Het HondenForum

Hebben jullie dat ook wel eens met je hond, van die genietmomentjes? Dat je ziet dat ze echt vertrouwen in je hebben en dat je overstroomt van liefde? Of van die slimmigheidjes van ze die een lach op je gezicht toveren?

Ik had dat net tijdens de wandeling. Gollum zag een bal liggen in een enorme troepsloot en ze mocht er niet in van mij, de sloot is niet diep en ik wil niet dat ze zich beschadigt aan iets door erin te springen. Dus ik gezegt dat ze er niet in mocht en dat ik hem wel voor haar ging pakken. Ik had een grote tak gezocht die mooi als inhaalstok voor de bal kon dienen, maar eerst moest ik Gol even duidelijk maken dat er ook niet aan de stok gesjort werd
Toen heb ik haar aan de rand laten wachten, en vol nieuwschierigheid was ze aan het kijken hoe ik de bal ging pakken voor haar. En ja hoor, gelukt Gol speelde even met de bal en donderde hem daarna zo de volgende sloot in, om vervolgens dus netjes aan de kant te gaan zitten wachten, mij aankijkend van 'zo vrouwtje, volgende klus!'
Natuurlijk heb ik hem daarna weer op dezelfde manier voor haar eruit gehaald maar dit keer hield ik hem vast tot we wat verder van de sloten verwijderd waren. Lekker ding

Gollum schreef:Toen heb ik haar aan de rand laten wachten, en vol nieuwschierigheid was ze aan het kijken hoe ik de bal ging pakken voor haar. En ja hoor, gelukt Gol speelde even met de bal en donderde hem daarna zo de volgende sloot in, om vervolgens dus netjes aan de kant te gaan zitten wachten, mij aankijkend van 'zo vrouwtje, volgende klus!'

Bezigheidstherapie.

Ik heb heel veel genietmomenten. Het zijn van die kleine dingetjes die me echt intens gelukkig maken. Een kop op je schoot vragend om aandacht, haar blij rond zien rennen, op de bank tegen je aanhangen, haar groeiende buikje nu ze drachtig is en zo kan ik nog wel even doorgaan..

PattyB schreef:

Gollum schreef:Toen heb ik haar aan de rand laten wachten, en vol nieuwschierigheid was ze aan het kijken hoe ik de bal ging pakken voor haar. En ja hoor, gelukt Gol speelde even met de bal en donderde hem daarna zo de volgende sloot in, om vervolgens dus netjes aan de kant te gaan zitten wachten, mij aankijkend van 'zo vrouwtje, volgende klus!'

Bezigheidstherapie.

Ik heb heel veel genietmomenten. Het zijn van die kleine dingetjes die me echt intens gelukkig maken. Een kop op je schoot vragend om aandacht, haar blij rond zien rennen, op de bank tegen je aanhangen, haar groeiende buikje nu ze drachtig is en zo kan ik nog wel even doorgaan..

Ja daar is ze echt een ster in, ze heeft er erg veel lol in om mij te laten apporteren
Soms zitten we wat op de bank te knuffen met een speeltje en dan gooit ze het ineens met een enorme ommezwaai van de bank, en dan mij aankijken, ga maar pakken vrouwtje
En ik moedig dat ook nog aan door te zeggen 'ohhh, heb je hem laten vallen, wat erg'! Die koppen die ze dan kan trekken, heerlijk

En inderdaad, dat koppie op schoot, of wanneer ze zich met een enorme plof en diepe zucht van tevredenheid op mijn schoot laat vallen. Of wanneer ik haar plaag door tegen haar oren te blazen en ze haar kop onder mijn oksel steekt ter bescherming

Bladzijdes vol kan ik schrijven :N:

Ja vaak alleen al door hoe ze naar mij kijken heerlijke zoenbekkies

Ja, als Kyra ineens weer de dolle vijf minuten krijgt en samen met Lyndie over het veld loopt te scheuren. Het liefst allebei met dezelfde tak in de bek .

Ik kan nl. merken dat Kyra toch wat ouder wordt en, hoewel nog kerngezond, het liefst wat kalmer aan doet. Lopen kan ze nog als de beste, maar rennen en spelen, ach, dat doet ze niet zo vaak meer.

als hij lekker los loop in een uitrenveldje, en als hij dan vrolijk op me af komt rennen als ik hem roep...

die wapperende oortjes, dat vrolijk wiebelende staartje, die lange passen door het gras... HEERLIJK

Als ik ze heel hard na zie denken. Heerlijk vind ik dat, die draaiende radartjes.
En als ik mijn onderschrift zie.

Net lekker in het bos met m'n guppie, zij lekker vooruit sjezen en dan omkijken en blijven wachten als ik niet hard genoeg doorloop. Nou weet ik best dat pups dat doen, maar daar word ik helemaal blij van

Als ik op de bank zit komt hij soms bij me zitten, maar dan een meter van me vandaan. Telkens als ik wegkijk kruipt hij wat dichter, met een onschuldige kop. Opeens zit hij dan vlak naast me, en als ik dan naar hem kijk laat hij zich op zijn rug op mijn schoot vallen met een diepe zucht. Zo eindelijk.

Heerlijk toch!!


Daarnet lag Cena doodmoe van een aktieve wandeling uit te heigen op de koude tegelvloer. Henkie ging tegen haar aan liggen en sopte heel voorzichtig haar oren uit. Dan smelt ik!

En sowieso nu dat het weer wat beter wordt, kan ik echt uren kijken naar mijn hondjes die spelen in het park. Samen aan een tak hangen, elkaars bal afpakken en er vandoor racen, of gewoon met hun luie reet op het lange gras in de zon gaan liggen.... Heerlijk!

Heerlijk is dat he?

Ik smelt van Saar altijd helemaal weg als ze ligt te slapen. Ze heeft dan op een of andere manier altijd iets ontzettends verterends, knuffeligs, over zich. En als ze helemaal doldwaas wordt en 10 rondjes om haar eigen as draait om Vera uit te dagen.

Bij Vera ben ik elke keer weer ontroerd over hoe ze zo vreselijk met mij communiceert. Ze kan je echt aankijken met een blik van "wij horen bij elkaar he?". En ze is ook altijd wel bezig met waar ik ben, en wat ik bedoel. Grappig hoe honden wat dat betreft zo verschillend kunnen zijn. Saar kan heel erg in haar eigen wereldje zitten, ik zeg altijd dat ze een licht autistisch trekje heeft Terwijl Vera juist altijd een kanaaltje openhoudt voor mij, en altijd bezig is met "wij samen".
En oh ja, ik moet ook altijd vreselijk lachen als ze ergens een watertje gevonden heeft en daar dan pal naast op haar gat gaat zitten wachten met priemende oogjes op mij gericht "joehoee baas, perfect apporteerwatertje gevonden hoor ". Soms rent ze daarvoor zo 200 meter vooruit, en als ik dan ook nog eens de bocht om kom, zit ze dus op die manier aan de waterkant

Hij had zijn vrouwtje toch maar snel opgevoed
En dat is dan zo ontroerend dat je er met liefde en open ogen weer intuint.

|Beukje is zo lief als hij slaapt

Als ze loopt te klungelen met takken die of te groot of te onhandig zijn. Ze krijgt ze nooit goed in balans in dr bek uiteindelijk zie je haar dan echt denken 'stom ding' , ik moet dan altijd en dan kijkt ze mij weer aan van 'wat lach je nou, help me liever'.

Ik had van de week nog een echt geniet momentje!

Ging op een iets ander tijdstip wandelen, zie ik een loslopende staf en de 2 labradors die altijd heel strak aangelijnd worden gehouden, dus ik denk nog: he shit niet los deze keer.

Bleek de staf een bekende te zijn en de labradors liepen ineens los en kwamen vrolijk snuffelen en er liep ook nog een herder pup! dus die 2 van mij ook los natuurlijk en ze hebben heerlijk gespeeld!!! Pulchra kwam naar me toe met echt zon : woewoewoe alsof tie wilde zeggen dat hij het zo naar zn zin had!

De eigenaren van de 2 labradors hielden ze altijd kort omdat ze wel is lomp zijn met kleine hondjes en af en toe vergeet ik dat die 2 van mij ook klein zijn, maar heb ze verzekerd dat ze zich niet klein gedragen en echt wel tegen een stootje kunnen! Dus ze hebben er weer nieuwe vriendjes bij!

Als ze haar eten krijgt en moet zitten en wachten tot ze het mag pakken en dan gaat liggen, omdat het dan minder moeilijk is om het te gaan pakken.

Of als ze op mijn werk in haar kennel ligt te slapen, lekker op een rolletje en soms legt ze dan haar deken uit de mand dichter bij de tralies, zodat ze alles beter, maar wel liggend kan zien

En als ze heel knap is op de cursus, dan ben ik echt de hele dag blij!

Als ie droomt

En gewoon als hij zijn sullige zelf is

Dat als Fritz de kuvaz van de buren, die ruim300 m weg zitten ziet, hij naar binnen gaat om hem vanachter het raam toe te blaffen

Of dat hij eerst iemand de stuipen op het lijf jaagt om vervolgens naar het gras te lopen en op 4 poten een plasje te doen

En dat het zo'n ontzettende tuttebel is met speeltjes.. Met zijn piepspeeltje is hij altijd heeel voorzichtig en als hij er perongelijk op gaat staan en het piept gaat ie heel zielig kijken

Rex probeerd altijd onder me arm te komen als ik achter de pc zit. Lukt dit niet dan is 2 poten op het baasje zijn stoel natuurlijk de beste manier om aandacht te krijgen. Lukt dit dan nog niet ga ik toch gewoon op zijn voeten liggen Lekker hoor zo'n beest van 45 kilo op je voeten

Beautje mag niet op de bank. Maar hij wil het wel heel graag.
Soms als ik op de bank ga zitten, springt hij heel snel op de bank en dan gaat hij direct met zijn hoofdje op mijn schoot liggen en me dan lief aankijken Zo lief dat ik er telkens weer intrap

Vanochtend werd ik wakker met Charlie die op haar rug in m'n armen lag te slapen, met Ramses de kater opgerold en hard spinnend bovenop haar blote buikje

Kan lekker genieten als ze tijdens het aan de lijn lopen allevier netjes achter me lopen en de mensen dan tegen elkaar zeggen moet je die vier honden nou eens netjes zien lopen. Lach ik wel in mijn vuistje want dat is heel lang wel anders geweest.

En sinds ik ze achter me laat lopen zijn ze in het bos ook ineens heel erg braaf, ze gaan nog wel achter de konijntjes aan (niet dat ik dat erg vind van mij mogen ze lekker in de rondte lopen), maar ze blaffen haast niet meer tegen andere honden, ja tegen hun aartsvijand blaffen ze nog wel maar ook allemaal wat minder heftig.

Heb nu dagen dat ze helemaal niet tegen andere honden blaffen, heerlijk.

En ik geniet er erg van als Nikkie lekker vrolijk haar eigen gangetje gaat in het bos, het is een beetje een zenuwpees, maar in het bos geniet ze echt de hele tijd is ze aan het kwispelen als ze van het ene struikje naar het andere loopt.

Geniet er trouwens altijd wel van als ik de meiden zo lekker hun eigen gang zie gaan in het bos, ze houden me toch wel in de gaten ook al lopen ze de bosjes weleens in of gaan ze achter een haas aan, ben ze nooit kwijt want ik hoor precies welke kant ze oplopen zo veel herrie maken ze, ja, ze zijn mij weleens kwijt, Nikkie gaat dan altijd blaffen als ze me weleens uit het oog verliest en me niet meer kan vinden, fluit ik even op mijn vingers en dan is ze zo weer bij me.
Ik wacht nooit op mijn honden als ze achter een konijn aangaan want als ik blijf wachten beschouwen ze dat als goedkeuring en blijven ze langer weg, loop dus altijd door dan zijn ze zo terug.

Ik vind het heerlijk als Sammy mij met zo'n schuin koppie aankijkt alsof hij mij echt begrijpt....dan smelt ik.
Of als hij helemaal plat op de grond ligt inclusief koppie plat op de grond en dan kijkt hij me aan met die zeehondogen. Meestal is hij op zo'n moment erg moe en dan heeft hij van die droopy ogen....

Een genietmoment met mijn konijntje heb ik als die helemaal languit ontspannen op het kleed ligt. Voorpoten naar voren, achterpoten helemaal plat naar achter. Heerlijk!

Ik geniet als ik 's morgens wakker word en zie dat ze nog slaapt. En van hoe blij ze is en hoe ze kwispelt als ik thuis kom. En als ik haar zie rennen en spelen in het bos, vol vertrouwen, waar ze twee maanden geleden nog heel onzeker en afwachtend was. Ik geniet als ze vol aandacht is tijdens de cursus. En vandaag genoot ik toen ik een filmpje bekeek waarop ze 3 kwartier alleen is geweest, voor het eerst zonder ook maar te blaffen. Ze at van haar kong en is daarna op de bank gaan liggen. Wat ben ik trots op haar en blij dat ze er is. We hebben haar nu bijna drie maanden en alle dagen bestaan sindsdien uit genietmomentjes .

Elke dag weer Ik vind het altijd zo leuk tijdens het laatste rondje 's avonds door de wijk. Dan loop ik een stukje langs een speelveldje en daar loopt Otto altijd precies over de stoeprand van dat veldje. Hij gaat pas het veldje zelf op als hij er een geutje ruikt

Mijn hond heeft de onweerstaanbare gewoonte om overal bij te willen zijn. Wanneer ik bijvoorbeeld een aantal uren thuiswerk dan komt meneer ieder kwartier kijken of ik nog leef. Dat gaat dan ongeveer: "Hi baas, hoi, hoi, ik leef, jij ook nog?" Waarop ik hem meestal negeer. Daarna moet die kop op schoot en als ik heel druk ben moeten z'n poten op m'n schouders om mijn oor uitgebreid schoon te maken.
Meestal smelt ik....

Ik heb dagelijks van die genietmomenten, dat kunnen hele verschillende dingen zijn. Hij maakt me iedere dag weer blij!

Ik vind het heerlijk dat mijn stoere Old English Bulldog een enorm schoothondje blijkt te zijn. Dan komt ie naast me zitten en zucht hij eens diep en kijkt ie me zo aan en dan zeg ik kom maar en *baf* daar ligt ie op schoot. Vaak valt ie dan binnen 2 seconden in slaap, schitterend. Kan zelf geen kant meer op dan maar ach het is wel lekker warm.

Afgelopen vrijdag was ik zo trots op Misty.
Shadow ging eens snuffelen bij een onbekende hond en werd door deze hond niet gewaarschuwd, nee deze haalde direct uit....waarop Misty op de andere hond afstormde en deze wegjoeg met een air van:
"Durf je wel bij een puppy! Doe eens even normaal!"

Gezamelijk huppelde het spul weer naar me toe en dan geniet ik toch echt van het setje .