Het HondenForum

Een hondje (shitzu) verliest haar baasje na overlijden.
Familie wil/kan het hondje niet opnemen, zitdan nu in hondenpension.
Kosten worden te hoog vinden familieleden.
Ze is vriendelijk, in goede gezondheid, gebruikt geen medicatie is goed verzorgt geweest.
Nu komt het...Cuca is al 17 jaar oud en verblijft in Spanje.

Wat is hierin jullie mening........

Inslapen.

Yvonne???

marian* schreef:Inslapen.

Vertel.....want daar ben ik dus benieuwd naar waarom iemand voor iets kiest.

my12dogs schreef:

marian* schreef:Inslapen.

Vertel.....want daar ben ik dus benieuwd naar waarom iemand voor iets kiest.

Omdat ik niet weet of zo'n oud beestje de 2e omschakeling in korte tijd goed aan kan en omdat ik denk zelf het maar zo kort hebben van een hond niet zo goed aan te kunnen.

Ligt aan het hondje. Als ze gezond is en een makkelijk meegaand hondje is kan ze bij een rustig thuis nog prima een jaartje meegaan.

Maar is het hondje al nerveus van zichzelf en kan slecht tegen veranderingen zou ik inslapen doen. Anders heeft het beestje alleen nog maar meer stress.

metaveenendaal schreef:Als je met de gedachten kan leven dat je haar maar kort bij je zou hebben dan zou ik haar adopteren

dat dus.
wie weet word ze wel 20 jaar.
of niet.

Ik ben tegen het inslapen van niet terminaal-zieke honden, dus dan maar adopteren.
Een liefdevol nieuw baasje doet elke hond goed, denk ik.

marian* schreef:

my12dogs schreef:

marian* schreef:Inslapen.

Vertel.....want daar ben ik dus benieuwd naar waarom iemand voor iets kiest.

Omdat ik niet weet of zo'n oud beestje de 2e omschakeling in korte tijd goed aan kan en omdat ik denk zelf het maar zo kort hebben van een hond niet zo goed aan te kunnen.

ik lees nergens dat je aanpassingsproblemen heeft, ik lees wel dit

Ze is vriendelijk, in goede gezondheid, gebruikt geen medicatie is goed verzorgt geweest.

en vind het dan ook onzin dat het hondje maar dood moet alleen omdat jij er zelf niet tegen zou kunnen om een hondje niet zo lang bij je te hebben. gelukkig zijn er mensen die daar anders over denken.
ik zeg dus herplaatsen, ze zal echt wel goed terecht komen.

als ik in de gelegenheid zou zijn zou ze zo hier mogen komen, ik had haar nog wel een fijne tijd willen bezorgen.

Het zou er van mij vanaf hangen hoe haar gezondheid is en hoe makkelijk ze zou kunnen wennen. Daarnaast, is het al evt. een probleemhondje of niet?
De herplaatser bij mijn ouders heeft bijna een jaar nodig gehad om te wennen en echt weer zichzelf te zijn. Een hondje van 17 jaar zou ik dat niet aan willen doen.

Familieleden inslapen en het hondje herplaatsen. Als overleden baas zou je je toch omdraaien in je graf als je familie je dierbaarste vriend zo gruwelijk in de steek laat.
Ik zou driftig de hemelpoort dichthouden als die lui eraan komen.

Nog proberen een baasje te zoeken. Echt belachelijk dat mensen een hond zo dumpen nadat het baasje is overleden. Jij weet natuurlijk ook dat ik ook een hondje heb van een overleden baasje die daarna gedumpt is, ben blij dat ik zon hondje nog een paar mooie jaren kan geven.

Als ik plek had, zou zon hondje er zo bij mogen. Misschien leeft ze nog 2 jaar, misschien nog een half jaar. Als ze maar nog even kan genieten van een leuk leven bij een lief baasje.

Als iemand die net een hondje van 14 jaar oud in huis heeft genomen misschien een rare instelling, maar als er niemand is die het hondje wil opvangen is inslapen misschien beter. Het hangt natuurlijk heel erg van de hond zelf af, maar als ik kijk naar de moeite die Amy heeft met de omschakelingen dan denk ik dat het "humaner" geweest was als ze ingeslapen was. Ook al is ze nu bij ons; als je heel reeel bent is de kans dat dit soort ouwetjes ergens opgevangen niet zo heel erg groot, hoe jammer ook.

Moniek B. schreef:Als iemand die net een hondje van 14 jaar oud in huis heeft genomen misschien een rare instelling, maar als er niemand is die het hondje wil opvangen is inslapen misschien beter. Het hangt natuurlijk heel erg van de hond zelf af, maar als ik kijk naar de moeite die Amy heeft met de omschakelingen dan denk ik dat het "humaner" geweest was als ze ingeslapen was. Ook al is ze nu bij ons; als je heel reeel bent is de kans dat dit soort ouwetjes ergens opgevangen niet zo heel erg groot, hoe jammer ook.

Ja maar dat hangt van de hond zelf al. Ik heb er hier eentje die in april 11 word. Die is in november uit Spanje gekomen. Heeft ook een tijdje in het asiel gezeten daar. Hij liep hier direct rond alsof hij hier al jaren woont, binnen 2 dagen vond de rest hem ook geweldig. Hij heeft helemaal geen problemen gehad. En ken ook wel oudere hondjes uit het buitenland die verder ook geen problemen hadden. Dus ja.. zon hondje verdient wel een kans vind ik.

Mooi om te lezen dat de meeste toch de kans van herplaatsing gunnen.
Natuurlijk zal het niet makkelijk zijn, maar de grootste verandering in d'r leven, haar baasje na 17 jaar weg, heeft ze goed doorstaan.

Cuca wordt door mijn broer liefdevol geadopteerd, en ja misschien voor 6 weken, 6 maanden of toch nog een jaar misschien wel 2.
Hij gaat er niet meer medisch aan sleutelen als ze ziek is, maar dat hoeft nu ook gelukkig niet.
Vele oudjes zijn bij hem gekomen en er werdt verwacht dat ze er niet lang zouden zijn....Trixie is het laatste voorbeeld, een kruising pekinees met ??? ze was ruim 11 dat mijn broer haar nam, ze is 9 jaar bij m'n broer geweest.

Inslapen is zo definitief, geen enkele kans meer mogelijk, dit kan altijd nog.


Ik ben zelf opvanggezin voor buitenlandse honden, onze stichting helpt veel terplaatse en de honden die komen zijn in iedergeval gezond en sociaal.
Zelf verzorg ik het 10+ project, deze honden zijn minimaal 10 jaar en moeten echt een goede gezondheidscheck doorstaan ( met uitgebreid bloedonderzoek) en komen alleen in optie adoptie, dus er is al een baasje, maar deze moet ook de kans krijgen om de hond te leren kennen.
Soms komt er zo'n Cuca'tje voorbij en nee via de stichting kunnen we haar niet onder onze verantwoordelijkheid nemen, maar als zo'n mail binnen komt, en deleten......nee dat kan ik dus niet.


Zit nu te wachten op uitslagen van een raszuivere teckel ruwhaar, ze is 14 jaar maar waarschijnlijk heeft ze een hartruis en is het afwachten of we iets voor haar kunnen doen.
Ze wordt eerst onderzocht hoe en wat en wat ze nog kan, ze "oogt" zeer gezond, maar het moet wel eerlijk blijven t.o. haar.

Vind in iedergeval fijn dat er toch positief gereageerd wordt.

Ik vind ouderdom alleen geen reden tot inslapen. Zeker niet als het hondje verder gezond, vrolijk etc.. is.
Wel vind ik het van belang dat zo'n ouwetje in een huiselijke omgeving opgevangen wordt tot er een permanente plek gevonden wordt.

Van die ruwharige teckel mag je me wel op de hoogte houden trouwens

_Inge_ schreef:

Moniek B. schreef:Als iemand die net een hondje van 14 jaar oud in huis heeft genomen misschien een rare instelling, maar als er niemand is die het hondje wil opvangen is inslapen misschien beter. Het hangt natuurlijk heel erg van de hond zelf af, maar als ik kijk naar de moeite die Amy heeft met de omschakelingen dan denk ik dat het "humaner" geweest was als ze ingeslapen was. Ook al is ze nu bij ons; als je heel reeel bent is de kans dat dit soort ouwetjes ergens opgevangen niet zo heel erg groot, hoe jammer ook.

Ja maar dat hangt van de hond zelf al. Ik heb er hier eentje die in april 11 word. Die is in november uit Spanje gekomen. Heeft ook een tijdje in het asiel gezeten daar. Hij liep hier direct rond alsof hij hier al jaren woont, binnen 2 dagen vond de rest hem ook geweldig. Hij heeft helemaal geen problemen gehad. En ken ook wel oudere hondjes uit het buitenland die verder ook geen problemen hadden. Dus ja.. zon hondje verdient wel een kans vind ik.

Tja... in theorie is dat natuurlijk zo en ik vind het gevoelsmatig ook dat elke hond een tweede kans verdient. Maar hoe reeel is het bij zulke ouwetjes? Doe je niet veel meer kwaad dan goed als je ze in een pension of asiel stopt? Idd hangt het heel erg af van de hond, maar als ik naar Amy kijk? Die heeft heel heel heel veel geblaft in het asiel, in het begin zelfs een (of misschien meerdere?) nachten achter elkaar. Toen ik haar kwam halen blafte ze ook heel veel. Nu bij ons sinds gistermiddag nog maar amper. Het geeft voor mij aan hoeveel stress ze had in het asiel. Wat is dan beter? Want laten we eerlijk zijn; ze heeft ons nu getroffen maar hoe groot is de kans dat een hondje van 14 (of 17) nog een baasje vindt? Niet zo heel groot.
Overigens; alleen maar lof voor het asiel hoor!! Die hebben gedaan wat ze konden, Amy was ook met andere ouwetjes niet in een kennel maar in de kantine. Maar ja, in een asiel zijn de mogelijkheden nu eenmaal beperkt. En het asiel heeft een non-euthanasiebeleid. Maar ik mag er niet aan denken hoe ellendig Amy zich gevoeld had in het asiel als ze daar had moeten blijven. Dan is denk ik euthanasie beter. Hangt idd af van de hond, maar ik ken geen ouwe honden die zich in een pension/asiel echt lekker voelen.

_Inge_ schreef:Van die ruwharige teckel mag je me wel op de hoogte houden trouwens

Doe ik!!

Moniek B. schreef:

_Inge_ schreef:

Moniek B. schreef:Als iemand die net een hondje van 14 jaar oud in huis heeft genomen misschien een rare instelling, maar als er niemand is die het hondje wil opvangen is inslapen misschien beter. Het hangt natuurlijk heel erg van de hond zelf af, maar als ik kijk naar de moeite die Amy heeft met de omschakelingen dan denk ik dat het "humaner" geweest was als ze ingeslapen was. Ook al is ze nu bij ons; als je heel reeel bent is de kans dat dit soort ouwetjes ergens opgevangen niet zo heel erg groot, hoe jammer ook.

Ja maar dat hangt van de hond zelf al. Ik heb er hier eentje die in april 11 word. Die is in november uit Spanje gekomen. Heeft ook een tijdje in het asiel gezeten daar. Hij liep hier direct rond alsof hij hier al jaren woont, binnen 2 dagen vond de rest hem ook geweldig. Hij heeft helemaal geen problemen gehad. En ken ook wel oudere hondjes uit het buitenland die verder ook geen problemen hadden. Dus ja.. zon hondje verdient wel een kans vind ik.

Tja... in theorie is dat natuurlijk zo en ik vind het gevoelsmatig ook dat elke hond een tweede kans verdient. Maar hoe reeel is het bij zulke ouwetjes? Doe je niet veel meer kwaad dan goed als je ze in een pension of asiel stopt? Idd hangt het heel erg af van de hond, maar als ik naar Amy kijk? Die heeft heel heel heel veel geblaft in het asiel, in het begin zelfs een (of misschien meerdere?) nachten achter elkaar. Toen ik haar kwam halen blafte ze ook heel veel. Nu bij ons sinds gistermiddag nog maar amper. Het geeft voor mij aan hoeveel stress ze had in het asiel. Wat is dan beter? Want laten we eerlijk zijn; ze heeft ons nu getroffen maar hoe groot is de kans dat een hondje van 14 (of 17) nog een baasje vindt? Niet zo heel groot.
Overigens; alleen maar lof voor het asiel hoor!! Die hebben gedaan wat ze konden, Amy was ook met andere ouwetjes niet in een kennel maar in de kantine. Maar ja, in een asiel zijn de mogelijkheden nu eenmaal beperkt. En het asiel heeft een non-euthanasiebeleid. Maar ik mag er niet aan denken hoe ellendig Amy zich gevoeld had in het asiel als ze daar had moeten blijven. Dan is denk ik euthanasie beter. Hangt idd af van de hond, maar ik ken geen ouwe honden die zich in een pension/asiel echt lekker voelen.

ik heb met deur ook alleen maar goede ervaringen. hij was oud en niet gezond, en zo mager dat het de da zou verbazen als hij de week haalde. en toen had ik hem al 2 weken in huis omdat hij eerst moest aansterken. ook was hij nagenoeg blind en mank. maar wat een vrolijke, blije. lieve hond was het zeg. het heeft niet zo lang geduurd tot hij gewend was maar hij is helemaal opgeleefd en heeft het nog 3 jaar prima gedaan. ik zou het zo weer doen als ik ruimte had.

LéonieHonden schreef:Ligt aan het hondje. Als ze gezond is en een makkelijk meegaand hondje is kan ze bij een rustig thuis nog prima een jaartje meegaan.

Maar is het hondje al nerveus van zichzelf en kan slecht tegen veranderingen zou ik inslapen doen. Anders heeft het beestje alleen nog maar meer stress.

Mee eens.

Ik heb edwin laten komen toen hij al ongeveer 17 jaar was,ik dacht:misschien kan ik hem nog een maandje liefde geven.
Maar nu is hij al anderhalf jaar bij ons,niet lang meer,want hij gaat ons bijna verlaten,maar dit even terzijde.
Ik zou er zo weer voor gaan.
Maar ik kies er natuurlijk voor om een bejaardentehuisje te hebben.
Inslapen????
nee.... waarom?
Elke dag is er 1.

LéonieHonden schreef:Ligt aan het hondje. Als ze gezond is en een makkelijk meegaand hondje is kan ze bij een rustig thuis nog prima een jaartje meegaan.

Maar is het hondje al nerveus van zichzelf en kan slecht tegen veranderingen zou ik inslapen doen. Anders heeft het beestje alleen nog maar meer stress.

Ze hoeft van mij niet gezond te zijn maar verder ben ik het volkomen met je eens.
Ik heb het toevallig net 2 maanden geleden gedaan.
Zieke hond maar nog reuze gezellig.

Als het diertje de reis aankan en niet nu al omvalt van ouderdom en ellende, zie ik geen enkele reden om te euthanaseren.

Wat geweldig dat het oudje bij je broer terecht kan. Ik zit met het hondje in mijn avatar en onderschrift in mijn hoofd. Ze is maar een jaar of 7, maar ze is zo scheef als een mislukt schilderij. En al twee jaar in het asiel daar. Tja. Die oude sukkeltjes blijven maar komen.

Ik heb Laika maar een paar weken bij me mogen hebben maar ik zou het zo weer doen!

ik zeg nu iets wat veel mensen in het harnas zal jagen maar....
ik vraag me altijd af wat zo erg is aan inslapen......als dat op een nette manier gebeurd weet de hond er niks van.
Is het niet zo dat we de honden te veel vermensenlijken als we het zielig vinden.
De hond denkt echt niet aan wat hij gaat missen, wat of wie hij achter laat enzovoort (emoties die wij als mens zouden hebben als we te horen kregen dat we een spuitje zouden gaan krijgen.)
Als de hond op een liefdevolle manier...in alle rust een verdoving krijgt....en uiteindlijk inslaapt is hij vaak beter af dan er nog mee te gaan "sollen"

Begrijp me niet verkeerd ....ik vind niet dat je zomaar iedere hond die "die even teveel is of niet in je leven past of wat dan ook "dan maar een spuitje moet krijgen maar een heel oud hondje wat naar ik aan neem een fijn leventje heeft gehad of een heel ziek of gewond dier wat nog een zeer lange weg te gaan heeft om (misschien) nog de oude te worden is soms beter af als hij "mag gaan"
Hoevaak laten we onze emotie niet te veel de overhand nemen omdat WIJ geen afscheid willen of kunnen nemen (wat natuurlijk erg begrijpelijk is want welke honden (katten of ander huisdier ) eigenaar wil nu zijn trouwe beestje kwijt?

Ik denk dat je dan de alles omdraait, wij gaan dan al beslissen hoe zo'n hond zichzou kunnen gaan voelen.
Waarom zou het teveel moeten zijn....je kunt toch eerst proberen en dan als het niet gaat de hond een waardig afscheid geven?Ze komt niet in een levenbedreigende situatie terecht.Vind het woord sollen ook totaal onterecht in deze situatie.
Zodra ze daar weg moet en van familielid naar familielid en uiteindelijk eindigd in een perrera, da's sollen met een hond.
Als een hond 1,5 jaar oud is, en compleet kapot door ziekte of weet ik veel, geen enkel probleem met inslapen.
IK heb ook niets tegen inslapen, maar ik heb er wel wat op tegen als het gebruikt wordt om er maar van af te zijn......zo probleem opgelost, hond merkt er toch iets van.
Een hond van 17 die gezond lijkt ( wordt uitgezocht) nog steeds vrolijk is........ik vind juist zo'n vechtertje verdiend een kans.....het zal sowieso d'r laatste zijn.

dretje schreef:ik zeg nu iets wat veel mensen in het harnas zal jagen maar....
ik vraag me altijd af wat zo erg is aan inslapen......als dat op een nette manier gebeurd weet de hond er niks van.
Is het niet zo dat we de honden te veel vermensenlijken als we het zielig vinden.
De hond denkt echt niet aan wat hij gaat missen, wat of wie hij achter laat enzovoort (emoties die wij als mens zouden hebben als we te horen kregen dat we een spuitje zouden gaan krijgen.)
Als de hond op een liefdevolle manier...in alle rust een verdoving krijgt....en uiteindlijk inslaapt is hij vaak beter af dan er nog mee te gaan "sollen"

Begrijp me niet verkeerd ....ik vind niet dat je zomaar iedere hond die "die even teveel is of niet in je leven past of wat dan ook "dan maar een spuitje moet krijgen maar een heel oud hondje wat naar ik aan neem een fijn leventje heeft gehad of een heel ziek of gewond dier wat nog een zeer lange weg te gaan heeft om (misschien) nog de oude te worden is soms beter af als hij "mag gaan"
Hoevaak laten we onze emotie niet te veel de overhand nemen omdat WIJ geen afscheid willen of kunnen nemen (wat natuurlijk erg begrijpelijk is want welke honden (katten of ander huisdier ) eigenaar wil nu zijn trouwe beestje kwijt?

en hoeveel honden heb jij al in laten slapen dat je denkt dat ze er niets van merken? ik ondertussen 5 waaronder 1 oude en bij geen van allen is het "vredig" gegaan. en het is echt netjes thuis door een da gebeurd hoor.

dretje schreef:ik zeg nu iets wat veel mensen in het harnas zal jagen maar....
ik vraag me altijd af wat zo erg is aan inslapen......als dat op een nette manier gebeurd weet de hond er niks van.
Is het niet zo dat we de honden te veel vermensenlijken als we het zielig vinden.
De hond denkt echt niet aan wat hij gaat missen, wat of wie hij achter laat enzovoort (emoties die wij als mens zouden hebben als we te horen kregen dat we een spuitje zouden gaan krijgen.)

Het gaat erom of je waarde hecht aan leven, of een leven voor jou waarde heeft. Met al z'n makkes en gebreken. Gelukkig kunnen we onze dieren een lijdensweg besparen door ze dood te laten gaan voordat ze zich door de laatste loodjes moeten worstelen. Maar elke andere reden om hem af te maken gaat mij te ver. Ik kan in elk geval geen andere reden bedenken. We vermenselijken juist door te zeggen dat zo'n dier bij iemand anders geen prettig leven zal kunnen hebben. Een hond is snel tevreden hoor.

Met jouw theorie kan je elk pupje dat overblijft ook afmaken, weet hij immers veel