Het HondenForum

Inmiddels is Browny nu 2 maanden bij mij en ben zo trots op hem hoe hij het allemaal doet! zo luistert hij heel goed kende hij binnen 2 weken alle basis commando's in het Nederlands en als ik hem iets nieuws leer heeft hij het heel snel onder de knie

zo kom ik nu ook achter steeds meer littekens wat hij op zijn lijf/ziel heeft en heeft hij blijkbaar meer meegemaakt dan ik dacht.. zo heb ik laatste tijd volgende littekens gevonden:

- gaatje door zijn oor (lijkt op een beet)
- groot litteken op zijn zij, 2cm bij 2cm ongeveer, groeit geen haar en is hard littekenweefsel
- en vanavond zag ik dat er een stuk uit zijn tong is, aan de zijkant
- heeft hij een gevoelige/slappe hals (aan de riem)

- is hij bang voor water (vooral als je handen wast en bij hem in de buurt komt)
- is hij gevoelig voor streng benaderen of iemand wild op hem afstapt

het verbaasd mij dan ook dat hij zo sociaal gebleven is naar mensen, andere honden en katten (die stil blijven zitten).. en zo makkelijk in omgang!
enigste (nadeel) is zijn jachtinstinct, maar aan de andere kant vermaakt hij zich wel altijd zelf in het bos

ik ben zo blij met mijn ventje ik wil om de zoveel weken wat foto's plaatsen om te kijken of hij veranderd/ontpopt
zo is hij in de afgelopen 2 maanden, veel lichter van kleur geworden, 3 cm ongeveer gegroeid terwijl hij 1 jaar en 3 maanden werd geschat maar we denken nu dat hij net één jaar is omdat hij dus iets is gegroeid en nu wat steviger gaat worden. zo hing hij nog wat in soort puppy vel en dat dat wordt nu wat steviger/gespierder

week 1


week 6


week 10

Wat een scheetje! Ook wij hebben een adoptie/zwerfhond! Denver (de engelse cocker) is met 8 weken op straat gegooit en na 2 weken pas in de opvang terecht gekomen, geen idee hoe hij het heeft weten te rooien zo'n klein puppekind. Waarschijnlijk is hij gevoederd door lokale bevolking of toeristen. Met 12 weken is hij bij ons gekomen in janauri 2010. Ook wij merken in gedrag verschillende "negatieve" punten en het jachtinstinct wat jij benoemd wordt bij ons de "overlevingsmodule" genoemd. We hebben hem laten analyseren door een GT en die is tot de bevinding gekomen dat het deels jachtinstinct is, maar zeer groot deels overleven. We zijn nu bijna een jaar intensief aan het trainen en zien veel vooruitgang!

Weet je uberhaupt iets over zijn achtergrond?

Maar met recht mag je trots zijn hoor!

Ik kan helemaal beamen dat Browny een ontzettend leuke hond is Vrolijk, sociaal en voor een jagende doerak luistert hij heel goed Hij pleit echt voor het adopteren van een buitenlands hondje!

Goh, browny heeft volgensmij echt veel meegemaakt, maar het is een mega schatje!
Van Suki weet ik ook niks, maar het is voor mij en het opvang gezin duidelijk dat zij huishond is geweest!
Vanaf het eerste moment kun je alles met haar, pootjes kijken, borstelen, tanden kijken etc.
Ze vind het heerlijk op de bank en in huis en voelt zich super snel thuis.
Ze heeft volgens ons niet lang op straat geleeft.
Ze vind het heerlijk buiten, maar is ook erg blij als we weer naar binnen gaan!
Wel is ook zij gevoelig voor de intonatie van je stem. En als je dan ook nog opstaat en haar waarschuwt gaat ze op haar rug liggen.

Grappig is dat om zo wat dingen te ontdekken he!

Leuk hondje en fijn dat het goed gaat en dat jullie zo blij met hem zijn!

oh wat heerlijk dat het zo goed gaat en je zo geniet van hem.. en hij van het leven bij jullie.. het is een prachtige hond..

bedankt voor jullie leuke reacties
ik weet eigenlijk niets van hem, volgens zeggen is hij opgegroeid bij een groep katten waar hij ook gevonden is.. zo toont hij ook ander gedrag naar katten (dominantie) wat hij bij andere honden niet doet.. er zit een kat hier in de buurt en wilt het liefst bij mij naar binnen maar houd niet van honden, de kat blaast als een gek maar blijft wel zitten.. Browny bromt en borstelt terug en gaat eromheen bij de bosjes geur achterlaten om het terrein op te eisen.. echt heel bijzonder om te zien haha

het jachtinstinct is ook overleving bij hem denk ik, zo gaat hij soms nog in de buurt zwerven (prullenbakken langs) en was ik hem een keer kwijt en kwam hij aan met een keurslager tasje met een lekker broodje vlees erin toen hij zag dat ik niet wou delen maar wou afpakken smeerde hij hem en ging hij steeds 10 meter verder rennen en het zakje open maken en broodje eruit halen.. uiteindelijk was het gelukt om het broodje uit zn bakkes te halen

in de eerste week, mocht ik niet borstelen (vooral zijn staart oeii) niet naar zijn gebit kijken/aankomen niet aan zijn poten komen... nou ik laat mij niet kennen en heb steeds doorgezet ook al wou hij snauwen en al snel laten weten dat na het onderzoek/verzorging een koekje tegenover staat na 2 weken mocht ik al alles met hem doen

hij is hier nog niet zo lang maar het lijkt alsof hij al een jaar bij me is zo gehecht zijn we aan elkaar

Ik stond dan ook versteld toen ik jullie voor het eerst ontmoete!
6 weken pas in NL en dan al zo goed luisteren, zo gehecht aan je!! Wauw vond ik dat.
Nou moet ik zeggen dat ik dat met Suki nu ook al heb, maar ik vind het toch knap. We hebben wel een zwerfhond!
Daarnaast kennen ze niks! Maar blijkbaar zijn ze zo dankbaar voor een thuis!
En Browny is gewoon geweldig, die heeft echt mijn hart gestolen!

Je hebt een prachtig hondje. Als het hondje uit Nederland zou komen, zou ik gedacht hebben dat er iets van een kooiker in had gezeten. En ik val op dat soort honden.
Zelf heb ik een ontplofte haarbal uit Spanje, en die heeft ook wat littekens op haar ziel (maar niet fysiek). Ik denk dat jouw hond aanvaringen heeft gehad met andere zwerfhonden.

Mijn haarbal, Sokkie geheten, kan heel erg schrikken van dingen die wel eens vallen. Voor een bos sleutels gaat ze op de loop en de afstandsbediening vertrouwt ze niet meer nadat hij verschillende keren is gevallen. Als er iets op de grond valt, is ze onmiddellijk verdwenen.

In het begin deinsde ze ook terug voor zwaar verkeer (en dat vind ik niet erg trouwens, dat is maar beter zo). Bepaalde dingen verdwijnen niet, maar ze is hier wel heel gelukkig, levendig en speels. Ze kan zo heerlijk behaaglijk ergens liggen te snurken en hardop dromen. Je kunt zien dat ze van het leven geniet.
De rechtse hond op de foto is Sokkie. Links haar jack russel "zusje" peppie. Zo liggen ze wel eens vaker samen.

@iones
Sokkie ziet er ook erg leuk uit !
Browny was ook in de eerste weken bang voor verkeer en ik moet bij mijn moeder voor de uitlaat route een weg over in de bebouwde kom maar ik moet heb de eerste paar keer echt mee sleuren maar nu heeft hij Teveel vertrouwen erin gekregen en steekt hij gemakkelijk over (gekke hond) hij vertrouwd mij 200% heel bijzonder..

je weet inderdaad wat ze allemaal hebben meegemaakt, maar zeker geen leuke dingen want ze zijn zooo dankbaar bij alles wat je voor ze doet! dat schept een bijzondere band

ik denk dat hij podenco andaluz x met een langhaar, breton of collie in zich heeft .. sommige denken met border collie of aussie maar weet niet als die kans in spanje erin zit..
maar ze wisten lekker niet dat hij WEL een hele goede jager is ipv een afdankertje

Een hond is nooit een afdankertje. Ze hebben altijd iets te bieden. En veel ook.

En ze hebben inderdaad een soort van dankbaarheid die je niet ziet bij honden die het altijd goed hebben gehad. Ze verwachten niets als ze bij je komen. En alles wat ze krijgen wat ze niet verwacht hebben, lijkt een aangename verrassing voor ze te zijn. Tenminste, zo kwam het op mij over.