tweedehands honden deel 15

[Kelev de oude]

15
Zo eigenzinnig en ongehoorzaam als Galgo's buiten zijn, zo liefelijk en vlot van begrip zijn zij in en rond het huis. Zij observeren alles, en lopen door hun scherpe opmerkzaamheid vaak op de gebeurtenissen vooruit.
Zo weten zij precies hoe laat wij boodschappen gaan doen, en zij blijven dan rustig liggen.
Het is duidelijk dat er op dat uur van de dag niets te beleven valt, ook al trekken wij onze jas aan. Als wij na 20 minuten terugkomen staan zij wel op en neer te springen in de gang, want zij verwachten een kado. Maar voordat zij iets lekkers krijgen moeten zij er iets voor doen...

Alle commando's die ik geef worden zonder mankeren uitgevoerd. Zit; ga af; vooruit; terug plaats; kom hier, al die basiscommando's kennen zij, en ook in de tuin worden die bevelen promt uitgevoerd.
Waarom doet Gijsje in het vrije veld dan alsof ik niet besta? Waarom saboteert zij openlijk en doelbewust ieder bevel, ieder verzoek, en elke smeekbede?
Wanneer zij gewoon ergens staat, en er is niets dat speciaal haar aandacht opeist, dan is dat een ideaal moment om even haar aandacht te trekken, door haar naam te noemen of door een opdracht te geven.
Maar dat heeft alleen maar tot gevolg dat zij vlug om zich heen kijkt welke kant zij op kan rennen om bij ons weg te komen.
Zij komt uitsluitend op mijn verzoek wanneer zij tijdens het spelen volkomen is leeggeraakt. Dan komt zij heel spontaan naar ons toe en laat zich gewillig vastmaken.
Of zij ploft languit in het zand neer om even bij te komen. Als er een grote plas in de buurt is dan gaat zij daar in liggen om wat verkoeling te vinden.
Ik verwacht dan een gesis te horen en een stoomwolk te zien opstijgen, zoals je in een smederij kunt waarnemen wanneer de smid een gloeiend stuk ijzer in het water duwt.
Nou dat gebeurt dan nog net niet, maar het scheelt niet veel.
Op die momenten wordt de wandeling op een normale manier afgewikkeld, en zijn wij zeer tevreden gewoon op tijd thuis.
Maar helaas, vaak loopt het anders, en besluit Gijsje er op het laatste moment nog even vandoor te gaan. Zoals een aantal weken geleden. Wij hadden een mooie wandeling achter de rug, en het was tijd om terug te keren.
Ik roep de honden; "Hoy poppetjes, ga je mee naar huis??" en zie Gijsje er vandoor sprinten.
Wij waren al aardig moe, en ik had geen zin om terug te gaan. Dus loop ik stug door naar de uitgang, en geef af en toe een fluitsignaal. Maar dat heeft niet het beoogde effect.
Dus wandelen wij zuchtend maar weer terug. In de verte zie ik onze dierenarts met haar honden onze kant uitkomen. Zij zwaait naar mij en wijst achter haar ten teken dat zij Gijsje dus gezien heeft begrijp ik, en dat stelt mij gerust. Even later vertelt zij dat mijn hond een konijn gevangen heeft, en zich tussen de bremstruiken opperbest vermaakt.
Het is niet de eerste keer dat zij een konijn te pakken heeft. De vorige eigenaar had mij al verteld dat zij al menig konijn te vlug af is geweest.
En even later zie ik haar inderdaad met de restanten van een dood konijntje ballen. Ze gooit het beestje hoog in de lucht, en springt er dan achteraan om het heel trefzeker weer op te vangen. Het is een act die je vroeger kermis artiesten wel zag maken en die steevast werd besloten met een zwierig armgebaar en de kreet: Hey Hop! Waarna het publiek werd verondersteld te applaudisseren
Maar Gijs gaat verder met het aanvreten, om even later het jongleren weer te herhalen.
Vreemd genoeg laat zij mij dichterbij komen en zij maakt zelfs geen bezwaar als ik haar prooi afpak. Het konijn is nog warm, en dus wel degelijk zojuist gevangen.
Dat valt te betreuren, omdat haar jachtdrift door het succes nog eens extra beloond wordt. Duidelijk geen reden om het maar op te geven, integendeel.
Het verbaasd mij een beetje dat Gijs haar interesse voor haar zelfgevangen prooi zo snel verliest. Zij doet geen poging haar maaltje op te eisen om het verder te verorberen.
Zij is te goed doorvoed, en wordt niet gedreven door honger. Haar jachtdrift is vervuld en dat is klaarblijkelijk voldoende voor dit moment.

Ik besluit het kadaver te laten liggen voor de vossen en de kraaien, en maak Gijsje vast. Als wij eindelijk thuis komen is het half zes, terwijl vier uur gebruikelijk is.

Gelukkig heb ik alle ingrediënten voor de maaltijd in huis, dus kan ik meteen beginnen met koken.
En terwijl ik bezig ben met het hakken van de groenten, bereiken mij vanuit de huiskamer de vertrouwde klanken van een talent-loze piano-leerling die ook nog eens niet gestudeerd heeft.
Het pad van mijn vrouw gaat vandaag ook niet over rozen.
Onwillekeurig dwalen mijn gedachten af naar het onfortuinlijke konijn dat zo abrupt eindigde tussen de kaken van een niets ontziende jager.
Stel dat zij kindjes had?

Wordt vervolgd
Kelev

[Shooting Star]

Wat een mooi, beeldend verhaal weer!

Nu wil ik natuurlijk niet pretenderen dat ik het beter weet dan u, maar: roept u de honden alleen om aan te lijnen wanneer het tijd is om naar huis te gaan? Dan kan daar natuurlijk het probleem zitten. Roepen is aanlijnen en het einde van de pret. Daarom is het tussendoor roepen en aanraken van de halsband of zelfs eventjes aanlijnen beter.

Zelf ben ik daar nog druk mee aan het trainen aan de lange lijn, ik durf mijn hondje nog steeds niet helemaal los te laten. Dat zit vooral tussen mijn oren, ik ben een controlfreak, maar Ziva (ja, ook een Hebreeuwse naam ) is er ook wel eentje die zó de weg op zou lopen, dus volgens mij is het niet helemaal onterecht dat ik haar niet loslaat.

[Kelev de oude]

Wat een mooi, beeldend verhaal weer!

Dank u

Nu wil ik natuurlijk niet pretenderen dat ik het beter weet dan u, maar: roept u de honden alleen om aan te lijnen wanneer het tijd is om naar huis te gaan? Dan kan daar natuurlijk het probleem zitten. Roepen is aanlijnen en het einde van de pret. Daarom is het tussendoor roepen en aanraken van de halsband of zelfs eventjes aanlijnen beter.

Nee hoor ik roep ze om aan te geven welke richting ik uitga. Maar ik lijn ze dan nog lang niet aan
Toch het is heel goed denkbaar dat Gijsje op dat punt van de wandeling weet dat wij teruggaan, en daar gewoon geen zin in heeft.
Ik lijn honden regelmatig aan op onverwachte ogenblikken, zodat zij het niet gaan opvatten als iets vervelends, maar meer als iets dat er bij hoort.

[henkrenzer]

Tja, prachtig dat de hond loploopt.........konijnen, ach wat maakt het uit. Opjagen...........ach als het hondje maar los is.

[Marina]

Mooie verhalen.

alleen van dat konijntje vind ik wel sneu. idd wat als ze kindjes heeft.

[Roompie]

Jammer dan.. zo gaat het in de natuur ook. Dat konijn had ook door een vos oid gegrepen kunnen worden en dan denken we ook niet na over de 'kindjes'.

Ik vond dit weer een prachtig verhaal om te lezen en dan met name dus dat Gijsje zo mooi los kan rennen en vliegen!
(misschien weer een paar foto,s?)

[mariabel]

hier ook weer ademloos zitten lezen... ik gruwel al als ik zie dat een van mijn teckels een muis vangt... maar het verhaal blijft geweldig.... vooral om te lezen dat ze de ruimte krijgen om zo intens te genieten.. op naar nr 16...

[Kelev de oude]

Ik vindt uw verhalen zo ontzettend mooi en goed geschreven.
Bent u alleen nooit bang dat Gijsje eens een keer helemaal niet komt?
Of dat iemand haar meeneemt? Of dat ze ergens van schrikt en te ver weg rent, vlakbij een weg?
(ga ik ervan uit dat er wel wegen in de buurt zijn daar).

Dank voor het compliment.
Je hebt gelijk ik ben voortdurend bang dat een van de honden er in paniek vandoor gaat en de weg oploopt. Dat is bij hun vorige baas ook wel eens gebeurt. Lotje en Gijsje zijn allebei een paar dagen zoek geweest. Lotje is bij toeval door haar baas in Utrecht teruggevonden, en Gijsje is na 48 uur zelf weer naar huis teruggekeerd.

[Kelev de oude]

Tja, prachtig dat de hond loploopt.........konijnen, ach wat maakt het uit. Opjagen...........ach als het hondje maar los is.

Deze opmerking staat heel ver van mij af. Ik vind specialisten in de hondenwereld helemaal niet zo'n goede ontwikkeling. Ik heb dus zo mijn bezwaren tegen honden die zo snel zijn, dat zij in hun eentje vrijwel alle wild met succes kunnen bejagen.
Het zou minder erg zijn als wij nog een echt aaneengesloten natuurgebied hadden, maar hoewel het Goois Natuur reservaat er anders over denkt, is de Hoorneboegse heide toch niet veel meer dan een flinke achtertuin. Het wild dat er loopt is niet bedoeld als prooi voor onze huishonden.
Ik heb dan ook maatregelen genomen om te voorkomen dat mijn honden de wildstand verstoren
(Ik loop met deze mededeling wat vooruit op de ontwikkeling van mijn verhaal)

[Kelev de oude]

Jammer dan.. zo gaat het in de natuur ook. Dat konijn had ook door een vos oid gegrepen kunnen worden en dan denken we ook niet na over de 'kindjes'.

Daar is toch een enorm verschil. Onze huishond maakt geen deel uit van de "natuur" Het is een fok-product, en bij sommige rassen krijg je wel eens de indruk dat ze op de tekentafel ontworpen zijn. Honden die voor de jacht zijn gefokt, doen dat niet om in hun eigen levensonderhoud te voorzien. De mens eist hun prooi op. Daarom worden zij gebruikt.
Zoals vechthonden zijn ontwikkeld niet omdat zij van vechten houden, maar omdat de mens van vechten houdt.
Een vos behoort wel tot de natuur, en de prooidieren vormen zijn enige bron van voedsel.

Ik vond dit weer een prachtig verhaal om te lezen en dan met name dus dat Gijsje zo mooi los kan rennen en vliegen!
(misschien weer een paar foto,s?)

Dank je wel.
Natuurlijk is het een prachtig gezicht om die honden op turbo snelheid te zie voortrazen.
Toch verhinder ik ze nog langer te jagen. Dit is alleen nog toegestaan op de renbaan, achter een kunsthaas.

[Shooting Star]

Ik lijn honden regelmatig aan op onverwachte ogenblikken, zodat zij het niet gaan opvatten als iets vervelends, maar meer als iets dat er bij hoort.

Dat dacht ik al, maar voor de zekerheid toch maar even aangegeven

Toch het is heel goed denkbaar dat Gijsje op dat punt van de wandeling weet dat wij teruggaan, en daar gewoon geen zin in heeft.

Dat zit er dik in, ze zijn ook veel te slim, die honden Maar eens afwisselende routes lopen dan misschien?

[mwillow]

Tja, prachtig dat de hond loploopt.........konijnen, ach wat maakt het uit. Opjagen...........ach als het hondje maar los is.

Deze opmerking staat heel ver van mij af. Ik vind specialisten in de hondenwereld helemaal niet zo'n goede ontwikkeling. Ik heb dus zo mijn bezwaren tegen honden die zo snel zijn, dat zij in hun eentje vrijwel alle wild met succes kunnen bejagen.
Het zou minder erg zijn als wij nog een echt aaneengesloten natuurgebied hadden, maar hoewel het Goois Natuur reservaat er anders over denkt, is de Hoorneboegse heide toch niet veel meer dan een flinke achtertuin. Het wild dat er loopt is niet bedoeld als prooi voor onze huishonden.
Ik heb dan ook maatregelen genomen om te voorkomen dat mijn honden de wildstand verstoren
(Ik loop met deze mededeling wat vooruit op de ontwikkeling van mijn verhaal)

Kijk, ondanks je mooi geschreven verhaal, vind ik het wel prettig dat je dit ook nog even vermeldt. Wat voor maatregelen denk je te treffen?
Wij hebben hier ook zo'n prachtige achtertuin die dagelijks helaas prima wordt benut door opjagende windhondachtigen en ondanks dat ik voorstander ben dat een hond ook los zijn ei kwijt moet kunnen, word ik daar eerlijk gezegd niet vrolijk van.

[Kelev de oude]

Kijk, ondanks je mooi geschreven verhaal, vind ik het wel prettig dat je dit ook nog even vermeldt. Wat voor maatregelen denk je te treffen?

Ik schreef dat ik alreeds maatregelen heb getroffen om te voorkomen dat ik geen knaagdier meer overhoud op de hei.
Welke dat zijn zal in het verloop van het verhaal vermeld worden. Het is ondoenlijk daarop vooruit te lopen, omdat op die manier iedere verrassende werking verloren gaat. Het is niet boeiend als mensen tweemaal hetzelfde te lezen krijgen.

[Roompie]

Jammer dan.. zo gaat het in de natuur ook. Dat konijn had ook door een vos oid gegrepen kunnen worden en dan denken we ook niet na over de 'kindjes'.

Daar is toch een enorm verschil. Onze huishond maakt geen deel uit van de "natuur" Het is een fok-product, en bij sommige rassen krijg je wel eens de indruk dat ze op de tekentafel ontworpen zijn. Honden die voor de jacht zijn gefokt, doen dat niet om in hun eigen levensonderhoud te voorzien. De mens eist hun prooi op. Daarom worden zij gebruikt.
Zoals vechthonden zijn ontwikkeld niet omdat zij van vechten houden, maar omdat de mens van vechten houdt.
Een vos behoort wel tot de natuur, en de prooidieren vormen zijn enige bron van voedsel.

Daar zie ik ook wel wat in en ik ben dan ook zeer benieuwd naar welke maatregelen u hebt genomen welke ik zal lezen in het vervolg op uw prachtig verhaal.

Ik vond dit weer een prachtig verhaal om te lezen en dan met name dus dat Gijsje zo mooi los kan rennen en vliegen!
(misschien weer een paar foto,s?)

Dank je wel.
Natuurlijk is het een prachtig gezicht om die honden op turbo snelheid te zie voortrazen.
Toch verhinder ik ze nog langer te jagen. Dit is alleen nog toegestaan op de renbaan, achter een kunsthaas.

Dat begrijp ik helemaal. Hebt u misschien ook foto,s van het vliegen?
[/quote]