Het HondenForum

Knispert het in huis, dan weet Otto niet hoe snel hij bij me moet komen.

Knispert er plastic op straat (woei) dan is het eng.



Je zou denken: het geluid van knisperend plastic is hetzelfde. Vanavond bij het uitlaatrondje lag er een stuk plastic op straat en dat knisperde door de wind. Na wat aandringen en uitnodigen en 'kom maar dan gaan we samen', liep het er met een boogje omheen. Open ik na thuiskomst plastic zakje met lekkers dan gaat ie keurig netjes zitten met een blik van: ik krijg wat lekkers.

Ik heb wel vaker gehoord dat honden bang kunnen zijn door het geluid van plastic (buiten). Maar ik vind dit wel raar hoor.

Dat zakje hoort daar buiten helemaal niet natuurlijk!

Zo vinden mijn honden eigenlijk niet echt iets vreemd. Ja, Ushi kan een beetje apart op koeien reageren
Maar die doorzichtige zakken waar je eigenlijk plastic in moet doen, vonden ze allebei maar raar. Die horen daar niet ofzo

nathalie schreef:Dat zakje hoort daar buiten helemaal niet natuurlijk!

Maar die doorzichtige zakken waar je eigenlijk plastic in moet doen, vonden ze allebei maar raar. Die horen daar niet ofzo

Inderdaad de meeste honden schrikken van ongewone zaken die hun dagelijkse routine verstoren.
Zij kunnen angstig reageren op een sneeuwpop die er gisteren nog niet was. De pop wordt woedend aangeblaft in de hoop dat hij wel weg zal gaan. Ik ga dan altijd even vooruit, en aai de sneeuwpop. Aarzelend volgen dan de honden, en na wat aanmoediging wordt dat enge ding even besnuffeld. Daarna reageren ze er niet meer op.
Zij hebben het gekwalificeerd als "ongevaarlijk".
Dezelfde reactie kunnen zij vertonen bij plotseling geplaatste wegversperringen, achtergelaten winkelwagentjes,
wapperende vuilniszakken.
Wij vertonen een vergelijkbare reactie wanneer wij in gedachten verzonken plotseling geconfronteerd worden
met zaken die je daar op dat moment niet verwacht.

Kennelijk is dat voor hun toch een ander voorwerp.
Tomas heeft me ooit zowat een arm uit de kom gerukt toen hij een noodsprong maakte vanwege een plastic draagtasje wat opwaaide....normaal is hij niet zo schrikkerig maar nu schrokken we ons beide het apezuur.Hij door het zakje, en ik door zijn gromblaf en die sprong opzij.Ik heb nog nooit een hond zo zien schrikken

Tessa durfde een poosje geleden niet langs een auto die in het uitlaatpark stond. Ze is helemaal niet bang voor auto's, maar die hoorde daar natuurlijk niet en dat is dan wel eng.

Ik krijg van mijn hondentrainster weleens boekjes mee in een platic tasje, op weg naar huis heb ik de honden natuurlijk aangelijnd en dan schijnt dat plastic tasje ineens veranderd te zijn in een verschrikkelijk monster want ik moet mijn honden dan meeslepen omdat ze dat tasje zo eng vinden, zo lang ik de lijn lang laat blijven ze achter me lopen, maar soms houd ik de meiden kort aan de lijn nou dan wordt het echt een ramp, de meiden die dan aan de kant van het tasje lopen trekken helemaal naar achter en willen dan niet meer mee lopen.

En als ze los lopen zijn ze helemaal niet bang van plastic tasjes want dan moet er even gekeken worden of er toevallig iets eetbaars in zit. En als ze los lopen komen ze ook gewoon bij me in de buurt lopen, maar aan de lijn is dat tasje dus ineens levensgevaarlijk vinden ze.

Kelev de oude schreef:

nathalie schreef:Dat zakje hoort daar buiten helemaal niet natuurlijk!

Maar die doorzichtige zakken waar je eigenlijk plastic in moet doen, vonden ze allebei maar raar. Die horen daar niet ofzo

Inderdaad de meeste honden schrikken van ongewone zaken die hun dagelijkse routine verstoren.
Zij kunnen angstig reageren op een sneeuwpop die er gisteren nog niet was. De pop wordt woedend aangeblaft in de hoop dat hij wel weg zal gaan. Ik ga dan altijd even vooruit, en aai de sneeuwpop. Aarzelend volgen dan de honden, en na wat aanmoediging wordt dat enge ding even besnuffeld. Daarna reageren ze er niet meer op.
Zij hebben het gekwalificeerd als "ongevaarlijk".
Dezelfde reactie kunnen zij vertonen bij plotseling geplaatste wegversperringen, achtergelaten winkelwagentjes,
wapperende vuilniszakken.
Wij vertonen een vergelijkbare reactie wanneer wij in gedachten verzonken plotseling geconfronteerd worden
met zaken die je daar op dat moment niet verwacht.

hahaha wat grappig, dat doe ik ook altijd! Zo heb ik wel eens een standbeeld staan aaien terwijl er een jongetje op een fiets langsreed. Ik heb nog nooit iemand zo raar zien kijken

@Ts; Gollum heeft ook verschillende associaties bij dezelfde voorwerpen. Een stoel in huis is bv om lekker op te liggen maar als er een stoel zomaar aan de weg staat vind ze dat eng en moet daar tegen gegromt en geblaft worden. Totdat ik de stoel aai, dan komt ze even kijken en kwispelt ze omdat het geen gevaar is. Heerlijk

Hm, dan denk ik dat ik de toverwoordjes 'Wiesda' en 'Wasda' en 'Komkijken' maar eens gaan toepassen bij ongeïdentificeerde langs de weg staande, liggende en dwarrelende objecten. Bij de deurbel of als we een leuke bekende hond tegenkomen werkt dat ook altijd