Ik heb een interessant stukje over maagtorsie gevonden op een ander forum, zal het hieronder even neerzetten.
Het klinkt mij wel logisch in de oren in ieder geval.
De bron waar ik het stukje gevonden heb is:
http://www.voernatuurlijk.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;
Honden die meer dan 1x per dag eten krijgen hebben een hoger risico op maagtorsie.
Wanneer de hond 9 maanden is kan makkelijk worden overgeschakeld naar 1x daags een maaltijd, omdat hij bij 1 keer per dag het meest verzadigd is en tevens dan al 8% van zijn lichaamsgewicht in 1 keer op kan nemen.
Honden die 2x per dag eten krijgen, hebben nooit de verzadiging die ze moeten hebben. Verder zit er bij 2x eigenlijk altijd eten in de hondenmaag, die daardoor luier is dan wanneer hij een tijdje leeg is.
Het vol/leeg gevoel traint de maagspieren die hierdoor sterker worden. In de natuur eten wilde honden ook beduidend minder dan 2x per dag, 1x daags is al uniek.
Daardoor komen in de natuur geen maagtorsies voor. Het heeft met een diepe borst niet zo veel te maken, (er zijn genoeg wolfsoorten met een erg diepe borst), maar eerder met slappe maagspieren.
Wanneer de maag de gelegenheid krijgt om regelmatig lekker vol te zijn en daartengenover ook leeg treedt er een optimale "training" van de maagspieren op. Een hond met sterke maagspieren krijgt nimmer een torsie.
Honden wiens maag steeds maar "half" is gevuld en dus ook steeds "half" leeg is hebben vaak luie maagspieren. De maag kan nooit eens goed uitzetten bij veel voedsel of inkrimpen bij geen voedsel. Hebben deze honden toevallig eens een echt lege maag dan kan er een torsie plaatsvinden.
Dat er dan een torsie plaatsvindt op een lege maag is niet zo verwonderlijk. Je moet het vergelijken met een dweil. Wanneer deze droog (lege maag) is en je pakt hem bij de punten vast en je slaat hem een keer om met je handen is dit zeer makkelijk om te doen.
Wanneer de dweil is doorweekt met water en je probeert hem dan om te slaan (volle maag) wordt dit al een stuk moeilijker. Dat is volgens mij alleen te bereiken door deze spieren te trainen door dan de hond 1x per dag te voeren waardoor de maag regelmatig vol en dan weer leeg is.
De maagspieren werken het optimaalst als het voedsel wat de hond krijgt aangeboden uit zo'n grof mogelijke samenstelling bestaat als mogelijk is, maar in ieder geval groter dan 30 mm. Dat betekent dat het voer het beste niet gemalen kan zijn. Wat dat betreft verdient BARF de voorkeur boven KVV, en KVV de voorkeur boven brokken. Het is dus eigenlijk simpel.
Een maagspier die doordat hij het merendeel van de dag gevuld is wordt lui, die zet niet ver genoeg uit en krimpt ook niet ver genoeg in. Een spier, en dat telt voor elke spier, wordt pas op zijn sterkst als hij optimaal wordt benut. Dus uiterste inkrimping en uitrekking maakt deze sterk. Dat bereik je met een volle en vervolgens lege maag.
De maag is een grote gespierde zak, die inwerkt op de harde spijsbrij. Verkeerde, slechte of te regelmatige voeding in kleine proties doet die gespierde zak minder hard werken waardoor die spieren verzwakken en niet meer of niet meer voldoende kunnen werken.
Wanneer de maag dan leeg is, en de hond windt zich op, grote sprongen maakt, bruuske bewegingen of op zijn achterste poten ergens tegen op springt, dan kan zo'n slappe, niet meer krachtige spier zich vanaf het moment dat ze een bepaalde beweging maakt niet meer corrigeren en kan dan draaien om haar lengte-as zodat de in- en uitgang van de maag worden afgesloten door een soort van kronkel.
De gisting van het beetje voedsel dat in de maag zit gaat wel door. De maag zwelt, gassen kunnen er niet meer uit en de organen die rond de maag liggen worden tegen de ribbenkast geplet.
Wat lees ik bij Juliette, D'hondt, Vander Molen en Donath?
Zij noemen allemaal de maag "een gespierde peervorminge zak" of "een sterk gespierd orgaan".
Ik citeer Donath, maar kon net zo goed de drie andere citeren:
"Is de vertering in de maag, die onder invloed van een daaromheen liggend net van zenuwen en zenuwcellen zich regelmatig samentrekt en daardoor als het ware de spijs kneedt, de zogenaamde maagperistaltiek (2 - 3x per minuut een samentrekking), zo ver mogelijk voortgeschreden, dan wordt een deel van de maaginhoud die voldoende gekneed is en waarop de maagsappen voldoende hebben ingewerkt door de "pyforus sphincter" ook kortweg pylorus genoemd, in de krachtig werkende sluitpier van de maag gespoten"
Dus dat is duidelijk die maag moet samentrekken, werken om de voeding te verteren.
Dan citeer ik verder uit d'Hondt in zijn boek "de Duitse dog", hoofdstuk voeding:
"Vloeibare stoffen blijven maar heel kort in de maag. Omgekeerd blijkt, dat wanneer een vast voorwerp in de maag komt de kringspier zich samentrekt. Op deze wijze wordt bereikt dat alleen wanneer het op te nemen voedsel tenminste half vloeibaar geworden is, voedsel uit de maag kan worden gelaten."
Dan is mijn vraag: wat is vloeibaar voedsel? Voor mij o.a. brok want dat wordt zo goed papperig of semi-vloeibaar zodra het nog maar in water gekieperd wordt, maar ook KVV. Wat stimuleert de maagspier of hoe je het ook wil noemen? Vaste voorwerpen en wat zijn dat in dit geval: enkel en alleen maar grote afgescheurde lappen vlees, orgaan, of stukken bot.
Tevens neemt het risico toe met de leeftijd, hoe ouder hoe meer "slijtage" van banden, zeker wanneer ze altijd op de verkeerde manier zijn gebruikt.
Bij honden gevoerd met voorgeweekt droogvoer stijgt het risico met 370%. Honden die droogvoer kregen waarbij vet bij de eerste 4 ingrediënten behoort, laten een risicostijging zien van 170%.
Bevat het droogvoer citroenzuur dan steeg het risico met 370%. Hooggeplaatste voederbakken verhogen het risico met 110%. Bij honden die snel eten verhoogt het risico zich met 15%.
Hij heeft wel vanalles meegemaakt zeg.
Misschien dat het de eerste dagen zo is, maar ik denk dat het wel meevalt hoor. Over het algemeen kunnen honden dat prima hebben. Als je het fijner vindt, dan kan je ook eerst half kalkoen half kvv doen en dan gewoon steeds wat minder kalkoen.