Het HondenForum

Ik stond net op en de hondjes komen uit hun bedjes Boris komt er al uit en loopt een paar passen naar de overloop.
Hij kucht een paar keer (wat hij meer doet) en daarna valt hij om pootjes stijf en laat zijn plasje lopen.
Hij blijft een seconde of 2 liggen en probeert op te staan maar is (lijkt wel) een beetje duizelig maar na een poging of 3 lukt het hem.
Hij was erg timide (terwijl hij normaal echt hyper is) nu doet hij weer normaal zoals altijd.
Nou denk ik zelf dat het een epilepsie aanval was kan dat?
Ik heb een hondje gehad met epilepsie maar dat zag er veel anders uit.

Waardoor wordt dat kuchen veroorzaakt?
Eerlijk gezegd denk ik dat je daar eerder naar een oorzaak moet zoeken voor het omvallen.

Dat is schrikken! , arme Boris.
Geen idee wat het is, de epilepsie aanvallen die ik heb gezien waren met heel heftig gespartel.
Wel ooit een hondje gehad die weg viel die bleek hartklachten te hebben.
Ik zou hem wel even laten nakijken bij een DA, sterkte

Dat kuchen doet hij al vanaf dag 1 dat hij hier is,hij is daarvoor helemaal onderzocht maar daar kunnen ze niets van vinden.
Het enige wat er (blijkt later door een narcose) dat zijn tong erg lang is en dat dat wel eens de oorzaak (zou kunnen zijn)
Ook in het begin stond hij 's morgens weleens op en dan was hij helemaal opgeblazen en zag je een hele bult aan 1 kant van zijn buik.
Hij wilde dan niet eten en was ook erg rustig dit duurde zo ongeveer een 15 minuten en daarna was het weer weg.
Dat is na het eten geven van vers vlees nooit meer gebeurd.

@ Lillith Boris heeft wel een ruis op zijn hartje zou het daarmee te maken kunnen hebben dan?

Zijn tongetje was overigens wel gewoon roze en niet blauwig (geen idee of het nuttige info is)

Het hondje wat gewoon "om viel", had al een hartruis, maar ze was wel even heel bleek, blauwig.
Ze heeft hart medicatie (oa. vochtafdrijving) gekregen en is er behoorlijk oud op geworden.
Ik zou hem goed laten nakijken, nogmaals sterkte

drafin schreef: Hij kucht een paar keer (wat hij meer doet) en daarna valt hij om pootjes stijf en laat zijn plasje lopen.
Hij blijft een seconde of 2 liggen en probeert op te staan maar is (lijkt wel) een beetje duizelig maar na een poging of 3 lukt het hem.
Hij was erg timide (terwijl hij normaal echt hyper is) nu doet hij weer normaal zoals altijd.

in de mensenwereld zijn er verschillende soorten van epilepsie. de meest bekende is die met het spartelen/tong bijten. maar je hebt ook epilepsie waarbij je verstijfd en dat doet jouw boris ook. (mooie naam trouwens ) de urine laten lopen is wel typisch voor epilepsie. maar na een epileptische aanval ben je echt heel moe.
een starende blik van een paar sec, dat je geen contact kan maken met je hond. kan ook epilepsie zijn.

ik zelf zou het niet zozeer gooien op de hartruis daar kunnen ze wel van flauwvallen maar daar kan ik het verstijven niet bij plaatsen. het duizelig zijn wel weer.

ik zou telefonisch contact opnemen met de da. al helemaal als hij het vaker krijgt (wat ik niet hoop!)

Mijn vorige hondje had ook epilepsie met spartelen en stuiptrekkingen heel erg naar om te zien inderdaad.
Dit was echter een heel ander iets ik dacht echt even dat hij dood neerviel
Maar ik heb net naar de DA gebeld en die zei heel goed in de gaten houden of hij het meer krijgt nu kunnen we niets meer doen
(dit herken ik dus nog van Griffin) zij zei inderdaad ook dat het op epilepsie lijkt en niet iets anders.
Boris staarde naderhand ook even alsof hij even niet wist hoe of wat vandaar dat ik dus dacht aan epilepsie.
Boris doet het nu overigens goed eet gewoon en is weer hyper actief
We gaan hem in de gaten houden en hopen dat hij het niet meer krijgt!!!!

Herma en Boris schreef: in de mensenwereld zijn er verschillende soorten van epilepsie. de meest bekende is die met het spartelen/tong bijten. maar je hebt ook epilepsie waarbij je verstijfd en dat doet jouw boris ook. (mooie naam trouwens ) de urine laten lopen is wel typisch voor epilepsie. maar na een epileptische aanval ben je echt heel moe.
een starende blik van een paar sec, dat je geen contact kan maken met je hond. kan ook epilepsie zijn.

Helaas wordt te snel het stempel "epilepsie" op bepaalde symtomen geplakt, ook door dierenartsen.
Epilepsie bij mensen is niet altijd overeenkomstig met epilepsie bij honden.
Zo komen abcenses (om maar een voorbeeld te noemen) helemaal niet voor bij honden.
Persoonlijk zou ik, als dit vaker voorkomt, een uitgebreid bloedonderzoek laten doen om bepaalde zaken uit te sluiten, maar ook een gedegen onderzoek aan het hart lijkt me geen overbodige luxe bij Boris.
Hoe oud is Boris trouwens?

Boris is 8,5 jaar.
Als het vaker voorkomt ga is zeker naar de DA en de DA zei vanmorgen ook dat ze dan een bloedonderzoek gaan doen.
Ik zou dan eventueel ook voor een hartonderzoek kunnen vragen.

Het klinkt ook wel als CECS of Spike's Disease, een ziekte die lijkt op epilepsie maar het niet is. Het komt voornamelijk bij border terriërs voor, maar ik heb begrepen dat het ook wel eens bij andere rassen gezien wordt.
Hoe dan ook, alleen de DA kan uitsluitsel bieden. Succes

Ik heb het verhaal gelezen,maar ik kan niet zeggen dat het echt overeen komt met wat er vanmorgen met Boris gebeurde.

Dit doet me een beetje denken aan de border collie die we vroeger thuis hadden. Die begon tijdens een vakantie in Frankrijk af en toe te hoesten en viel ook om, verstijfde, kwam weer bij en bleef dan even versuft liggen om vervolgens op te staan en door te lopen. Onze vakantie van 3 weken werd 1 week om in Nederland naar de dierenarts te kunnen. Hij bleek een gat in zijn hart te hebben. Hij kreeg steeds meer aanvallen en binnen 3 weken hebben we hem laten inslapen. Hij was toen 12 of 13.

Het kan ook een tia zijn geweest. Mijn vorige hond heeft het ook gehad, kwam naar mij toe lopen. Wilde op de bank komen, verstijfde een poosje, hij viel niet. Ik had hem al vast gepakt. Bleek later een tia te zijn geweest.

Nou dit klinkt allemaal wel heftig hoor.
Maar met een tia zou je het toch ook aan de hond merken of niet?
Ik mag hopen dat het maar hierbij blijft

Was het maar waar dat de dierenarts uitsluitsel kan geven.We hebben al heel wat honden met epilepsie gehad en meestal was het een kwestie van wegstrepen en natte vingerwerk.
Het was ook bij elke hond anders.
Bij Falco was het de ergste vorm en die heeft dat ook niet overleefd, maar Bruno kreeg het op latere leeftijd en ondanks eindeloze onderzoeken en hartfilmpjes is er nooit niets gevonden.Toen ik vanwege Tomas me ben gaan verdiepen in de jaarlijkse entingen en daar bij Bruno mee ben gestopt heeft hij het nooit meer gehad. Tomas kreeg ze na de enting en daar ben ik dus meteen mee gestopt, nu krijgt hij er hoogstens een of twee keer per jaar een. Hij zakt alleen wat weg maar verkrampt niet en laat geen urine lopen. Zij pupillen zijn wel verwijd, en het duurt zo'n 5 minuten voor hij weer bij de tijd is.
Behalve bij Falco hebben we nooit medicatie gegeven juist omdat er geen goede diagnose te stellen is en een enkele aanval geen kwaad kan.
Epilepsie kent bij honden ook heel veel vormen maar het is niet aan te tonen dat het daardwerkelijk daarom gaat. Bloedonderzoek en een hartfilmpje kunnen wel ander oorzaken zoveel mogelijk uitsluiten.

Marie-Josée schreef: Epilepsie kent bij honden ook heel veel vormen maar het is niet aan te tonen dat het daardwerkelijk daarom gaat. Bloedonderzoek en een hartfilmpje kunnen wel ander oorzaken zoveel mogelijk uitsluiten.

zou je bij een hond ook niet een EEG kunnen maken? weet ik niet hoor...

Ik heb nooit gehoord van een EEG bij honden.

Overigens sluit ik aan bij Monique DM.
Dierenartsen gooien er al heel snel het etiket "epilepsie" op en helaas ook nog vaak zonder een voldoende onderzoek.
Ook het bloedonderzoek dat er wordt gedaan is vaak niet volledig.


Niemand kan de diagnose stellen dat iets "epilepsie" is.
Je moet wel vaak behandelen alsof het primaire epilepsie is, omdat er uit de onderzoeken niets naar voren komt.

Een hond van 8,5 jaar zal zelden of nooit primaire epilepsie hebben als de aanvallen dan pas beginnen.;
Zoek het dus in een vorm van aanvallen waar iets anders aan ten grondslag ligt.
Dat kuchen zou voor mij ook een reden zijn om het hart (ook) eens goed te onderzoeken.