Het HondenForum

Mijn vriend kwam net terug van Ziva uitlaten en zoals wel vaker liep Bella de Amerikaanse bulldog weer eens los, ontsnapt. Ik had al geschreeuw gehoord op straat, dus ging er al van uit, Bella is lief voor Ziva en andere honden dus op zich is het zo'n probleem niet, hoogstens wat hinderlijk omdat ik ze alleen niet uit elkaar krijg als ik terug naar huis wil.

Meestal wordt ze dan wel gevangen als ze bij een andere hond staat, en nu dus bij Ziva, mijn vriend bleef staan tot haar baasje er was. Hij vertelde me dat ze de huid volgescholden kreeg, ook zoals altijd. Daarna pakte Bellie iets van de grond wat ze niet af wilde geven, hij zet haar tegen de muur en geeft haar een paar knietjes. Nu zal zo'n hond daar niet meteen dood aan gaan maar het slaat natuurlijk helemaal nergens op. En eigenlijk vraag ik me af wat er dan thuis wel niet gebeurd als hij dit al rustig doet als er iemand bij staat. Mijn vriend heeft ook wel even goed verteld dat dit ten eerste totaal geen zin heeft en helemaal niet nodig. Ik denk dat ik iets minder rustig gebleven zou zijn.

Beest loopt ook met een electriciteitskastje om zijn nek, waarvan ik me ook niet echt voor kan stellen dat dat op een goede manier gebruikt wordt als ik het zo zie.

Maar het zit me dus niet echt lekker. Kan ik hier iets mee doen?

En nog eentje, ik heb weinig verstand van Amerikaanse Bulldogs maar hoe zijn die met andere honden? Ze is nu één jaar oud en hoogstens wat lomp, maar zou het knap vervelend vinden als dat omslaat en ze vliegt los door de buurt heen.

In dit geval, hoop ik dat dus eigenlijk wel ja.

Edit: Waarom eigenlijk? Zijn ze zo verschrikkelijk of meer het soort mensen wat ze houdt?

Mmm... kan me voorstellen dat je je er wel aan ergert!
Hier bij mn ouders ''ontsnapt'' (wij denken dat ze het wel makkelijk vinden) een jonge bordeaux dog. Die heeft de plantjes al plat getrapt en een dikke drol in de tuin gelegd Mensen zijn alleen steeds niet thuis maar die gaan er nog van horen!

Ik zou de hond een volgende keer zelf naar het asiel brengen, zodat de eigenaar moet betalen als die de hond ophaalt. Meestal hebben dat soort figuren hier geen geld voor en dan is hij zijn hond kwijt. Oja, en zijn electriciteitskastje zou ik ook even tactisch onklaar maken in het bovenstaande geval.
Ook zou ik de LID informeren.

Muk schreef:Ik zou de hond een volgende keer zelf naar het asiel brengen, zodat de eigenaar moet betalen als die de hond ophaalt. Meestal hebben dat soort figuren hier geen geld voor en dan is hij zijn hond kwijt. Oja, en zijn electriciteitskastje zou ik ook even tactisch onklaar maken in het bovenstaande geval.
Ook zou ik de LID informeren.

Die tip van naar het asiel vind ik een goede (mits je niet moet betalen bij het binnenbrengen). Maar de LID heeft geen poot om op te staan. Dat heeft de LID eigenlijk zelden of nooit.

iones schreef:

Muk schreef:Ik zou de hond een volgende keer zelf naar het asiel brengen, zodat de eigenaar moet betalen als die de hond ophaalt. Meestal hebben dat soort figuren hier geen geld voor en dan is hij zijn hond kwijt. Oja, en zijn electriciteitskastje zou ik ook even tactisch onklaar maken in het bovenstaande geval.
Ook zou ik de LID informeren.

Die tip van naar het asiel vind ik een goede (mits je niet moet betalen bij het binnenbrengen). Maar de LID heeft geen poot om op te staan. Dat heeft de LID eigenlijk zelden of nooit.

Je hoeft hier nooit te betalen als je een gevonden hond binnenbrengt. De LID kan niks, maar zal wel contact opnemen. En hopelijk schrikt dat iets af.

xAmberx schreef: En nog eentje, ik heb weinig verstand van Amerikaanse Bulldogs maar hoe zijn die met andere honden? Ze is nu één jaar oud en hoogstens wat lomp, maar zou het knap vervelend vinden als dat omslaat en ze vliegt los door de buurt heen.

ik heb een halve Am.Bull. de andere helft is husky
heeft nog nooit gevochten, en we lopen vaak met andere honden. ik vind hem supersociaal eigenlijk.

ik heb goede ervaringen met 100 procent Am. bulldoggen. lomp,speels maar gouden hartje. alhoewel ik ook meteen geloof dat, zoals met alle rassen, er ook wel minder hond-sociale Am. bulldoggen zijn. zal ook wel weer mede-afhankelijk van de bazen zijn.

ik heb 9 jaar een ambull gehad..en met tegen de muur zetten knietjes geven en elctrischetijdskastjes bereik je absoluut niks..alleen dat hij het nog strakker vast houd ...ze kunnen heel koppig zijn maar als baasje moet je daar boven staan en nog koppiger zijn...maar inderdaad zoals zovelen ambulls zal ook deze het asiel ingaan door wederom een baasje die niet weet waar hij aan begonnen is.... ik word daar zo moe van...ik hou echt van het ras maar ik wil er voorlopig echt geen meer..alleen al door het volk wat her ras zo verpest.

Ik ken een Amerikaanse buldog. Hij liep iedere morgen zonder begeleiding op de hei. Hij luisterde naar de naam Buster. Je zou willen dat iedere hond het karakter van Buster had. Goedmoedig en heel sociaal was hij. In het begin waren de mensen een beetje bang voor hem, maar dat veranderde snel toen ze hem leerde kennen.
iedereen kende hem en hield van hem. Hij verdient een standbeeld.
Ik heb een staatsieportret van hem gemaakt, en die plaats ik in de fotohoek

Als je zo'n voortreffelijk dier onbetrouwbaar wilt maken moet je hem knietjes geven en af en toe eens onder stroom zetten. Dan wordt hij angstig genoeg om de mens vóór te zijn, en moet de politie die hond doodschieten omdat hij zijn baas vast heeft en niet meer los wil laten.

Buster is waarschijnlijk overleden. Hij leed aan artritis en ging steeds moeizamer lopen. Toch stond hij nog iedereen op te wachten en te begroeten in weer en wind. Ver wandelen ging niet meer, maar hij deed wat hij nog op kon brengen. Zijn vrienden gedag zeggen, en daarna weer naar huis sukkelen.
Het doet pijn dit te schrijven, want ik mis hem.

Ik zou toch de LID bellen. Misschien dat er toch een stukje mentaliteitsverandering plaats kan vinden als er een keer een inspecteur aan de deur staat en misschien dat de eigenaar dan wel aangeeft de hond kwijt te willen, dat gebeurd ook regelmatig.

Edit: haal met name de "knietjes" aan.

Wat wordt ik daar naar van. Een ambull is ontzettend zachtaardig en trouw in zijn relatie met de baas. Als ik mijn stem verhef wordt Arie al laag en dat was met mijn vorige bullen niet anders, arme hond
Onze vorige ambull was ook hard aangepakt uit onwetendheid, hem kregen we toen hij een half jaar oud was en hij schuwde niet om van zich af te bijten. Een half jaar later was het over en werd hij superbraaf en betrouwbaar. Met agressie creëer je agressie.

Sommige mensen leren het ook nooit, ken geen enkele hond die daar beter van is geworden.
Heb een hond gehad die keihard was door zo een opvoeding, hij luisterde goed maar eerder uit angst dan uit gehoorzaamheid. Arm beest, ik hoop dat die eigenaar goed aangepakt wordt en die hond beter behandeld of dat het beessie een stabiel thuis krijgt

Die knietjes zijn reden om de LID te bellen en het eeuwige onbewaakte loslopen ook. Dossieropbouw moet ergens beginnen. Als er straks iets ernstigs gebeurt en het dossier is daarvoor blanco, gaan ze eerder een tweede kans geven dan als er al een hele oploop is.

Voor gevonden dieren kun je de dierenambulance bellen, maar de kans is groot dat die de hond kennen en je kunt de hond ook zelf naar het asiel brengen, maar dat is niet echt correct als je weet van wie de hond is. Daar zou je zomaar zelf mee in de problemen kunnen komen.

Dus ik zou bellen met de LID. Zijn die mensen al eens aangesproken door jou of je vriend op een dergelijke hondse behandeling?

Kelev de oude schreef:Ik ken een Amerikaanse buldog. Hij liep iedere morgen zonder begeleiding op de hei. Hij luisterde naar de naam Buster. Je zou willen dat iedere hond het karakter van Buster had. Goedmoedig en heel sociaal was hij. In het begin waren de mensen een beetje bang voor hem, maar dat veranderde snel toen ze hem leerde kennen.
iedereen kende hem en hield van hem. Hij verdient een standbeeld.
Ik heb een staatsieportret van hem gemaakt, en die plaats ik in de fotohoek

Als je zo'n voortreffelijk dier onbetrouwbaar wilt maken moet je hem knietjes geven en af en toe eens onder stroom zetten. Dan wordt hij angstig genoeg om de mens vóór te zijn, en moet de politie die hond doodschieten omdat hij zijn baas vast heeft en niet meer los wil laten.

Buster is waarschijnlijk overleden. Hij leed aan artritis en ging steeds moeizamer lopen. Toch stond hij nog iedereen op te wachten en te begroeten in weer en wind. Ver wandelen ging niet meer, maar hij deed wat hij nog op kon brengen. Zijn vrienden gedag zeggen, en daarna weer naar huis sukkelen.
Het doet pijn dit te schrijven, want ik mis hem.

Ik ben benieuwd naar het hele verhaal over Buster.

Denk dat ik de LID inderdaad ga bellen. Ik verwacht inderdaad nog niet echt actie, maar dan zijn ze maar vast bekend met deze mensen.

Mijn vriend heeft hem dus aangesproken op die knietjes, maar wel op zijn eeuwige rustige en vriendelijke manier. En de andere dingen.. Wat kan ik ervan zeggen? Die banden zijn gewoon legaal voor iedereen, toch? Niet ideaal in hun handen/om haar nek, maar meer dan het afkeuren kan ik niet echt. Als ik haar los tegenkom, komt er altijd al snel een (schreeuwend) baasje achteraan, dus haar wegbrengen naar het asiel is niet echt mogelijk (al had ik een auto) en sowieso niet echt mijn oplossing geloof ik.

Onyx schreef:

Kelev de oude schreef:Ik ken een Amerikaanse buldog. Hij liep iedere morgen zonder begeleiding op de hei. Hij luisterde naar de naam Buster. Je zou willen dat iedere hond het karakter van Buster had. Goedmoedig en heel sociaal was hij. In het begin waren de mensen een beetje bang voor hem, maar dat veranderde snel toen ze hem leerde kennen.
iedereen kende hem en hield van hem. Hij verdient een standbeeld.
Ik heb een staatsieportret van hem gemaakt, en die plaats ik in de fotohoek

Als je zo'n voortreffelijk dier onbetrouwbaar wilt maken moet je hem knietjes geven en af en toe eens onder stroom zetten. Dan wordt hij angstig genoeg om de mens vóór te zijn, en moet de politie die hond doodschieten omdat hij zijn baas vast heeft en niet meer los wil laten.

Buster is waarschijnlijk overleden. Hij leed aan artritis en ging steeds moeizamer lopen. Toch stond hij nog iedereen op te wachten en te begroeten in weer en wind. Ver wandelen ging niet meer, maar hij deed wat hij nog op kon brengen. Zijn vrienden gedag zeggen, en daarna weer naar huis sukkelen.
Het doet pijn dit te schrijven, want ik mis hem.

Ik ben benieuwd naar het hele verhaal over Buster.

Staat dat verhaal niet kort in het verhala over baloe?