Het HondenForum

:N:
Waar ik al jaren bang voor ben is vanmorgen gebeurd .
Ik ga regelmatig lopen op de buitendijk en dan passeer ik een boerderijtje met een omheint stukje grond waar 3 honden lopen in de maten grote stabij naar kleiner, en dat waakt en blaft de hele dag naar alles wat langs komt en de dijk ligt in het zicht dus het is hun territorium( denken ze).
Ik weet dat de eigenaar ze `s morgens wel eens losgooit op de dijk en ook dat ze voor geen millimeter luisteren, dus ik kijk altijd goed - tot vanmorgen.
Ik loop de dijk op en hij doet daar beneden het hek open en het geteisem neemt een sprint en gaat zo de dijk op :M: .
Sta je daar netjes nog met je hond aan de lijn
3 honden blaffend in de aantocht, en toen, eigenaar is over het hek heen gesprongen, heeft nog geprobeerd de grootste te pakken - lukte niet natuurlijk .
De geijkte aanpak maar geprobeerd, Gil losgelaten en doorgelopen.( wist het anders ook niet)
de eigenaar moest alle zeilen bijzetten om te voorkomen dat de grootste van het roedeltje zijn tanden in Van Gils zou zetten .
Die stond daar quasi nonchalant, van shit het zijn er 3 en nu
zodra hij de kans kreeg kwam Gil achter me aan en ging achter me staan, en toen kon ik de grootste hond die achter hem aankwam kunnen wegsturen.
Klinkt allemaal niet zo spectaculair, maar het liep me even dun door de broek
Ik weet ook dat als ik daar met DuCain had gelopen dan hadden we de dieren ambulance kunnen bellen.( gelukkig is het me toen niet gebeurt).
wat is het dan toch heerlijk als je een stabiele hond hebt die cool blijft en dat je daar op kan vertrouwen
Maar wat heb ik dan toch moeite om niet hard gillend en schreeuwend nijdig te worden op zo`n eigenaar die zijn honden niet eens bij zich kan roepen .
Shit happens, ik weet het, maar echt blij wordt ik er niet van
tot zover het begin van de dag.
de rest mag wel ietsjes rustiger verlopen - ik hou van hele saaie dagen

Oef, dat is inderdaad schrikken.
Maar gils heeft wel een ectra knuffel verdiend.

Hij heeft een giga stuk runderknars gekregen, en ligt nu op zijn rug uit te buiken.

Nou ja, aan runderknars heeft hij natuurlijk ook langer plezier van.

Hij waardeert eten net zoveel als knuffels
en ik moet nog even ontstressen na dat gedoe, als dat klaar is gaan we knuffelen

Ja dat zijn van die dingen waar je je een volle hartverknettering plus rubber knieen van schrikt, Gil, grote knappert!!

Nu lekker bijkomen Sandra, neem een bakkie koffie

ja die knieën die knikken, dat moment de je je hersenen kraakt voor die ene oplossing en dat er even niets boven komt drijven,
er is geen ontlopen aan.
de koffie heb ik gedaan hoor lust er nog wel een paar

Wat goed dat hij achter je kwam staan

ja, ik ben alle keren weer verbaasd over hem, het is mijn eerste hond ever, die geen stomme dingen uithaalt uit gewoonte

Dat is echt schrikken ja

Phhhoeoe.........dat was zeker schrikken! Je moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren........Goed zo van Gils! Zulke dingen moeten niet te vaak gebeuren, want er komt een keer dat hij het niet meer gaat pikken. Door andermans "stommiteit" wordt je hond zo verpest (weet ik uit eigen ervaring) . Ben je al weer wat bijgekomen? Ik zou ook staan te trillen als een rietje. Geef Gil nog maar een extra dikke knuffel!

die knuffel ga ik doorgeven hoor,
en ik ga volgende keer nog beter kijken, .........
en ik ben nu wel weer redelijk ZEN hoor, gelukkig wel,
ik heb daarna nog een uur gelopen met hem om mijn spanning eruit te lopen en toen koffie,
was nog te vroeg voor een borrel

Dat geeft je in elk geval een stukje zelfvertrouwen dat je de volgende keer Gils kan vertrouwen in zo een situatie. Voor jullie allebei een pluim

Ik kan Van Gils absoluut vertrouwen dat bewijst hij alle keren weer.
maar ik kan DuCain niet uit mijn systeem spoelen- lijkt wel.
toch groeien we wel alle keren hoor, het werkt ook wel helend en bevrijdend als de schrik weg is

S@ndr@ schreef:Ik kan Van Gils absoluut vertrouwen dat bewijst hij alle keren weer.
maar ik kan DuCain niet uit mijn systeem spoelen- lijkt wel.
toch groeien we wel alle keren hoor, het werkt ook wel helend en bevrijdend als de schrik weg is

Een dikke knuf voor van Gils, en neem er zelf ook één

Ik snap je gevoel een beetje, ik heb het ook een paar keer te kwaad gehad toen er een roedel grote honden uit een auto sprongen en op mij en Gol afrenden :N: Gollum lag al plat op de grond, die voelde de bui al hangen, platter kon ze niet. En die honden stonden een partijtje woest te blaffen en te happen richting Gol waar ik inmiddels overheen was gaan staan om haar te beschermen. Godskannonne wat duurde het lang voordat de baas kwam zeg. Ik moest ook nog maar even gaan zitten toen het hele zooitje weer weg was om de bibberitis uit m'n benen te krijgen

Met een hond als van Gils die zelf ook nogal wat schade aan zou kunnen richten word het helemaal spannend denk ik. Heel goed gedaan van jullie

Ja hij zou het kunnen en daarom ben ik ook heel zuinig op en met hem,
en probeer ik dit soort dingen te voorkomen.( zeker zolang hij nog zo jong is)
Hij moet niet gaan denken dat je zo met andere honden omgaat.

S@ndr@ schreef:Ja hij zou het kunnen en daarom ben ik ook heel zuinig op en met hem,
en probeer ik dit soort dingen te voorkomen.( zeker zolang hij nog zo jong is)
Hij moet niet gaan denken dat je zo met andere honden omgaat.

Nee precies, het zou ontzettend zonde zijn als hij door dat soort ervaringen verpest word!

Die situaties willen we allemaal ontlopen denk ik... knap hoor van Van Gils

Het valt gewoon niet te voorkomen lijkt wel , hoe je je best ook doet.
ik zag bij hem ( die andere eigenaar) ook de schrik even op zijn gezicht, misschien kijkt hij de volgende keer ook wat beter

S@ndr@ schreef:Ik kan Van Gils absoluut vertrouwen dat bewijst hij alle keren weer.
maar ik kan DuCain niet uit mijn systeem spoelen- lijkt wel.
toch groeien we wel alle keren hoor, het werkt ook wel helend en bevrijdend als de schrik weg is

Vooral je kleine letters vertellen een hoop en dat is logisch, dat blijf je mee dragen omdat je je verantwoordelijk voelt voor je hond en je weet dat Gils geen klein manneke is en wat hij zou kunnen. Dat hij het niet doet is alleen maar ontzettend knap van jullie beide

dank je wel

Ik begrijp je schrik maar wat een knappe actie van Gil ik hoop maar zo dat het bij dat baasje ook het dun door de broek liep en hij de volgende keer beter uitkijkt

Eigenlijk hoop ik gewoon dat hij zich nu helemaal uit de naad gaat werken op het commando HIER,
dat hij daar het nut van in gaat zien.
Nu was het Van Gils, maar de volgende keer is het een hond die wat minder indruk maakt,(en veel kleiner is) en dan :N: - ik wil er niet eens aan denken.
maar ik acht de kans niet onwaarschijnlijk dat die dan echt gewond raakt- als het daar bij blijft
een roedel erfhonden van 3, in hun territorium, en absoluut niet luisteren

Kolere...dan wil het wel dun door je broek lopen ,ja. :N:

Maar potdikkie...van Gils wat ben je de allerknapste man !
Wat heb je dat ongelooflijk goed gedaan kerel !

Alle runderknarsen van de wereld voor jou vandaag en je vrouwtje ? Die mag van mij ,ook al is het vroeg, de allergrootste borrel die ze maar kan vinden !

Poeh, ik kan me je schrik goed voorstellen. Zeker met DuCain nog in je achterhoofd.
Maar bedenk ook dat Gil nu weer een ervaring heeft opgedaan waarin het is opgelost door naar jou te komen. Jij hebt de belangrijkste aanvoerder van de drie weggejaagd en dus de situatie opgelost. Van Gils heeft dus bevestigd gekregen dat hij in dit soort gevallen het beste naar jou toe kan komen en dat jij het oplost. Tot zover dus het goede nieuws van vanochtend

wow zoiets kost je altijd een jaar van je leven. :N:
hier ook een koele hond.
maar het verdedigen ervan valt soms ook niet mee.
domme baasjes.

wow, ja dan schrik je je ff rot!
Gelukkig is alles goed gekomen door je knappe hond! super!

Wat heerlijk dat hij zijn kop niet gek liet maken door die drie andere honden dat geeft jezelf ook weer meer vertrouwen. Pluim voor jou en Van Gils

dank je wel, en ja gelukkig is Van Gils van zichzelf al braaf