Het HondenForum

Buiten Rico's lichamelijke problemen heeft hij het laatste jaar ook een vorm van verlatingsangst ontwikkeld. Soms gaat het een periode goed, maar momenteel weer helemaal niet. Als ik niet thuis ben, raakt hij erg gestrest en kwijlt dan hevig, terwijl hij bij de deur staat te snuiven. Er ligt dan een flinke plas kwijl, wat hij soms door de hele keuken loopt. De hele vloer is dan nat. Dat kan ook zijn als ik een kwartiertje boodschappen doe. een andere keer werk ik de hele dag en is hij rustig geweest.
Nu zoek ik naar een oplossing. Chemische middelen van de dierenarts kan, maar ik zoek het eerst even in iets milders.
Welke mogelijkheden zijn er:
Bach Rescue Remedy, en zag allerlei merkartikelen op het internet.
Maar zijn er ervaringen met valeriaantabletjes die je bij de drogist kunt kopen? Kan dat ook als ondersteuning bij de Bach?

Ach wat vervelend Elly, ik kan je niet helpen wat dat betreft, heb me er nooit in verdiept, maar ik wil je gewoon even een hart onder de riem steken.
Ik gebruik trouwens zelf wel eens bach rescue voor mezelf en ondervind daar alleen maar voordelen van.

Ik heb voor Toby de Bach bloesem gebruikt en van A. Vogel de Passiflora Complex druppels. Niet voor verlatingsangst want dat heeft hij niet maar voor zijn (nog steeds wat onbegrijpbare) angst tijdens shows en op drukke plekken... Voor ons lijkt het bijzonder goed te werken in die zin dat hij echt rustiger is en bereikbaar, het neemt natuurlijk niet alle nervositeit weg, het verzwakt het alleen wat.

Bij Shendor werkte de DAP collar erg goed.
https://www.dierapotheker.nl/zoeken3.ph ... 20halsband" onclick="window.open(this.href);return false;

DAP halsband eventueel in combinatie met Zylkène, werkt(e) bij Bob opvallend goed!

Bij onze hond was het niet zo heel erg, maar ik weet dat het een kwestie was van training. Op internet, zeker in het engels kan je er heel veel over lezen. Het is al lang geleden voor ons, maar eén van de dingen die je moet doen geloof ik, is 20-30 keer op een dag net doen alsof je weg gaat. Sleutels nemen, jas aantrekken, allemaal signalen die je normaal ook doet als je vertrekt. Bijvoorbeeld, je neemt je sleutels, gaat de gang op maar komt dan weer terug. En zo zijn er een aantal dingen die je meestal routinematig doet voordat je vertrekt. Signalen waardoor de hond weet dat je weggaat. Maar oefen je daarmee heel vaak op een dag, dan associeert de hond die signalen niet meer met weggaan en wordt de verlatinsgangst minder. Ook moet je het alleen zijn oefenen. Dit moet je opbouwen, heel kort beginnen, zo lang als nog net lukt, en dan steeds een beetje langer je hond alleen laten.
Maar het beste lees je er op internet wat meer over.

Trainen in combi met medicatie, zou ik zeggen. Ik heb zelf goeie ervaringen met Valdispert Forte, maar niet voor verlatingsangst. En trainen is wat mij betreft een hele strakke routine inbouwen. Lekker wandelen, eten, effe spelen en een koekie, en dan is de baas weg. Of je nou nog lijfelijk aanwezig bent of niet, je bent weg. Hond bestaat niet en jij reageert niet op wat de hond doet. Je loopt naar boven en weer terug, naar buiten en weer terug, je blijft soms wat langer weg en het boeit allemaal niet, je hebt geen hond.

Mijn honden zitten (beetje noodgedwongen omdat Jack heel erg verlatingsangst heeft gehad en omdat Lilo zich heel veilig voelt bij een vaste routine) aan een hele strakke routine, en ik kan om half 10 's ochtends de deur uit gaan of in mijn nakie aan de lamp gaan slingeren of kuilen in de tuin gaan graven en ze reageren niet want ik ben er dan niet.

Ik had een tijdje Calm voer.. dat werkte ook goed, alleen James lust bijna niets..dus dit at hij ook niet goed.

Er zijn allerlei middelen die je zou kunnen inzetten bij een oudere hond die verlatingsangst heeft ontwikkeld. Je kunt daar algmene dingen bij inzetten zoals rescue, maar ik denk dat het dieper zit en je dus wat meer zou moeten doen. Vaak hebben oudere honden behoefte aan een aanvulling van (sorry, hier wordt het wat zweverig ) nierenergie. Dat kun je doen met bepaalde kruiden. Ik zou daarbij cholodin inzetten, een DAP-verstuiver en op maat gemaakte Bach, passend bij karakter. Het is niet zo efficient om daar iets over te zeggen zonder dat ik Rico gezien heb. Mocht je interesse hebben, stuur een pb (of kijk op mijn website ) En geef de ouwe man een knuffel van me, sneu als ze zo de weg kwijt zijn...

Dank voor jullie meedenken, maar zal even wat aanvullen.
Training heeft geen zin. Het is 10 jaar lang geen probleem geweest. Ik werk al sinds ik hem heb dagelijks, de eerste 4 jaar was de labrador er bij en ook na haar overlijden heeft hij er nooit problemen mee gehad. Als het moest kon hij zonder problemen zeer lange dagen alleen zijn (is bij uitzondering door omstandigheden gebeurd).
Het begon vorig jaar toen hij begon te kwakkelen met zijn gezondheid en doof begon te worden. Hij hoort nog wel wat, maar kan het niet goed meer lokaliseren of herkennen. ik denk zelf dat hij iets hoort en denkt dat ik thuis kom, maar dat gebeurt dan niet. Dat zou onrust kunnen veroorzaken. Hij piept niet, hij blaft niet, maar voelt zich niet op zijn gemak. Soms gaat hij wel gewoon slapen en dan gaat het goed. Ik kan gewoon naar boven gaan, naar buiten of zoals nu zit hij in de tuin en ik in de kamer, geen probleem.
Hij is nu ruim 13 1/2 en ernstig aan het aftakelen. Heeft recidiverende blaasontsteking, heeft een toeval gehad vorig zomer en in oktober een achterhandverlamming. Hij loopt wel weer, maar moeizaam, dus lekker uitlaten en spelen gaat ook niet meer. Hij geniet wel van het blokje om, hij snuffelt overal aan, rolt in het gras en wil dan weer naar huis.
Hij eet ook veel meer dan aangegeven, maar valt af.
Er zijn echo's gemaakt, uitvoerig bloedonderzoek gedaan, maar geen afwijkingen gevonden.


Ik heb nog wat andere aanpassingen in gedachten, maar moet dat eerst met de buren overleggen, ivm met mogelijk overlast. Normaal zit hij namelijk in de keuken als ik weg ben, want hij was veel te waaks, in de kamer kon niet, want hij blafte bij alles wat hij op straat hoorde, in de keuken had hij daar geen last van.
Misschien kan ik hem nu wel in de kamer laten met de gordijnen dicht, zodat hij niets ziet, horen is toch al minder, zodat t hij dan meer plaatsen heeft waar hij zijn heil kan zoeken. Dit kan natuurlijk ook verkeerd uitpakken, dus wil daar nog even over denken.

Moniek, ik kijk op je website en neem ev. contact met je op.

Neem anders even contact op met Melody. Wellicht kan zij iets voor Rico betekenen. Als je wilt, kan je haar mailadres van mij krijgen

Ik heb geen oplossingen voor je Elly, jammer genoeg. Wil wel even laten weten dat ik met je meeleef. Het lijkt me heel erg vervelend om te moeten merken dat je oude hond ineens zo veel moeite heeft met alleen blijven.
Misschien dat het inderdaad een idee is om 'm gewoon in de woonkamer te laten. Ik zou het in ieder geval uit gaan proberen.
Meenemen naar je werk (of wellicht vind hij het minder vervelend in de auto?) behoort dat nog tot de mogelijkheden?

Rico vindt het niet prettig om alleen in de auto te zitten. Ik werk op een basisschool, dus meenemen is helaas niet mogelijk.
In de woonkamer zit ik dus idd zeer sterk over te denken, maar de kans is dat hij dan toch blaft als hij nog wel iets hoort, dus ga eerst even met de buren praten.