Maar er zitten ook nadelen aan.
Zo is ze al eens ontsnapt uit een 'hondproof' tuin. Toen was ze een pup van 12 weken en bleef ze even achter bij haar nestgenoten en nog wat andere honden.
Toen we na een uurtje weer terugkeerden en zij ons aan zag komen op de oprit stond ze in een flits naast ons. Zowel fokster als wij waren verbijsterd. HUH!? Hoe flikte ze dát nou? Pal onder onze ogen, hè.
En vandaag was zo'n moment dat je denkt: "Zal ik die trut wellicht herplaatsen?".
Ik kom beneden. Extra vroeg, want ik moest de auto naar de garage brengen. Mijn ochtendhumeur fijn op stoom.
Ik doe de deur naar de kamer open en stap de nog donkere kamer in terwijl ik het licht aandoe. Dat had ik andersom moeten doen, want ik sta met mijn slof in de kattenkots.
Zucht.
Ik loop door naar de keuken, alwaar mevrouw de wit achter een traphekje zit.
Wat zeg ik? Hóórt te zitten.
Ze had het traphekje aan een kant met plug en al uit de muur gerukt
Ze kon nog steeds de keuken niet uit, want het traphekje lag schuin tegen een stoel aan die ik er voor had geschoven omdat ze anders óver het traphekje klimt.
Zucht.
Ik die puinhoop opgeruimd, en toen op naar de keukenrol. Ik kom de kamer in en zie madam lekker smakkend bij de deur naar de hal staan. "Ik heb de kots al opgeruimd voor je, mamma!".
Zucht.
En terwijl ik dit verhaal aan het typen ben tolt ze als een razende om haar eigen as met de flos, onderwijl de waterbak omflikkerend zodat ik het water van mijn parketvloer kon dweilen :M:
Zucht.
Iemand belangstelling voor een zich altijd keurig gedragende, lieve en brave jonge hond?
Oh. Terwijl ik bovenstaande zin typ komt ze me kusjes geven.
Ze mag nog even blijven
Ik hoorde haar wel, maar dacht dat ze op een botje lag te kauwen.
