Het HondenForum

Vorig jaar heeft Nilo een botje in zijn voorpoot gebroken tijdens een val. Er is een botstukje losgeraakt. Toendertijd leek de kans op artrose vrij klein omdat het botstukje niet bij een gewricht zat. Afgelopen Maandag liep hij plotseling weer erg mank en na röntgenfotos bleek dat het botstukje nu wel bij een gewricht zit en daar artritis heeft veroorzaakt Was ook wel duidelijk, hij heeft een dikke bult aan de zijkant van zijn poot. Maar dan de behandeling. Hij krijgt 5 dagen rymadil maar verder moet het vooral met veel rust genezen. Op internet lees ik dat dit wel 2 tot 6 weken kan duren :N:

We zijn nog geen week verder, Nilo heeft vanaf Dinsdag niet meer losgelopen en alleen korte stukjes. Maar hij word echt gek! Ondanks dat ik hem bezig hou met clickertraining en dergelijke, moet hij echt zn energie kwijt. Resultaat is dat hij letterlijk stuiterd! Hier in huis rent hij rond als een gek, gooit zelf speeltjes omhoog om ze weer op te vangen. Net een kort rondje aangelijnd met hem gelopen maar hij trekt vreselijk aan de riem. Daarna even wat obedience oefeningen gedaan op een veldje maar hij is nu zo hyperactief dat hij overal extreem op reageert. Een "goed zo!" van mijn kant is genoeg reden voor hem om omhoog te springen en weer te vallen.

Dat is dus ook absoluut niet goed voor zijn poot Ik zit dus even met een dilemma hoe ik dit ga oplossen. Toch rustig houden met het risico dat hij wekenlang stuiterd en zichzelf verwond, of toch beweging geven, maar hoe kan zonder dat ik de artritis erger maak?

pfff wat lastig.
Ik zou toch rust houden druk kan altijd nog. Ja terwijl ik het typ weet ik al dat het niet haalbaar is...

En rechtlijnige bewegingen mogen zeker ook niet zoals fietsen ofzo?

Ja, geen idee of dat mag. Op internet staat van wel, maar hij gaat dus juist mank lopen na het draven (lange wandelingen, fietsen) dus dat durf ik niet zo aan.

Hij sprong net dus gewoon over de salontafel om op de bank te landen :N: Dit gaat echt niet lukken.

Heel lullig, maar ik zou alle speeltjes weghalen en hem als hij druk is geen aandacht geven.
Eventueel apart zetten.
Bij Caja merkte ik juist dat ze heel druk werk als ik rustige dingen met haar ging doen.
Toen ben ik gewoon niets gaan doen en heeft ze zich bij de situatie neergelegd.

Eens met Marye. Toen Hades i.v.m. een blessure een aantal weken ook niet los mocht, niet mocht rennen of spelen of wat dan ook merkte ik ook dat helemaal niets doen uiteindelijk het beste werkte. Kleine dingetjes doen triggerden toch elke keer weer een enorme zin in meeeeeeer. De eerste week was een regelrechte hel, daarna begon hij een beetje te berusten in zijn lot.
Ik had wel echt onwijs medelijden met 'm en ik vond het zelf ook doodsaai, maar 't werkte wel 't beste en gelukkig verstrijkt de tijd vanzelf... Heel veel succes en beterschap met je mannetje!

En zwemmen? Is niet belastend, kan vermoeiend zijn en toch training van spieren en gewrichten. Evt hydrotherapie onv. Fysio?

Inge

En zwemmen? Is niet belastend, kan vermoeiend zijn en toch training van spieren en gewrichten. Evt hydrotherapie onv. Fysio?

Inge

Atritis een onsteking in/bij het gewricht, wat idd met veel rust nog gewoon goed kan komen.
Maar als het niet goed kan genezen kan het atrose veroorzaken en ben je nog verder van huis
Het lijkt mij logisch dat er langer pijnstillers gegeven worden, niet vanwege de pijnstilling (in rust is die vaak goed houdbaar), maar vanwege de onstekingsremmende eigenschap.
Toen mijn border collie met een knietrauma op volledige rust moest, moest ik 3 weken pijnstiller geven zodat het de ontsteking tegen zou gaan.
Ik zou dit iig even bespreken met je dierenarts of dit verstandig is.

Daarnaast zou ik hem echt op volledige rust zetten, evt in een aparte kamer of in een bench.
Alleen eruit voor even een plas of poep.
Is heel sneu ik weer het, mijn hondje moest vorig jaar ook 5 weken in haar bench doorbrengen.
Het is een jonge border collie van 2 jaar, dus ik dacht ook die word gek.
Eerst werd ze idd best druk en klagend, maar na een week legde zich zich neer bij de situatie.
Wat ik wel deed was haar dagelijks een kong geven waar haar voer in zat en wat meer kauw dingen waar ze langer mee bezig was.
En wat meer knuffel/massagesessie's op de bank, mits ze dan rustig kon blijven zitten.
Ik vond het heel sneu om haar zolang in de bench te moeten doen, maar achteraf ben ik er heel blij mee dat ik voor haar gezondheid gekozen heb en ze nu weer alles kan doen.

Na zolang in de bech zo ik wel iets van fysio of aquatherapie gaan doen om haar spieren weer rustig op te bouwen, want die verdwijnen wel na zo'n lange rustperiode.

Sterkte!

Bedankt allemaal. Alle speeltjes weg kan ik proberen, maar ik moet toegeven dat hij ook zonder speeltjes heel druk is. Hij is gewoon aan het heen en weer rennen hier, tegen mensen aanspringen

Heb hem vanavond een Nina Ottoson spel laten doen, was hij heel even zoet mee, maar inmiddels slaapt hij wel Maar goed, dat gaat hij geen weken volhouden.

May-linn: Hoelang we pijnstilling volhouden hangt ook af van hoe hij zich gedraagt. Morgen krijgt hij even geen rymadil en dan kijken we of hij nog mank loopt, dan word het verlengd. Maar het is erg dubbel. Hij krijgt inderdaad ook rymadil tegen de ontsteking, maar daardoor voelt hij zn pijn ook niet en gaat alle grensen over! En inderdaad, rust is het belangrijkst. De dierenarts kon nog niet zeggen of hij in de toekomst artrose zal ontwikkelen. Als dat zo is, word in het ergste geval zijn teen geamputeerd

Het is gewoon niet fijn, ik heb ook een hond met een dikke teen. Bleek gebroken destijds da dacht gekneusd, rust en aan de lijn. Ik heb de fout gemaakt om ook van de lijn af te laten omdat er sneeuw lag, ze moest haar energie toch een beetje kwijt etc. ik had haar er alleen maar meer mee, want het betrof een breuk, en iedere vorm van actie had weerslag op herstel uiteindelijk heeft ze wel de rust gekregen die nodig was voor die poot, bij de fokster die kon wel rationeel denken.
Vooralsnog, lijkt het mee te vallen, de teen is nog steeds ruim een jaar later dik, ook arthrose. Diagnose destijds was ook teenamputatie. Tot op heden is dat dus niet aan de orde geweest. Ze rent, ze springt en ze doet.
Wel als ze even mankt denk je aan die teenblessure het blijft in je achterhoofd.

Neem die rust en houdt die rust echt hoor, je kunt jezelf de haren uit je kop trekken als je het niet doet en ze lopen weer mank, dan maar even een paar weken afzien als dat op de lange termijn beter is voor je hond.

Balen Manon dat Nilo er nu zo'n last van heeft!
Ik denk eigenlijk ook dat Nilo alleen maar drukker wordt door juist dingetjes met hem te doen.
Heel vervelend maar tis volgens mij beter om niets met hem te doen, speeltjes, spelletjes, clicker alles even weg.
En al tie zo door de kamer gaat druk te doen, in de bench of bijkeuken.
Het is sneu maar echt voor zijn eigen bestwil, succes!

Ik heb hem de laatste dagen heel rustig gehouden. Alleen kleine stukjes lopen aan een tuigje (dan trekt hij minder) en verder niet al te veel doen. Ik moet zeggen dat hij ook rustiger is nu hij geen rymadil meer krijgt. Aan de eene kant wel sneu want dan heeft hij er dus wel last van, maar voor zijn eigen bestwil is dit wel beter. Ik twijfel nog even of ik meer rymadil voor hem moet ophalen. De dierenarts zei dat dat moest als hij nog niet goed liep zonder. Nu loopt hij op zich wel goed, maar hij is dus wel duidelijk rustiger en ontlast linksvoor nog steeds. Heeft zichzelf nu aangeleerd hoe hij kan rennen, springen en zelfs draven zonder linksvoor te gebruiken

Of je gaat even naar de DA of stuurt filmpje op hoe hij nu loopt? Misschien dat ze dat dan beetje indicatie kunnen geven of je meer moet halen of niet?

ik heb zelf regelmatig gewrichtsontstekingen en ik kan je vertellen dat die ontzetend pijnlijk zijn
Als het mijn hond was gaf ik hem wel een pijnstiller.

renee-uk schreef:ik heb zelf regelmatig gewrichtsontstekingen en ik kan je vertellen dat die ontzetend pijnlijk zijn
Als het mijn hond was gaf ik hem wel een pijnstiller.

Ah Ja, ik heb er totaal geen ervaring mee.

Ik twijfel nog een beetje. In feite hoeft hij natuurlijk geen pijn te lijden van mij, en rymadil is ook ontstekingsremmend. Maar met rymadil is hij van mening dat hij genezen is en word hij weer zo vreselijk lomp dat ik bang ben dat hij zichzelf alleen maar meer verwond Ik ga morgen maar even overleggen met de DA.

Ik zou het wel geven vanwege het ontstekingsremmende en dan maar in de bench

Ff een update. Hebben destijds met de DA overlegt of de pijnstilling verlengt moest worden maar samen besloten om dit niet te doen omdat hij dus geen grenzen aangeeft met pijnstilling. We zijn nu bijna 4 weken verder maar tot nu toe nog geen verbetering De bult op zijn poot is in het begin heel iets kleiner geworden maar nu blijft hij van dezelfde grootte. Daarom durf ik ook nog niet op te bouwen qua beweging. Vooral omdat hij zonder pijnstilling dus toch rustiger is. Hij is wel gestressd en opgefokt, maar normaal gesproken was hij veel drukker geweest als hij een maand geen beweging krijgt. Alleen als we andere honden tegen komen "flipt" hij en dan gaat hij duidelijk over zn grenzen heen. Beetje een rare situatie dus, ik had na 4 weken al wel iets meer verbetering verwacht. Ik laat hem nu uit aan een flexi lijn, daar houd hij zich redelijk rustig mee en kan hij toch nog een beetje snuffelen.

Nu hoorde ik van iemand anders dat haar hond precies hetzelfde probleem had, ook op dezelfde plaats. Die hond is toen geopereerd en het botstukje is weggehaald en sindsdien is hij klachtenvrij. Dat doet mij wel twijfelen want als dat de oplossing is..Maar beide dierenartsen die Nilo's teen gezien hebben (onze eigen DA en Kranendonk) vonden een operatie te ingewikkeld en zeiden dat het meer schade aan zou richten dan het goed zou maken. En dan is er nog de optie amputeren, maar daar wil ik toch nog even niet aan denken. Het schijnt dat zo'n buitenste teen toch een groot aandeel heeft in het evenwicht van de hond

Balen dat je nog geen verbetering ziet!
Heb jij dit van nu, dus artritis verhaal, ook overlegd met Kranendonk?
Zijn oordeel van opereren was voordat Nilo deze klachten kreeg toch?

lila660 schreef:Balen dat je nog geen verbetering ziet!
Heb jij dit van nu, dus artritis verhaal, ook overlegd met Kranendonk?
Zijn oordeel van opereren was voordat Nilo deze klachten kreeg toch?

Klopt.
Heb hem in ieder geval gemaild om die oude röntgenfoto op te vragen, kan dit ook wel eens voorleggen.

Maeve schreef:

lila660 schreef:Balen dat je nog geen verbetering ziet!
Heb jij dit van nu, dus artritis verhaal, ook overlegd met Kranendonk?
Zijn oordeel van opereren was voordat Nilo deze klachten kreeg toch?

Klopt.
Heb hem in ieder geval gemaild om die oude röntgenfoto op te vragen, kan dit ook wel eens voorleggen.

Dat zou ik zeker doen, denk dat hij je veel beter kan begeleiden hiermee dan je eigen da.
En misschien heeft hij nu wel een ander oordeel dan voor heen, je weet maar nooit......

heb je weleens aan acupunctuur gedacht bij deze klacht? Ik heb daar hele goede dingen over gehoord bij artrose, artritis, hernia etc

sterkte!

Acupunctuur wil ik pas proberen als er verder niets aan te doen is eigenlijk. Voor nu ben ik me aan het inlezen of opereren een optie is. Het lijkt de beste optie tot nu toe. Zeker omdat Nilo gister alweer mank liep Heel apart, eventjes liep hij mank en ineens was het ook weer goed. Maar goed, dat geeft wel aan dat we na 4 weken nog niets mogen opbouwen qua beweging. Dus toch eens overleggen met de DA.

Nou, de keuze is gemaakt. Nilo word geopereerd Er zit nog steeds geen verbetering in en voor 2 weken geleden heb ik met de DA besproken hoe nu verder, hij vond opereren ook de beste optie. Amputeren doen we maar niet in verband met het evenwicht. Zo'n buitenste teen doet veel voor het evenwicht van de hond en zonder die teen zou hij constant corrigeren zodat zijn andere voorpoot overbelast kan raken. Daarom worden we nu doorverwezen naar een specialist en die gaat het botstukje weghalen. Toen gelijk de oude foto opgevraagd die Kranendonk een jaar terug heeft gemaakt. Na veel gezeur en geklaag eindelijk gister de foto binnen gekregen. Ik blijf het raadselachtig vinden. Toendertijd werd gezegd dat het stukje ver genoeg weg lag van het gewricht en er geen gevaar is, maar als ik dit goed zie, ligt het wel degelijk dichtbij het gewricht? Ik heb omcirkelt waarvan ik denk dat het het botstukje is



Nadat we zoveel moeite hebben moeten doen om deze foto opgestuurd te krijgen, weten we ook dat we daar niet laten opereren. Hoogstwaarschijnlijk word Nilo in Wageningen geopereerd. Nu alleen nog deze foto naar onze DA brengen en dan vergelijken met de laatste foto van vorige maand. Die doet gelukkig helemaal niet moeilijk net doorverwijzen. Ik geef maar aan waar ik heen wil en het word geregeld Nu dus zorgen dat Nilo zo snel mogelijk geholpen kan worden. Ik zie er héél erg tegenop (vooral de narcose) maar dit is ook niks nu dus maar liever snel dan. Nilo mag nog steeds niets en het gekke is dat hij soms ineens mank loopt. Dan staat hij op en is ineens vreselijk mank en een paar seconden later is er ineens niets meer aan de hand. Zo gister ook weer, alleen loopt hij nu nog niet goed. Gelukkig hebben we wat rymadil op voorraad en Dinsdag gelijk maar langs de DA.

Lastig hoor, gezeik steeds

Zo sneu voor Nilo ook. M'n arm doet er nog zeer van

Komt wel goed, Nilo is jong en gezond! Ik hoop voor jullie dat hij nu zo snel mogelijk goed geopereerd kan worden zodat hij binnenkort weer lekker kan racen.

Dat moet eruit, dat is duidelijk.
Er zijn meerdere opties natuurlijk, ik zou me rustig oriënteren waar je heen gaat.
Ik zou zelf voor een specialist in gewrichten kiezen, moet ik zeggen.
Maar je kunt natuurlijk aan meerdere mensen vragen wat ze ervan vinden, en aan de hand daarvan dan je keuze maken.
Heb je alles digitaal? Dan zou je het via de mail kunnen doen.

De foto van vorig jaar is digitaal maar kan niet gemaild worden (te groot?). Die heb ik in ieder geval op CD. De foto die onze eigen DA heeft gemaakt is niet digitaal.

Ik vind het heel moeilijk waar heen te gaan. Onze eigen DA wou doorverwijzen naar Oldenzaal maar daar had ik via via erg slechte verhalen over gehoord dus dat doen we sowieso niet. Ik neig nu naar Wagenrenk, die hebben allerlei specialisten waaronder één voor orthopedie. Daar hoor ik ook veel goede verhalen over, maar dat blijf ik ook lastig vinden. Kranendonk stond ook als heel goed bekend maar toch ben ik daar enigzins teleurgesteld in. In die mate dat ik met Nilo dus niet terug ga naar hem.

Nou, Kranendonk begreep mij anders érg goed

sjaak-k schreef:Nou, Kranendonk begreep mij anders érg goed

Maar om hem nu ook zo op te jagen tijdens een operatie

Nah nee, dat doen we maar niet