Het HondenForum

Het is een naar gezicht: mijn grote, krachtige meid die af en toe onderuit gaat
Haar poten begeven het langzaam, zowel voor als achter.

Ineens zakt ze er doorheen, gaat letterlijk op d'r bek. Je ziet een fractie van een seconde ontreddering op haar gezicht te lezen, maar ze veert direct weer op. Ze laat zich absoluut nog niet kisten.

Eerder ging ze al door d'r voorpoten, gister door haar achterkant toen ze met haar voorpoten in de achterbak van de auto stond en vanmorgen weer door haar voorpoten tijdens het uitlaten.
Het zat eraan te komen, we moeten nu echt rustiger aan met haar gaan doen.
Dat is op zich niet vreemd met een Rottweiler van 9 jaar, maar toch... een traantje moet ik wel wegpinken als ik zie hoe haar lichaam haar langzaam in de steek laat.
De Previcox wordt opgevoerd, ik vrees dat er dit keer geen afbouwen meer aan te pas zal komen.

Och Caro , ze gaat nu wel hard achteruit hé..
Lijkt mij moeilijk om te zien, sterkte voor jullie.

klinkt niet lekker, sterkte met alles wat komen gaat,

ja, het is een rot gezicht. Je ziet ook duidelijk het laatste half jaar dat de bespiering afneemt.
Ze krijgt dunnere dijen en haar buik wordt wat dikker.

Het hoort erbij, ik weet het en ik mag in mijn handen knijpen dat ze zo ver is gekomen met alles wat ze mankeert.
Maar toch... het blijft slikken en de tranen zitten hoog.

bah dat lijkt me inderdaad erg naar om te zien. Heel veel sterkte met wat nog moet komen. Ik duim

Komt ze niet in aanmerking voor een anabolen injectie? Bij Chira hielp dit wel..

Sterkte!

cloris schreef:Komt ze niet in aanmerking voor een anabolen injectie? Bij Chira hielp dit wel..

Ze moet binnenkort voor haar enting en dan ga ik het erover hebben

Nanna schreef:

cloris schreef:Komt ze niet in aanmerking voor een anabolen injectie? Bij Chira hielp dit wel..

Bij Charles niet. Die liep vanmorgen ook weer zo waardeloos dus ik zit in hetzelfde schuitje....

Waarom komt de ene hond er wel voor in aanmerking en de andere niet?
Ik weet trouwens niet of ze het bij Kaya doen vanwege haar slechte nieren. Ik weet niet of dit een aanslag is op haar nieren,
vrees van wel.

Nanna schreef: Charles kwam er wel voor in aanmerking, heeft hem ook gehad Ik bedoelde dat die spuit geen zak heeft gewerkt.

O, op zo'n manier. Ik begreep je verkeerd

Sterkte voor jou ook, het is een naar gezicht

oh wat erg weer... op die momenten tel ik mijn geluk met mijn oude Bel van 10 jaar... ook een halve rottweiler.. ze doet het nog best wel goed...ze past zich zelf aan.. zo knap vind ik dat... niet meer rennen achter de bal.maar met de bal in haar bek.. en af en toe in haar bek gooien is zij weer intens gelukkig... sterkte hoor...ouder wordende honden... zo moeilijk kan het zijn..

Je zou het zo graag anders zien he? Moeilijk hoor, ik kan me voorstellen dat je dan even met een brok in je keel zit.

Helaas ken ik het verschijnsel. Onze Joy* had er haar laatste levensjaar ook veel last van. De reflexen waren bij haar ook erg traag en kruislings niet eens meer aanwezig. We zijn uiteindelijk begonnen met fysiotherapie en door de fysiotherapie in combinatie met (niet belastende!) oefeningen thuis hebben we het terug kunnen brengen van zo'n 5x per dag naar 1x per week.

Ik zou dus zeker eens vragen of fysiotherapie een optie zou kunnen zijn.

Ah, arm wijffie..... geef haar maar een dikke knuffel....
Doet best pijn hé, als je ze zo af ziet takelen. Leeftijd is mooi voor een rott, maar toch....

Jeetje. Veel sterkte -allemaal- met het onvermijdelijke...ik sluit me waarschijnlijk binnen niet al te lange tijd aan in de rij

Maar wat Inge zegt....zelf beseffen ze niets en nemen het krakkemikkige lijf gewoon voor lief. Voor een knuf, een lekkere maaltijd, een snuffelrondje...zolang ze daarvan genieten is het nog wel goed (en niet problemen krijgen met plassen en ontlasten of inderdaad....overeind blijven)...

Femmel schreef:Helaas ken ik het verschijnsel. Onze Joy* had er haar laatste levensjaar ook veel last van. De reflexen waren bij haar ook erg traag en kruislings niet eens meer aanwezig. We zijn uiteindelijk begonnen met fysiotherapie en door de fysiotherapie in combinatie met (niet belastende!) oefeningen thuis hebben we het terug kunnen brengen van zo'n 5x per dag naar 1x per week.

Ik zou dus zeker eens vragen of fysiotherapie een optie zou kunnen zijn.

Dat ga ik niet meer met haar doen. Kaya is op zich al geen hond voor vreemde 'polonaise' aan haar lijf en dit zou ze dus helemaal niet fijn vinden.
En het is ook mooi geweest voor haar als het niet meer gaat. Ze heeft ED gehad, geopereerd, nu 2 voorpoten vol artrose, achter heeft ze éénzijdig vrij zware HD, ze heeft slechte nieren en het laatste jaar komen er diverse bulten op. O ja, en over haar ene ogen begint een doffe grijze gloed te komen (dat laat ik nog wel checken bij de dierenarts).
Dus als het op is bij mijn meisje, dan is het op. Veel meer dan pijnstilling, eventueel een anabole injectie, en uiteraard krijgt ze nierdieet, ga ik niet meer.
Ze heeft het zo lang gered op alles en ik heb haar en mezelf beloofd dat het uiteindelijk klaar is als het echt niet meer gaat. D'r gewrichten zijn verrot en ze heeft het er nog heel lang op volgehouden.

Madelief schreef:Jeetje. Veel sterkte -allemaal- met het onvermijdelijke...ik sluit me waarschijnlijk binnen niet al te lange tijd aan in de rij

Maar wat Inge zegt....zelf beseffen ze niets en nemen het krakkemikkige lijf gewoon voor lief. Voor een knuf, een lekkere maaltijd, een snuffelrondje...zolang ze daarvan genieten is het nog wel goed (en niet problemen krijgen met plassen en ontlasten of inderdaad....overeind blijven)...

Dat doet ze ook hoor, ze geniet met volle teugen.
Maar Kaya komt uit een werklijn en die kop wil, ze gaat door met apporteren, stokken sjouwen, ballen vangen, totdat ze er letterlijk dood bij neervalt. Dus ik moet haar grenzen bewaken en nu meer dan ooit.
En thuis merk ik het ook heel erg, had ze voorheen nog energie over als we gewandeld hadden, nu ligt ze uren bijna in coma.
Het middagrondje van een uur, wordt eigenlijk te lang voor haar. De terugweg sjokt ze, blijft ze achter. Als ik haar roep, dan komt ze nog aangesneld hoor, maar vlak daarna zakt ze alweer af.
Dus ik denk dat ik binnenkort apart moet gaat lopen, het wordt te lang voor haar.

Elke anabolica doet een aanslag op de nieren zowel bij mensen als bij dieren.
Maar ik denk ook, dat je moet kijken of ze nog zonder pijn leeft en is dat nog het geval, dan kan ze nog wel even mee.

Caro. schreef:

Nanna schreef:

cloris schreef:Komt ze niet in aanmerking voor een anabolen injectie? Bij Chira hielp dit wel..

Bij Charles niet. Die liep vanmorgen ook weer zo waardeloos dus ik zit in hetzelfde schuitje....

Waarom komt de ene hond er wel voor in aanmerking en de andere niet?
Ik weet trouwens niet of ze het bij Kaya doen vanwege haar slechte nieren. Ik weet niet of dit een aanslag is op haar nieren,
vrees van wel.

Boy onze oude dober heeft het ook de laatste jaren van zn leven gehad, bij hem werkte het heel goed... Hij moest er wel steeds meer, eerst om het half jaar daarna om de 3 maanden... maar hij deed het er heel goed op... waarom het bij de ene niet goed werkt en bij de ander wel, geen idee...
Wil je wel heel veel sterkte wensen... da's niet fijn om je hond te zien aftakelen.....

Anabolen deden bij onze oude Bruno wonderen. Misschien is het op de lange duur niet gezond maar hij en ik waren er blij mee.
Ik zou eerder die jaarlijkse enting achterwege laten, die lijkt me veel ongezonder.
Sterkte!

Ja, dat is naar. Vooral omdat het dan toch ineens 'snel' lijkt te gaan. Tenminste, dat valt me bij Billy op. Het ene moment crost hij nog uren lang samen met Silka het bos door, het andere moment denk je inderdaad dat 't beter is om apart te wandelen.
Maar aan de andere kant: het heeft ook wel wat. Ik vind het echt quality-time om met de oude cowboy aan de rand van het water te staan, terwijl hij snuffelt en graaft en doet.
Ik hoop dat er voor jou en Kaya nog heel veel van die mooie momenten komen. Geniet er van!

bah Caro, zo sneu als ze dan echt zoveel minder worden
knuffel voor jou en een aai op d'r bol voor kaya!

Ach Caro...je meisje.
Dikke knuffel voor beide.

Poeh hopelijk knapt ze weer op als de temperatuur beter wordt

Dat is idd vreselijk om te zien , ik weet het nog van Naffie
Het begin van het einde , dikke knuf voor julie

Bij Naf hielpen de anabole injecties ook niet , maar bij onze Dino en Inky juist weer heel goed

Wat verschrikkelijk naar om je mooie, stoere, sterke hond zo te zien aftakelen..
Heel veel sterkte voor jullie allebei, hopelijk werken anabolen voor haar en kan ze nog een tijdje lekker mee.

Ik ken het, ik schrok mij zowat half dood de eerste keer dat Tyra door haar poten zakte :N: Alle 4 tegelijk en ze kon niet meer opstaan. Na een minuut die een uur leek te duren ging het wel weer.
Gek genoeg is het niet meer gebeurd na haar acupunctuur behandelingen. Ze loopt weer als een kiviet en dat zonder pijnstilling.
Beterschap voor haar

Daar kan je flink verdrietig van worden als je je dier zo snel ziet aftakelen.... en dan die ontreddering in de ogen.. je hart breekt...
Heel veel sterkte, ik hoop dat de anabolen mss nog wat kunnen betekenen.... hier ook een hond die echt aftakelt, ook door haar ziekte maar ook spieren die er niet meer zijn, ernstig afgevallen en ze was al schraal...maar zo vreselijk blij, vrolijk en gelukkig... dus ja..wat moet je dan

Sterkte. Ik zou ook niet meer met haar gaan hannessen. Geniet nog lekker van haar, wie weet houdt ze het nog wel even vol.

Knuffels