Het is een niet-mijn-type mens, soms voel je dat aan bij mensen die je tegenkomt. Ineens is ze er weer, de laatste paar avonden.
En ook vanavond kwam ik haar tegen. Otto was wel geïnteresseerd in haar hond, maar 's avonds tijdens mijn laatste rondje door de wijk ben ik zeker terughoudend met andere honden - én hun baasjes - dan wil ik het liefste gewoon even rustig lopen, snuffelen, piesen en poepen.
Dus ik heb Otto even laten wachten en zitten, een lekkertje erin, nog even wachten tot ze een eindje verderop was.
De reden waarom: brullen, die vrouw, tegen haar hond. Krijsen, een onverstaanbaar soort jabber, ROARRR, HUH en ik weet niet wat voor oerkreten meer.
Niet-mijn-type-mens, zoals ik al zei
Zie ik haar van een afstandje naar die drukke weg langs mijn huis rijden en ik hoor haar GIL KRIJS BRUL.
En ik denk: My God, je hebt een maltezertje, koop er in hemelsnaam toch een flex voor. Ga ermee lopen, op een scootmobiel desnoods als je zelf niet lang kunt lopen.
Ik vind het zo ontzettend sneu voor het hondje, want het is een allerschattigst beestje.
Meer van die dorpsgekken hier op het forum?














