Het HondenForum

Via de herplaatsing van de rasvereniging zijn er mensen die interesse hebben in Daya maar ze wilden graag de kennismaking na de feestdagen doen.
Prima, maar het wordt hoe langer hoe moeilijker.
Deze mensen hadden een Weimaranerteefje die onlangs is overleden. Ze wonen vrijstaand zonder kinderen. Lijkt de ideale plek.
Ik zit alleen te overwegen om zelf met Daya daar naartoe te gaan voor de kennismaking, omdat ze nogal wantrouwend en grommerig kan doen naar vreemde mannen die hier binnen komen. Is dat een idee?
Gisteren was ik alleen zonder kinderen en heb een heel eind met haar gewandeld, en god, wat is ze dan gelukkig!
Want naast het feit dat ik haar niet vertrouw met (vreemde) kinderen komt ze hier toch echt wel beweging tekort.
Laatst heeft ze midden op mijn bank geplast en een paar dagen daarna de halve bank gesloopt. Dat lijkt mij toch een uiting van verveling. En omdat ik momenteel alleenstaand ben met kinderen en ook werk, lukt het me maar niet om haar de beweging en aandacht te geven die ik haar eigenlijk het liefst zou willen geven. Zonder kinderen was het een heel ander verhaal geweest.
Ik blijf maar tegen mezelf zeggen dat het beter is voor Daya, maar ik ben bang dat ik spijt krijg als haar op mijn hoofd.

Ik wacht nog op een bericht van die mensen, en zie wel of het klikt.
Het kontakt schiet niet erg op.
Ze hebben mijn telefoonnummer maar hebben nog niet gebeld.

Ik zou de kennismaking gewoon bij jou thuis doen, want ze moeten toch ook zien hoe ze kan zijn. Ze gaat daar met vreemde mensen ook wellicht dat gedrag gaat vertonen en dat moet geen verrassing zijn. Vervelend dat ze nog niet gebeld hebben, het i toch wel al een tijdje na de kerstdagen.

Ja dat is ook zo, ze moeten wel zien hoe ze kan doen tegen vreemden.
Nou ja, we wachten het wel af....
Maar het wordt zo lastig omdat ik in mijn hoofd al min of meer afstand heb genomen.

Ik denk dat je je moet voorbereiden op een teleurstelling. Als ze nu nog niet hebben gebeld zijn ze er in hun hoofd ook niet echt mee bezig.
Hoop voor jou dat ze contact opnemen en de perfecte baasjes zijn voor Daya.
Lijkt mij ieder geval een rotsituatie omdat je al afstand aan het nemen bent.
In ieder geval sterkte toegewenst

Met Bikkel ben ik gewoon heel eerlijk geweest.
Het stel dat kwam kijken was dus op de hoogte dat hij heftig kon reageren als ze binnen zouden komen (ook grommen, blaffen, opdringerig doen) maar dat ik dus wilde dat ze dit zouden zien om te weten waar ze aan zouden beginnen.
Ze kwamen binnen en die vrouw zei "is dit alles?".
Duidelijk niet onder de indruk en zoals afgesproken negeerden ze hem en gingen gelijk op de bank zitten om het ijs wat te breken.
Werkte perfect en ze wilden hem dolgraag hebben.

Ik zou zeker gaan kijken samen met de hond. Als dat wat lijkt dan kun je haar weer meenemen naar huis en denken jullie er allebei over na. Na die bedenktijd spreek je een datum af wanneer ze gehaald kan worden. Zo is mij dat altijd het beste bevallen. Ook fijn voor de hond als ze het huis al een keer gezien heeft. Hopelijk tref je de juiste baasjes snel!

Cash schreef:Met Bikkel ben ik gewoon heel eerlijk geweest.
Het stel dat kwam kijken was dus op de hoogte dat hij heftig kon reageren als ze binnen zouden komen (ook grommen, blaffen, opdringerig doen) maar dat ik dus wilde dat ze dit zouden zien om te weten waar ze aan zouden beginnen.
Ze kwamen binnen en die vrouw zei "is dit alles?".
Duidelijk niet onder de indruk en zoals afgesproken negeerden ze hem en gingen gelijk op de bank zitten om het ijs wat te breken.
Werkte perfect en ze wilden hem dolgraag hebben.

Zo heb ik het ook gedaan met Django idd. Ik had gezegd dat hij erg reed op bezoek als hij de kans kreeg en dat dit vrij hardnekkig kon zijn. Hebben we t uitgeprobeerd, dus dat zij binnenkwamen zonder dat ik hem achter zn hekje deed. De eerste mensen vonden het gedrag heftiger dan gedacht en zagen er verder vanaf maar de mensen waar hij nu woont zeiden dat ze hier wel mee om konden gaan. En hij heeft er nu een leven als God in Frankrijk.

Ik zou er denk ik ook naar toe gaan. Zo kun je zien hoe de woonomgeving gaat worden en hoe de mensen in hun eigen omgeving zijn.
Wel zou ik al wat aandachtspunten op papier zetten, die je dan kunt vertellen. Zoals je verwachting hoe ze op vreemden reageert.
Kun je niet met hen contact opnemen?

Ik zou het eerste bezoek gewoon bij jou thuis doen.

Ze moeten kunnen zien hoe hij reageert in zijn eigen omgeving.
Als het daarna klikt zou je kunnen zeggen dat je het nog een keer bij hun probeert en dat ze dan een keuze kunnen maken.

Daya schreef:Ik blijf maar tegen mezelf zeggen dat het beter is voor Daya, maar ik ben bang dat ik spijt krijg als haar op mijn hoofd.

Ik heb de reacties nog niet gelezen alleen je eerste bericht.
Als je bang bent dat je spijt krijgt, NIET doen.. niet herplaatsen.. nu is het allemaal wat onstabiel, ik wist niet dat je niet meer samen met je man was, las eerder dat je aan herplaatsen dacht in een reactie in een ander topic, en begreep het niet helemaal.
Maar ga niet te snel in het herplaatsen over als je er zelf niet zeker over bent. Voor hetzelfde geld ben je over een twee maanden wat stabieler en dan heb je haar herplaatst en terughalen kan dan niet meer.

Sommigen zeggen bij het in huis nemen en twijfel hebben "niet doen!" ik zeg nu bij twijfel uit huis te plaatsen "Niet doen".

blondie schreef:

Daya schreef:Ik blijf maar tegen mezelf zeggen dat het beter is voor Daya, maar ik ben bang dat ik spijt krijg als haar op mijn hoofd.

Ik heb de reacties nog niet gelezen alleen je eerste bericht.
Als je bang bent dat je spijt krijgt, NIET doen.. niet herplaatsen.. nu is het allemaal wat onstabiel, ik wist niet dat je niet meer samen met je man was, las eerder dat je aan herplaatsen dacht in een reactie in een ander topic, en begreep het niet helemaal.
Maar ga niet te snel in het herplaatsen over als je er zelf niet zeker over bent. Voor hetzelfde geld ben je over een twee maanden wat stabieler en dan heb je haar herplaatst en terughalen kan dan niet meer.

Sommigen zeggen bij het in huis nemen en twijfel hebben "niet doen!" ik zeg nu bij twijfel uit huis te plaatsen "Niet doen".

Het gaat toch eigenlijk niet om TS haar gevoelens hier in, maar om haar dochtertje dat een reëel risico loopt om door Daya gebeten te worden en TS die te onzeker (en terecht) is om het weer in goede banen te leiden...

dagmar88 schreef:bij het in huis nemen en twijfel hebben "niet doen!" ik zeg nu bij twijfel uit huis te plaatsen "Niet doen".

Het gaat toch eigenlijk niet om TS haar gevoelens hier in, maar om haar dochtertje dat een reëel risico loopt om door Daya gebeten te worden en TS die te onzeker (en terecht) is om het weer in goede banen te leiden...[/quote]
Ik heb niet alles bijgehouden, maar dat speelde toen de andere hond er nog was toch, toen die uit huis was dacht ik dat er verandering was.
Maar goed iedereen moet zelf weten waar de balans ligt en wat ze willen.
Ik vind eigen gevoel ook wel een belangrijk iets. En als in dat gevoel de balans ligt in het geen vertrouwen hebben in de huidige situatie en geen denken dat het in de toekomst anders zou kunnen zijn, dan moet ze zeker een goede plek zoeken.

Dankjulliewel voor de reakties!

De mensen hebben vanavond gebeld maar ik heb het idee dat ze er vanaf zien.
Ik heb meteen gezegd dat ik nergens doekjes om wind om Daya maar kwijt te zijn, en heb alles verteld.
Over haar onzekerheid, over het schrikkerige gedrag om niks, over de hap in mijn dochters' voorhoofd, dat ze naar vreemde mannen en kinderen gromt etc.etc.
Maar ook dat ik haar gewoon niet de aandacht kan geven die ze nodig heeft.
Morgen laten ze me weten of ze wel of niet kennis willen komen maken.
Mochten ze dat willen, dan kan ik alsnog voorstellen om daar heen te gaan of een proefperiode afspreken ofzo, want het kan zomaar zijn dat ze daar of beter, of nog slechter fuctioneert, dat weet je niet van tevoren.
Hun overleden Weimaraner was de laatste jaren een echte bijter en ze leken me veel ervaring te hebben en het ras goed te kennen.
Maar goed, ik wacht morgen maar even af.

blondie schreef:

Daya schreef:Ik blijf maar tegen mezelf zeggen dat het beter is voor Daya, maar ik ben bang dat ik spijt krijg als haar op mijn hoofd.

Ik heb de reacties nog niet gelezen alleen je eerste bericht.
Als je bang bent dat je spijt krijgt, NIET doen.. niet herplaatsen.. nu is het allemaal wat onstabiel, ik wist niet dat je niet meer samen met je man was, las eerder dat je aan herplaatsen dacht in een reactie in een ander topic, en begreep het niet helemaal.
Maar ga niet te snel in het herplaatsen over als je er zelf niet zeker over bent. Voor hetzelfde geld ben je over een twee maanden wat stabieler en dan heb je haar herplaatst en terughalen kan dan niet meer.

Sommigen zeggen bij het in huis nemen en twijfel hebben "niet doen!" ik zeg nu bij twijfel uit huis te plaatsen "Niet doen".

Ook mijn gevoel hierbij. Het kan heel goed zijn dat ze reageert op jouw spanningen en daardoor het gedrag vertoont. Daarbij, je hebt hier een heel forum vol hondenliefhebbers. Misschien dat iemand bij jou in de buurt een beetje bij kan springen? Gewoon tot je je ritme gevonden hebt?

Het blijft dus nog even spannend of ze ja of nee zeggen. Ik zou ze in eerste instantiebij je thuis laten komen, daarna na laten denken en als het definitief is zelf Daya wegbrengen. In de eerste plaats lijkt me dat goed/ontspannender voor hem dan gelijk bij wildvreemden in de auto te moeten, daarnaast kun jij zien hoe hij dan komt te wonen. Ik blijf er bij dat ondanks dat er heel goede momenten zijn, dat het gezien je eigen angst (terecht) en onzekerheid en alles wat ik gelezen heb op het forum over jullie je er wel goed aan doet om door te zetten. Sterkte.

Maar goed.. hoe te doen..
Finn heb ik nadat hij twee maanden bij zijn eerste baas weg was opgehaald ergens met zijn eerste baas en die heeft me bij mijn huis en zijn nieuwe thuis gebracht, we hebben het laatste stuk gelopen weg van de baas.. niet kijken stug doorlopen .. moeilijk maar hij liep op een gegeven moment gewoon mee.. thuis stond eten klaar etc.. baas kwam ook maar geen contact meer laten hebben met die baas toen die in huis was.
Bluf is gebracht door fokster, in huis was ze er nog bij en Finn speelde met haar zusje en later hebben we gelopen in de omgeving, Bluf de eigenaar toen en Finn en ik.. daarna bleef Bluf bij mij in huis en zij ging weg met de roedel waar bluf in was opgegroeid.
Bluf was nooit bij mij geweest, maar kende Finn en mij wel.
Het was snel goed.

Ik heb net gehoord dat die mensen het niet doen.
Haar gedrag lijkt teveel op hun overleden hond en dat zagen ze niet nog een keer zitten.
Heel begrijpelijk maar wel jammer.

dat lijkt me vreselijk
Je wil haar eigenlijk al helemaal niet kwijt om te beginnen, dan bereid je je voor op het afscheid nemen en dan gaat het toch niet door.
Brrrrr, ik benijd je niet hoor

Moeilijk hoor!!
Ik zou niet graag in je schoenen staan. Maar er komt vast wel een baasje voor haar.
Kun je het wachten nog volhouden?!Ook als dit nog een tijd gaat duren?
Of kun je haar tijdelijk ergens anders onderbrengen?!

Heel erg jammer dat dit niet doorgaat. Hopelijk komt er binnenkort een andere belangstellende. Hou moed.

Jammer dat het niet doorgaat!
Afwachten is raar he.. heb ik nu ook, zoek voor 1 van mijn honden ook een ander adres maar het schiet niet zo op. Van de ene kant neem je al afstand, van de andere kant ligt ie elke dag nog lekker tegen je aan en ben je er heel erg mee bezig. Als het weer een paar dagen goed gaat van die gedachten van shit maar hij is toch zo leuk en eigenlijk wil ik hem niet kwijt en zou ik niet... en dan gaat er weer van alles mis en zou ik hem liever gister dan vandaag nog zien vertrekken.

Ik hoop voor je dat je snel een goede plek vindt voor Daya!

Goshie meis zo een moeilijke beslissing genomen en dan wachten tot er iemand komt voor Daya, Dubbel moeilijk allemaal.

Maar ik denk voor Daya en jezelf als ik het zo lees wel de juiste beslissing. Ik ga voor je duimen dat er iemand komt die perfect is als nieuwe baas voor je meisje.

Wat betreft het spijt krijgen tuurlijk zal je zulke gevoelens hebben, Maar zijn er geen opties voor je om aan de behoefte te voldoen voor Daya zodat je der kan houden. Mischien met een uitlaatiemand of iets dergelijks ik roep zo maar even wat.

Jeetje wat een vervelende situatie voor je....enerzijds is het het beste om Daya te herplaatsen anderzijds ben je bang spijt te krijgen.
Ik ken je situatie natuurlijk niet en of je al een tijdje of net alleen bent, maar neem niet te snel een beslissing.
Misschien dat je een oppas kunt vinden of iemand die het leuk vindt om Daya uit te laten.
Ik weet niet waar je woont anders zou ik het nog wel voor je willen doen want het lijkt me vreselijk om de beslissing te moeten nemen je maatje te herplaatsen.
Succes, heb respect voor je welke keuze je ook maakt!

Ik was al alleen maar had een lat-relatie en die is nu over.
Maar ik ben nu meer alleen dan voorheen zeg maar.
Dat is overigens niet de reden dat ze herplaatst moet worden, al speelt het wel mee dat ik haar gewoon niet de aandacht kan geven die ik het liefst zou willen.
Ik vertrouw haar niet met (vreemde) kinderen en mannen.
Omdat ze in mijn dochters' voorhoofd ''gehapt'' heeft, is het balletje voor herplaatsing gaan rollen.
Zo zit het verhaal in het kort in elkaar.

Wat een lastige en vervelende situatie zeg.
Ik weet niet bij welke fokker ze vandaan komt, maar kan deze niks voor jullie betekenen?
Ze staat nog niet vermeldt op de site van de rasvereniging zag ik, misschien dat het iets sneller gaat als ze op de site staat?

Waarom vertrouw je haar niet met mannen en kinderen?
Wat voor gedrag vertoont ze precies waardoor je haar wantrouwt?
Heeft ze altijd (van pups af aan ) dit gedrag vertoont ?
Heb je ook al hulp gezocht bij een goede GT??

Boel vragen, maar als ik wat meer weet, kan ik indien er iemand contact opneemt voor een herplaatser, je in gedachten houden.
OMdat je aangeeft dat je ergens ook wel twijfelt, is het misschien verstandig om toch een GT erbij te halen om te zien hoe en of je haar gedrag in goede banen kan leiden. (maar misschien heb je dit al gedaan....)

Ik stuur je even een Pb

Het komt nu akelig dichtbij.

Zondag komen er mensen kennismaken, ze moeten een eind rijden en klonken erg serieus.
Ze hadden eerder een herplaatsertje gehad, een halfzusje van Daya (welke is overleden) en herkennen het gedrag.
Ze hebben nog een Weimaranerreu van 6, als ik het goed heb begrepen ook een herplaatser.
En ze hebben volwassen kinderen.
Voor Daya zou het fantastisch zijn om een stabiele reu als huisgenoot te hebben.
We hebben afgesproken dat we eerst een stuk gaan wandelen om ze de eerste spanning eraf te laten rennen.
Help me ajb duimen voor Daya!

ik duim mee en het klinkt inderdaad echt als een goed huis met kennis van zowel herplaats honden als het ras
hoop voor jullie dat het goed komt

Spannend.
Het klinkt goed.
Ik duim voor je!

en ik duim mee