Het HondenForum

Hoi allemaal.
Sinds zondag ben ik de trotse eigenaar van 2 chihuahuapups van mijn chiteefje Noia.
Zondagmiddag zijn de twee flinke meisjes met keizesnede ter wereld gekomen.
Dus op dit moment zijn de pups nog maar 2 dagen in mijn leven.
Ik had er een nieuwe thuis voor als er een reutje en een teefje was, maar het zijn twee teefjes, dus is er eentje waar ik nog een thuis voor moet zoeken.
Wel, van die gedachte gruwel ik nu al. Ik krijg het al moeilijk als ik eraan denk de dag dat ze naar hun nieuwe thuis gaan.
Heb nog nooit eerder een nestje gehad dus ik ken dit gevoel niet.
Ik heb nu echt de neiging van te zeggen dat niemand ze krijgt.
Goh, dat gaat moeilijk zijn.
Het gaat ook bij deze keer blijven want Noia zal gesteriliseerd worden binnen 3 maanden.

Hadden jullie dit ook de eerste keer dat jullie een nestje hadden?

Groetjes,
Nathalie

Ja. Maar dat was maar één kitten die ik met de fles heb grootgebracht.

Vooraf hadden we afgesproken dat er geen zou blijven; maar die afspraak is een beetje mislukt...

ik zou gewoon dat teefje dat niet verzegd is houden

renee-uk schreef:ik zou gewoon dat teefje dat niet verzegd is houden

Hier sluit ik me bij aan. Het hondje wat je het meest aanspreekt, zou ik houden. Als ze straks wat ouder zijn zul je de karaktertjes wat leren kennen, pas dan kun je een beter besluit nemen.
Het eerste pupje wat straks weg gaat zal zeker pijn doen en als je dan niets houdt, de kans is groot dat je daar spijt van krijgt als je ze allebei gaat verzeggen.

Heb uit mijn eerste nest twee gehouden... En moeders overleed door een ongeluk een aantal maanden later. Ben heel blij dat ik uit het enige nestje dat ze kreeg (baarmoeder werd met de keizersnede direct verwijderd) toch pup(s) heb gehouden.

Ik zou het teefje dat nog niet verzegd is aanhouden. Het kon wel eens waardevoller voor je zijn dan je nu denkt!

Ik had dat niet. Maar mijn eerste nest waren er dus ook negen en toen die weggingen vond ik dat wel prettig...
Negen pups is best veel als ze rond de 5 kilo per stuk zijn en massaal je huis in bezit nemen

Maar als je denkt dat je er een wilt houden, moet je dat doen.
Zoals Nanna zegt: je hoeft niet aan iedereen te verkopen, dus alleen doen als het goed voelt.
Het is echt erg leuk mensen blij te maken met een door jou gefokt pupje.

Ik kan me het heel goed voorstellen dat je 1 of meer pups niet wilt verkopen omdat je er een bepaald gevoel bij hebt. Maar allemaal willen houden geloof ik niet meer in bij mezelf hoor.
Toen de pups van mijn eerste nest 5 weken waren braken ze de tent af. Ze hingen in de gordijnen en terroriseerden alles en iedereen Ik heb er twee zelf gehouden en het was heerlijk toen de rest weg ging. Als ze tenminste naar een baas gaan waar je een goed gevoel bij hebt.
De pups uit het tweede nest waren trouwens heel anders. Rustiger en makkelijker. Die hoefden niet zo nodig weg
Het moeilijkst en het rotst aan het fokken vind ik het zoeken naar nieuwe eigenaren. Ik krijg er iedere keer "de zenuwen" van.

Mijn eerste nestje bevatte jawel 1 pup
Ik kon hem niet houden, toen niet, nu had het wel gekund

Ik heb gejankt als een klein kind en ben echt een paar dagen van de leg geweest mja goed dat weet je van te voren als je gaat fokken, er kan zoveel gebeuren en dus ook een heek klein nestje waardoor je band met die pup ook groter word denk ik...
Ik kan me namelijk heel goed voorstellen als je 6 of meer pups hebt dat je dan heel blij bent na 9 weken

Gewoon houden

Als je fokt kun je niet alle pups houden. Bij verantwoord fokken hoort ook het zoeken naar goede bazen voor de pups, al voor het nest geboren wordt. Eigenlijk moet je je voor de dekking al afvragen of je je pups aan geschikte mensen kunt verkopen. Ik kan me wel voorstellen dat afscheid nemen moeilijk is, maar ook dat hoort erbij. En als je dan geschikte eigenaren hebt gevonden is het afscheid nemen iets makkelijker.

sypke schreef:Als je fokt kun je niet alle pups houden. Bij verantwoord fokken hoort ook het zoeken naar goede bazen voor de pups, al voor het nest geboren wordt. Eigenlijk moet je je voor de dekking al afvragen of je je pups aan geschikte mensen kunt verkopen. Ik kan me wel voorstellen dat afscheid nemen moeilijk is, maar ook dat hoort erbij. En als je dan geschikte eigenaren hebt gevonden is het afscheid nemen iets makkelijker.

Nee, ik denk dat iedereen dat wel snapt. Alleen is het houden van 1 cihuahua wel even anders dan geen afscheid kunnen nemen van 9 stabij's.
Er zijn genoeg fokkers die een dochter houden om ooit ook weer te fokken. Ik neem toch aan dat je nadenkt over de combinatie en daar over het algemeen ook pups uit komen die je aanspreken?

dagmar88 schreef: Er zijn genoeg fokkers die een dochter houden om ooit ook weer te fokken. Ik neem toch aan dat je nadenkt over de combinatie en daar over het algemeen ook pups uit komen die je aanspreken?

Persoonlijk krijg ik de indruk uit de posting van TS dat het een eenmalig nestje was?
Als ze een reu en een teef had gehad was alles weggegaan en de teef wordt straks gesteriliseerd.

Ik ben wel met je eens dat je nooit een combinatie zou moeten maken waar je niet in principe iets van aan wilt houden, maar ik heb geen idee hoe TS daarin staat. In elk geval was het volgens mij niet de bedoeling.

Marjoleine schreef:

dagmar88 schreef: Er zijn genoeg fokkers die een dochter houden om ooit ook weer te fokken. Ik neem toch aan dat je nadenkt over de combinatie en daar over het algemeen ook pups uit komen die je aanspreken?

Persoonlijk krijg ik de indruk uit de posting van TS dat het een eenmalig nestje was?
Als ze een reu en een teef had gehad was alles weggegaan en de teef wordt straks gesteriliseerd.

Ik ben wel met je eens dat je nooit een combinatie zou moeten maken waar je niet in principe iets van aan wilt houden, maar ik heb geen idee hoe TS daarin staat. In elk geval was het volgens mij niet de bedoeling.

dat maakt toch verder niet zoveel uit.
TS heeft nu 2 puppen die ze eigenlijk niet kwijt wil; eentje is verzegd, voor de ander moet ze iemand zoeken.
Dan lijkt het mij het meest logisch dat het pupje dat verzegd is naar de nieuwe eigenaar gaat en ze het andere pupje zelf houdt.
probleem opgelost toch?

ons eerste nestje waren 11 pups en aluwel ik er heel intensief mee bezig was (aanleggen, bak proper maken, kroelen en zo) heb ik de 1ste 5 weken toch een redelijke afstand van hen gehouden, in het begin had ik een enorme voorkeur voor het laatst geboren teefje (er zou er hier wel 1tje blijven) maar achteraf mezelf toch bedacht omdat het een kopie van haar moeder was en ik dat niet echt een nieuwe aanwinst vond om eventueel verder mee te fokken, uiteindelijk zijn er 2 pups gebleven, 1tje die we zowiezo zouden houden, 1tje omdat de mensen die ons contacteerde of een reu of een brindle pupje wilde, maar jarana is fawn, hoe langer Jarana bleef, hoe meer "last" mijn vriend er mee kreeg om haar toch nog te plaatsen, ik heb eigenlijk altijd wel een redelijke afstand van haar kunnen houden, ook al hadden we 2 weken terug gezegd dat ze zou blijven, tot er zondag een enorm leuk gezin langst kwam en Jarana met hen is mee gegaan, mijn vriend had het er moeilijker mee als ik (de pups zijn 5maanden) ook Jänta had het er ff moeilijk mee, maar geniet nu wel van alle aandacht voor haar alleen (buiten de andere honden om)

ik zou eerst beslissen of je er 1 kan houden en of je er eventueel 2 kan houden, als dat niet het geval is, zou ik toch proberen om een "onderscheid" te maken
hier was dat laatste redelijk gemakkelijk omdat Jarana zowiezo al meer naar mijn vriend trok en veel minder naar mij en ik veel meer met de honden doe als hij

Gewoon houden dat teefje

Tjah, ik heb er geen één (kunnen) houden uit mijn allereerste nestje.
Het waren 4 reutjes en 1 teefje die door een keizersnee ter wereld zijn gekomen. Ze droeg ook drie helemaal vergane pups bij zich en moest gelijk gecastreerd worden. En ik dus nooit een dochter zou kunnen hebben van mijn Dolina wat wel heel erg mijn wens is/was.

Nu scheelt het dat het baasje van het teefje al drie jaar wachtte op dit meisje .. maar man wat was het moeilijk.
Ik zou dolgraag haar hebben gehad, maar ik heb Wanda die net een jaar ouder is en gewoon een ongeleid projectiel kan zijn, die spelen elkaar eerst kapot en als het om dan later om de rangorde gaat hangen ze elkaar in de haren want de leeftijdsverschillen zijn te klein .... Dus nee, we doen het het!
En dan had het verstand gewonnen van het gevoel ..... dus het gevoel mocht even diep verdrietig zijn nadat ze allemaal weg waren hoor.

Ok, het gaat dus nog moeilijk worden.
Voor het ene pupje heb ik een heel goed gezinnetje en daar zal ik uiteindelijk wel gerust zijn.
Maar ik heb reeds 8 hondjes, wat zeer goed gaat, maar een 9de ... mijn hart zegt ja, mijn verstand zegt neen.
Ja, het is zeker eenmalig.
Moet ik het nu op een flyer drukken en in mijn hondensalon hangen, ik weet het zo, ze zou direct weg zijn en mijn DA heeft ook gezegd dat als ze het in haar praktijk hangt dat ik direct kandidaten zou hebben.
Daar wringt het schoentje, niet zomaar eender wie zal haar krijgen en ik zal net als jullie heel selectief zijn.

Daarentegen, zo'n hondje van 2kg meer in huis zal nu de zaak ook niet meer maken.
Het is inderdaad een klein nestje en ik denk niet dat chihuahua's mijn kot zullen gaan afbreken als ze wat ouder zijn, alé, hopelijk...
Een kennis van me had een nest van 10 newfoundlandertjes en die was heel blij dat ze ervan af was.

Ik denk dat ik het zo ga oplossen, als er niemand is die mij aanstaat als nieuwe eigenaar, dan hou ik het gewoon zelf.

Bedankt voor alle goede raad iedereen!
Ik hou jullie op de hoogte hoe het gaat aflopen.
Groetjes,
Nathalie.