Het HondenForum

Vanmiddag met Senna naar de DA ivm zijn oren. Lijken wel vol met modder te zitten en een flapper is veel dikker en zwaarder dan de andere
Hij slaat nooit met zijn hoofd dus hij heeft er nergens mee tegenaan geslagen.
Geen idee waar dat van kan komen.
Er was mij al puur oor aangeraden maar dat hadden ze natuurlijk niet in dit stomme dorp. Ik had dus van Clinic spul gekocht voor oormijt maar het word niet minder eerder erger. Dan toch maar naar de DA en aan de chemische goedjes. Nix zo min als last van je oren hebben toch?

Ik zou ook ff naar de DA gaan. Hoop dat het niks ernstigs is. Succes!

Beterschap voor Senna Puur oor kun je ook online bestellen

http://www.dursydog.nl/product/302/746/puur_oor/202425/" onclick="window.open(this.href);return false;

thankx ...ik hoop ook dat het nix ernstigs is idd. Beetje mijt misschien.

@ Maureen: dank je voor de link. Alleen toen het me werd aangeraden wilde ik het diezelfde middag nog hebben
keb em opgeslagen voor de volgende keer

beterschap voor Sen

senna en odin schreef:thankx ...ik hoop ook dat het nix ernstigs is idd. Beetje mijt misschien.

@ Maureen: dank je voor de link. Alleen toen het me werd aangeraden wilde ik het diezelfde middag nog hebben
keb em opgeslagen voor de volgende keer

Ze zijn wel snel met bezorgen en erg klantvriendelijk

Heeft hij niet gewoon een bloedoor? Dat is een bloeding tussen het kraakbeen en de huid. De oorschelp loopt dan vol met bloed waardoor hij dik en zwaar aanvoelt. Daar gaat geen natuurlijk of chenmisch middeltje tegen helpen: moet even geopereerd worden. Hoe eerder je laat opereren hoe mooier het oortje blijft. En vervolgens moet er gekeken worden wat de oorzaak was, en die behandelen, anders heeft het nog weinig zin
Ik zou dus even met hem naar de dierenarts gaan.

Groetjes,

Kees

Ik heb al vaker hier op het forum geschreven dat Sen altijd al een tobber met zijn huid is geweest. Helemaal door de malle molen geweest maar nooit echt iets gevonden. kweet niet hoeveel DA zich hierover gebogen hebben en alles is voorbij gekomen.....pollenallergie, voedselallergie, gluten allergie, vlees allergie, gisten maar nog nooit waterallergie

Het verschil de afgelopen week is em geweest dat Sen weer es had gezwommen. Hij begon meteen diezelfde avond weer overmatig te hijgen, krabben. Het kwartje viel toen bij mij een beetjed dat er misschien dan toch iets in het water zit waardoor hij jeuk krijgt en gaat hijgen van de stress door de jeuk.
Ik heb hem toen heel goed afgespoeld en met neutral babyshampoo gewassen en toen was het al een heel stuk minder maar hij bleef nog krabben.
Er ontstonden twee hotspots en zijn oren werden dus echt poep van binnen.

Gisteren dus naar de DA en zij vertelde mij dat zeker bij een retriever de ondervacht zo vet en dicht is dat als een hond nat wordt het water ertussen blijft hangen en niet droogt. Dit gaat dus smetten met als gevolg een algehele verstoring van de huidflora? en een olifantshuid, hotspots en andere kwalen.
Senna heeft hierdoor dus zijn kwalen opgelopen en al die jaren met jeuk gelopen.

Remedie: ik heb voor zijn oren Otiderm want die waren van binnen zo dik en rood dat er iets drastisch moest komen om beter te maken. Dit mag ik ook op zijn hotspots smeren. Als ie gezwommen heeft wassen met Malaseb shampoo om de bacteriën te doden en het vet op te lossen zodat het water niet tussen zijn vacht blijft zitten en daarna heel goed afdrogen en droog blazen met de föhn totdat er helemaal geen vocht meer in zijn vacht zit. Hij moet helemaal kurk droog zijn.
Liever niet meer zwemmen maar heej tis een labje en dat is zijn grootste fun. Vooral zomers in het zwembadje achter het huis.
Al die tijd zijn we op zoek geweest om erachter te komen waardoor Sen toch steeds die jeuk kreeg en ik hoop echt dat we nu eindelijk hebben gevonden wat het euvel is

De ondervacht is zo dik en 'vet' zodat er géén water tussen komt. Je kunt met een Labrador de hele dag op jacht en dan is zijn huid nog steeds droog. Daar is die vacht voor gemaakt namelijk.

Als het jullie gaat helpen dan is het prima maar ik vind het een rare redenatie. Of jullie hond heeft een heel rare vacht. Het goed wassen, tot op de huid, van een echte Labrador kost zelfs mij veel moeite dus ik ben benieuwd hoe jullie dat voor elkaar gaan krijgen.

Rosita Compagner schreef:De ondervacht is zo dik en 'vet' zodat er géén water tussen komt. Je kunt met een Labrador de hele dag op jacht en dan is zijn huid nog steeds droog. Daar is die vacht voor gemaakt namelijk.

Als het jullie gaat helpen dan is het prima maar ik vind het een rare redenatie. Of jullie hond heeft een heel rare vacht. Het goed wassen, tot op de huid, van een echte Labrador kost zelfs mij veel moeite dus ik ben benieuwd hoe jullie dat voor elkaar gaan krijgen.

Ja dat dacht ik ook

Beterschap voor Sen

senna en odin schreef:Remedie: ik heb voor zijn oren Otiderm want die waren van binnen zo dik en rood dat er iets drastisch moest komen om beter te maken. Dit mag ik ook op zijn hotspots smeren. Als ie gezwommen heeft wassen met Malaseb shampoo om de bacteriën te doden en het vet op te lossen zodat het water niet tussen zijn vacht blijft zitten en daarna heel goed afdrogen en droog blazen met de föhn totdat er helemaal geen vocht meer in zijn vacht zit. Hij moet helemaal kurk droog zijn.
Liever niet meer zwemmen maar heej tis een labje en dat is zijn grootste fun. Vooral zomers in het zwembadje achter het huis.
Al die tijd zijn we op zoek geweest om erachter te komen waardoor Sen toch steeds die jeuk kreeg en ik hoop echt dat we nu eindelijk hebben gevonden wat het euvel is

De Malaseb shampoo werkt zo agressief in op de algehele Ph waarde van die vacht, dat je daarmee het laatste restje weerstand van je hond erg makkelijk om zeep helpt. De vetlaag en de luchtlaag tussen huid, ondervacht en deklaag is er bij een Retriever niet voor niets. Het vet er zo drastisch vanaf halen is geen oplossing voor het probleem van je hond, maar zal de boel verergeren. Afspoelen met lauw water na het zwemmen en desnoods de oren uitspoelen met gezuiverd water zou voldoende moeten zijn. Desnoods zou ik kiezen voor een antibacteriële shampoo op een natuurlijke basis, die de vacht voedt en niet schaadt, zoals:
http://shop.silverlinde.com/products/pr ... ampoo.html" onclick="window.open(this.href);return false;
http://shop.silverlinde.com/products/pr ... ampoo.html" onclick="window.open(this.href);return false;
http://www.medpets.nl/espree+tea+tree+aloe+shampoo/" onclick="window.open(this.href);return false;

Een 'zwemmersoor' komt wel geregeld voor bij Retrievers. Zwemmersallergie is iets wat juist voor kan komen bij honden met een wat zwakkere weerstand.
Is er bij jouw hond al eens iets op kweek gezet?

Sorry ik vind het echt een heel raar verhaal, zoals al eerder gezegd hier, de ondervacht van een lab is er juist voor gemaakt dat ze geen natte huid krijgen en "niet nat worden"
Ik zou Senna zeker niet iedere keer als hij nat is geweest gaan wassen en al zeker niet met een agressieve shampo.

Dat van die oren kan wel kloppen, honden met hangoren hebben daar vaker last van, Luna had dat in het begin ook erg, omdat de oren niet goed kunnen drogen omdat ze dicht hangen zeg maar.
Oren dus altijd extra goed afdrogen en desnoods voor het zwemmen een beetje zalf of parafine in de oren spuiten zodat het water niet te diep kan komen, dit heeft bij Luna erg goed geholpen.

hmmmm dus toch weer terug bij af als ik dit zo lees.
Maar het is wel apart dat als ik terug denk het wel elke keer na het zwemmen begint. Kan er dan iets raars in dat water zitten waar hij bijv niet tegen kan???

En ja Sen heeft een rare vacht idd. Van gatenkaasje naar nu een hele, mooie dikke vacht naar weer krabberig maar net op tijd voorkomen dat het weer een gatenkaas word.
Hij schommelt echt heel erg.

Dus jullie raden aan die Malaseb te laten voor wat het is??

Thnkx voor jullie reacties in ieder geval. Zo kom je toch weer achter bepaalde dingen

Onze Saar, ook een labje, heeft ook vaak last van haar oren. Afgelopen week weer eens bij de DA geweest. Deze keer een nieuwe DA, die mij de naam van het gistje gaf wat bij Saar de oorproblemen veroorzaakt: malassezia. Als je daar op googlet kom je veel info tegen.
Je kunt natuurlijk elke keer de oren behandelen, bij Saar help Aurizon over het algemeen het beste, maar dat blijft natuurlijk symptoombestrijding. Ook ik ben dus op zoek gegaan naar een meer structurele aanpak.
Het leeswerk op internet leverde mij de vlgende informatie op:
Vaak komt de gistinfectie op de huid of in de oren van binnenuit. Wellicht heeft de hond net een antobioticakuur gehad en is het immuunsysteem even wat minder. (Bij Saar was dat nu inderdaad zo ivm blaasontsteking). Ook de bacterien in de darmen zijn door de antibiotica uit evenwicht, waardoor de gisten in de darmen explosief gaan groeien. De afvalstoffen van die gisten komen door de darmwand in het bloed en worden uiteindelijk uitgescheiden via de huid. De huid kan daar op reageren door jeuk. Ook in de oren in een plek waar die reactie plaatsvindt. Zeker als je een hond hebt die overmatig oorsmeer produceert en/of een wat nauwere gehoorgang heeft.
Door de terugkerende infecties met de gisten wordt de weerstand weer lagerr en zo kom je in en soort vicieuze cirkel terecht. Elke kleine aanleiding, zoals zwemmen, is dan voldoende om het evenwicht te verstoren en het gistje onmiddellijk de kans geven te groeien.

Ik heb daarom nu een plan van aanpak bedacht en de DA vond dat een prima idee:
Eerst de gistinfectie weer bestrijden tot het oor weer schoon is
Dan het oor schoonhouden met een speciale cleaner tegen dit gistje: malacetic otic van Dermapet. Dat zorgt voor een zuurgraad in het oor waar dit gistje zich niet in thuisvoelt.
Tegelijkertijd schrap ik alle gluten/granen omdat die de darmen nu te veel kunnen belasten. Ze krijgt overrigens al glutenvrije KVV, dus het betreft alleen de koekjes en stukjes brood die ze af en toe tussendoor krijgt.
Ze krijgt de komende 2-3 maanden een weerstandsverhogend preparaat ter ondersteuning (weerstandscompositum van De Groene Os) en dagelijks een kleine portie yoghurt als probioticum.

Wellicht dat je ook iets aan dit verhaal hebt, want ik weet uit ervaring met Saar hoe frustrerend het is om je hond elke keer met pijnlijke en jeukende oren of huidplekken te zien. Ik kan je nog niet vetellen of het helpt, want ik ben nu net met Saar hiermee begonnen, maar al lezend vielen wel een hoop dingen op z'n plel, dus ik heb nu goede hoop.

Zeeuwse labjes schreef:Onze Saar, ook een labje, heeft ook vaak last van haar oren. Afgelopen week weer eens bij de DA geweest. Deze keer een nieuwe DA, die mij de naam van het gistje gaf wat bij Saar de oorproblemen veroorzaakt: malassezia. Als je daar op googlet kom je veel info tegen.
Je kunt natuurlijk elke keer de oren behandelen, bij Saar help Aurizon over het algemeen het beste, maar dat blijft natuurlijk symptoombestrijding. Ook ik ben dus op zoek gegaan naar een meer structurele aanpak.
Het leeswerk op internet leverde mij de vlgende informatie op:
Vaak komt de gistinfectie op de huid of in de oren van binnenuit. Wellicht heeft de hond net een antobioticakuur gehad en is het immuunsysteem even wat minder. (Bij Saar was dat nu inderdaad zo ivm blaasontsteking). Ook de bacterien in de darmen zijn door de antibiotica uit evenwicht, waardoor de gisten in de darmen explosief gaan groeien. De afvalstoffen van die gisten komen door de darmwand in het bloed en worden uiteindelijk uitgescheiden via de huid. De huid kan daar op reageren door jeuk. Ook in de oren in een plek waar die reactie plaatsvindt. Zeker als je een hond hebt die overmatig oorsmeer produceert en/of een wat nauwere gehoorgang heeft.
Door de terugkerende infecties met de gisten wordt de weerstand weer lagerr en zo kom je in en soort vicieuze cirkel terecht. Elke kleine aanleiding, zoals zwemmen, is dan voldoende om het evenwicht te verstoren en het gistje onmiddellijk de kans geven te groeien.

Ik heb daarom nu een plan van aanpak bedacht en de DA vond dat een prima idee:
Eerst de gistinfectie weer bestrijden tot het oor weer schoon is
Dan het oor schoonhouden met een speciale cleaner tegen dit gistje: malacetic otic van Dermapet. Dat zorgt voor een zuurgraad in het oor waar dit gistje zich niet in thuisvoelt.
Tegelijkertijd schrap ik alle gluten/granen omdat die de darmen nu te veel kunnen belasten. Ze krijgt overrigens al glutenvrije KVV, dus het betreft alleen de koekjes en stukjes brood die ze af en toe tussendoor krijgt.
Ze krijgt de komende 2-3 maanden een weerstandsverhogend preparaat ter ondersteuning (weerstandscompositum van De Groene Os) en dagelijks een kleine portie yoghurt als probioticum.

Wellicht dat je ook iets aan dit verhaal hebt, want ik weet uit ervaring met Saar hoe frustrerend het is om je hond elke keer met pijnlijke en jeukende oren of huidplekken te zien. Ik kan je nog niet vetellen of het helpt, want ik ben nu net met Saar hiermee begonnen, maar al lezend vielen wel een hoop dingen op z'n plel, dus ik heb nu goede hoop.

Daarom vroeg ik eerder al of er ooit iets op kweek is geweest.
Mijn oudste hond had ook malassezia zo'n 7 jaar geleden. Hij heeft het in die mate nooit meer terug gehad, maar ik doe ook heel veel om zijn weerstand optimaal te houden.

senna en odin schreef:hmmmm dus toch weer terug bij af als ik dit zo lees.
Maar het is wel apart dat als ik terug denk het wel elke keer na het zwemmen begint. Kan er dan iets raars in dat water zitten waar hij bijv niet tegen kan???

Jaymz heeft ook een huidprobleem en hij krijgt van het zwemmen in zoetwater hotspots. Grote, vieze hotspots die gemiddeld 1,5 maand nodig hebben om te genezen. Daarnaast heeft hij door het zwemmen ook snel last van oorontstekingen, maar dat is altijd snel te verhelpen.

Wij laten hem in Nederland niet meer zwemmen in het zoete water. Heel jammer, want zwemmen in de meest vieze sloten vindt Jaymz heel erg leuk, maar die hotspots zijn niet meer leuk. De ene was nog niet genezen of er kwam al een andere bij. Gelukkig wonen wij sicht bij de zee en gaan wij regelmatig naar het strand met Jaymz, zodat hij toch kan zwemmen.

Wat wij wel altijd deden na het zwemmen is Jaymz onmiddelijk drogen met de waterblazer én een handdoek. Ook na het wandelen in de regen of als Jaymz natte poten heeft van een wandeling drogen wij hem goed af. Dat helpt ook. Wat er in het water zit weet ik niet, maar Jaymz heeft nu gelukkig al zeker een half jaar geen hotspots meer.

Onze Saar, ook een labje, heeft ook vaak last van haar oren. Afgelopen week weer eens bij de DA geweest. Deze keer een nieuwe DA, die mij de naam van het gistje gaf wat bij Saar de oorproblemen veroorzaakt: malassezia. Als je daar op googlet kom je veel info tegen.
Je kunt natuurlijk elke keer de oren behandelen, bij Saar help Aurizon over het algemeen het beste, maar dat blijft natuurlijk symptoombestrijding. Ook ik ben dus op zoek gegaan naar een meer structurele aanpak.
Het leeswerk op internet leverde mij de vlgende informatie op:
Vaak komt de gistinfectie op de huid of in de oren van binnenuit. Wellicht heeft de hond net een antobioticakuur gehad en is het immuunsysteem even wat minder. (Bij Saar was dat nu inderdaad zo ivm blaasontsteking). Ook de bacterien in de darmen zijn door de antibiotica uit evenwicht, waardoor de gisten in de darmen explosief gaan groeien. De afvalstoffen van die gisten komen door de darmwand in het bloed en worden uiteindelijk uitgescheiden via de huid. De huid kan daar op reageren door jeuk. Ook in de oren in een plek waar die reactie plaatsvindt. Zeker als je een hond hebt die overmatig oorsmeer produceert en/of een wat nauwere gehoorgang heeft.
Door de terugkerende infecties met de gisten wordt de weerstand weer lagerr en zo kom je in en soort vicieuze cirkel terecht. Elke kleine aanleiding, zoals zwemmen, is dan voldoende om het evenwicht te verstoren en het gistje onmiddellijk de kans geven te groeien.

Ik heb daarom nu een plan van aanpak bedacht en de DA vond dat een prima idee:
Eerst de gistinfectie weer bestrijden tot het oor weer schoon is
Dan het oor schoonhouden met een speciale cleaner tegen dit gistje: malacetic otic van Dermapet. Dat zorgt voor een zuurgraad in het oor waar dit gistje zich niet in thuisvoelt.
Tegelijkertijd schrap ik alle gluten/granen omdat die de darmen nu te veel kunnen belasten. Ze krijgt overrigens al glutenvrije KVV, dus het betreft alleen de koekjes en stukjes brood die ze af en toe tussendoor krijgt.
Ze krijgt de komende 2-3 maanden een weerstandsverhogend preparaat ter ondersteuning (weerstandscompositum van De Groene Os) en dagelijks een kleine portie yoghurt als probioticum.

Wellicht dat je ook iets aan dit verhaal hebt, want ik weet uit ervaring met Saar hoe frustrerend het is om je hond elke keer met pijnlijke en jeukende oren of huidplekken te zien. Ik kan je nog niet vetellen of het helpt, want ik ben nu net met Saar hiermee begonnen, maar al lezend vielen wel een hoop dingen op z'n plel, dus ik heb nu goede hoop.

thnkx voor het verhaal en dit klopt ook bij Senna. Een van de DA waar we zijn geweest zei dit ook over Sen. Hij heeft een gistenallergie en dit wordt via de huid weer uitgescheiden. Vandaar de jeuk en de zwarte plekken. Hiervoor heeft ie een hele dure antigisten kuur gehad in combi met antibiotica. Das dan wel weer raar omdat ze dit juist kunnen krijgen van de AB als ik jouw verhaal zo lees.
Anyway.......heeft gedurende de zomer geholpen en toen we stopten was de jeuk er ook weer. Toen zijn we ook overgestapt op de smuldier glutenvrij. En Sen krijgt hier geen brood of koekjes tussendoor maar fruit, yoghurt of zijn smul in de kong of een banaan in de kong.
Ik hoor graag of het bij Saar wel helpt want wellicht kan ik het dan ook gaan proberen hoewel als Sen niet zwemt er eigenlijk weinig problemen zijn.

Jaymz heeft ook een huidprobleem en hij krijgt van het zwemmen in zoetwater hotspots. Grote, vieze hotspots die gemiddeld 1,5 maand nodig hebben om te genezen. Daarnaast heeft hij door het zwemmen ook snel last van oorontstekingen, maar dat is altijd snel te verhelpen.

Wij laten hem in Nederland niet meer zwemmen in het zoete water. Heel jammer, want zwemmen in de meest vieze sloten vindt Jaymz heel erg leuk, maar die hotspots zijn niet meer leuk. De ene was nog niet genezen of er kwam al een andere bij. Gelukkig wonen wij sicht bij de zee en gaan wij regelmatig naar het strand met Jaymz, zodat hij toch kan zwemmen.

Wat wij wel altijd deden na het zwemmen is Jaymz onmiddelijk drogen met de waterblazer én een handdoek. Ook na het wandelen in de regen of als Jaymz natte poten heeft van een wandeling drogen wij hem goed af. Dat helpt ook. Wat er in het water zit weet ik niet, maar Jaymz heeft nu gelukkig al zeker een half jaar geen hotspots meer.

En ook dit herken ik heel erg bij Sen. En ga die hotspots maar es behandelen met zo'n dikke ondervacht
Ik woon ook dicht bij de zee(Lauwersmeergebied). Maar krijgt Jaymz het hier niet van dan of is het dan nog steeds goed afdrogen??
Heb wel meer gehoord dat het zoute water zuiverend werkt namelijk.

Wat jij doet bij Jaymz kreeg ik van de DA ook als advies. Heel goed droogmaken met een fohn zodat er geen nat plekje meer over is. Dus dan ga ik dat ook gewoon doen.
Niks zo min als dat je een overmatig hijgende hond , die gek wordt van de jeuk bij je hebt liggen.

Thnks voor de tips

de oren ieder keer na het zwemmen met een watje of tissue
schoonmaken.
dat hielp hier.
zelfs na in de regen te hebben gelopen doe ik dat.

senna en odin schreef:En ook dit herken ik heel erg bij Sen. En ga die hotspots maar es behandelen met zo'n dikke ondervacht
Ik woon ook dicht bij de zee(Lauwersmeergebied). Maar krijgt Jaymz het hier niet van dan of is het dan nog steeds goed afdrogen??
Heb wel meer gehoord dat het zoute water zuiverend werkt namelijk.

Wat jij doet bij Jaymz kreeg ik van de DA ook als advies. Heel goed droogmaken met een fohn zodat er geen nat plekje meer over is. Dus dan ga ik dat ook gewoon doen.
Niks zo min als dat je een overmatig hijgende hond , die gek wordt van de jeuk bij je hebt liggen.

Thnks voor de tips

Van het zoute water heeft Jaymz nog nooit een hotspot gekregen gelukkig. Maar voor de zekerheid droog ik hem ook af als hij in zee heeft gezwommen. Zodra Jaymz ergens meer dan een keer begint te bijten (hij bij zichzelf letterlijk stuk en stopt niet helaas) knippen wij het gebied kaal. Wel met een flinke marge, zodat je een grote kale plek hebt die goed kan luchten. Als wij dit vroeg genoeg doen bijt Jaymz niet door en laat hij de plek verder met rust. Het ziet er niet altijd mooi uit, zeker niet als je meerdere kale plekken hebt. Nu is dat minder nodig omdat Jaymz kort geschoren wordt, maar zelfs nu heeft hij nog een hele hardnekkige bijtplek op zijn voorpoot. Die heeft hij al een maand en geneest helaas niet snel. Het ziet er wel heel rustig uit, maar hij hoeft er maar een keer op te bijten en het kan zo open zijn. Wij gebruiken op zulke plekken Calendulazalf of Hydrocortiderm (maar dat mag je niet te lang gebruiken). En als de bijtplekken op zijn poten zitten, dan krijgt hij ook een sok om (afgeknipt zodat hij er niet op loopt).