Ik wil ook even trots zijn.
Geplaatst: 26 mar 2011 16:23
Vandaag met de dames op bezoek geweest, en daarna door naar het strand, om na de wandeling in een restaurant wat te gaan eten. Zoals denk ik wel bekend
is Vera vrij lang best heel hyper geweest rondom mensen. Die waren er allemaal voor haar, haar feestje, en wat vre-se-lijk leuk dat ze allemaal weer gekomen waren 
En aangezien Vera haar vreugde niet heel subtiel uit (lees: dansen, springen, stuiteren op de achterpoten met springveren), en bovendien elke prikkel in de smiezen had altijd, vergde dat soms wel even wat aanpassing van mijn kant. Maar na 3 jaar kan ik zo gelukkig zijn met hoe ze nu verder is uitgegroeid qua karakter. Mee op bezoek na een autorit van een uur zonder uitrennen vooraf, eerste 5 minuten even knorrend van vreugde iedereen begroeten, maar op 4 poten, en daarna ging ze aan mijn voeten rustig liggen. Door naar het strand. Waren best wat mensen, maar iedereen uit zichzelf genegeerd, en lekker gerend met Saar als superrrrrsaarrrr in d'r kielzog
Vervolgens restaurantje in, was wat krap, en haar vastleggen ergens was eigenlijk niet te doen. Dus Vera los mee genomen, hobbelt achter me aan, kruipt onder tafel, en heeft daar vervolgens een uur gelegen alles en iedereen (mensen, en mensen met honden) die langs kwamen lopen straal negerend. Toen moest ik plassen en zwaan-kleef-aan moet en zal dan mee. Dus hop, weer los mee, de wc in, deur dicht, Vera netjes blijven wachten voor de deur (wc was ook nogal krap 
), en toen weer mee naar de tafel om er weer onder te kruipen en weer braaf te gaan liggen. Het kost een jaar of 3, maar dan heb je ook wat
Ik kan daar echt heel erg van genieten dan, voor mij is zoiets best bijzonder, braaf baasgericht ding dat ze dan is 
?
helemaal gelijk dat je trots bent 
