Het begon op op het station in Nijmegen.
Ik liep effe de AH binnen en Macho blijft dan altijd voor deur wachten.
Komen er 2 kinderen met mamma aan.
Kinderen beginnen te aaien en gelijk een preek van mamma: jongens! dat is een hulphond! dat kun je zien aan dat het een labrador is en zijn tuigje, hulphonden mag je nooit aaien als het baasje er niet bij is
Toen de trein in en lomp als ik ben liet in mijn telefoon vallen tijdens het lopen.
Macho is dat gewend
dus die raapte de telefoon gelijk op en gaf hem aan.Die mensen die bij mij zaten vroegen toen: bent u hem aan het opleiden voor stichting hulphond?
Toen op het station in Amsterdam kon ik zo snel geen trap vinden dus ik til Macho op en ga op de roltrap staan.
Gelijk kindertjes om me heen: mevrouw mogen wij de hulphond dalijk een keertje aaien
En als laatste in de trein op de terugweg: mevrouw, u bent toch niet blind he? omdat u een blindegeleidehond heeft
?Mijn hulphond
