Het HondenForum

Ik heb een discussie.
Wij hebben een keer een JR in het pension gehad die het down syndroom had. Schele ogen, niet zindelijk en kende geen commando's, moest medicijnen hebben etc..
Bestaat dat nou of is dit een zwakbegaafde hond ofzo? Want de DA zei tegen me dat hij echt het down syndroom had.

Komt dit voor bij honden of niet?

Ik heb het me ook wel eens afgevraagd, ik lees even mee.
Misschien bij inteelt meer risico?

http://www.willemwever.nl/vraag_antwoor ... ongooltjes" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik heb even gegoogeld en vond dit op willem wever

Bij dieren komt het syndroom van Down echt maar heel zelden voor. Syndroom van Down is de naam voor mensen die geboren worden met een afwijking in het 21e chromosoom.

Eh..chromosomen?! Ons lichaam en dat van een dier bestaat uit cellen en die cellen zijn weer opgebouwd uit chromosomen. Chromosomen komen altijd in paren voor, ze zijn opgebouwd uit een mannelijk en een vrouwelijk deel (de zaadcel en een eicel).

Bij mensen met het syndroom van Down bestaat het erfelijke materiaal van het 21ste chromosoom niet in tweevoud, maar in drievoud. Het gevolg is een verstandelijke handicap en de bekende, afwijkende gelaatstrekken. Vroeger (19e eeuw) werden mensen met het syndroom van Down mongooltjes genoemd. Ze leken namelijk erg op Aziaten vanwege de stand van de ogen. In die tijd werden Aziaten nog mongolen genoemd. Nu spreken we alleen van Mongolen als we de inwoners van Mongolië bedoelen.

Maar terug naar de dieren. Bij de mens en de meeste diersoorten is het hebben van chromosomen in drievoud al voor de geboorte of kort daarna dodelijk. Wat dat betreft is het syndroom van Down echt een uitzondering. Mensen met het syndroom van Down worden meestal minder oud, maar hebben nog een redelijke levensverwachting. Dieren niet; een dier met een verdriedubbeld chromosoom (met uitzondering van de geslachtschromosomen) sterft kort voor of na de geboorte.

Zijn er dan helemaal geen dieren met Downsyndroom? Voor zover bekend zijn er slechts twee dieren in de geschiedenis geweest die het Downsyndroom leken te hebben: een chimpansee en een orang-oetan, beiden met een verdriedubbeling van het 22ste chromosoom. Misschien hebben jullie net die ene Orang Oetan gezien, maar ik denk het niet!

yamie schreef:http://www.willemwever.nl/vraag_antwoor ... ongooltjes

haha te laat zie ik

Ik heb eens een asielkatje gekend die het echt leek te hebben. Een mafferd met een heel apart hoofdje ook. Maar goed, of dat Down was of gewoon een ander soort afwijking, weet ik niet. Hij is gelukkig geplaatst, want het was dan wel een sufferdje, het was een heel erg schattig sufferdje!

DebbieZ schreef:Ik heb eens een asielkatje gekend die het echt leek te hebben. Een mafferd met een heel apart hoofdje ook. Maar goed, of dat Down was of gewoon een ander soort afwijking, weet ik niet. Hij is gelukkig geplaatst, want het was dan wel een sufferdje, het was een heel erg schattig sufferdje!

Wij hadden thuis een kat vroeger die ook down had, hij was zo gek als een deur, doof en z'n ogen stonden ook zoals dat bij mensen zeg maar te zien is... desalniettemin een geweldig beest en is nog heel oud geworden

Ik heb wel het idee dat mijn jongste hondje ook "iets" mankeerd in z'n hoofdje.. geen down ofzo, maar echt oke is hij niet.. kan ook door z'n achtergrond komen maar daar zal ik never nooit achterkomen.. hij heeft iig achterstand om het zo maar te zeggen...

Behalve Down kunnen er natuurlijk een complex aantal andere geboortemankementjes optreden, ook bij een dier.In de natuur zou zo'n dier weinig overlevingskansen hebben maar wij houden de puppy's en kittens liefst allemaal in leven dus de kans dat er een afwijkend dier tussen zit is redelijk groot.

Volgens miij is down een specifiek menselijke afwijking.
Tuurlijkk kunnen er honden met afwijkingen en gedragsproblemen geboren worden.
Word soms al een beetje ziek van al dat gelul dat iedere hond verpest is door de mens en dat honden niet zo geboren worden..

bouvierpoedel schreef:Volgens miij is down een specifiek menselijke afwijking.
Tuurlijkk kunnen er honden met afwijkingen en gedragsproblemen geboren worden.
Word soms al een beetje ziek van al dat gelul dat iedere hond verpest is door de mens en dat honden niet zo geboren worden..

Heb je het tegen mij?

Marie-Josée schreef:

bouvierpoedel schreef:Volgens miij is down een specifiek menselijke afwijking.
Tuurlijkk kunnen er honden met afwijkingen en gedragsproblemen geboren worden.
Word soms al een beetje ziek van al dat gelul dat iedere hond verpest is door de mens en dat honden niet zo geboren worden..

Heb je het tegen mij?

Nee joh zit even vanuit mijn down modus te lullen.

bouvierpoedel schreef:

Marie-Josée schreef:

bouvierpoedel schreef:Volgens miij is down een specifiek menselijke afwijking.
Tuurlijkk kunnen er honden met afwijkingen en gedragsproblemen geboren worden.
Word soms al een beetje ziek van al dat gelul dat iedere hond verpest is door de mens en dat honden niet zo geboren worden..

Heb je het tegen mij?

Nee joh zit even vanuit mijn down modus te lullen.

Lul jij maar lekker verder dan

bouvierpoedel schreef:

Tja je kan het pas zeggen als er dus een DNA-chromosomen onderzoek is gedaan. Denk dat dat niet gedaan is? Dus de kans dat het dan down is, is vrij klein.... Er kan natuurlijk net als bij de mens een hoop mis gaan. Down is overigens niet het enige syndroom waarbij rare vervorming van hoofd en lichaam plaats vinden bij de mens. Zijn een hoop syndromen hoor. Maar dieren hebben toch een heel ander aantal chromosomen, dus kunnen in die zin niet dezelfde afwijkingen hebben??

Nanna schreef:Heb wel ooit een hond gekend die werkelijk maar over anderhalve hersencel leek te beschikken.
Dat was een Gordon Setterteef.
Er was het beest NIETS te leren. Loslopen: snapte ze niks van, liep zo maar een end an dan. Zit, af, lig (wat haar baas haar wel heeft geprobeerd te leren): volkomen blanco blik.
Het was zeker niet de eerste hond van die baas, ze heeft daarvoor ook altijd setters gehad (wel ieren).
Krimmenikkel, wat was dát beest oerdom. Normaal drinken was er ook niet bij, het werden altijd complete waterballetten.
Ik had altijd wat medelijden met het baasje want die vond het ook niet leuk. Het zou mij ook niks lijken om samen te leven met zó een volslagen debiele hond.

Die had ik op haar verjaardag een enkeltje Da gegeven.

Mijn buurvrouw had een labrador en iedereen vond het een mongool onder de honden :N:
deze hond keek scheel, was een enorme bovenbijter en je kon totaal geen contact met hem krijgen, hij was erg dom en leefde totaal in zijn eigen wereldje.
Of je nou boos of heel lief tegen hem deed je zag nooit een verschil in zijn gezichtsuitdrukking.