Het HondenForum

Vandaag is het alweer een halfjaar geleden dat ik Bowie in heb moeten laten slapen.. Het voelt nog zo kort geleden.



Ik mis je kanjer...

Zo vers nog, dat blijft moeilijk hè...
Wat een prachtige foto van jullie samen, die zal je wel heel erg dierbaar zijn denk ik.
Sterkte.

LongFields schreef:Zo vers nog, dat blijft moeilijk hè...
Wat een prachtige foto van jullie samen, die zal je wel heel erg dierbaar zijn denk ik.
Sterkte.

Dat is hij inderdaad ja. Patty maakte hem drie dagen voor zijn overlijden..

oh en nog zo jong lees ik... dat moet heel moeilijk zijn geweest en nu nog denk ik.. sterkte

mariabel schreef:oh en nog zo jong lees ik... dat moet heel moeilijk zijn geweest en nu nog denk ik.. sterkte

Hij was bijna 16 jaar. Te jong natuurlijk, maar voor een hond een prachtleeftijd.

Blijft een gemis he?
Ik kan nog geen filmpjes van Bente bekijken na 2 maanden....

Het blijf moeilijk, op welke leeftijd dan ook. Het is ook nog zo vers allemaal

t is nog zo kort

t gemis blijft lang hoor

en wat een pracht foto dat is een mooie herinnering

Daar kom je niet zomaar overheen. Het blijft altijd wel moeilijk als je er bij stil staat. Helemaal wanneer het nog zo kort geleden is.

Wel hele mooie foto's, daar heb je ook mooie tastbare herinneringen aan.

Sterkte meid , het is ook maar zo kort geleden..

Sterkte

Wat blijft het moeilijk he! Sterkte en wat een mooie foto!

Bah, ik weet hoe moeilijk het is . Ik heb nu al regelmatig dat ik echt verdrietig word van het idee dat Does toch ook echt op leeftijd begint te raken en er een dag komt dat hij niet meer bij me is. Heel, heel zwaar. Sterkte!

heel veel sterkte, het blijven moeilijke dagen. Elke dag voel je het gemis maar sommige dagen is het gemis enorm.

Brr moeilijk.. ik hoop dat je het gevoel een plekje hebt kunnen geven ondertussen! Mooie foto, en sterkte.

Dat zijn moeilijke dagen, sterkte

wat een mooie foto. echt superrr

het blijft moeilijk. sterkte

marian* schreef:Blijft een gemis he?
Ik kan nog geen filmpjes van Bente bekijken na 2 maanden....

Ja, filmpjes heeft bij mij ook even geduurd. En toen ik dacht dat ik het wel aankon, deden ze het allemaal niet. Ben toen lichtelijk in paniek geraakt eigenlijk... Marc heeft het toen gemaakt en nu kan ik af en toe wel een filmpje kijken, om hem vervolgens toch weer flink te missen.

Ik heb ook een filmpje met mijn telefoon gemaakt de laatste dag, hoe hij zijn kreungeluidje maakte. Die heb ik de eerste dagen vaak gekeken en geluisterd, maar nu kan ik het niet meer. Nog niet..

Prachtige foto.

Ik kan me nog herinneren dat jij vlak na mij "aan de beurt" was ja...
Alweer een half jaar geleden maar toch nog het gevoel alsof het gisteren was he?
Het is en blijft moeilijk, en een rouwproces kan jaren duren, of het nu een hond is of een mens.

Sterkte.

nathalie schreef:

marian* schreef:Blijft een gemis he?
Ik kan nog geen filmpjes van Bente bekijken na 2 maanden....

Ja, filmpjes heeft bij mij ook even geduurd. En toen ik dacht dat ik het wel aankon, deden ze het allemaal niet. Ben toen lichtelijk in paniek geraakt eigenlijk... Marc heeft het toen gemaakt en nu kan ik af en toe wel een filmpje kijken, om hem vervolgens toch weer flink te missen.

Ik heb ook een filmpje met mijn telefoon gemaakt de laatste dag, hoe hij zijn kreungeluidje maakte. Die heb ik de eerste dagen vaak gekeken en geluisterd, maar nu kan ik het niet meer. Nog niet..

Ik word zo verdrietig van het kijken van Luka's foto's en filmpjes dat ik het liever niet doe. En dat terwijl het nu toch alweer 8 maanden geleden is.... Een beetje een vluchtreactie van mij, maar er gaat vast een moment komen dat het beter gaat, of dat ik er beter tegen opgewassen ben.... Ik kan me er in elk geval nu nog niet toe zetten.

Carma schreef:

nathalie schreef:

marian* schreef:Blijft een gemis he?
Ik kan nog geen filmpjes van Bente bekijken na 2 maanden....

Ja, filmpjes heeft bij mij ook even geduurd. En toen ik dacht dat ik het wel aankon, deden ze het allemaal niet. Ben toen lichtelijk in paniek geraakt eigenlijk... Marc heeft het toen gemaakt en nu kan ik af en toe wel een filmpje kijken, om hem vervolgens toch weer flink te missen.

Ik heb ook een filmpje met mijn telefoon gemaakt de laatste dag, hoe hij zijn kreungeluidje maakte. Die heb ik de eerste dagen vaak gekeken en geluisterd, maar nu kan ik het niet meer. Nog niet..

Ik word zo verdrietig van het kijken van Luka's foto's en filmpjes dat ik het liever niet doe. En dat terwijl het nu toch alweer 8 maanden geleden is.... Een beetje een vluchtreactie van mij, maar er gaat vast een moment komen dat het beter gaat, of dat ik er beter tegen opgewassen ben.... Ik kan me er in elk geval nu nog niet toe zetten.

Inderdaad een vluchtreactie ja.. Het lijkt voor iedereen alsof het weer goed met je gaat (zelfs marc zei nog tegen mijn moeder hoe goed ik ermee om ging..), maar zoals vandaag, dan lees ik dat er een hondje (wat ik maar 1x gezien heb) ingeslapen is en dan voel ik me weer intens verdrietig. Niet zozeer om dat hondje, maar voor de baasjes en mijn eigen verdriet komt ook weer naar boven.. Het blijft toch een lastig iets..