Tweedehands honden. Een nieuw begin.10

[Kelev de oude]

10
Na het incident met de ambulance, besloot ik toch maar over te gaan tot de aanschaf van een mobile telefoon. Ik heb het zo lang mogelijk uitgesteld omdat ik een enorme weerzin heb tegen de telefoon.
Je zit maar wat te praten tegen een apparaat, en je ziet geen reactie op het gezicht van degene die antwoord geeft.
Maar voor mijn vrouw zou het een hele geruststelling zijn. Dus probeer ik mij met forse tegenzin te verdiepen in de wereld van de mobiele communicatie.
Maar al gauw wordt ik duizelig van alle mogelijkheden, en de schier eindeloze rij modellen waaruit je kunt kiezen. Ik wil geen internet, en ik zal ook geen teksten versturen.
Ik wil zeker geen muziek kunnen afspelen. Ik ben een groot muziekliefhebber maar niet als ik op de hei loop. Want de vogels maken al genoeg muziek, en die ga ik niet overstemmen met elektronische geluiden uit een kastje. Ik kom tegenwoordig steeds meer mensen tegen met een glazige blik en oordopjes in hun oren.
Achter hen wordt hun hondje aan repen gescheurd door een uit de kluiten gewassen pitbull, maar zij hebben dat niet in de gaten, want het moordgeschreeuw van hun hondje wordt overstemt door de nummer één met stip uit de top tien!
Ook zit ik niet te wachten op de buienradar, want ik hoef alleen maar omhoog te kijken om vrij nauwkeurig te kunnen voorspellen of wij regen krijgen.
Mijn positie hoef ik niet vast te stellen, want ik loop altijd dezelfde route, en weet doorgaans wel waar ik mij bevind.
Ik wil alleen maar op een knopje drukken om mijn vrouw te bellen met de mededeling dat het wat later wordt, omdat er een Galgo is ontsnapt. Meer niet!
Aan mijn mede wandelaars vraag ik advies wat ik het best zou kunnen kopen. Frau Teuntje en Pleuntje heeft nog een verouderd model van Nokia, en die mag ik van haar hebben. Gratis en geheel voor niets!

Even een korte verklaring. Ik noem de mensen altijd bij de naam van hun hond, omdat ik die altijd het eerst te weten kom. Deze gewoonte is door anderen overgenomen en is nu wijd verspreid in Hilversum zuid. Wij spreken dus over 'baas Herta' en 'Frau Loki'. De eerst naam blijft geldig ook al is de hond met die naam al lang overleden, en is er inmiddels een nieuwe hond met een andere naam. Zo heet ik nog steeds 'baas Kelev'.

Natuurlijk zijn er ook bijnamen. Daar is de 'beleefde mevrouw' omdat zij altijd met twee woorden spreekt...'Vrouwtje theelepel' vanwege haar sprookjesachtig uiterlijk...
En onlangs kwam ik er achter dat men mij 'Vitalis' noemt. Maar ook wel 'Piggelmee' of 'Paulus de boskabouter'.

Na een paar dagen staat Frau Teuntje met haar fox terriërs voor de deur om de telefoon af te geven, en tevens uit te leggen hoe het apparaat bedient moet worden.
De schat is helemaal naar het dorp gegaan om er een nieuw kaartje in te laten zetten, en een abonnement af te sluiten. En het is precies wat ik zoek. Geen toeters, en één bel.
En die bel kan je ook nog uitzetten. Dan trilt hij alleen maar ten teken dat iemand je wil spreken. Handig voor in de concertzaal!
Nu wij zo genoeglijk aan het babbelen zijn valt mij plotseling iets op. Er is een groot verschil met vroeger.
Als er tot voor kort iemand met honden aan de deur kwam, moest ik Gibor altijd met klem verzoeken die hondjes ongehinderd binnen te laten. Hij deed ze geen kwaad hoor, maar hij vloekte ze wel van de deur af.
Hij legde zich daar dan wel morrend bij neer, maar zij mochten niet aan zijn speelgoed komen, en zij mochten ook niet in zijn mand liggen. In de tuin wandelen zonder toezicht was eveneens niet toegestaan. Eigenlijk mochten zij niets, en moesten zij zo gauw mogelijk weer weg...
Maar tegenwoordig lopen alle honden zo naar binnen, en worden hartelijk begroet door de windhonden, die nergens moeilijk over doen. Mahér probeert wel zijn harem af te schermen door overal hinderlijk tussen te gaan staan, maar daar blijft het bij. Wanklanken zijn er verder niet.

Al gauw is iedereen met elkaar aan het spelen, en zo hebben de honden een onverwacht plezierige middag.
En ik ben dag en nacht bereikbaar...Joepie....

wordt vervolgd
Kelev

[ranetje]

En ik ben dag en nacht bereikbaar...Joepie...

Niet doen Kelev.
Af en toe even aanzetten is genoeg.
En zorgen dat dat ding voldoende geladen is om te kunnen bellen indien nodig
Ik heb ook een hele oude Nokia.
Het idee dat ik altijd bereikbaar moet zijn staat me tegen.
Dus dat ding staat meestal uit en er zijn maar heel weinig mensen die het nummer hebben

Ik vind je verhaal erg leuk om te lezen

[mariabel]

hier ook geen mobiele telefoon.....ben ook nog van de vorige eeuw...

[Marina]

Hier wel een mobiel liefhebber maar je verhaal is weer prachtig geschreven.

[Minhie]

hihi fijn dat je een mobiel hebt voor in gevallen van nood!

[DjockPuck]

En ik ben dag en nacht bereikbaar...Joepie...

Niet doen Kelev.
Af en toe even aanzetten is genoeg.
En zorgen dat dat ding voldoende geladen is om te kunnen bellen indien nodig
Ik heb ook een hele oude Nokia.
Het idee dat ik altijd bereikbaar moet zijn staat me tegen.
Dus dat ding staat meestal uit en er zijn maar heel weinig mensen die het nummer hebben

Ik vind je verhaal erg leuk om te lezen

Precies Nettie genieten van wat de natuur je biedt.
Alleen voor noodgevallen heb ik een mobieltje bij me.

Wel weer een prachtig verhaal Baas Kelev.

[Kika]

Baas Kelev het is een genot om de verhalen te lezen.
Als u mij nou even uw mobiele nummer geeft kan ik u dat ook vertellen als u heerlijk over de hei aan het wandelen bent, denkend aan het hondenforum en uw steeds groter wordende schare fans