Van de regen in de drup. Update 24-2
Geplaatst: 20 feb 2011 22:05
Al een jaar of twee heeft Joep last van snottebellen. We hebben hem daarvoor laten onderzoeken in Clermont-Ferrand, met röntgenfoto's, een biopsie, een rhinoscopie. Er werd niets gevonden maar hij kreeg Prednison. Dat mocht niet baten: het gesnotter werd in de loop der jaren erger. Milo en ik bleven elke keer aan de dierenartsen vragen: is er echt niets aan doen, maar het antwoord luidde elke keer: ze hebben in Clermont-Ferrand niets kunnen vinden, dus wij weten het ook niet.
Afgelopen november, voordat ik naar Jamaica ging, werd het gesnotter zo erg dat ik besloot nog een laatste poging in Nederland te wagen. Joep werd op antibiotica gezet en het taaie, groene snot veranderde bijna meteen in waterig, doorzichtig spul en het werd stukken minder. Jammer genoeg veranderde het vlak voor het einde van de kuur ook weer terug. Er werd dus een andere soort antibiotica geprobeerd, met hetzelfde resultaat. De DA in Meppel wist het ook niet meer, Stuurde me door naar een dierenarts waar een CT scan gemaakt kon worden en zo kwamen we in Drachten terecht. Daar werd een scan gemaakt, opnieuw een rhinoscopie gedaan en een biopt genomen en hij werd volgespoten met dexamethason en antibiotica.
De uitslag van het biopt was zoals verwacht, en in overeenstemming met wat er op de scan te zien was: een neusontsteking met onbekende oorzaak en geen oplossing voor handen om het te behandelen.
De eerste dagen na de scan ging het redelijk met Joep: zijn neus deed zeer, het slijm was bloederig maar werd wel minder. En daarna ging het opeens zienderogen bergaf. Hij dronk veel, plaste veel maar we wisten dat het een bijwerking van de Prednison was. Hij wilde alleen nog maar korte stukjes uit. Begon tegen dingen aan te lopen. En kwa snot zijn we terug bij af: taai groen slijm, net elastiek. We vroegen ons af of Joep nu gewoon oud begint te worden (hij wordt binnenkort 10) of wat er aan de hand kon zijn, maar toen er witte vlekken in zijn ogen kwamen, vielen er stukken op hun plaats. Staar. Kan dat niet mede veroorzaakt worden door suikerziekte? Wat zijn de symptomen van suikerziekte eigenlijk precies? En al zoekende op het internet viel ook het laatste stukje op zijn plaats. In een artikel werd vermeld dat suikerziekte een bijwerking van Prednison of Dexamethason kan zijn.
Morgen ga ik naar de DA voor bloedonderzoek, maar ik twijfel er eigenlijk niet aan wat de uitslag zal zijn. En ik vind het vreselijk. In de hoop hem van zijn gesnotter af te helpen, waar hij zo af en toe echt veel last van heeft, heeft hij wat ergers opgelopen. Hij ziet slecht en is verre van zijn eigen actieve zelf. Dat laatste kan natuurlijk met de juiste medicijnen opknappen, met het slechte zicht zal hij het moeten doen.
Ik laat nog wel weten hoe het afloopt, maar ik voel me al met al diep ongelukkig door de hele gang van zaken. Ik ben een hele hoop geld kwijt en Joep is er alleen maar slechter van geworden. Enfin. Eerst maar eens kijken of we de aftakeling stop kunnen zetten.
Afgelopen november, voordat ik naar Jamaica ging, werd het gesnotter zo erg dat ik besloot nog een laatste poging in Nederland te wagen. Joep werd op antibiotica gezet en het taaie, groene snot veranderde bijna meteen in waterig, doorzichtig spul en het werd stukken minder. Jammer genoeg veranderde het vlak voor het einde van de kuur ook weer terug. Er werd dus een andere soort antibiotica geprobeerd, met hetzelfde resultaat. De DA in Meppel wist het ook niet meer, Stuurde me door naar een dierenarts waar een CT scan gemaakt kon worden en zo kwamen we in Drachten terecht. Daar werd een scan gemaakt, opnieuw een rhinoscopie gedaan en een biopt genomen en hij werd volgespoten met dexamethason en antibiotica.
De uitslag van het biopt was zoals verwacht, en in overeenstemming met wat er op de scan te zien was: een neusontsteking met onbekende oorzaak en geen oplossing voor handen om het te behandelen.
De eerste dagen na de scan ging het redelijk met Joep: zijn neus deed zeer, het slijm was bloederig maar werd wel minder. En daarna ging het opeens zienderogen bergaf. Hij dronk veel, plaste veel maar we wisten dat het een bijwerking van de Prednison was. Hij wilde alleen nog maar korte stukjes uit. Begon tegen dingen aan te lopen. En kwa snot zijn we terug bij af: taai groen slijm, net elastiek. We vroegen ons af of Joep nu gewoon oud begint te worden (hij wordt binnenkort 10) of wat er aan de hand kon zijn, maar toen er witte vlekken in zijn ogen kwamen, vielen er stukken op hun plaats. Staar. Kan dat niet mede veroorzaakt worden door suikerziekte? Wat zijn de symptomen van suikerziekte eigenlijk precies? En al zoekende op het internet viel ook het laatste stukje op zijn plaats. In een artikel werd vermeld dat suikerziekte een bijwerking van Prednison of Dexamethason kan zijn.
Morgen ga ik naar de DA voor bloedonderzoek, maar ik twijfel er eigenlijk niet aan wat de uitslag zal zijn. En ik vind het vreselijk. In de hoop hem van zijn gesnotter af te helpen, waar hij zo af en toe echt veel last van heeft, heeft hij wat ergers opgelopen. Hij ziet slecht en is verre van zijn eigen actieve zelf. Dat laatste kan natuurlijk met de juiste medicijnen opknappen, met het slechte zicht zal hij het moeten doen.
Ik laat nog wel weten hoe het afloopt, maar ik voel me al met al diep ongelukkig door de hele gang van zaken. Ik ben een hele hoop geld kwijt en Joep is er alleen maar slechter van geworden. Enfin. Eerst maar eens kijken of we de aftakeling stop kunnen zetten.
