Het HondenForum

Ik kom haar af en toe tegen, een oude vrouw op een brommertje. Ze rijdt 's avonds hier door de wijk, geen idee of ze hier in de buurt woont, ik zie haar anders nooit en haar hond loopt los mee. Handig met de ook 's avonds nog redelijk drukke weg langs mijn huis.
Het is een niet-mijn-type mens, soms voel je dat aan bij mensen die je tegenkomt. Ineens is ze er weer, de laatste paar avonden.
En ook vanavond kwam ik haar tegen. Otto was wel geïnteresseerd in haar hond, maar 's avonds tijdens mijn laatste rondje door de wijk ben ik zeker terughoudend met andere honden - én hun baasjes - dan wil ik het liefste gewoon even rustig lopen, snuffelen, piesen en poepen.
Dus ik heb Otto even laten wachten en zitten, een lekkertje erin, nog even wachten tot ze een eindje verderop was.
De reden waarom: brullen, die vrouw, tegen haar hond. Krijsen, een onverstaanbaar soort jabber, ROARRR, HUH en ik weet niet wat voor oerkreten meer.
Niet-mijn-type-mens, zoals ik al zei

Zie ik haar van een afstandje naar die drukke weg langs mijn huis rijden en ik hoor haar GIL KRIJS BRUL.
En ik denk: My God, je hebt een maltezertje, koop er in hemelsnaam toch een flex voor. Ga ermee lopen, op een scootmobiel desnoods als je zelf niet lang kunt lopen.

Ik vind het zo ontzettend sneu voor het hondje, want het is een allerschattigst beestje.

Meer van die dorpsgekken hier op het forum?

Ja, hierachter, de nieuwe buurvrouw.
De hakjes, noemen we haar.

Ze heeft een flex en de hond, een boomerachtig iets, loopt meters van haar af en keft constant.
Ze heeft met iedereen ruzie en als je haar niet zint komt ze aan de deur en krijg je een tirade waar de honden geen brood van lusten.
Toen ze hier kwam wonen afgelopen zomer was ik de eerste gelukkige. Inmiddels heeft ze er al meer als slachtoffer gehad.

De hond loopt aan de lange flex, keft en pist en poept overal, hoor ik. Ik weet alleen dat onze honden op tilt gaan dus ik roep ze binnen als ze eraan komt.
Ik hoor dat en de honden ook: de hakjes.
De boomer loopt zo goed als in onze heg en pist en keft.
En onze honden gaan op tilt.
En mij heeft ze verordonneerd nooit meer het woord tot haar te richten.

Dat verzoek neem ik met genoegen ter harte.

Oh ja, we hebben hier ook een wat 'aparte' meneer lopen met een hardstikke brave golden retriever. Beest loopt nooit verder dan 5 meter van z'n baas af, altijd los, maar zodra 't beestje een meter bij de beste man vandaan is begint hij als een malle tegen 'm 'Robbie, ROBBIE, ROBBIE HIER! HIERRRRRRRRRRRRRR, HIERRRRRRRRRRRRRR! ROBBIIEEEEEE HIIIIEEEEEEERRRRR! RO-BBIE! EN NOU HIERKOMEN. HIERRRRRRRRKOMEN. ROBBIE!' te brullen en donderen . Vreemd genoeg heeft Robbie dan nooit zin om dichterbij dan die meter te komen.

Zo ontzettend bizar, als je dat zo vervelend vindt dan hang je er toch een riem aan? Ik vind het echt hardstikke sneu want het is werkelijk een dropje van een hond die nooit moeilijk doet of wat dan ook. En dan maar brullen tegen dat beest. Hij mept 'm verder niet ofzo, het is opzich ook geen nare engerd tegen mensen of andere honden maar dat geschreeuw tegen zijn eigen hond slaat echt nergens op. Zo'n lieve doedel .

De raarste die hier loopt is een vrouw van achter in de 40. Ze is dik en heeft hele grote hangtieten die voorbij haar navel komen, en ze draagt een legging en haar haar is altijd in een staart bovenop haar hoofd met zo'n scrunchy. Nou je kent het type wel Elke avond als het donker is (nooit vroeger) gaat de deur open en doet ze een wandeling van 5 meter over het voetpad, met haar keeshond tot aan de lantaarnpaal en terug. Ik heb er geen last van maar het ziet er zo sneu uit.

Ja hoor, ook hier zo'n type. Zij heeft een Rottweiler en een ondefinieerbare kruising. Beide honden erg hondagressief, maar ook kinderen zijn niet echt veilig... wie er ook langs hun tuin loopt, alles en iedereen wordt op agressieve wijze afgeblaft. Dat mag van de baasjes Laatst was schoonpa langs hun huis gelopen op een lekkere zonnige dag aan het einde van de ochtend. Mevrouw stond de was op te hangen. Niets mis mee natuurlijk, ware het niet dat ze in haar pyamashirt zonder onderbroek eens diep boog om de was uit de wasmand te halen, het resultaat is te raden, zeker met een tuin grenzend aan de openbare weg... :N: Zo gaat zij dus ook met haar hond agressieve honden om... Laat maar waaien, niets aan 't handje Haar op de honden aanspreken nadat zij meerdere malen op diverse honden zijn geklapt uit het niets, heeft nul resultaat. Ze doen toch niets??

De raarste die hier loopt ben ik zelf

Een oude dame die haar hond uitlaat, op een scooter en ze maakt ook nog rare geluiden !!!.
Ja dat moet wel een heel vreemd eng figuur zijn. Ik zou maar oppassen als ik jou was.

In mijn vorige woonplaats een doof en zo ver ik dat in kan schatten geestelijk gehandicapt meisje met hulphond.
Fijn voor haar, maar niet voor de hond. De hond kreeg het commando vrij en op het moment dat hij aanstalten wilde maken om te gaan spelen begon zij de krijsen dat de andere hond zou bijten. En niet alleen bij mij, ook bij suffe lobbessen en pups.

Wanneer hij dan snuffelde of wat at (snoepje of grassprietje, hij pakte een keer per ongeluk een beloning voor Charlie) begon zij heel hard eet poep eet poep te roepen en moest hij weer aan de lijn.
Arme beest mocht misschien 5 minuutjes los en in die 5 minuten werd er niet anders gedaan dan schreeuwen.

Hier loopt een oudere Duitse man met een cockertje, die duidelijk niet zo veel contact heeft met andere mensen en in 5 talen probeert indruk op me te maken. Heeft alles gedana en meegemaakt en overal enorm veel verstand van.
Ik doe net of ik geen frans, duits of engels spreek en knik vriendelijk

sjef schreef:Een oude dame die haar hond uitlaat, op een scooter en ze maakt ook nog rare geluiden !!!.
Ja dat moet wel een heel vreemd eng figuur zijn. Ik zou maar oppassen als ik jou was.

Met iemand die ROOAARRR en BRUL en GIL en KRIJS tegen haar loslopende Maltezertje doet wil ik niks te maken hebben.
Ik zou het liefste het hondje onder mijn arm nemen en het een fijn tehuis gunnen.

Hier komt een keer per dag een 5 maatjes meer mevrouw langs, scheef lopend en zwikkend op veel te hoge hakken met een heel klein tonrond pitje aan het riempje.
Heel vriendelijk hondje trouwens en de mevrouw is ook heel vriendelijk maar het hondje komt niet verder dan het hoekje van ons blok, dan draait ze weer om en gaat terug naar huis.
Waarom ze dit doet weet ik eigenlijk niet want het hondje plast of poept niet, het zal zn straatje om wel zijn

En dan hebben we ook nog een oude mevrouw met een hoogbejaarde zwarte labrador, maar dat is een lief stel en daar is ook niks raars aan.
Ze loopt best lang en vaak met die hond die braaf achter haar aansjokt.
Vertederend vind ik dat.

renee-uk schreef:Hier komt een keer per dag een 5 maatjes meer mevrouw langs, scheef lopend en zwikkend op veel te hoge hakken met een heel klein tonrond pitje aan het riempje.
Heel vriendelijk hondje trouwens en de mevrouw is ook heel vriendelijk maar het hondje komt niet verder dan het hoekje van ons blok, dan draait ze weer om en gaat terug naar huis.
Waarom ze dit doet weet ik eigenlijk niet want het hondje plast of poept niet, het zal zn straatje om wel zijn

En dan hebben we ook nog een oude mevrouw met een hoogbejaarde zwarte labrador, maar dat is een lief stel en daar is ook niks raars aan.
Ze loopt best lang en vaak met die hond die braaf achter haar aansjokt.
Vertederend vind ik dat.

hier loopt een hoog bejaarde meneer met een stokoud kruisinkje. Beagle x teckel denk ik.
Allebei grijs en stram en altijd samen. Zo baas zo hond zeggen ze wel eens, maar dit tweetal lijkt werkelijk als twee druppels water...
Zo mooi om beide heren over straat te zien sjokken

dagmar88 schreef:

renee-uk schreef:Hier komt een keer per dag een 5 maatjes meer mevrouw langs, scheef lopend en zwikkend op veel te hoge hakken met een heel klein tonrond pitje aan het riempje.
Heel vriendelijk hondje trouwens en de mevrouw is ook heel vriendelijk maar het hondje komt niet verder dan het hoekje van ons blok, dan draait ze weer om en gaat terug naar huis.
Waarom ze dit doet weet ik eigenlijk niet want het hondje plast of poept niet, het zal zn straatje om wel zijn

En dan hebben we ook nog een oude mevrouw met een hoogbejaarde zwarte labrador, maar dat is een lief stel en daar is ook niks raars aan.
Ze loopt best lang en vaak met die hond die braaf achter haar aansjokt.
Vertederend vind ik dat.

hier loopt een hoog bejaarde meneer met een stokoud kruisinkje. Beagle x teckel denk ik.
Allebei grijs en stram en altijd samen. Zo baas zo hond zeggen ze wel eens, maar dit tweetal lijkt werkelijk als twee druppels water...
Zo mooi om beide heren over straat te zien sjokken

Ja leuk is dat he, ik moet ze ook altijd even nakijken

zoiets hebben wij hier ook.. een heel oud vrouwtje (met stok) en een zwart oud poedel achtig iets (mijn vriend vond het na wat googlen veel op een pumi lijken maar dat is het niet vermoed ik xD). Hondje en vrouwtje lopen allebei heel langzaam en hondje kijkt ook constant terug waar het vrouwtje blijft.. zo lief. Alleen ik spreek het vrouwtje niet meer aan omdat ze dan begint te klagen over haar voet dat die zo zeer doet en haar hondje af en toe naar voren loopt en ze het niet bij kan houden.

Wij hebben eigenlijk niet veel rare mensen met honden hier rondlopen. Het enige waar ik heel hard om moet lachen is een hele stoere man die met een mini poedel en een hussel rond loopt aan de lijn. Het past totaal niet in het beeld van hem maar het ziet er echt geweldig uit.

ik geloof dat hier in het dorp Gil en ik wel erg opvallen
klein wijfie met een heule grote hond :lol:
in meestal een jogging broek, met een soort van slordige knot boven op mijn kop
er zullen vast mensen zijn die er zo hun gedachtes over hebben.
kan het bommen zeg

Er loopt hier een jongen/man, die vind ik gewoon vreemd Hij heeft (geloof ik) een X chi. Als ik hoi o.i.d. zeg krijg je geen antwoord terug. Hij is gewoon vaag

@Marjoleine oja klikklikklak

Hier juist een mooi voorbeeld vind ik. Al sinds ik in Nijmegen woon (een jaar of 12) zie ik hier een man lopen die een wat typische gang en blik heeft. Hij komt op mij over als autistisch, maar dat weet ik niet. In die tijd heeft hij nu zijn vierde hond denk ik. Het zijn altijd wat oudere, grote honden, vaak met iets husky-achtigs, waarschijnlijk uit het asiel. Het mooie vind ik dat met elke hond waar ik hem mee gezien heb hij zo'n twee-eenheid lijkt te vormen. Allemaal lopen ze heel rustig naast hem en lijken ze zijn manier van lopen over te nemen. Ik heb die man ook nog nooit zien mopperen of wat dan ook op die honden. Heel rustig (bijna statig) lopen ze samen uren door de wijken.

Hier loopt een meneer die de hele tijd tegen zijn hondje (die aan een gewone riem loopt van 1.20m lang ofzo) Hup, jaaa, goedzoo, vooooorts, kom maar, braaf.

En dat gaat dan de hele wandeling zo door

Er loopt ook een lange man van 45 ofzo met een chi, ziet er wel grappig uit.
En ook een oud echtpaar met een zwarte lab. Als de voordeur opengaat komt eerst de hond naar buiten met de riem in zijn bek, haha. Lief is dat.

[Sandra] schreef:Meer van die dorpsgekken hier op het forum?

Present!

ja ik ken er ook 1 hier in de burt.
Hij is zo ontzettend lief voor allemaal en als het erg koud is of regent hebben de kleintjes jasjes aan..met een bontkraagje.
En hij schaamt zich er een beetje voor.
maar doet het wel.

Gisteren zag ik de man rennen achter een klein ienimieni hondje van 2 kg,omdat ze was ontsnapt door een piep klein kiertje van de deur.
het hondje rende harder dan zij met haar korte pootjes.
Heerlijk om te zien een grote stoere kerel.en..... die kerel is van mij.

Hier in broekhoven stikt het van de rare mensen, ik ben zelfs verbaasd als ik een normaal mens ontmoet

Bij ons loopt een man die psychisch niet helemaal spoort. Hij ziet er wat vunzig uit met lang grijs haar en werkt niet. Als mensen hem aanspreken kan hij behoorlijk tekeer gaan. Ook heeft hij een hekel aan blaffende honden maar zijn eigen honden zet hij toe om te blaffen vooral smorgens heel vroeg in de wijk zodat iedereen zich eraan ergerd. Hij heeft volgens mij honden uit het asiel en neemt er vaak dan twee tegelijk. Hij had eens twee soort markiesje achtige honden samen als pup. Toen er eentje weg was verdween de ander ook ineens en plots had hij een wat oudere zwarte lab en een boeren foxje. Deze honden blaften tegen alle honden die ze tegen kwamen. Als andere honden naar zijn honden blaffen hitst hij de zijne op door te zeggen grijp hem. Ook heeft hij altijd brokken bij zich en strooit die onder het lopen voor zijn honden. Hij lokt zo ook andere honden naar zich toe en geeft ze dan een brokje maar als een hond dan de volgende keer enthousiast op hem af komt voor dat brokje dan kan die hond een schop krijgen of hij smijt ze in het water als dat in de buurt is. Die vent heeft echt geluk dat ie dat nooit bij mijn hond heeft gedaan want dan had ie er zelf achteraan gegaan. Ik ken wel mensen die doodsbang voor die kerel zijn of die als ze hem zien lopen direct omdraaien, ook zijn er mensen die weten hoe laat hij ongeveer loopt en dan absoluut niet met hun hond de straat op gaan. Momenteel heeft hij een bordercollie, ontzettend lief beest en helemaal gefocust op zijn baas maar die negeert hem een soort. Wat er met de lab en het foxje is gebeurd weet ik niet maar eerst was de lab weg en een paar weken later het foxje

[Sandra] schreef:Ik kom haar af en toe tegen, een oude vrouw op een brommertje. Ze rijdt 's avonds hier door de wijk, geen idee of ze hier in de buurt woont, ik zie haar anders nooit en haar hond loopt los mee. Handig met de ook 's avonds nog redelijk drukke weg langs mijn huis.
Het is een niet-mijn-type mens, soms voel je dat aan bij mensen die je tegenkomt. Ineens is ze er weer, de laatste paar avonden.
En ook vanavond kwam ik haar tegen. Otto was wel geïnteresseerd in haar hond, maar 's avonds tijdens mijn laatste rondje door de wijk ben ik zeker terughoudend met andere honden - én hun baasjes - dan wil ik het liefste gewoon even rustig lopen, snuffelen, piesen en poepen.
Dus ik heb Otto even laten wachten en zitten, een lekkertje erin, nog even wachten tot ze een eindje verderop was.
De reden waarom: brullen, die vrouw, tegen haar hond. Krijsen, een onverstaanbaar soort jabber, ROARRR, HUH en ik weet niet wat voor oerkreten meer.
Niet-mijn-type-mens, zoals ik al zei

Zie ik haar van een afstandje naar die drukke weg langs mijn huis rijden en ik hoor haar GIL KRIJS BRUL.
En ik denk: My God, je hebt een maltezertje, koop er in hemelsnaam toch een flex voor. Ga ermee lopen, op een scootmobiel desnoods als je zelf niet lang kunt lopen.

Ik vind het zo ontzettend sneu voor het hondje, want het is een allerschattigst beestje.

Meer van die dorpsgekken hier op het forum?

Ja, wel een "dorpsgek" maar zonder hond. Gisteren, bij het laatste avondrondje, zag ik hem weer. Een kort mannetje, ergens in de vijftig of zestig (althans, zo lijkt hij) loopt hele enden alleen (soms met fiets, zoals gisteravond) druk te gebaren en in zichzelf te praten. Gisteren herhaalde hij de hele tijd "Negeren, negeren" en nog een woord dat ik vergeten ben. Als hij zonder fiets loopt, heeft hij of zijn handen achter zijn rug ineengevouwen of hij houdt zijn hoofd vast met beide handen, of hij loopt druk te gebaren. Hij loopt er op de raarste tijden: soms al bij het vroegste ochtendrondje (zelfs toen Bailey nog heel veel en dus extreem vroeg moest worden uitgelaten) en dus ook 's avonds (laat). De man is duidelijk niet in orde en het is dus eigenlijk wel zielig.

Nanna schreef:Hier loopt een mevrouw in de buurt die op zich ook best wel vervelend is met haar gezanik over haar overleden man, maar goed, daar is nog mee te leven.
Maar dat ver-schrik-ke-lij-ke stemgeluid van haar drives me up the wall. Half krijsend en erg blikkerig, ik krijg er een acute migraine van.
Zodra ik haar dus ontwaar met haar hondje maak ik ogenblikkelijk een wegwezer via een slinks bospaadje.
Nou maak ik bijn volcontinu wegwezers, dus die kan er ook nog wel bij

Soort Nanny Frine stem?

Wij hebben niet echt vervelende vreemde figuren, wel lieve en grappige. Een heel oud mannetje op een scootmobiel met een Duitse herder. Hij is helemaal gek op Ziva en elke keer als we hem tegenkomen is het: "Oooohhh mijn lieve schatje!!" Mijn vriend keek even heel raar, maar hij heeft het écht tegen Ziva Er moet dan altijd even geknuffeld worden zo goed als dat gaat met een stuiterende pup.

En "de mevrouw op de hoek met de Hollander" zoals wij haar noemen, een mevrouw die als het maar even gaat met het weer lekker buiten zit met haar Hollandse herder en tegenwoordig een kruising herder erbij. Ze speelt soms op haar gitaar en zingt dan verschrikkelijk :N: Ze is wel lief en er zitten altijd wel mensen met haar te praten, ik ben niet zo'n prater dus probeer altijd maar snel door te lopen want als ze je eenmaal heeft, kom je niet zo snel meer weg.

Ik zie hem niet meer, en het gerucht gaat dat hij is overleden.
Ik doel op een man met de bijnaam: "de hei-generaal"
Die militaire rang heeft hij de danken aan de verhalen waar hij de mensen dikwijls ongevraagd mee lastig viel. De hoofdpersoon in die verhalen was hijzelf, en het ging meestal over hele of halve heldendaden die hij verricht had als sergeant-majoor bij de marine.
Hij had een vér-dragend stemgeluid zodat je hem eerder hoorde dan zag. Dat was wel zo makkelijk wanneer je hem wilde ontwijken, want als hij je eenmaal in het vizier had was hij zo vasthoudend als een terriër, en kwam je niet meer van hem af. Je zag dan ook regelmatig mensen plotseling van hun gebruikelijke route afwijken, in een wanhopige poging aan zijn indringend stemgeluid te ontkomen.
Want hij wist namelijk alles, en had letterlijk overal verstand van. Vooral van honden. En hoe je honden moest opvoeden! Hij gaf zijn brave boxer dan ook commando's alsof hij op het exercitie veld een peloton rekruten stond te drillen. Dat leverde nog wel eens komische taferelen op, aangezien "Poeroet" (zo heette zijn hond) nooit precies begreep wat er van hem verlangd werd.
Op het bevel: "CHARRWAWA...UNG" ging die brave boxer maar een rondje lopen om daarna braaf naar zijn baas terug te keren. Terwijl de bedoeling was dat hij op dat bevel ging liggen.

De generaal zag er scherp op toe dat andere mensen vooral duidelijke commando's gaven aan hun viervoeters. Het scheen niet tot hem door te dringen dat honden vele malen scherper horen dan mensen, ondanks het feit dat hij in zijn fietstas enkele loodzware hondenboeken met zich meevoerde. Die had hij voornamelijk bij zich om zijn argumenten kracht bij te zetten, als men zijn betoog in twijfel trok. Iets wat overigens zelden gebeurde.
En dat is niet verwonderlijk, want ik was zelf een keer zo dom met hem van mening te verschillen. Ik weet niet meer wat de precieze aanleiding was, maar zijn reactie herinner ik mij levendig. Hij stond plotseling stil, in een poging mijn onverdeelde aandacht te krijgen.
Hij keek mij zeer doordringend aan en zei: "GROEMWOELLAHH... RUCH!!" Waaruit ik opmaakte dat ik moest blijven staan. Hij rende terug naar zijn fiets, en diepte daar Toepoels honden-encyclopedie uit zijn fietstas, en liep al bladerend weer in mijn richting, waar ik braaf zijn volgende commando; "Plaats... rust" stond af te wachten. Iets dat waarschijnlijk zou klinken als "AWAATSS...ROESSTT!!"
Hij greep mij geagiteerd bij de arm en riep triomfantelijk; "Kijk maar, hier staat het" en begon met luide stem de passage die zijn grote gelijk moest aantonen, voor te dragen.

Ik heb enkele malen mogen waarnemen dat hij willekeurige passanten wees op overtredingen die zij zouden hebben begaan. Die misstappen hadden vaak betrekking op loslopende honden,
en het gebruik van het fietspad. Alle artikelen die daarop betrekking hadden kende hij uit zijn hoofd, en hij was niet te beroerd om de betreffende passages aan te wijzen in het Wetboek van Strafrecht, dat zich ook in zijn fietstas bevond.....

Omdat de mensen hem steeds vaker trachtten te ontlopen, kreeg ik met hem te doen.
Deze contactgestoorde stakker bedoelde het goed, maar gedroeg zich als een labrador met ADHD. Hij was bepaald hinderlijk, maar hij werkte tevens op mijn lachspieren.
Ik besloot hem niet langer te ontwijken, maar met hem mee te wandelen. Ik toonde belangstelling voor zijn toch wel avontuurlijk verleden, en vroeg hem wat hij van bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen vond. Eigenlijk was mijn methode dezelfde als waarmee je een dolgedraaide hond tot rust brengt.
Hij vertelde mij zijn geschiedenis, en liet mij soms verbaasd achter. Hij had als onderofficier toch lange tijd verantwoordelijkheid gedragen, en was meerdere malen onderscheiden.
Door zijn gedrag zal hij vaak het mikpunt van spot geweest zijn van de manschappen. Toch bleef hij tot aan zijn pensioen zijn plicht vervullen, en toen hij zijn werk niet meer kon doen
viel hij in de valkuil van de leegte. Niemand vond hem nog belangrijk, of had hem nog nodig.
Dan ga je schreeuwen...

Poeroet??????
In marinetaal: chocolademelk (een bakkie poeroet halen)

Reny schreef:Poeroet??????
In marinetaal: chocolademelk (een bakkie poeroet halen)

Ja, dat vertelde hij mij ook.
Zijn hond was dan ook chocoladebruin van kleur

Wij hebben hier een man die roept geregeld Easy go kom hier en dan komt er geen hond pas naar tich keer roepen

In mijn oude wijk liep een man rond die eruit zag alsof hij uit een survivalfilm was gestapt.

Van top tot teen in camouflage kleren, broek in zijn kisten, grote brede riem inclusief mes in houder en zo'n fles water (hoe heet zo'n ding ook alweer..) met daarboven een zwart mouwloos vest met heel veel zakken, een zwarte hoed en zonnebril en aan zijn lijn liep een Duitse herder met muilkorf.

Ik heb hem nooit durven vragen wat hij voor beroep deed, het zag er allemaal té uit voor een normale beveiliger oid.

Hier ook zo'n man, met een alleraardigste Golden die aan een heel kort lijntje loopt en geschopt wordt als ik langsloop, want dan wil het dier snuffelen en contact maken met mijn honden, en dat mag niet. Zijn dochter laat de hond ook weleens uit, dan gaat het wel altijd goed en leuk, maar die man is zó gemeen tegen dat arme dier. Ik heb er weleens wat van gezegd maar hij schopt dat arme dier dan alleen maar harder.

Dan hebben we nog Beschonken Sil, die heeft een labrador van een kilootje of 70 die amper meer op z'n trillende achterpoten kan staan. Die is even oud als Sjon en heb ik nog nooit los zien lopen, want "Dan gaat ie rennen." . Toen ik vroeg of ze 'm niet voor z'n gezondheid wat beweging zou moeten geven zei ze "Nee hoor, volgens de DA is ze perfect op gewicht.". Hiervoor had ze een Engels Staffje wat ook met z'n piemel tegen de stoeprand aanliep zo dik, dus we hebben het maar opgegeven.

We hebben ook nog De BuurtJunk, die met 2 bullterriërkruisingen aan een waslijntje loopt. Die honden vreten alles op wat een vachtje heeft, ik heb ze weleens bij een mevrouw op een scootmobiel zien springen om haar opgetilde hondje te grijpen. Sjon is ook een keer gepakt, toen had hij er nog maar 1. Totáál geen appél of besef dat het misschien voor andere mensen niet zo leuk is als hun hond gepakt wordt. Sinds er een paar keer politie voor langsgeweest is houdt hij ze dus "aangelijnd", aan een waslijntje dus. Is ook wachten tot het weer fout gaat.

Zo lopen er hier nog véél meer gekken rond, maar deze zijn echt tekenend voor deze straat. Ik kan niet wachten tot ik hier weg ben.

Ik ben bang dat iemand met 6 honden en meestal vieze kleding zelf voor de dorpsgek aangezien wordt

Ach, normale mensen zijn maar saai