Het HondenForum

31 maart en 1 april 2010 zijn dagen die ik nooit zal vergeten.

Luc is op 31 maart 2010 geopereerd aan zijn neustumor.
Wij moesten hem smorgens brengen en smiddags werd hij geopereerd.
Het was een zware operatie. Hij was toen 10 jaar oud.
hij werd rond 14.00 uur geopeerd en ze belde ons rond 18.00 uur dat de operatie goed was verlopen.

Hij moest een nacht daarblijven en misschien wel meer nachten.
Dus dat was een onrustige nacht.
Luc niet bij ons

Maar 1 april kregen we telefoon. Hij was de nacht goed doorgekomen en we mochten hem op komen halen.

Dit zijn dagen om nooit te vergeten.

de hele maand maart 2010 hebben we onderzoeken gehad. de hele maand april was het spannend met Luc hoe alles zou gaan genezen.

Vorige jaar was een roerig jaar.

maar gelukkig is alles goed gekomen en is hij blij en gelukkig en inmiddels 11 jaar oud.

Wat zijn wij blij en wat zijn wij faculteit Utrecht Dokter. MC. Doernberg en Dokter Ter Haar heel erg dankbaar.

31 maart en 1 april is een soort tweede verjaardag voor hem. Zijn twee kans.



Lieve Luc we hopen dat je nog heel wat jaren bij ons mag zijn. I love you so much

super zeg, een jaar verder, en hij doet het nog steeds goed, ik kan me voorstellen dat je het aanvoelt als iets om te vieren

En dat is ook gewoon een 2e verjaardag, gefeliciteerd

Geweldig dat het zo goed gaat! Dit zijn echt dagen om nooit te vergeten. Wat zullen jullie in spanning hebben gezeten......
Geef die lieve Luc maar een dikke knuffel Dat hij nog maar heel lang in goede gezondheid bij jullie mag zijn!

Dank je wel voor de lieve berichtjes

Wat fijn dat Luc die kans heeft gekregen en zo omringd is met liefde en zorg.
Vier deze dagen maar, ze zijn immers heel bijzonder.

Wat een ontroerend verhaal, logisch dat je bij deze 2 hele speciale data extra stilstaat.
Geef Luc maar een hele dikke knuffel op zijn lieve en mooie bol!

Hilly45 schreef:Wat fijn dat Luc die kans heeft gekregen en zo omringd is met liefde en zorg.
Vier deze dagen maar, ze zijn immers heel bijzonder.

Ze zijn heel erg bijzonder.

Maar Luc is ook heel erg bijzonder. Hij is ons heel dankbaar dat gevoel hebben wij tenminste.

Maar Luc vocht en dan doen wij dat ook. En als we hem kunnen helpen en redden dan doen we dat. Zolang hij zelf ook nog heel veel plezier heeft natuurlijk. Dus vorig jaar was het een hele goede keus. Want hij is nog steeds de vrolijke lieve Luc

LongFields schreef:Wat een ontroerend verhaal, logisch dat je bij deze 2 hele speciale data extra stilstaat.
Geef Luc maar een hele dikke knuffel op zijn lieve en mooie bol!

Hij is heel erg blij met de knuffel. Dank je wel.

Ik kan me goed voorstellen dat het dagen zijn om nooit te vergeten. Ik vind het echt super dat hij die tweede kans heeft gekregen
Dat jullie nog heel lang van elkaar mogen genieten. Dikke knuffel voor je kanjer

je ventje

ja mijn kanjer mijn ventje. Wat ben ik blij dat het allemaal zo goed heeft uitgepakt.

Maar raar dat je er een jaar daarna weer zo mee bezig bent.

Een paar maanden geleden toen we hoorde dat alles goed was, geen uitzaaien etc etc, ben ik er niet meer zo mee bezig geweest. En nu ineens in maart begon ik er weer steeds meer aan te denken.

en gisteren en vandaag was het hoogtepunt met terugdenken.

is toch wel raar moet ik zeggen

Marina schreef:ja mijn kanjer mijn ventje. Wat ben ik blij dat het allemaal zo goed heeft uitgepakt.

Maar raar dat je er een jaar daarna weer zo mee bezig bent.

Een paar maanden geleden toen we hoorde dat alles goed was, geen uitzaaien etc etc, ben ik er niet meer zo mee bezig geweest. En nu ineens in maart begon ik er weer steeds meer aan te denken.

en gisteren en vandaag was het hoogtepunt met terugdenken.

is toch wel raar moet ik zeggen

is denk ik niet gek hoor...je wordt toch herinnerd aan een rottijd en de tijd die volgde...ik weet hoe dat voelt als je dan toch je hondje uiteindelijk mee naar huis mag nemen!

amber81 schreef:

Marina schreef:ja mijn kanjer mijn ventje. Wat ben ik blij dat het allemaal zo goed heeft uitgepakt.

Maar raar dat je er een jaar daarna weer zo mee bezig bent.

Een paar maanden geleden toen we hoorde dat alles goed was, geen uitzaaien etc etc, ben ik er niet meer zo mee bezig geweest. En nu ineens in maart begon ik er weer steeds meer aan te denken.

en gisteren en vandaag was het hoogtepunt met terugdenken.

is toch wel raar moet ik zeggen

is denk ik niet gek hoor...je wordt toch herinnerd aan een rottijd en de tijd die volgde...ik weet hoe dat voelt als je dan toch je hondje uiteindelijk mee naar huis mag nemen!

Ja is superr dat je hem dan toch mee naar huis mag nemen en het uiteindelijk zo goed uitpakt.

En toch voel ik me raar. hihi maar het is gewon superrr dat hij nog vrolijk rondhobbeld.