriend is vandaag met haar naar de dierenarts geweest.
De conclusie is er een waar we niet blij van worden. Het blijkt dat Bo permanente patella luxatie heeft, een knieschijf die dus altijd al verkeerd staat en dus aangeboren is.
Waar haar knie aan de voorkant zou moeten staan, staat hij nu naar de buitenkant.
De dierenarts vroeg of ze het nooit uitgilt van de pijn, dat is niet zo. Hij vond het heel vreemd, want ze moet met rennen en spelen dus erg veel pijn hebben.
Volgens de dierenarts hoeven we niet te opereren, maar zou dat wel de enige echte oplossing zijn.
Niet opereren betekent immers nog veel pijn voor Bo en een hond waar je niet fatsoenlijk meer mee durft te gaan wandelen.
Opereren is daarentegen een zeer pijnlijke ingreep. De eerste dagen zal ze erg veel pijn hebben en niet lopen, ze snijden namelijk een paar pezen door en gaan het bot meer uitdiepen.. 8 weken mag ze alleen aan de lijn lopen en niet met andere honden spelen.
Natuurlijk is dit ook erg kostbaar.
Na er net goed over gesproken te hebben gaan we doen wat in onze ogen het beste voor Bo is: Opereren.
Hondje is net 1.5 jaar en ik hoop dat ze nog 14 jaar mee gaat.
Wil niet dat ze dan die jaren pijn moet hebben, dan maar 3 maanden doorzetten.. Daarna is waarschijnlijk alles opgelost.
Als ik het geregeld kan krijgen op mijn werk, wordt ze vrijdag al geopereerd.
Een geluk bij een ongeluk is dat we nu wel weten dat haar heupen perfect zijn...
