Het HondenForum

Wij hebben altijd 3 honden gehad en altijd reuen. Wij zijn ook meer reuen mensen.
Op het moment hebben we er maar 2 omdat we vorig jaar een reutje moesten herplaatsen vanwege heftige knokpartijen in huis.
De reden was waarschijnlijk dat de jongste 2 honden maar een half jaar scheelden qua leeftijd.
De honden die we nu hebben zijn bijna 11 en bijna 4 en allebei gecastreerd.
Nu willen we er graag weer 1 bij maar ruzie tussen de honden wil ik nooit meer.
Maar nu komt de twijfel, welk geslacht moeten we nemen? En mijn vraag is of de heren op straat "hun" teefje zouden gaan verdedigen of dat ze er onderling ruzie om krijgen.
Of is het leeftijdsverschil nu groot genoeg om er weer een reutje bij te nemen?

Ik denk niet dat het alleen de leeftijd van de mannen is die daarin bepalend is.
Het karakter van de mannen speelt absoluut mee.

Zet je twee machomannen bij elkaar dan heb je een reden tot vechten, zet je er twee bij elkaar die meer van het type `make love, not war` zijn, dan hoeft het geen probleem te zijn.
Je mannen zijn in ieder geval volwassen, dus het karakter moet je duidelijk zijn.

Als je er een teefje bij zet, is de ene hond geneigd dat te zien als `MIJN´, waar de ander het alleen maar gezellig vindt.
Jij kent je eigen honden het best en zult daar het juiste type bij moeten zoeken.

Garantie krijg je nooit of het wel of niet goed zal gaan. Het blijft gokken en inderdaad het karakter van je honden goed kennen.

Tot voor kort had ik ook altijd reuen. Twee, drie, soms vier bij elkaar.
Meest herderachtige types. Onverwacht kwam daar eens een Duitse dog bij.
Zonder strijd werd hij unaniem aanvaard als nummer één. Van die dog kon ik mooi afkijken hoe hij aan dat enorme respect kwam. En hoe hij kans zag zijn gezag te handhaven. Door met de herders te spelen en te worstelen, voelden die herders hoe sterk deze hond was. Daar kwam bij dat hij een geweldige uitstraling had. Stel je geeft een feestje voor een aantal gezellige vrienden. Iedereen staat vriendelijk wat te babbelen, en minister Opstelten komt binnen.
Dan is op slag de zaal gevuld. Niemand kan om hem heen, ook al gaat hij bescheiden in een hoekje zitten. Zo'n type was Balou de dog nou ook. Hij vulde de ruimte. Hij stond niet op zijn strepen, en ik heb hem nog nooit een hond terecht zien wijzen. Hij viel nooit uit maar regeerde uiterst minzaam en met humor. Hij leerde mij hoe ik de rangorde moest handhaven, en ik heb zijn houding en gedrag zo goed mogelijk geïmmiteerd.
Toen Balou bij ons kwam wonen was mijn Duitse herder Gibor een pup van 5 maanden. Hij is opgevoed door Balou. Dat is zo goed gebeurt dat onze dierenarts eens tegen mij zei: "Die herder denkt dat hij een dog is"!
Na de dood van Balou is Gibor directeur geworden. Heel vanzelfsprekend, en zonder strijd.
Van tijd tot tijd had ik wel eens een 'oppas' teefje in huis. Ik liet dan duidelijk merken dat het mijn teef was. Zodat niemand op het idee kwam dat hondje voor zichzelf te claimen.
Kortom, je moet je een beetje "honds" gedragen. En bedenk dat in de wilde staat teven en reuen, puppen en pubers in één groep door elkaar lopen. Net als bij ons. Met minder wanklanken want hun leven zit wat simpeler in elkaar. Als zo'n groep over een goede leider beschikt zal het een rustige evenwichtige gemeenschap zijn. Maar net als bij ons, is niet elke leider geschikt
En een ongeschikte egoïstische leider voert zijn roedel naar de verloedering.
Vergelijk Mandela met Mugabe... Vergelijk Ghandi met Pol Pot...
Vergelijk Beatrix met mevrouw Marcos...en je ziet vanzelf welke roedel het beste af is.

Kelev heeft gelijk.

Ik bemoei me zelden met de akkefietjes die de jongelui hier onderling hebben.
Maar ze kennen de grenzen en daar mogen ze niet over. Dan doen ze ook niet want dan ben ik niet blij.
Ik neem de beslissingen (ik heb tenslotte mijn rijbewijs ) maar dat wordt zonder morren aanvaard. Want ik bescherm ze ook, ze zijn veilig onder mijn hoede.
Daardoor zijn ze niet erg geneigd te knokken. Dat hoeft niet.

Ik zou wel voor een reu kiezen trouwens. Reuen zijn vaak geneigd hun dame te beschermen en daar zit je nou ook niet op te wachten.

Het kan aan de combi gelegen hebben, maar misschien hebben jullie huidige reuen genoeg aan elkaar. Dat kunnen wij niet inschatten. Vind zelf 3 nooit zo'n mooi getal. Er valt altijd eentje buiten de boot is mijn gedachte.

De vraag is of jullie het aankunnen met de gedachte aan hoe het de vorige keer is gegaan. Heb het idee dat dit op jullie nogal wat impact heeft gehad...

Vanaf een scherm is het idd moeilijk te zeggen wat het beste zou zijn.

Ik heb een reu van 6 en een teef van bijna 9. In huis en buiten is onze teef de baas, maar owee een andere reu het in zijn hoofd haalt om ons teefje lastig te vallen...dan komt onze reu dus tussenbeide om de ander weg te jagen, ook al kan onze teef het prima alleen af.

En dat bij 3 er altijd eentje buiten de boot valt vind ik afhankelijk van hun gedrag. Ons teefje vind het bos geweldig, ze vermaakt zich met snuffelen, sprintje trekken. Onze reu wil juist graag spelen, ravotten etc..dat kan hij dus niet met onze teef. Binnen spelen ze wel, maar vanwege haar leeftijd houdt ze het niet lang meer vol. Een pup zou hier dus prima tussen passen omdat onze reu dat geweldig zou vindenen onze teef meer rust zou krijgen omdat onze reu dan een ander speelmaatje erbij heeft. 3 hoeft dus. Iet altijd te betekenen dat er eentje alleen staat.

Wat ik je al eerder verteld heb, zou ik in deze situatie een teef nemen(maar alleen als de rust nu is teruggekeerd tussen de jongens en Senghe stabiel is van karakter) en anders zou ik op het moment nog bij de beide jongens houden.