Het HondenForum

Wat kan dat toch mooi zijn...om kinderen met honden te zien omgaan. Liep ik laatst met mijn 2 kleine dreumesjes van 22 maanden in het winkelcentrum (ze gaan net praten en verwarren het een nog wel eens met het ander), komt er een man met een loslopende Tosa Inu reu(s) aangelopen. Wat een prachthond! Waar menig mens zijn kinderen op zou tillen en weg zou leiden bleven wij staan kijken. Een van de jongetjes is helemaal weg van alles wat dier is en liep er naartoe met de mededeling "Beer?", nee, was geen beer, wel ongeveer net zo groot.
Ik vertel dan wel altijd aan ze dat ze niet zomaar op ieder hondje af moeten stappen en dat niet ieder hondje dat leuk vindt. De man zei dat ze hem wel mochten aaien en een koekje mochten geven. Een heel gereserveerde hond die als het ware 'opende' toen hij de jongens zag. Zo vriendelijk, zo mooi en hij pakte dat koekje zo netjes aan. Van ons volwassenen moest hij niets hebben, dit respecteer ik dan ook, niet iedere hond wil door een vreemde zomaar geaaid worden, deze hond was alleen maar met de jongens bezig. Aangezien de Tosa Inu een grote kanshebber is als onze volgende hond vond ik dit helemaal prachtig. Tuurlijk is het contact met ieder dier (en het respect dat ze nu toch al hebben) heel leuk, ook met onze eigen honden...maar dit was zeker speciaal.

Kindjes van die leeftijd roepen ook altijd verrukt 'Ijsbeer!' als ik met Does langskom .

Mijn dochter roept altijd: "Kijk mama! een hondje!" ook al is het grote, stoere hond. En kleine hondjes zijn voor mijn zoontje "Poes", en dan mag ik nog zo zeggen dat het een hond is, hij gelooft mij gewoon niet

Ik vind dat ook altijd zo mooi!

Mijn nichtje is ook zo gek op dieren, ze is nu 1,5 en wil ook altijd alles wat beweegt van dichtbij bekijken. En mijn Luna is zo'n hond die mijn vingers er bijna bij opvreet als ik haar wat geef, maar als een kind het geeft dan kan ze het wel ineens voorzichtig aanpakken.

Mijn zoontje van bijna 5 laat altijd honden aan zijn handen snuffelen. Volgens hem moet dat omdat 'honden' en 'handen' bijna hetzelfde is Maar de interactie tussen kind en dier kan heel mooi zijn idd. Mijn oudste is erg bang voor (alle) honden die hij niet kent. Hij kan echter nog niet goed onderscheid maken tussen honden die hij kent en het ras van de hond. Dus dan kun je in een bos iemand met een klein boomerachtig hondje en een Dobermann tegenkomen waarbij zoon dus totaal in paniek raakt. Man roept meteen de Dober bij zich en keek heel raar toen ik zei dat zoon bang was voor de boomer en niet voor de grote Dobermann Alle Dobermanns zijn namelijk de hond van oom Bram

Mijn jongste heeft een superonverstoorbaar karakter, dus al rennen daar 20 honden langs, kan hem minder dan niets interesseren haha. En mn middelste (van bijna 5 dus) is een echte hondenfluisteraar. Omdat hij heel rustig blijft durven honden hem vaak te benaderen, hij zal ook nooit zomaar aaien oid en bij de minste tekenen van stress bij een hond zegt hij meteen 'oke als je niet van kinderen houdt laat ik je wel even met rust'

Ik kan me zo goed voorstellen dat je smelt als zoiets gebeurt. Ik vind de omgang dier - kind altijd erg bijzonder.

Hier kan ik altijd genieten van Floor samen met mijn nichtje. Nichtje is nu 17 maanden en Floor 15 maanden en je merkt echt dat ze een soort van samen opgroeien. Nichtje kan niks verkeerd doen bij Floor en als ze hier komt dan staat mn nichtje al voor de deur: "woef woef, woef woef". Mijn huis is het huis met de woef-woef's. En zodra ze Floor ziet hoor je: "aai!!!" Echt te schattig.

Hier waren ze allebei nog heel klein, maar deze foto's zijn zo tekenend voor de band die die 2 hebben. (uiteraard waren ze altijd alleen maar samen onder toezicht)

hier lotte is dus nergens bang voor,wil ook meteen na elke hond toe rennen,kom ik gister hier in de buurt in de speeltuin,komt er dus een mevrouw aan lopen met een poedel,zegt onze kleine lotte van 20 maanden,aai mouw zegt die mevrouw,zie je dan niet dat het een hond is pfff ja ik dacht mens je ziet toch dat het een klein kindje is,die zag gewoon zo leuk krullebolletje dus zag niet zo snel dat het een hondje was denk ik zelf,maar die dame vond dat dus niet zo leuk en zei ook nou leuk als ze je hond voor een poes aan zien,ik heb er maar even niks opgezegt meer,en we zijn maar verder gaan spelen

snuf schreef:hier lotte is dus nergens bang voor,wil ook meteen na elke hond toe rennen,kom ik gister hier in de buurt in de speeltuin,komt er dus een mevrouw aan lopen met een poedel,zegt onze kleine lotte van 20 maanden,aai mouw zegt die mevrouw,zie je dan niet dat het een hond is pfff ja ik dacht mens je ziet toch dat het een klein kindje is,die zag gewoon zo leuk krullebolletje dus zag niet zo snel dat het een hondje was denk ik zelf,maar die dame vond dat dus niet zo leuk en zei ook nou leuk als ze je hond voor een poes aan zien,ik heb er maar even niks opgezegt meer,en we zijn maar verder gaan spelen

Hahaha! Beledigd!

Haha, hier zijn de Westies allemaal 'mauw'. Krijg ik er ook niet uit...

Leuk he, vanavond ga ik bij familie eten, mijn nichtje van 2 komt ook en ik heb speciaal verzoek gekregen om Mickey mee te nemen omdat ze zo dol zijn op elkaar, mijn nichtje is lekker zoet met spelen met de hond die het ondanks haar leeftijd van 9,5 geweldig blijft vinden.

Prachtig hoe kinderen met honden omgaan. Onze kleinzoon komt vanaf zijn tiende week hier over de vloer, twee dagen in de week pas ik op. Kobus (onze jack r) is een nogal jaloers typje en telkens als Tygo de fles moest wilde hij spelen met de bal. Toen Tygo de leeftijd kreeg dat hij ging kruipen wist hij al gelijk dat de tennisballen voor de hond waren en stak die dan ook niet in zijn mond maar gooide ze op zijn manier weg voor Kobus. Tygo weet precies welk speelgoed van hem is en wat van de hond. Ook zal hij (hij is nu bijna 14 maanden) nooit zomaar zijn hand onverwachts naar Kobus uitsteken maar laat eerst aan 1 vinger ruiken en daarna benaderd hij hem. Tygo loopt al een tijdje los maar zal nooit de hond achtervolgen. Wel weet hij wat delen is als het op eten aankomt. Kobus weet hem dan ook te vinden

Ik vind het heel apart hoe rustig Tygo onze hond benaderd terwijl het eigenlijk een heel druk kereltje is.