Zo trots, zo speciaal.
Geplaatst: 13 mar 2011 22:49
Zouden vandaag pas op 13:30 uur beginnen met trainen, dus om 10:30 uur de honden in de auto en ik had zo iets van ik zie wel wat we gaan doen tot de training. Het was me gewoon veelste mooi weer om binnen te gaan zitten.
Dus bel mijn moeder onderweg op, en die was met de buurvrouw net onderweg naar de begraafplaats. Ze zouden even langs het graf van mijn oma en opa gaan, en langs het graf van een goede vriend. Dus ik vraag de honden mogen toch ook op de begraafplaats komen, en het antwoord was ja. Dus ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ook naar de begraafplaats gereden.
We kwamen tegelijk aan, dus de auto gepakeerd, de honden uit de auto gehaald die beide dol blij waren mijn moeder en de buurvrouw te zien. Dus eerst moest er geknuffeld worden, mijn moeder heeft een scootmobiel dus voor Colt een compleet nieuw iets, maar hij had er niks van. Dus ik met 2 herders achter mijn moeder en de buurvrouw aan gehobbeld, naar het graf van die goede vriend. Daaraan gekomen werd Colt heel erg druk wist niet waar hij moest kijken, en wou constant maar naar het graf toe. Magnum daarin tegen kwam heerlijk bij me zitten en wou heerlijk knuffelen en genoot van de omgeving.
Colt werd op een gegeven moment wat rustiger en toen moest Magnum het ontgelden had toen gezellig 2 spelende honden aan de lijn op een begraafplaats.
Na 30 minuten bij het graf van de goede vriend te zijn geweest, terug gelopen naar het urne graf van mijn oma en opa. Daar aan gekomen vroeg ik aan mijn ma of ze nog niet naar het graf wou lopen, ik wou kijken of Magnum het graf zou vinden. Waarom zou je denken, mijn oma komt wel eens op bezoek bij Magnum, hij draagt dan namelijk op zijn kop de parfumlucht van mijn oma. Magnum is nog nooit op de begraafplaats geweest, maar ik zei zoek oma en opa, hij liep naar het pad waar het graf lag, snuffelde bij een graf draaide om en liep op het graf van oma en opa af, pakte het stenen konijntje in zijn bek en ging erbij zitten van zo hier is het. Mijn moeder en ik schoten spontaan vol, want hij is er nooit geweest en hij weet zo het graf te vinden dit was zo speciaal.
Colt was zelf ook een heel stuk rustiger en zo lagen ze saampjes dan voor het graf van oma en opa, en op een of andere manier vonden ze het heel fijn om daar te zijn. Ze genoten gewoon het was heel vreemd maar tevens ook zo mooi.
Niet veel later lagen ze weer te spelen met zijn tweetjes.
Ben gewoon zo trots op mijn heren dat ze zich zo netjes hebben gedragen, ze konden zowaar zelfs aan een kant lopen zonder elkaar te pesten of te treiteren. En dat ze begonnen te spelen was ook zo speciaal dat zouden ze namelijk echt niet snel doen helemaal Magnum niet. Maar vandaag waren ze zo close en zo lief. Leek wel of de plek wat met hun deed.
En wat Magnum liet zien met het zoeken van het graf van mijn oma en opa dat was gewoon heel speciaal, en ontroerend.
Na dit avontuur heerlijk met ze getraind waar ze het beide ook weer super deden.
Dus bel mijn moeder onderweg op, en die was met de buurvrouw net onderweg naar de begraafplaats. Ze zouden even langs het graf van mijn oma en opa gaan, en langs het graf van een goede vriend. Dus ik vraag de honden mogen toch ook op de begraafplaats komen, en het antwoord was ja. Dus ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ook naar de begraafplaats gereden.
We kwamen tegelijk aan, dus de auto gepakeerd, de honden uit de auto gehaald die beide dol blij waren mijn moeder en de buurvrouw te zien. Dus eerst moest er geknuffeld worden, mijn moeder heeft een scootmobiel dus voor Colt een compleet nieuw iets, maar hij had er niks van. Dus ik met 2 herders achter mijn moeder en de buurvrouw aan gehobbeld, naar het graf van die goede vriend. Daaraan gekomen werd Colt heel erg druk wist niet waar hij moest kijken, en wou constant maar naar het graf toe. Magnum daarin tegen kwam heerlijk bij me zitten en wou heerlijk knuffelen en genoot van de omgeving.
Colt werd op een gegeven moment wat rustiger en toen moest Magnum het ontgelden had toen gezellig 2 spelende honden aan de lijn op een begraafplaats.
Na 30 minuten bij het graf van de goede vriend te zijn geweest, terug gelopen naar het urne graf van mijn oma en opa. Daar aan gekomen vroeg ik aan mijn ma of ze nog niet naar het graf wou lopen, ik wou kijken of Magnum het graf zou vinden. Waarom zou je denken, mijn oma komt wel eens op bezoek bij Magnum, hij draagt dan namelijk op zijn kop de parfumlucht van mijn oma. Magnum is nog nooit op de begraafplaats geweest, maar ik zei zoek oma en opa, hij liep naar het pad waar het graf lag, snuffelde bij een graf draaide om en liep op het graf van oma en opa af, pakte het stenen konijntje in zijn bek en ging erbij zitten van zo hier is het. Mijn moeder en ik schoten spontaan vol, want hij is er nooit geweest en hij weet zo het graf te vinden dit was zo speciaal.
Colt was zelf ook een heel stuk rustiger en zo lagen ze saampjes dan voor het graf van oma en opa, en op een of andere manier vonden ze het heel fijn om daar te zijn. Ze genoten gewoon het was heel vreemd maar tevens ook zo mooi.
Niet veel later lagen ze weer te spelen met zijn tweetjes.
Ben gewoon zo trots op mijn heren dat ze zich zo netjes hebben gedragen, ze konden zowaar zelfs aan een kant lopen zonder elkaar te pesten of te treiteren. En dat ze begonnen te spelen was ook zo speciaal dat zouden ze namelijk echt niet snel doen helemaal Magnum niet. Maar vandaag waren ze zo close en zo lief. Leek wel of de plek wat met hun deed.
En wat Magnum liet zien met het zoeken van het graf van mijn oma en opa dat was gewoon heel speciaal, en ontroerend.
Na dit avontuur heerlijk met ze getraind waar ze het beide ook weer super deden.
echt heel bijzonder
