Het HondenForum

Hebben jullie dat nu ook?

Mats is in juni 2 jaar dood. We hebben altijd gezegd dat ze de ideale hond was en welke hond dan ook, het zou nooit een Mats worden.
En toch probeer ik ZaZa in alles met Mats te vergelijken. Mats deed zus niet, Mats deed zo wel, dat deed Mats ook.
ZaZa is Mats niet, dat weet ik heel goed en dat verwacht ik ook niet van haar. Ik ontdek zelfs al dingen, waarin ze het beter doet dan Mats, zoals contact met andere honden.

Wie herkent dit?

Ja dat heb ik ook.
Alleen vergelijk ik Diesel met de overleden hond van mijn ouders, Joop.
Joop was een onherleidbare kruising, die helemaal weg was van tennisballen. En hij liet die ook niet los, je moest 2 tennisballen mee nemen om hem de eerste los te laten. En Diesel is als hij een tennisbal gevangen heeft en hij komt terug en je zegt "los" dan laat hij hem ook meteen vallen. Met sommige andere dingen zeg ik ook wel eens tegen mijn vriend dat deed Joop zus of zo.
Ik denk dat je dat altijd wel een beetje doet, als je een andere hond hebt.

Mijn vriend heeft dat heel erg. Die had vroeger ook een BC en hij zegt bij alles ´dat deed mijn hond ook´ of juist niet.

Hij wilt graag zijn vorige hond in elvis zien. Ik denk dat dat normaal is, dat je je vorige hond gaat vergelijken met de ´nieuwe´. Kan ook geen kwaad lijkt me zo lang je niet gaat verwachten dat de nieuwe hond hetzelfde is, maar dat doe je dus niet.

Nee geen last van. Nu ben ik ook niet rasvast dus vergelijken gaat hier niet op.

Nee, nooit. Nu waren/zijn de 4 Goldens die we hebben (gehad) ook allevier heel erg verschillende karaktertjes.

Oh, dat herken ik ook heel goed! Het is inmiddels al 6 jaar geleden dat mijn vorige hond is ingeslapen, maar nu ik de pup heb begint dat vergelijken automatisch...
Als ik met pup bij mijn ouders ben zoekt hij precies dezelfde plekjes uit om te gaan liggen. Dus dan komt automatisch al de vergelijking... Pup is nu 10 weken en dan krijg je ook nog het, goh, kon Castor dat met 10 weken ook al? We hadden Castor met 10 weken nog niet eens, dus die vergelijking slaat dan al helemaal nergens op haha.
Ook sommige blikken of het kwispelen met de staart zijn precies hetzelfde. Zijn gewoon dingen die je herkent en die dan weer bovenkomen. En juist dingen die anders zijn en daardoor opvallen. Vind het wel grappig.
Soms is het ook wel vervelend... mijn vorige hond had HD en ED... berner sennen honden zijn daar natuurlijk gigantisch gevoelig voor en ook al heb ik de stamboom nu helemaal uitgezocht, heb ik hem nog door mijn eigen da goed laten bekijken, heb ik zoveel mogelijk info over de fokker uitgezocht, het blijft natuurlijk mogelijk dat ook deze pup straks problemen blijkt te hebben. Maar dan ga je dus ook vergelijken als pup net wakker wordt en een beetje stijf, wankelig en slaapdronken door de kamer loopt. Meteen denken oeh, hij zou toch ook niet iets hebben... dan zie ik meteen Castor weer voor zich die nog nauwelijks op zijn poten kon staan toen hij ouder werd.
Maar meestal vind ik het vergelijken wel leuk. Komen weer heel veel dingen boven van de vorige hond die ik eigenlijk al vergeten was. En ook ik vond dat het onmogelijk was om net zo'n leuke of een nog leukere hond te krijgen dan Castor, maar nu Morris rondhuppelt moet ik zeggen dat het toch mogelijk is om net zo'n leuke en lieve hond te krijgen .

Terugdenken aan mijn overleden honden doe ik uiteraard wel, vaak met een lach en een traan, maar vergelijken met de honden die ik nu heb doe ik absoluut niet.
Elke hond is anders ook als ze van hetzelfde ras zijn.
Het is praktisch onmogelijk om de voetsporen van een overleden hond op te vullen.
Het is nou eenmaal zo dat je de leuke dingen beter onthoudt dan de minder leuke en vergelijken vind ik niet eerlijk naar de nieuwe hond toe.

daarvoor heb ik bewust voor een heel ander ras gekozen...ik vergelijk alles met Shaggy..maar zo een krijg ik nooit meer...maar iedere hond heeft zijn eigenaardigheden waardoor je hem speciaal vind..nina ook...en pfaff is nu al een grote clown

Toen ik mijn eerste honden had, dacht ik ook in de trant van: zo'n lieve, fijne hond krijg ik nooooit meer. Maar de latere honden hebben weer net zulke lieve karaktereigenschappen. En natuurlijk ook de minder leuke, gelukkig!
Oude honden zijn nog wel vaak in mijn gedachte maar niet in de zin dat ik ze vergelijk met de honden die nu in huis zijn. Toch is er weer een Corgi gekomen omdat de eerste Corgi zo goed beviel en dat was met de Boxers ook zo. Maar ik zie ze vanaf dag 1 wel echt als een individu.

Ik vergelijk Nilo en Nora wel met elkaar, hoewel ze er allebei nog zijn. Meer zo van 'Deed Nora dat ook toen ze jong was?'
Ik vind dat juist wel heel leuk, de verschillen en overeenkomsten in karakter zien. Maar ik verwacht van Nilo niet dat hij zoals Nora is.

Wij hebben nu een ander ras als dat we eerst hadden. Ik durfde geen collie meer te nemen omdat ik bang was dat ik bij elke kotspartij zou denken dat de "nieuwe" collie ook maagkanker zou hebben.
Nou maakt niet uit wat voor een ras je hebt, als mijn witte spuugt kreeg ik in het begin ook een heel naar gevoel.

Vergelijken is een hele normale menselijke reactie. Maar je ontdekt in elke "nieuwe" hond wel weer een heleboel nieuwe eigenschappen, leuke en minder leuke.

Nu zou ik er heel graag een collie bij hebben.

Nee dat doe ik nooit. Ik verspreek me weleens en dan noem ik Diesel opeens Gisje omdat het hondje van mijn ouders Gismo heet. Die noem ik dan altijd Gisje of Gissie en ik vergis me ook wel als ze allebei samen zijn. Dan zeg ik Gismo tegen Diesel en omgekeerd. Onze eerste hond was een kruising poedel/boerenfok, en daarna twee rottweilers dus ik kan die moeilijk vergelijken met Diesel. Dat waren ook allemaal teven en Diesel is een reu en ik vind het sowieso al een groot verschil. De kruising poedel was wel een fantastisch hondje, zo zou ik er nog tien willen! Maar ze waren allemaal geweldig op hun eigen manier.

Ik doe dat onbewust ook... ja vergelijk veel de trekken die totaal niet overeenkomen constateer dan ook...

met sommige dingen denk ik had Kay dat maar wat meer van Bonzai en met andere dingen ben ik blij dat Kay dat totaal niet heeft...

Ik deed het in het begin dat we Kay hadden meer als nu, maar toen was ik nog niet over de dood van Bonzai heen...
inmiddels heb ik dat wat meer een plekje kunnen geven en merk ik dat ik langzaam minder vergelijk...

Gelukkig heb ik nog maar een overleden hond. De huidige honden, Beetle, haar dochter en Lumi, haar achterachterkleindochter worden zeker met haar vergeleken. Beetle momenteel vooral met de 'oude/ 13 jarige' Bente. Lumi heeft veel trekjes en overeenkomsten met Bente toen ze jonger was.

Renske schreef:Gelukkig heb ik nog maar een overleden hond. De huidige honden, Beetle, haar dochter en Lumi, haar achterachterkleindochter worden zeker met haar vergeleken. Beetle momenteel vooral met de 'oude/ 13 jarige' Bente. Lumi heeft veel trekjes en overeenkomsten met Bente toen ze jonger was.

"Haar dochter" heeft geen naam????

Mijn Spike leeft nog, ik denk er vaak aan hoe het met hem gaat of hoe hij op bepaalde dingen zou reageren en Pluisje lijkt erg veel op Spikey toen die nog jong was.
Al zijn ze allebei qua karakter wel behoorlijk verschillend, Spike is veel afstandelijker een heeft een bepaalde 'air' terwijl Pluisje gewoon een jolige lobbes is.

En toch af en toe vergis ik me en roep ik sta ik Spike te roepen

Dat 'zo'n hond krijg ik nooit meer' gevoel heb ik niet zo; ik vergelijk ze niet op die manier. Ben tot nu toe op allemaal even gek.

Marion. schreef:

Renske schreef:Gelukkig heb ik nog maar een overleden hond. De huidige honden, Beetle, haar dochter en Lumi, haar achterachterkleindochter worden zeker met haar vergeleken. Beetle momenteel vooral met de 'oude/ 13 jarige' Bente. Lumi heeft veel trekjes en overeenkomsten met Bente toen ze jonger was.

"Haar dochter" heeft geen naam????

Zoals ik het lees is Beetle haar dochter?

renee-uk schreef:Terugdenken aan mijn overleden honden doe ik uiteraard wel, vaak met een lach en een traan, maar vergelijken met de honden die ik nu heb doe ik absoluut niet.
Elke hond is anders ook als ze van hetzelfde ras zijn.
Het is praktisch onmogelijk om de voetsporen van een overleden hond op te vullen.
Het is nou eenmaal zo dat je de leuke dingen beter onthoudt dan de minder leuke en vergelijken vind ik niet eerlijk naar de nieuwe hond toe.

hier ben ik het helemaal mee eens

Mit schreef:

Marion. schreef:

Renske schreef:Gelukkig heb ik nog maar een overleden hond. De huidige honden, Beetle, haar dochter en Lumi, haar achterachterkleindochter worden zeker met haar vergeleken. Beetle momenteel vooral met de 'oude/ 13 jarige' Bente. Lumi heeft veel trekjes en overeenkomsten met Bente toen ze jonger was.

"Haar dochter" heeft geen naam????

Zoals ik het lees is Beetle haar dochter?

Klopt, Beetle is één van Bente haar dochters, Lumi is een achterachterkleindochter van Bente. Op de een of andere manier zijn er meer 'typische Bentetrekjes' in Lumi terug te vinden dan in Beetle. Net alsof veel eigenschappen een generatie overslaan (Lumi zou ze dan dus van haar oma hebben, wat een kleindochter van Bente is)

Dan ben ik niet de enige!
Ik moet inderdaad wel zeggen dat het al veel minder is dan in het begin. ZaZa wordt steeds meer gewoon ZaZa.
Het heeft ook wel mooie kanten, ik las het hier ook al, er komen weer zoveel herinneringen boven van Mats, die je alweer vergeten was.

Dat is dus precies waarom ik voor een volledig ander ras gegaan ben.
Als ik weer een whippet neem weet ik zeker dat ik Blacky daarin ga zoeken.

Een van de redenen waarom ik ook niet meer voor een Franse Bulldog ben gegaan. De 'angst' voor het vergelijken. En inderdaad iedere hond is anders, maar toch.