Het HondenForum

wie heeft afgelopen vrijdag ( of in de herhalingen) het begin gezien van die prachtige lieve muisgrijze akita?
ik heb tot tweemaal toe het beginstuk gemist.

het viel mij op dat hij rare kromme zwakke achterbenen had. de akita wilde niet lopen.

in de uitzending kon ik er niet uithalen of deze akita wat mankeerde aan de achterpoten, had hij misschien een operatie gehad?

wie weet hier wat over??

Cesar zei daarover dat hij dacht dat hij misschien parvo of distemper (hondenziekte?) gehad had als pup, en daarom nu zo slecht op zijn poten stond.

Nanna schreef:

Moos schreef:Cesar zei daarover dat hij dacht dat hij misschien parvo of distemper (hondenziekte?) gehad had als pup, en daarom nu zo slecht op zijn poten stond.

Het zou natuurlijk ook zomaar zware HD kunnen zijn

Ik zeg ook niet dat ik het een heel vakkundige conclusie vond. Don't kill the messenger

ook ik heb dat gemist.
en mij viel het ook op.
maar zo te zien aan het springen en oppakken was er geen
sprake van pijn maar spierzwakte.
dus kan inderdaad wel zo zijn dat hij een ziekte heeft gehad.

Ja en hij was zijn leven lang nog niet buiten geweest ofzo toch ook .. en daardoor ook totaal geen spieropbouw ... Maar vond het een erg mooie aflevering, was laat op de avond en ik moest eigenlijk slapen maar moest de aflevering toch afkijken

Moos schreef:Cesar zei daarover dat hij dacht dat hij misschien parvo of distemper (hondenziekte?) gehad had als pup, en daarom nu zo slecht op zijn poten stond.

oh,oke.
dus eigenlijk was het niet eens echt bekend, waarom hij zo liep? een gok dus, Parvo of distemper?

@Nanna: ja, het viel mij ook op, dat voor een akita hij (of zij) veel toeliet. vond het echt een schat (die akita dus he).

ik vond wel dat dit keer de methode toch wel vreemd. niet dat bij de achterpoten pakken, maar dat aan de halsband sjorren. ik dacht doe hem een tuigje om. maar bij Cesar Millan, lijken dingen soms erger dan ze zijn. omdat ik wel vind vaak, dat je ook echt het begin hebt moeten zien. dus een beetje weet wat er aan de hand is.
zo vond ik het wel goed, dat toen hij zag dat de nagels wel heel kort waren, hij verder ging in het park.

ik heb de aflevering helemaal gezien..en hij zei inderdaad door parvo of iets dergelijks..een tijdje geleden was er een aflevering van ceasar over the puppy mills en daar was een geloof malthesertje bij met dezelfde verschijnselen..

Emma schreef:

Moos schreef:Cesar zei daarover dat hij dacht dat hij misschien parvo of distemper (hondenziekte?) gehad had als pup, en daarom nu zo slecht op zijn poten stond.

oh,oke.
dus eigenlijk was het niet eens echt bekend, waarom hij zo liep? een gok dus, Parvo of distemper?

@Nanna: ja, het viel mij ook op, dat voor een akita hij (of zij) veel toeliet. vond het echt een schat (die akita dus he).

ik vond wel dat dit keer de methode toch wel vreemd. niet dat bij de achterpoten pakken, maar dat aan de halsband sjorren. ik dacht doe hem een tuigje om. maar bij Cesar Millan, lijken dingen soms erger dan ze zijn. omdat ik wel vind vaak, dat je ook echt het begin hebt moeten zien. dus een beetje weet wat er aan de hand is.
zo vond ik het wel goed, dat toen hij zag dat de nagels wel heel kort waren, hij verder ging in het park.

Rosco was bang voor de lijn en het gesjor was om hem over de drempel te krijgen, daar was hij bang van. Ik denk dat het met een tuig hetzelfd was geweest, alleen veel moeilijker om een tuig om te krijgen bij een hond die daar bang voor is.

Jullie hebben Cesar dus niet in het hondenhok zien zitten??

Neeltje schreef: Rosco was bang voor de lijn en het gesjor was om hem over de drempel te krijgen, daar was hij bang van. Ik denk dat het met een tuig hetzelfd was geweest, alleen veel moeilijker om een tuig om te krijgen bij een hond die daar bang voor is.

Jullie hebben Cesar dus niet in het hondenhok zien zitten?? :mrgreen:

nee

maar wel in een andere aflevering in de bench

Neeltje schreef:

Emma schreef:

Moos schreef:Cesar zei daarover dat hij dacht dat hij misschien parvo of distemper (hondenziekte?) gehad had als pup, en daarom nu zo slecht op zijn poten stond.

oh,oke.
dus eigenlijk was het niet eens echt bekend, waarom hij zo liep? een gok dus, Parvo of distemper?

@Nanna: ja, het viel mij ook op, dat voor een akita hij (of zij) veel toeliet. vond het echt een schat (die akita dus he).

ik vond wel dat dit keer de methode toch wel vreemd. niet dat bij de achterpoten pakken, maar dat aan de halsband sjorren. ik dacht doe hem een tuigje om. maar bij Cesar Millan, lijken dingen soms erger dan ze zijn. omdat ik wel vind vaak, dat je ook echt het begin hebt moeten zien. dus een beetje weet wat er aan de hand is.
zo vond ik het wel goed, dat toen hij zag dat de nagels wel heel kort waren, hij verder ging in het park.

Rosco was bang voor de lijn en het gesjor was om hem over de drempel te krijgen, daar was hij bang van. Ik denk dat het met een tuig hetzelfd was geweest, alleen veel moeilijker om een tuig om te krijgen bij een hond die daar bang voor is.

Jullie hebben Cesar dus niet in het hondenhok zien zitten??

Ik heb hem wel in het hok zien zitten, ik vond dit echt een voorbeeld van "don't try his at home".....vond de oplossing om de hond van achteren op te tillen, een goede...je zag de hersenen bijna "unlocken".

haha ja....met de waarschuwing om nou niet allemaal bij de buren in het hondenhok te gaan zitten met een akita in de buurt haha

Nanna schreef:

Nuran Gino schreef:vond de oplossing om de hond van achteren op te tillen, een goede...je zag de hersenen bijna "unlocken".

De hond wenste niet meegetrokken te worden. Dus toen zei CM dat ie maar ging volgen, dat kon ook. Na een paar passen kruiwagenmethode liep de hond zelf, en dat steeds beter.
Je moet maar op het idee komen en ik denk zeker dat je dat niet met iedere hond moet doen, wil je niet een keer zwaar op de koffie komen

weet wel zeker dat je dit niet bij iedere hond kunt doen, ik was zo ie zo onder de indruk van wat de Akita allemaal toeliet, voor mij een teken dat Cesar hem goed heeft gelezen, en dat de hond een super karakter heeft...mijn man vodn het allemaal te ver gaan, ik kon me wel vinden in de manier hoe Cesar alles heeft opgelost....of in ieder geval een goed begin heeft gemaakt.

Emma schreef:in de uitzending kon ik er niet uithalen of deze akita wat mankeerde aan de achterpoten, had hij misschien een operatie gehad? wie weet hier wat over??

Als CM met de eigenaar bij de pick-up staan, zegt de eigenaar dat hij de hond nog nooit in de auto heeft gekregen en de hond dus ook nooit naar de dierenarts heeft kunnen brengen.

Nuran Gino schreef:...mijn man vodn het allemaal te ver gaan, ik kon me wel vinden in de manier hoe Cesar alles heeft opgelost....of in ieder geval een goed begin heeft gemaakt.

De Akita voorbij de poort proberen te krijgen door hem mee te sleuren en het angstplassen te negeren vond ik nogal heftig.

Marika schreef:

Nuran Gino schreef:...mijn man vodn het allemaal te ver gaan, ik kon me wel vinden in de manier hoe Cesar alles heeft opgelost....of in ieder geval een goed begin heeft gemaakt.

De Akita voorbij de poort proberen te krijgen door hem mee te sleuren en het angstplassen te negeren vond ik nogal heftig.

Hoe zou jij dat gedaan hebben dan?

Inez87 schreef:

Marika schreef:

Nuran Gino schreef:...mijn man vodn het allemaal te ver gaan, ik kon me wel vinden in de manier hoe Cesar alles heeft opgelost....of in ieder geval een goed begin heeft gemaakt.

De Akita voorbij de poort proberen te krijgen door hem mee te sleuren en het angstplassen te negeren vond ik nogal heftig.

Hoe zou jij dat gedaan hebben dan?

Rolschaatsen onder alle 4 de poten binden, en de hond zo hoppa van de inrit af laten glijden zonder remmen.

Marika schreef: Rolschaatsen onder alle 4 de poten binden, en de hond zo hoppa van de inrit af laten glijden zonder remmen.

Ja, dat is ook een manier! Maar dan wel die rolschaatsen die Cesar altijd aan heeft

Nou, eerlijk gezegd zou mijn manier zijn geweest om (meer) geduld te gebruiken.
Dat is echter voor tv niet zo visueel aantrekkelijk.

Destijds durfde ons puppenbeestje de inrit niet af. Was nog nooit met verkeer in aanraking gekomen.
Nu 8 jaar later heeft ze nergens meer last van.

Marika schreef:Nou, eerlijk gezegd zou mijn manier zijn geweest om (meer) geduld te gebruiken.
Dat is echter voor tv niet zo visueel aantrekkelijk.

Destijds durfde ons puppenbeestje de inrit niet af. Was nog nooit met verkeer in aanraking gekomen.
Nu 8 jaar later heeft ze nergens meer last van.

Ja dat is een pup. Maar volwassen honden kunnen zo vast zitten in een patroon, dat je wel geduld kan hebben, maar dat ze niet uit dat bekende komen. En daarvoor is in mijn opinie soms wat dwang nodig.

Luna kan ook af en toe in de ankers gaan. Ik denk dat ze nooit goed gesocialiseerd is. Maar als ze niet wil, dan dwing ik haar ook en dat werkt bij haar het best. Even doorzetten en het is over. Luna kan heel erg blijven hangen in iets wat ze eng vind.

Aimee schreef:Ja dat is een pup. Maar volwassen honden kunnen zo vast zitten in een patroon, dat je wel geduld kan hebben, maar dat ze niet uit dat bekende komen. En daarvoor is in mijn opinie soms wat dwang nodig.

Heb je dan niet de kans dat het ook helemaal de andere kant op schiet, maw helemaal potdicht?

Ah. Kijk. Hebt ik weer een nieuw woord geleerd. Flooding.

Mijn dank !

Ik sleep Tama ook weleens mee, nou gaat zij niet uit angst in de steigers, als ze niet mee wil naar de hondenuitlaatplaats, ze heeft daar toen het nog een wilde boel was een splinter in haar poot gehad en nu wil ze daar niet meer heen. Maar ze kan ook weigeren mee te lopen als ze een andere kant op wil dan ik daar ga ik toch echt niet aan toegeven, soms steigert ze zelfs net als een paard.

En Nikkie krijgt als ik naar buiten ga altijd een muilkorf om totdat ik met de lift beneden ben. Buiten het flat doe ik de muilkorf dan af, Nikkie vertikt het dan ook weleens om mee te lopen en is alleen maar bezig om die muilkorf te verwijderen. Dan sleep ik haar ook weleens mee. Ik begrijp best wel dat ze het niet leuk vindt zo muilkorf om, maar dan moet ze haar zus en moeder maar niet bijten als ze opgewonden wordt. Ik vind de dierenarts een beetje te duur om daar elke keer, als Nikkie opgewonden wordt en haar zus of moeder in haar oren bijt, naar toe te moeten.

Wat ik wel erg irritant vond bij deze uitzending was dat ze Rosco in en uit die truck lieten springen. Eruit dat ging wel goed na een paar keer maar erin en dan die deken erop leggen zodat hij geen grip kreeg en telkens met zijn buik zo op die rand hing, leek me heel niet prettig. Ik had iets van een loopplank gefabriceerd, hij had nou eenmaal niet al te veel sprongkracht.

Dit topic doet me toch zó denken aan een verhaal denken dat mijn moeder uitermate smakelijk kan vertellen.

Mijn zusje was op het punt van leren fietsen zonder zijwieltjes. Dus ma telkens die dingen er af schroeven, waarop zusjelief bevroor en de wieltjes er weer onder moesten. Ondanks alle liefdevolle aanmoediging. Spúúgzat was mijn moeder dat na een paar weken. Op een dag was het weer zo ver, kind wou wéér dat de zijwieltjes eraf geschroefd zouden worden. Dus, die wieltjes eraf en dat naar het pleintje met de fiets. Waarop het kind weer bevroor.
Ma was er wel klaar mee, dus die pakt haar stevig bij de arm, sist haar toe "en nou FIETSEN", geeft het kind een zet....en er werd gefietst
Nooit meer een probleem mee geweest.

's Avonds doet mijn moeder haar in bad en ziet een blauwe plek op de arm. Ze vraagt verbaasd waar die blauwe plek vandaan komt.
"Ja, dat zul jij niet weten", zegt mijn zusje verbolgen.

Ik moet zeggen dat ik niet begrijp waarom de hond niet eerst gecontroleerd werd door de dierenarts. Toen ze er uiteindelijk kwamen werd er snel een enting in gejast en konden ze weer gaan.
Ook steeds die truck in en uit springen leek mij niet erg bevorderlijk voor de hond. Hij bleef raar lopen ook bij de update.

Miranda schreef:Dit topic doet me toch zó denken aan een verhaal denken dat mijn moeder uitermate smakelijk kan vertellen.

Mijn zusje was op het punt van leren fietsen zonder zijwieltjes. Dus ma telkens die dingen er af schroeven, waarop zusjelief bevroor en de wieltjes er weer onder moesten. Ondanks alle liefdevolle aanmoediging. Spúúgzat was mijn moeder dat na een paar weken. Op een dag was het weer zo ver, kind wou wéér dat de zijwieltjes eraf geschroefd zouden worden. Dus, die wieltjes eraf en dat naar het pleintje met de fiets. Waarop het kind weer bevroor.
Ma was er wel klaar mee, dus die pakt haar stevig bij de arm, sist haar toe "en nou FIETSEN", geeft het kind een zet....en er werd gefietst
Nooit meer een probleem mee geweest.

's Avonds doet mijn moeder haar in bad en ziet een blauwe plek op de arm. Ze vraagt verbaasd waar die blauwe plek vandaan komt.
"Ja, dat zul jij niet weten", zegt mijn zusje verbolgen.

Zo heb ik dat met mijn dochter ook moeten doen want die durfde ook niet.

En on-topic: dat kruiwagen idee heb ik CM toen ook een keer met een Alaskan Malamute zien doen meen ik.

Die Akita was .

Ik kan het niet altijd eens zijn met de methode en de omgevingsfactoren ( maar ja, in Amerika gaan dingen anders dan in NL), maar ik vind Cesar wel een kleine lefgozer...zo'n Akita effe optillen is voor zo'n klein mexicaantje ook niet niks.
Als die hond minder zoet was geweest had ie Cesar zo ingeblikt....

Valerie schreef:Ik moet zeggen dat ik niet begrijp waarom de hond niet eerst gecontroleerd werd door de dierenarts. Toen ze er uiteindelijk kwamen werd er snel een enting in gejast en konden ze weer gaan.
Ook steeds die truck in en uit springen leek mij niet erg bevorderlijk voor de hond. Hij bleef raar lopen ook bij de update.

Dat rare loopje zal er waarschijnlijk ook nooit meer uitgaan. Misschien dat het wat beter wordt als zijn bespiering beter wordt.
En die enting, als hij nog nooit bij de dierenarts is geweest, is dat geen overbodige luxe. Wat hadden ze dan nog meer moeten doen?

Ik heb de uitzending gezien en het was natuurlijk niet zozeer enkel een zwakke achterhand. De hond liep duidelijk ongecontroleerd met de achterkant en had in draf hele rare trekkingen die wel kenmerkend zijn voor neurologische beschadiging door ziekte in puppytijd.

Ik vond hem wel wat ver gaan in het meetrekken, waarbij ik wel begreep waarom hij deze lijn gebruikte. Ik kan je verzekeren dat deze hond uit elke halsband en tuig was gegleden. En dan had je weer een probleem gehad, het was juist zo belangrijk dat hij er door heen kwam en geen ontsnapping meer te verwerken kreeg, waardoor het gedrag al 1,5 jaar in stand was gehouden.

Het mooie van Cesar vind ik wel dat hij zijn methode gewoon wel aan wil passen aan de hond.