Zondag 27 februari kreeg ik een privé berichtje binnen. Het ging over een vier jarig, geholpen Sphynxen meisje, dat een nieuw thuis zocht omdat ze door de andere poezen gepest werd en hierdoor haar dagen eenzaam en angstig op de badkamer sleet.
Ze was het gewend bij mooi weer buiten te lopen, en woonde naast de poezen samen met een grote rottweiler en een chihuahua...
Dat klonk inderdaad als HET poesje voor ons.
Ze is twee maal geopereerd aan een sequester in haar linker oogje, dit blijft hierdoor wat tranen en ze knijpt er ook wat mee (ik ga even vitamine a oogzalf voor haar halen op aanraden van een vriendin (= dierenarts), en ze eet Sensitive voer van RC omdat ze van ander eten snel moet spugen. Verder is ze gekocht als huispoesje dus nooit kittens gehad.
Afgesproken werd dat ik haar dinsdag zou komen halen, maandag ochtend had ik een buitenklus en bovendien kon ik dan de logeerkamer voor haar klaar maken. De logeerkamer recht tegenover de huiskamer, een ideale plek om als uitvalsbasis voor de grote verkenning te gebruiken. Haak op de deur zodat de deur op een kier kan waar zij door kan zonder dat de honden erin kunnen. Mandje, kussens, kattenbak, water en een bakje eten met het voer dat ze ook bij haar eigenaar, Nicole, kreeg. Als het niet gaat lukken met de honden dan mag ze terug naar Nicole. Maar wij gaan ons stinkende best doen dat ze hier kan blijven uiteraard!
En sinds gisteren middag is ze hier na een autorit van drie uur waarbij ze bepaald niet gestrest leek maar gewoon wat heeft liggen doezelen. Af en toe keek ze naar me en gaf ik haar een knipoog of sloot mijn oog aan haar kant.
Thuis kwam ze uit haar reismandje, erg op haar hoede maar dapper. Ze is bij me gaan liggen en observeerde van daar de omgeving met grote ogen.
Toen zoonlief thuis kwam, die al zolang ik roep dat ik Sphynxen leuk vind nog veel harder roept dat hij de vreselijk vind was hij half om toen hij haar smoeltje boven de rode deken uit zag komen en verkocht na de eerste aai, zei tegen d'r dat ze mooi was en is bij haar gebleven tot hij naar zijn vriendin ging.
Daarna heb ik het weer over genomen en ben bij haar blijven slapen tot ze om 07:00 de kattenbak bezocht na me een nacht wakker te hebben gehouwen met spinnen en kopjes geven
Naast een kattenbak slapen ging me net even te ver, dus ben nog een uurtje naar mijn eigen bed gevlucht.De honden weten dat ze er is, en zij weet dat zij er zijn. Zojuist zat ik in haar kamer op de grond bij de deur en kwam ze vlakbij terwijl Daico (onze reu) probeerde door de kier te wurmen. Gizzy op haar hoede, hij... volkomen debiel zoals ie zijn kan
Jammeren, piepen, zijn bek aflikken??? Dat gedrag kan twee dingen betekenen bij hem, ander hondje met de hoop op loopse teef (niet dat ie weet wat dat is maar je bent reu of niet) of prooi... In beide gevallen geen prettige gedachte dus no way dat zij kennis gaan maken zonder de bescherming van een bench ertussen! Cwazi (onze teef) doet voorlopig alsof ze niet bestaat.En hier is ze dan...
Gizzy
Foto's nemen valt niet mee want ze komt continu op me klimmen 
, ze is leuk.
