Het HondenForum

Hallo,

Mijn jack russel van 8 jaar, kreeg ineens een dikke buik en werd wat slomer.
At niet als vanouds, na met hem naar de dierenarts te zijn gegaan omdat hij 12 keer achter elkaar gebraakt had.
Werd eerst behandeld als virus maar al snel bleek dat dit geen virus was.
Vandaag weer terug naar de dierenarts.
Er zijn rontgen gemaakt, bloed afgenomen en een grote check.
Op de foto's kwam al snel naar voren dat er veel vocht op of achter de longen zit.
Zoveel vocht dat een mens hier normaal echt plat mee zou liggen van de benauwdheid.
Dit heeft hij totaal niet, hij is helemaal niet benauwd.
Ook kan de dierenarts helemaal niks horen aan zijn hart dat dit niet goed zou zijn.

Nu wachten we morgen de bloeduitslag af en als daar geen gekke dingen uitkomen, moet ik deze week nog naar belgie naar een cardioloog met hem.
Die moet een echo gaan maken van het hart en alles om te kijken wat er precies aan de hand is.
Hij heeft nu een prik gehad voor het vocht af te drijven en morgen zien we even verder.

Maar wie heeft hier ervaring mee?

Onze Nora (Labrador) heeft vocht achter haar longen gehad toen ze ongeveer een jaar of 11 was. Ze had daarbij ook bronchitis en was wel enorm benauwd! Ze kon inderdaad niet meer liggen, dan leek ze zich te verslikken. Ze at toen ook niet meer, wat vrij dramatisch is voor een Labrador Dit hield een hele dag aan en laat in de middag zijn we met haar naar de dierenarts gegaan. Daar heeft ze een vochtafdrijver gehad en een soort middeltje wat haar bloedvaten wijder maakt (en dus meer zuurstof toe laat op die manier). Daarbij een antibiotica kuur en binnen een week of twe was ze hersteld. Toch is ze sindsdien wat vatbaarder voor temperatuurverschillen. Boven de 20C krijgt ze het benauwd en gaat ze hijgen.

Ik vind het hele verhaal dus nogal anders klinken dan bij jou hondje. Sterkte ermee

Ja het klinkt inderdaad wel wat anders.
Het is bij mijn jack ook nog even tasten in het duister, omdat nog onderzocht moeten worden hoe of wat precies.
Maar gewoon afwachten, maar ik voel me zo machteloos als ik niks kan doen.

niet ieder stadium van een hartaandoening is te horen met een stethoscoop. Ik zou gewoon maar die afspraak maken en een echo laten maken

Bij Shendor was ook niets vreemds te horen aan zijn hart. Hij had een ruisje en een verhoogde hartslag, maar dat laatste weten we altijd aan de stress bij de DA. Shendor heeft DCM (hartfalen). Dat hebben we pas ontdekt toen hij begon te hoesten, waarna er een uitgebreide echo bij Paul Mandigers is gemaakt. .

We zijn inmiddels alweer wat verder.
Bij mijn hond is helemaal niks te horen aan zijn hart ook geen ruisje.
Mijn da vond dit al zo raar maar dat vocht o de longen moest ergens vandaan komen.
Bloeduitslag gaf antwoorden.
Hij blijkt een drastisch te kort te hebben aan eiwitten, zodanig zelfs dat het gevaarlijk is.
Er zijn een drietal aandoeningen die het kunnen zijn en vraag me niet meer om namen want het was erg ingewikkeld.
Twee van de drie moet zowiezo met prednison behandeld, ben ik helemaal niet blij mee maar goed.
De andere aandoening is weer anders te behandelen.
Om erachter te komen wat hij precies heeft moesten er eigenlijk biopten genomen worden, maar zijn eiwitten zijn zo gevaarlijk laag dat het onder narcose brengen te gevaarlijk zal zijn.
Inmiddels is uitgesloten dat het van de nieren af komt, de bloeduitslag hier van was prima en in de plas zijn geen eiwitten gevonden.
Ze gaan nu door dingen uit te sluiten, achterhalen wat hij precies heeft.
Er is gister bloed afgenomen en daarna iets in een spier gespoten om na een uur weer bloed te pakken, daar krijg ik dinsdag de uitslag van.

Inmiddels had hij gisteren een prednisonprik gehad en daardoor is hij goed opgeknapt, gelukkig maar ook helaas, want dit wijst er eigenlijk al op dat hij goed reageerd hierop.
Verder heeft dit hele gedoe ook zijn leuke kanten voor de hond zelf en dat is dat hij gekookt eiwit van een ei mag hebben en cottage cheese
Vooral die laatste is hij dol op.
Dit mag hij hebben om zijn eiwitten wat aan te vullen.

Oja, dus hartproblemen zijn hiermee zo goed als uitgeloten.

Ik had al geantwoord in het voersubforum.
Ik herken het slechte eten, opgezwollen buik, overgeven (voornamelijk gal) en niet willen eten van toen mijn hond Kaya ziek was, alleen dat vocht achter de longen niet.
Bij haar was wel de milt iets vergroot, maar verder niets te zien op de foto en echo.
Bij het 1e bloedprikken waren de onstekingswaardes verhoogt en bij de 2e keer bloedprikken waren die weer normaal maar waren haar leverwaardes behoorlijk verhoogt.
Op prednison ging het bijna accuut beter en wilde ze weer eten.
Het is een leverprobleem bij mijn hond, maar er is nooit achter gekomen wat het nu is.

Aan welke ziektes denkt de arts?

Mijn vriend (ook hier lid) las dat je hier vlakbij woont, mocht je hulp nodig hebben bij het samenstellen van een lever-sparenddieet dan heb ik een hoop info voor je waar je vlees kan halen enzo hier in de omgeving.

May linn: ik denk dat het hetzelfde is.
Bij mijn hond zijn de zuurwaardes iets verhoogd en de leverwaardes ook.
De vorige keer inderdaad niet zo en op de cho was niks te zien.
Mijn dierenarts denkt in de richting van een leverontsteking en ook mijn hond knapt zienderogen op van prednison.
Ik heb een schema van mijn da gekregen voor de prednison en uiteindelijk zou hij op 1/2 tabletje per twee dagen moeten en dat gaat ook wel lukken.
Verder wil ik over op vers voer.

Bedankt trouwens voor je aangeboden hulp, zal het zeker in mijn achterhoofd houden.

Mijn dierenarts dacht toen ook aan een leverontsteking, dat was het enige wat uiteindelijk overbleef.
Maar het is heel lastig om dit zeker vast te stellen.

Mijn hond heeft maar 3 weken prednison gehad en nu niets meer.
Predison is een zeer goed paardenmiddel, maar ik was ook heel bang voor de bijwerkingen zeker op lange termijn.
Ik ben dan ook erg blij dat ze nu helemaal geen medicijnen heeft en gezond is.

Het vers leversparend-dieet is niet zo moeilijk, is alleen even weten hoe het moet en daarna gaat dat bijna vanzelf.
Hier kun je lezen wat het dieet van mijn hondje is: http://www.barfplaats.nl/forum/index.ph ... 105.0.html
Bij honden waarmee je begint met zelf samenstellen is het verstandig ze eerst te laten wennen aan beginnersvleesbotten.
De diersoorten waarvan je vleesbot geeft in dit dieet zijn allemaal afkomstig van beginnersdieren, dat is wel makkelijk.
Alleen parelhoenkarkas kan wat harder zijn, maar dit hoeft je niet persé te geven.
Ik persoonlijk vind het bij dit dieet wel belangrijk dat ik zoveel als mogelijk diersoorten gaf omdat je dan heel veilig zit qua voedingsstoffen.
Je hebt dan bij dit dieet keuze uit: kip zonder vel, konijn, kwartel, parelhoen, kalkoen en diverse witvissen (alle witvissen mogen).
Ik geef 1 á 2x in de week een heel visje of een hele kwartel, daar zit dan het orgaan nog in.
Daarnaast af en toe 1-3x in maand een theelepeltje nier of hart.
Het orgaan is dus echt minimaal, maar een hond die voor dit leverprobleem gezond was heeft best veel reserve en zal dus niet snel tekorten oplopen.
Ook krijgt ze gewoon wat tussendoortjes en snoepjes, zoals een brokje, stukje kaas enz.
Mijn hond kan hier met mate prima tegen.