Het HondenForum

Ik was net op het uitlaatveldje. Senna laat ik niet daar in uit, maar er omheen.
In het veldje liep een labrador van iemand die ik vaker tegenkom.

Op een gegeven moment zie ik hem heel raar lopen. Ik zeg, dat is niet goed hoor.

Hond kon dus niet meer op zijn achterpoten staan. Slingerde alle kanten op en zakte er doorheen.
Enorm kwijlen. Een hele plas van kwijl lag er waar hij gelegen had, omdat hij niet meer kon staan.
Ze was ongeveer 45 minuten a 1 uur met hem daar. Normaal 1,5 a 2 uur.
Ze had dit nog nooit meegemaakt.

Ik ben me echt kapot geschrokken.
Toen ze wegliepen heb ik nog even een filmpje gemaakt omdat ik wil weten wat het is:


Vooral op het einde van het filmpje zie je hem helemaal naar links slingeren. Hij kon gewoon niet meer normaal lopen en slingerde alle kanten op.

Wat gaat ze nu doen dan, naar de DA? \Wat rot...

Mit schreef:Wat gaat ze nu doen dan, naar de DA? \Wat rot...

Ze was haar kind nu aan het roepen en haar vriend bellen. Verder weet ik niet. Ze houdt me op de hoogte.

Wat klote, dan schrik je je ziek.
Het zou trouwens zuurstofgebrek kunnen zijn. Nu is dat wel raar voor een lab hoor maar Tsuki heeft dit vaker (ongeveer gelijk).
Ze doet het dan ineens niet meer. Begint met onstabiel lopen, dan verstrakt ze en strekt ze haar achterpoten, ze kan dan niet meer lopen. Dit duurt een minuut of 10. Daarna verslapt ze maar kan ze nog niet lopen. Minuut of 15 daarna is het over en dan spuugt ze.

Mijn vorige hond (zwarte lab.) vertoonde ineens dezelfde verschijnselen. Bleek achteraf epileptische aanval te zijn.

Hij liep wel heel erg te hijgen, maar normaal deden ze dit (balletje gooien) veel langer met 'm. Dit had ze nog nooit gezien.

Veenmug schreef:Mijn vorige hond (zwarte lab.) vertoonde ineens dezelfde verschijnselen. Bleek achteraf epileptische aanval te zijn.

Hier dacht ik zelf ook al aan, inderdaad. Hoop het niet voor ze.


En ik dacht zelf eerst echt oververmoeid/oververhit/uitgedroogd. Heb 'm water gebracht, maar hij had niet echt enorme dorst o.i.d.

het zou EIC kunnen zijn, excercise induced collapse.
Een aandoening waar de huidige labrador dekreuen en fokteven op gescreend worden.
Het lijkt op het eerste gezicht op een neurologisch probleem maar hersteld na verloop van tijd.
Honden zijn vrij, drager of lijder.

De ervaring leert dat veel DA het nog niet als aandoening herkennen.
Sterkte, het ziet er niet zo fijn uit

Het klinkt niet precies hetzelfde maar ik plaats het voor de zekerheid toch:

http://www.dierenkliniektiel.nl/ZI/ZIho ... cedEIC.htm" onclick="window.open(this.href);return false;

exercise induced collapse in labrador retrievers (EIC)

Op dit moment wordt er bij de Labrador Retriever veel gesproken over de Exercise Induced Collaps (EIC).

Dit is een aandoening waarbij de Labrador Retrievers tijdens het werken ineens instabiel kunnen worden en een soort verlamming kunnen vertonen.

Het is een aandoening die op gemiddeld 14 maanden leeftijd aan het licht komt; de spreiding van het optreden van de eerste klachten kan lopen van 5 maanden tot 3 jaar. Het komt bij alle kleuren Labradors voor. Het wordt ook gezien bij Chesapeake Bay Retrievers en Curly-coated Retrievers.

De aangedane honden hebben een zeer goede conditie en zijn goed bespierd. Verder zijn ze snel

intens opgewonden en hebben een goede wil om te werken.

De aandoening zal niet snel optreden bij de normale activiteiten zoals zwemmen/joggen/fly ball enz. Maar met name bij continue, intensieve belasting en hoge mate van opgewondenheid.

Het is een genetische afwijking, veroorzaakt door een mutatie op het DNM1 gen

Het is een autosomaal recessief syndroom. Er kunnen dus ook dragers zijn, die geen klachten hebben.



De dieren vertonen na 5-20 minuten extreme inspanning en met name opwinding, een waggelende gang en slapte in achterpoten. Ze rennen door terwijl de achterpoten erachteraan slepen. Het kan zich uitbreiden naar de voorpoten en tenslotte tot complete zwakte.

Deze klachten hoeven niet elke keer op te treden. Ondanks het feit dat zo'n hond tijdens het optreden van een EIC wel wat verdoofd kan overkomen, is er geen bewustzijnsverlies.

NB: Het is van belang om bij de eerste tekenen van de klachten direct te stoppen met de betreffende activiteit, anders is er een kans op overlijden.

Na 5-25 minuten zijn de dieren weer geheel normaal.



Mocht uw hond problemen hebben, dan is het nuttig om voor uw dierenarts de temperatuur tijdens zo'n 'aanval' op te nemen en de aanval te filmen. Dit kan bijdragen in het stellen van de diagnose.

Verder zullen er allerlei andere mogelijke aandoeningen uitgesloten moeten worden. Indien nodig kan er eventueel een test gedaan worden in Amerika om te zien of uw hond genetisch belast is.

Indien dit het geval is dan is het belangrijk om hier rekening mee te houden bij de fok.

*edit, zelfde als Ktje

Had die Lab dat toen ook niet bij de oudjaarswandeling van 2009 ? Dus niet afgelopen oudjaar maar het jaar ervoor ? Zag er naar uit,ja.

oh, ik verplaats het topic even naar medisch trouwens.

Nou, het klinkt eigenlijk precies zo.
Hij was ook extreem opgewonden. Wilde niet opgeven, maar hij kon gewoon niet meer staan. Na 5 a 10 minuten liggen ging het ietsje beter en hij wilde doorgaan, maar kon nog niet normaal lopen en wankelde en zakte door zijn achterpoten. Voorpoten waren prima en bewustzijn volgens mij ook. Balletje wilde hij nog steeds hebben, maar het lukte gewoon niet meer.

ziet er niet goed uit...ik dacht eerst aan een epileptische aanval maar dat EIC klinkt ook heel aannemelijk...ik hoop dat het goed gaat met de hond

Ik vind EIC aannemelijker klinken.

Ik ook. Ik zal dit aan haar doorgeven. Misschien kan ze er iets mee.

Catootje liep zo te zwalken toen ze een maagtorsie had. Dit werd door de eerste dierenarts ook niet herkend, omdat ze geen opgezwollen maag had. Ik dacht toen ook dat er iets neurologisch aan de hand was. Ik weet niet of dit bij deze hond ook aan de hand is, maar misschien wel goed om haar erop te wijzen, zodat de dierenarts hier ook naar kijkt.

Mijn Balou vertoont ook alle verschijnselen van EIC.
Het is destijds nooit officieel gediagnostiseerd, omdat dat destijds alleen kon door andere dingen uit te sluiten.
Bij haar begon het altijd met het schrapen van de nagels van de achterpoten, daarna werd ze wankel en ging door haar achterhand. Ik heb haar laten steriliseren omdat het bij haar rond de loopsheid meer voor leek te komen.
Nog steeds hou ik rekening met waar ik wandel met haar. De hei op, hoef ik niet te doen, ik weet dat ze dan na 10-15 min plat ligt.
Langs water gaat over het algemeen wel goed, daar heb ik nooit problemen mee gehad...

Ohh dat ziet er niet goed uit nee! Heb je al meer informatie hoe het gaat??

Nee, nog niet.

Eerste wat ik dacht was ook EIC.
Zeker met dit weer lijkt het me niet ondenkelijk, mijn eigen hond (border collie) heeft ws ook iets uit die groep, met dit weer sta ik dan bij haar ook weer op alert bij inspanning

Ik weet dat meneer Mandigers van de Wagenrenk hier meer verstand van heeft, dus als ze meer info zoekt zou ik daar eens heen bellen/gaan.

Voor de Wagenrenk heb je wel een verwijzing nodig.
Dacht ik

Ik heb haar nog gesproken en de DA vertelde dat het een shock was, door de temperatuur.
Als ik zo filmpjes bekijk op internet en dingen lees over EIC, vind ik dat toch vrij aannemelijk. Ik heb het haar doorgestuurd en ze gaat er naar kijken.

gebeurt wel vaker hoor. Honden die maar achter ballen aan hollen op en neer. warmte, zuurstof gebrek, te moe om normaal te lopen.
resultaat: omvallen, overhellen en als het kan liggen omdat ze niet fatsoenlijk meer kunnen lopen door zuurstof gebrek in de spieren.