Het HondenForum

Hallo,

Even een vraagje aan ervaren mensen / fokkers.

Ik heb een Beagle reu van nu net 12 weken oud. Een Beagle moet een schaargebit hebben. Bij het selecteren van de juiste reu uit ons nest, heb ik ook de stand van het gebit mee laten wegen. Toen hij 7-8 weken oud was, had hij een ruim schaargebit.

Afgelopen week heeft hij zijn 12 weken enting gehad. Gebit stond bijna tang.

Vandaag weer alles gecontroleerd. Nu staan de ondertanden net iets voor en een op zijn boventanden en neigt hij dus naar een onderbeet.
Heeft iemand hier ervaring mee en kan dit nog verbeteren na/tijdens het wisselen?

Wij hebben hem natuurlijk ook gehouden voor de fok en showen....

Weet niet of t regelmatig een probleem is binnen t ras, maar neig naar "wacht maar tot na t wisselen"
Dat zou ik in elkgeval bij een herder zeggen...

Ik weet niet of het op honden van toepassing is, maar mijn kleine zusje had vroeger ook een onderbeet en dat is na het wisselen helemaal goed gekomen

Mijn hondje had ook een flinke onderbeet, en is grotendeels goed gekomen

Bij Beetle stond het gebit als pup als schaargebit, met 11 weken was het een ondervoorbeet. Uiteindelijk is dit een 'tang neigend naar ondervoorbeet' geworden. Op shows kwam ze hierdoor meestal niet heel ver, maar U'tjes kon ze wel lopen (tang is toegestaan).
Haar 9 nakomelingen hebben allemaal een scharend gebit, al was er eentje die als pup een ondervoorbeet had. na het wisselen heeft Vincent wel een scharend gebit gekregen.

Ook al komt het goed met het gebit, ik vraag me af hoe dit pupje dit eventueel gaat vererven. Een lastige keuze, heb je misschien mensen op je lijst staan waarbij je een pup in de toekomst wel zou mogen gebruiken? Dan zou ik zeker overwegen om dit pupje te herplaatsen, behalve als je het niet erg vindt als het een 'hondje voor de heb' wordt waar je mogelijk niets mee kunt qua fokken. Succes.

Ik zou hem weg doen en uit de fok halen.

Trouwens mss heel fout, maar ik bekijk t eigenlijk allemaal pas als ze uitgegroeid zijn, kan dus niets over t verloop zeggen;)

Meestal komt het wel goed als ze op 8 weken een schaargebit hadden. Maar echt iets er over zeggen kun je pas als ze ook echt uitgergoeid zijn. Ik heb eens een reu verkocht (newfoundlander) die altijd schaar was maar op 8/9 maanden ineens ondervoor was doordat zijn onderkaak langer doorgroeide dan verwacht..........

Ik zou nu het wisselen even afwachten want met de periode van tanden die doorkomen is vaak tandvlees ook enorm opgezet waardoor het soms lijkt dat het ondervoor wordt. Ik heb dat nu net met mijn grandpup gehad en nu ze wisselt (19 weken) lijkt het allemaal goed te komen !

Bedankt voor de info. Ook met de DA overlegd en we gaan het afwachten. Uit zijn lijn verder nog nooit gebitsproblemen kenbaar (en ik ken veel nakomelingen van zijn vader en zijn moeder, vader, oma enz. hebben nog nooit een gebitsfout gegeven) dus dat geeft goede hoop, ook voor de eventuele vererving ervan.

DA vindt het ook minimaal dat we het allemaal een kans geven. Zij denkt dat het wel goed komt, zeker omdat hij een ruim scharend gebit heeft gehad.

Jouw da bekijkt het goed, vind ik.
Ik heb twijfels bij de gebitskunde van dierenartsen, hoor
In een nest waar de gebitten allemaal mooi ruim scharend waren riep de da daar dat ze allemaal een overbeet hadden.

Ik zou wachten tot na het wisselen.
Zeker met de kennis die je hebt van de rest van de lijnen.

Onze Dickens is dus volop aan het wisselen en wat denk je...
De voortanden staan nu allemaal goed... Onder voorbeet is dus weer een mooi schaargebit geworden.
Nu bezig met z'n kiezen...

En hij is best zielig , want het is de eerste hond waar ik ook echt merk dat hij er last van heeft:
Hij heeft geregeld dagen erbij waarbij hij erg hangerig is, maar verder niet ziek. Eet dan geen brokjes, maar wil alleen zacht vlees. Hij eet dus lekker door en ook ontlasting is goed...
Wel geregeld verhoging... zijn normale temperatuur zat elke keer tussen 37.8 en 38.2 Nu af en toe 38.8.
En hij ligt dan veel te slapen of juist veel te kauwen op botten...

Maar ja... wie mooi wil worden moet pijn lijden

Gelukkig !

Zo zie je maar ongerust om niets (helaas maar al te herkenbaar