Het HondenForum

Nu ik het weer heb, besef ik me pas hoe erg ik het gemist heb, om je hond gewoon lekker los te kunnen laten, zonder
je zorgen te hoeven maken of dat wel goed gaat. Je hond een andere hond te zien uitdagen voor een spelletje, of gewoon de vrolijke gek uithangen door lekker los te rennen. Apple is dan nog wel een pupje, ik weet natuurlijk niet hoe dat later gaat, maar voor nu, geniet ik met volle teugen!

Zo, dat moest ik even kwijt!

is ook heerlijk hoor.
loopt wel zo ontspannend.
geniet er maar lekker van.

geniet er maar lekker van

Geniet er van! Het is ook HEERLIJK!

Dat is ook heerlijk. Iedere dag ga ik er even met alleen Pluis op uit en is het genieten hoe ontspannen hij over het strand struint en andere honden uitdaagt om te spelen met zijn jolige, beetje onzekere gedrag.

Ik heb geloof ik ook nog nooit in al die jaren zoveel met hondenbaasjes gepraat Daarnet kon ik gezellig met de buurman kletsen, terwijl Apple zijn 6 maanden oude golden aan het uitdagen was, normaal ben ik even snel weer binnen met Ben als ik een hond zie, laat staan dat je dan een gezellig praatje gaat maken.

Ik herken het helemaal, ik heb dat namelijk met Fien.
Ik liep laatst in het bos op met een mevrouw met een knoepert van een witte herder reu, gezellig al kletsend.
Dat heb ik in al die jaren dat ik honden had nog nooit zo kunnen doen, wie of wat ik ook met haar tegenkom, de lijn eraf en ze red zich wel.

Net toevallig heerlijk staan te genieten in het zonnetje terwijl Pulchra & Bikkel achter elkaar aan sjeezden

Nanna schreef:Ik heb nooit anders dan sociale honden gehad, en geniet er ook danig van. Als ik andere mensen verschrikt weg zie duiken met hun agressieve monster dan denk ik "veel plezier ermee en wees er maar trots op". Ik zou dat NOOIT hoeven. Al was dat beest een engeltje in huis.

Ik denk dat niemand daar trots op is. Ik heb nu ook Haas in huis, en die blijkt vreselijk hondagressief. Ben ik toch echt niet blij mee, en al helemaal niet trots op. Ik ben dus van een heel relaxt roedeltje wat met iedereen en alles kon, weer in een wegduikert veranderd. Leuk? Nee. Gaat hij daarom weg? Ook nee

Ik kan me voorstellen dat dat heerlijk is! Ik kon het vroeger ook met Ohana. Nu vreet ze alles op (op een enkeling na, maar die kun je apart hangen).
Ik hoop dat mn meisje heel oud wordt, maar het lijkt me wel weer heerlijk om dat ooit te kunnen Al is het maar een jaartje hahaha. Want je weet idd nooit vantevoren als je een pup hebt.
Geniet er van zolang het zo blijft (misschien wel een heel hondenleventje)

En ik wil nog wel ff zeggen dat je een prachtig hondje hebt!!!

Groetjes Marieta.

*Linda* schreef:

Nanna schreef:Ik heb nooit anders dan sociale honden gehad, en geniet er ook danig van. Als ik andere mensen verschrikt weg zie duiken met hun agressieve monster dan denk ik "veel plezier ermee en wees er maar trots op". Ik zou dat NOOIT hoeven. Al was dat beest een engeltje in huis.

Ik denk dat niemand daar trots op is. Ik heb nu ook Haas in huis, en die blijkt vreselijk hondagressief. Ben ik toch echt niet blij mee, en al helemaal niet trots op. Ik ben dus van een heel relaxt roedeltje wat met iedereen en alles kon, weer in een wegduikert veranderd. Leuk? Nee. Gaat hij daarom weg? Ook nee

Hoe erg ik het ook vond dat OHana begon te veranderen, weg doen??? Nooit! Ze kan er zelf niks aan doen. Haar loopsheid heeft voor veel veranderingen gezorgd en andere honden die haar elke keer pakten ook. Haar sterilisatie heeft het wat stabieler gemaakt, en ik kan haar nu beter pijlen. Maar trots ben je zeker niet als eigenaar. Je schaamt je soms rot met de blikken die je krijgt.
Maar in huis is ze ontzettend lief voor ons! Ook voor mijn kleine en dat is me al heel wat waard. Ook al heb ik daar een half jaar voor moeten bezig zijn, zeer intensief. Uiteindelijk leer je er mee omgaan. Een makkelijkere hond komt ooit nog wel. Maar tot die tijd, geniet ik nog lekker van mij eigenwijze monster

Groetjes Marieta.

*Linda* schreef:

Nanna schreef:Ik heb nooit anders dan sociale honden gehad, en geniet er ook danig van. Als ik andere mensen verschrikt weg zie duiken met hun agressieve monster dan denk ik "veel plezier ermee en wees er maar trots op". Ik zou dat NOOIT hoeven. Al was dat beest een engeltje in huis.

Ik denk dat niemand daar trots op is. Ik heb nu ook Haas in huis, en die blijkt vreselijk hondagressief. Ben ik toch echt niet blij mee, en al helemaal niet trots op. Ik ben dus van een heel relaxt roedeltje wat met iedereen en alles kon, weer in een wegduikert veranderd. Leuk? Nee. Gaat hij daarom weg? Ook nee

Marieta schreef:Ik kan me voorstellen dat dat heerlijk is! Ik kon het vroeger ook met Ohana. Nu vreet ze alles op (op een enkeling na, maar die kun je apart hangen).
Ik hoop dat mn meisje heel oud wordt, maar het lijkt me wel weer heerlijk om dat ooit te kunnen Al is het maar een jaartje hahaha. Want je weet idd nooit vantevoren als je een pup hebt.
Geniet er van zolang het zo blijft (misschien wel een heel hondenleventje)

En ik wil nog wel ff zeggen dat je een prachtig hondje hebt!!!

Groetjes Marieta.

Nou, ja, in mijn geval is dat natuurlijk anders. Ik heb er wel altijd rekening mee gehouden dat ze op den duur niet meer met andere honden om zou kunnen gaan.

Ik heb een hond in de eerste plaats voor mezelf, en ondanks dat ik gezellig buurten met Pluis ook heerlijk vindt staat sociaal gedrag naar andere honden niet enorm hoog op mijn lijstje
Ik ben wél trots op wat ik tot nu toe samen met Charlie heb bereikt en ik denk dat de insteek waarom ik haar in huis heb genomen gewoon 100% verschilt van die van Nanna.

Zij heeft zorgvuldig uitgezochte rashonden om aan haar voorwaarden te voldoen, waar ik geniet van het eigen karakter van mijn tweedehands vuilnisbakken en wel zie hoe het komt.
Ik ga er zonder veel verwachtingen in, dus dan kan je achteraf moeilijk gaan herplaatsen om hondagressie, jachtinstinct of iets dergelijks. Zou ook niet eens in me op komen...
Voor mij ligt in het samen werken aan dingen ook wel een hoop voldoening.
En dan nog kunnen rashonden totaal atypisch uitgroeien, een golden, lab of poedel is alsnog geen garantie op een sociale hond. Het is niet alsof iedereen maar kiest voor een aso.

Ik heb dat met Floor. Die is vriendjes met alles en iedereen. Wil met iedereen spelen, zal nooit lelijk doen, tenzij ze echt heeeeeel erg geprovoceerd wordt en zelfs dan nog eigenlijk niet. Wil een hond niet spelen en wordt er lelijk gedaan?? Dan ligt Floor onderdanig op haar rug en vertelt met heel haar lichaam dat ze echt waar heus heeeeeeel lief is

Sacha is ook braaf, maar die kan nog weleens snauwen, al zal ze niet snel bijten. Ze is gewoon een beetje oud en grumpy Maar ook daar heb ik geen omkijken naar als we gaan lopen, heerlijk!

Dan wat Nanna's opmerking betreft, ik had Chester graag anders gehad. Het is inderdaad niet leuk dat hij uit kan vallen naar andere honden en ja, dat heeft af en toe mijn plezier in wandelen goed verziekt. Gelukkig gaat het nu dusdanig goed dat ik weer kan ontspannen en negeert hij de meeste andere honden. Maar ik moet altijd oppassen. Maar doe ik hem daarom weg??? Nooit.