Het HondenForum

Ik ben even benieuwd hoe jullie omgaan met blessure's van de hond aan poten.
Bij heftige problemen ga je natuurlijk naar de dokter.
Maar wat doe je als de hond na druk spelen in het bos s'avonds mankt?
Hoe lang geef je rust en hoe zite dat er dan uit? wat is het moment dat je naar de dokter gaat?

Reden van mijn vraag is Kiki, die na een enorme drukke stoeipartij met een pup in de avond pijn had in de linkervoorpoot...althans, daar kreupelde ze op. Ik denk dat het een schouder/nekspier is die opspeelt.
Nou is rust altijd erg relatief voor haar en ik ben wat dat aangaande een lummel omdat ik het zielig vind om haar echt aangelijnd uit te laten. ( stom, ik weet het)
Echter blijft ze wat rommelen met die poot. Eergister heeft ze hard gehold en dus is ze in de avond dan stijf, ietwat kreupel.
Nu laat ik haar dus wel aangelijnd uit en twijfel over wat ik moet. Bij rustig aan heeft ze geen klachten. Echter is het erg lastig die druktemaker echt rustig te houden en ze forceert de boel dus snel.

Ik ben nu voornemens haar ieder geval de komende week echt stikte lijnrust te geven en dan wil ik echt dat de kreupelheid weg is. Daarna wil ik haar wel nog een poosje aan de lijn uitlaten om een goed herstel te hebben.
Als ze echter met het aangelijnd lopen klachten houdt ga ik naar de dierenarts.

Hoe doen jullie dat?

Ik ben daar heel voorzichtig in (natuurlijk ook erg nare ervaring gehad).
Als ze na de nacht nog mank loopt ga ik naar de dierenarts of bel ik Leida (afhankelijk van wat er gebeurd is)

Sterkte met Kiki!

Ze loopt nu op zich goed gelukkig. In die zin heb ik geen acute zorg, maar zoek meer naar wat wijsheid is.

Eline* schreef:Ze loopt nu op zich goed gelukkig. In die zin heb ik geen acute zorg, maar zoek meer naar wat wijsheid is.

Probleem is wat ik zelf vaak gemerkt heb, dat ze gaan compenseren en daardoor last krijgen op andere plekken (bij rug).
Daarom vind ik het zelf wel belangrijk om door een fysio of chiropractor na te laten kijken.
Verder gaf ik bij de schouderblessures 10 dagen rust. Alleen los om even te poepen (doet ze niet aan de lijn).
In huis deed ik niets met haar ook niet spelen of trainen, alleen beetje knuffelen.

Bij zulk soort dingen als jij beschrijft ga ik niet naar een da, dat komt meestal vanzelf wel weer goed.
Als ik zou merken da een hond echt heel veel pijn heeft ga ik er natuurlijk wel even heen.

Hier speelt momenteel iets soortgelijks. Jurek leek afgelopen dinsdag kramp te hebben in zijn rechteronderpoot maar ik dacht dat het aan de kou lag. Het was -20 en de sneeuw misschien nog wel wat kouder. Het was ook vrij snel weer over en hij liep gewoon verder.
Donderdagmorgen begon Jelka te blaffen buiten in de tuin en hij was binnen. Waarschijnlijk heeft hij zich toen verstapt of iets dergelijks om snel bij de ramen te kijken wat er aan de hand was. Wij waren niet in de kamer op dat moment, dus zeker weten doen we het niet. Afijn, sinds die tijd kreupelt hij met zijn rechtervoorpoot. Donderdag vrij erg en sinds die tijd wisselend maar wel geleidelijk minder. Soms bijna niet en soms een beetje. Hij is sinds donderdag niet meer mee geweest met de wandelingen. We hebben een grote tuin waar hij kan stappen en scharrelen, rust geven is meestal het eerste wat we doen op dat soort momenten.

Wij kijken dit soort dingen ook even een paar dagen aan. Had hij nou echt op drie poten lopen hinken, dan is het een andere zaak maar nu vinden we dat we wel kunnen wachten. Als hij morgen hetzelfde is, dan nog zie ik de noodzaak niet om naar de dierenarts te gaan. Verslechterd het, dan gaan we uiteraard wel.

Ik kijk het een dag of 3 aan als het wazige kreupelheid is.. is er iets duidelijks dan sta ik meteen bij de da.
Ik ben er dan eigenlijk wel meteen zo 1 die bijhoudt hoe en wat kreupel, ik film het en wil direkt foto's hebben... ik ga niet lopen trutten met pijnstilling als ik niet weet wat het is.

Toen mijn herder met 5 a 6 maanden een paar dagen mank liep, ben ik gelijk naar de DA gegaan, want ik voelde dat het niet goed zat. En inderdaad, hij had ED. Twee weken geleden was hij tijdens het spelen (achter elkaar aanrennen) keihard tegen een boom geklapt met zijn achterhand. Hij gilde het uit van de pijn, nou is hij ook wel erg vocaal. Hij kon wel zelf terug naar de auto lopen, maar wel langzaam. Snachts hoorde ik hem met opstaan een paar x piepen en ben de volgende dag wel gelijk naar de DA gegaan voor fotos. Hij had zijn kruisbanden verrekt. Hij heeft een week lijnrust gehad en 5 dagen pijnstilling en na die 7 dagen was hij weer de oude. Dus ik zou lijnrust zeker aanraden, dan geneest het vaak toch sneller.

Een week ongeveer, als het echt pijnlijk is en hij hem geheel ontlast geef ik metacam erbij (afbouwend gedurende die week)..., lijnrust gedurende een week en na een week moet het dan in ieder geval een stuk minder zijn (zonder metacam). Zo niet ga ik naar de DA. Niet eerder anders zit ik er elke maand wel een keer....

na eerst een controle door mezelf.
dus.
geen warme delen.
geen plekken die zeer doen bij druk of beweging.
geen wonden.
dan wacht ik een week.
geef traumeel en lijnrust.
in die week moet het beter gaan.
twijfel ik dan ga ik alsnog.

Een week lijnrust, is het dan niet over, dan aan de ontstekingremmende pijnstilling + lijnrust een week en als het dan niet over is, nader onderzoek.

Ik zou het ook eerst even een poosje rustig aan doen, dan maar aan de riem. Als ze zich verstapt heeft , dan gaat dat bij mensen ook met rust weer over.

marye schreef:Ik ben daar heel voorzichtig in (natuurlijk ook erg nare ervaring gehad).
Als ze na de nacht nog mank loopt ga ik naar de dierenarts of bel ik Leida (afhankelijk van wat er gebeurd is)

Sterkte met Kiki!

Hier ook. Als ze na een nachtje slapen nog niet goed zijn ga ik richting Anneke.
Maar dan heb ik dus net als Marye er ook nare ervaingen in. Ben dus erg voorzichtig.

Een echt mankende poot geef ik eerst een kwartiertje of twintig minuten de tijd op de plaats delict.
Als hij de poot daarna weer een beetje kan belasten laat ik hem een dag met rust en doe ik een paar dagen alleen aangelijnde uitjes, of alleen naar saaie plekken
Als hij dan weer meer last krijgt is het blijkbaar meer dan een kleine kwetsuur en worden het een paar saaie weken en een bezoekje aan de da voor eventuele ontstekingsremmers.
Ik wil er zeker van zijn dat ik het niet steeds verpruts door hem te vroeg weer los te laten voordat ik ermee naar de da ga.
Dit overigens op aanraden van onze da die, zoals Inge ook al zei, volgens zijn zeggen toch niet zo heel veel kan doen. Elke behandeling zal in eerste instantie sowieso neerkomen op rust

Afhankelijk van wat er gebeurd is en hoe lang dat manken daarna duurt. Twee weken geleden met rennen klapte ze met haar voorpoten in een kuil en aanvankelijk dacht ik dat er niets aan de hand was, maar thuis had ze de poot in de lucht. Meestal koel ik de poot met een ijszak zo'n 8 minuutjes, en dan tien minuten wachten en weer koelen. (Dit als ik vermoed dat het verzwikt is) Verder aan de lijn, en geen gekke bewegingen maken of balletje schoppen. Dan moet het met een weekje wel over zijn. Blijven ze manken, of geven ze echt pijn aan (anders dan dat mank lopen bedoel ik dan, Finn kan mij altijd wel goed laten merken als er wat meer aan de hand is) dan ga ik wel met 1 of 2 dagen naar de da.
En verder masseer ik de zere plek ook wel
Hoop dat ze snel hersteld in ieder geval.

Ik ga direct omdat ik als de honden wat mankeren een jan paniek ben. Ik kan dan niet nuchter nadenken Maar als ik me zou kunnen bedwingen om niet direct te gaan zou ik na 1 of 2 dagen aankijken wel willen weten wat er aan de hand is.

Ri@ schreef:Ik ga direct omdat ik als de honden wat mankeren een jan paniek ben. Ik kan dan niet nuchter nadenken Maar als ik me zou kunnen bedwingen om niet direct te gaan zou ik na 1 of 2 dagen aankijken wel willen weten wat er aan de hand is.

Haha dat had ik in het begin toen ik de hond net had wel sterk, maar had wel gelijk de vuurdoop met die stomme opgevreten tennisbal en daarna zijn opgezwollen buik, en ik maar denken aan een maagtorsie omdat ik erover gelezen had, of een verstopping van de rubber bal.. bleek het gas te zijn van de gekookte eieren. (die ik op da advies had gegeven)
Daarna belde ik altijd bij twijfel even.. bij een bloedende voetzool, e.d. de keer dat ik wel ben gegaan is dus toen je duidelijk zag dat er wat aan de hand was, met springen verkrampte zijn lichaam, en daarop weigerde hij te springen. Dat was een teken dat er wat was dus naar de da ermee omdat ik dan ook wil weten wat er is.
Bij een verstapping ga ik niet, tenzij ik vermoed dat er wat gescheurd of verrekt is. Of als twee jaar geleden de hond nauwelijks nog op zijn poten kon staan, achteraf had ik gewoon zelf pijnstillers van huis mee moeten nemen. Op een gegeven moment zie je wel of je accuut naar een da moet of dat je het even met rust moet zien op te lossen. Maar dat is mijn gevoel en ervaring meer, bij twijfel ben ik de eerste die bij de da staat hoor

dat noemen we hier "bengel-therapie" - uitspraak van een bevriend DA,
veel kunnen ze toch niet behalve rust en idd evt ontstekingremmers....

zeker als het een verrekking/spierpijn is, dan moet je er vanuit gaan dat de klachten na circa 48 uur op zijn max zijn....denk maar na, ook na het sporten heb je de ergste spierpijn ongeveel 48 uur naderhand...bij een blessure is er natuurlijk wel de eerste piek-pijn...

maar 10 dagen lijnrust, evt met ontstekingremmer als metacam of rimaldyl

Inge O schreef:

Ri@ schreef: zou ik na 1 of 2 dagen aankijken wel willen weten wat er aan de hand is.

maar dat is het nou net : er is geen enkele manier, echt geen énkele, om dat met zekerheid vast te stellen - tenzij bij zwaardere letsels maar dan ook nog niet eens bij allemaal.

spier-, band- en peesletsels kan je niet of enkel met heel gesofistikeerde apparatuur vinden, in de meeste gevallen komt zo'n da-bezoek dus neer op een hypothetische diagnose van de da en de behandeling is ook in alle gevallen hetzelfde : rust en eventueel ontstekingsremmer .

Heb het wel eens eerder gezegd, toen er echt wat met Finn aan de hand was gooide een da het erop dat hij zijn kruisbanden verrekt had en werden er anabolen ingespoten en kreeg ik pijnstillers mee.
Zonder foto's of wat ook. Na ruim een week nog eens terug geweest naar die meneer, maar ik had er geen goed gevoel bij, dus second opinion bij mijn eigen da. Wonderbaarlijke genezing aan de kruisbanden, of niets mis geweest met de kruisbanden dat liet ze in het midden. Na weer een week rust wilde ik gewoon weten wat er mis kon zijn met hem en heb ik foto's laten maken waarop dus de lsi geconstateerd werd.
Maar goed dan ben je gegaan omdat je ineens iets echt vreemds constateerd, verkrampte hond, en niet springen etc. en zijn blik veranderde, hij liet toen duidelijk zien dat het mis was.
Even manken schaar ik daar niet meer onder.. ik verstap me ook wel en dan krijgen mijn enkelbanden ook weer een tik, heb ze al twee keer gescheurd dus blijft gevoelig, daar ga ik dan ook niet mee naar de dokter.

Inge O schreef:

Ri@ schreef: zou ik na 1 of 2 dagen aankijken wel willen weten wat er aan de hand is.

maar dat is het nou net : er is geen enkele manier, echt geen énkele, om dat met zekerheid vast te stellen - tenzij bij zwaardere letsels maar dan ook nog niet eens bij allemaal.

spier-, band- en peesletsels kan je niet of enkel met heel gesofistikeerde apparatuur vinden, in de meeste gevallen komt zo'n da-bezoek dus neer op een hypothetische diagnose van de da en de behandeling is ook in alle gevallen hetzelfde : rust en eventueel ontstekingsremmer .

dat zei mijn DA dus ook altijd en gaf me dus ook zelf het advies wat ik eerder geschreven heb... hij kon ook niet meer zien/doen dus het had erg weinig zin.

Inge O schreef:

Ri@ schreef: zou ik na 1 of 2 dagen aankijken wel willen weten wat er aan de hand is.

maar dat is het nou net : er is geen enkele manier, echt geen énkele, om dat met zekerheid vast te stellen - tenzij bij zwaardere letsels maar dan ook nog niet eens bij allemaal.

spier-, band- en peesletsels kan je niet of enkel met heel gesofistikeerde apparatuur vinden, in de meeste gevallen komt zo'n da-bezoek dus neer op een hypothetische diagnose van de da en de behandeling is ook in alle gevallen hetzelfde : rust en eventueel ontstekingsremmer .

Dat wist ik niet. Ik dacht dat als er dan een foto gemaakt zou worden dat er dan wat meer duidelijkheid zou zijn over de oorzaak. Toch denk ik dat ik zelf wel snel zou gaan uit angst dat ik mijn hond door zou laten lopen met een gebroken poot ofzo Ik moet die geruststelling gewoon van iemand die er verstand van heeft. Ik ben een zacht ei met de honden. Dat komt omdat ze niet kunnen praten

blondie schreef:

Ri@ schreef:Ik ga direct omdat ik als de honden wat mankeren een jan paniek ben. Ik kan dan niet nuchter nadenken Maar als ik me zou kunnen bedwingen om niet direct te gaan zou ik na 1 of 2 dagen aankijken wel willen weten wat er aan de hand is.

Haha dat had ik in het begin toen ik de hond net had wel sterk, maar had wel gelijk de vuurdoop met die stomme opgevreten tennisbal en daarna zijn opgezwollen buik, en ik maar denken aan een maagtorsie omdat ik erover gelezen had, of een verstopping van de rubber bal.. bleek het gas te zijn van de gekookte eieren. (die ik op da advies had gegeven)
Daarna belde ik altijd bij twijfel even.. bij een bloedende voetzool, e.d. de keer dat ik wel ben gegaan is dus toen je duidelijk zag dat er wat aan de hand was, met springen verkrampte zijn lichaam, en daarop weigerde hij te springen. Dat was een teken dat er wat was dus naar de da ermee omdat ik dan ook wil weten wat er is.
Bij een verstapping ga ik niet, tenzij ik vermoed dat er wat gescheurd of verrekt is. Of als twee jaar geleden de hond nauwelijks nog op zijn poten kon staan, achteraf had ik gewoon zelf pijnstillers van huis mee moeten nemen. Op een gegeven moment zie je wel of je accuut naar een da moet of dat je het even met rust moet zien op te lossen. Maar dat is mijn gevoel en ervaring meer, bij twijfel ben ik de eerste die bij de da staat hoor

Ik ben echt nergens als ze wat mankeren. In noodgevallen handel ik wel, maar met van die niet spoedeisende akkefietjes word ik blanco in mijn hoofd. En ik heb deze honden nu al 8 jaar. Maar gelukkig mankeren ze haast nooit iets. (dit klop ik even af).

Ri@ schreef: Ik ben echt nergens als ze wat mankeren. In noodgevallen handel ik wel, maar met van die niet spoedeisende akkefietjes word ik blanco in mijn hoofd. En ik heb deze honden nu al 8 jaar. Maar gelukkig mankeren ze haast nooit iets. (dit klop ik even af).

Troost je ik heb ook jankend met Finn in mijn armen gestaan toen hij continue door zijn achterhand klapte omdat ik dacht dat het zijn einde zou betekenen en dat de verlammingsverschijnselen toesloegen.. in mijn achterhoofd zit dat er altijd dat het op een dag ineens de dag kan zijn. Maar ik weet ook dat ik in het begin soms ietsjes te snel in de alarmfase sloeg en te snel naar een da liep en dat is wat Eline zich ook afvraagt, wanneer ga je, waarop baseer je de gang naar de da.
Ik heb gelukkig een da, ik wilde wat tikken, maar weggehaald. Ik heb een da die mij vraagt als ik bel wat er is hoe ik de situatie zelf inschat of toen ik hem net had doorvroeg naar bepaalde symptonen en zelf al 1 en 1 bij elkaar optelde
Ik ga dus ook niet voor een gaatje in een oor naar een da a la minute..maar er zijn genoeg mensen die dat dus wel doen. Voelen ze daar zich beter bij prima, ik ben blij dat ik een zalfje heb gekregen destijds zonder op consult te hoeven voor een wondje in de voetzool, en datzelfde zalfje kan ik gebruiken bij een kapot oor mocht dat eens voorkomen.
Blijf wel altijd de hond aankijken overigens, ik heb niet echt kleinzerige hondjes.. maar als er iets is... dan komen ze wel... hetzij om een doorn uit de poot te trekken en bij zere nageltjes mag ik als het echt zeer doet niet in de buurt van Finn zijn poot komen en dat betekent dan dus na het een dag aanzien da bezoek zoals paar weken geleden.
En bij echte acute pijn zie ik het aan zijn en haar kop.

ik ben een hele slechte hondenbaas maar ik wacht rustig 2 a 3 weken af.
Tenzij de poot er echt wat bij hangt natuurlijk.
maar gewoon 'wat' manken? dat wacht ik mooi een tijdje af.

Al zovaak gehad bij Hera en opvanghonden dat ze behoorlijk mankten en dat wel even volhielden maar dan na een week of 2 verdween het als sneeuw voor de zon.

Ik geef ze wel rust. Dus ik loop wel een ronde aan de lijn maar niet los en uiteraard geen ballen gooien.

Dank voor alle antwoorden. Kiki doet het zowaar bets aardig aan de lijn en is binnen ook rustig. Ze loopt nu goed, dus we houden het nog even op rust. Ik neem haar el mee naar het bos, maar dus aan de lijn om te voorkomen dat ze overal doorheen loopt te hengsten en over greppels gaat lopen springen. Fijn te lezen dat de meesten dus inderdaad bij "milde" kreupelheid afwachten en rust geven. Dat maakt dat ik wat minder twijfel.

Ik denk dat het ook een beetje aan het ras of aan de hond ligt.
Floor laat eigelijk nooit iets merken als er iets mis is. Toen zij begon te manken na een tekenbeet wist ik eigelijk direct dat er iets mis is. Floor is namelijk meer van het type doorlopen en niets laten merken, liever dat die poot eraf valt dan dat ik wat laat merken.
Bleek ze, na foto's gemaakt te hebben, hd-e ( het is dat er geen f is) heeft.
Dus ik denk dat je beslissing ook afhangt van je hond. Je weet zelf wel of er iets ernstigs is of niet. Succes met het hondje!!!

Inge O schreef:nee, op gewone foto's zie je eigenlijk alleen maar botproblemen - geen kraakbeen, geen spieren, pezen, banden enz.
wat je wel kan zien is erge weefselbeschadiging maar als het zo erg is dat je dat op rx-opname ziet zie je het zeker ook van de buitenkant - maar dan nog weet je niet wélk weefsel er beschadigd is .

.

Precies.
Ze voelen wat, drukken her en der wat en dan krijg je een 'ik denk dat .... geef maar een week rust en kom dan terug'.
Bij Cash ook. Halfjaartje was hij zoiets. Flink manken aan 1 voorpoot. Hield maar aan.
Dus toch na 1,5 week naar de DA.
Die voelt en doet en ja hoor dat moest wel ED (of ocd??) zijn. Ik helemaal in de paniek.
Wij naar de orthopeed.... niks aan het handje. Nou ja, niks....vreselijke groeipijnen, dat was het.
En over die ED/ ocd?? Cash heeft perfecte ellebogen....

En dit is mij dus al 2x eerder gebeurd he.
Hera ging net zo. Mankte vreselijk van achteren. Naar de DA. "Ja gescheurde kruisband", hij kon gelijk wel opereren.
Nouuuu ik wil toch eerst even een second opinion bij een specialist.
Wij naar de Tweede Lijn.
Zij zag Hera lopen en liet haar zitten en direct daarna "dat kan nooit een gescheurde kruisband zijn".
Bleek ze iets behoorlijk gekneusd te hebben. 6 weken rust en geen centje pijn meer gehad.

Sam ging ook precies zo. Liep beroerd. bij de DA "ohh ja gescheurde kruisband"....
"weet u dat wel zeker? wij denken toch meer aan zware HD hoor".
Op veel aandringen werd er dan toch een foto gemaakt en ja hoor zeer zware HD.
Als het aan die DA had gelegen had hij ook al op de operatie tafel gelegen.

Mijn ervaringen met dit soort dingen zijn bij de gewone DA dus niet zo best.
Als ik het dan toch echt niet vertrouw en de hond blijft manken dan liever direct naar een specialist zodat je niet eerst aan paniekvoetbal hoeft te doen.

Het gaat op zich weer goed met Kiki! Ze krijgt nu de hele rambam aan visolie, glucosamine en ik geef sinds een week ook duivelsklauw.
Ze loopt weer aangepast los en als ze te druk wordt lijn ik haar aan.
Ik weet alleen niet zo goed waar ik nu goed aan doe.
Eerst de duivelsklauw afbouwen/stoppen, kijken hoe het gaat en dan pas de beweging weer wat uitbreiden of haar nu gewoon meer bewegingsvrijheid geven?
Haar buik begint wat zorgelijke vormen aan te nemen dus extra beweging is erg welkom.

Ik heb een man die heel erg bezorgd is. Als mijn honden maar even met hun pootje in de lucht staan of een gaatje in het oor heb of wat dan ook wil hij dat ik met ze naar de DA ga.

Tama heeft een paar maanden terug in korte tijd haar schouder zwaar gekneusd, ze moest toen 8 dagen rust, moest van mijn man naar de dierenarts in het weekend ik zei nog: dat word lekker duur en wat hij zegt kan ik zelf ook wel bedenken, rust en pijnstilling en inderdaad rust en pijnstilling.
Toen ze weer los mocht kreeg ze last aan de andere kant ze liep toen na een jachtpartijtje op drie poten, niet toen ik naar huis liep maar wel s`middags, dus ik moest weer naar de dierenarts van mijn man, nou de dierenarts was in een paar minuten klaar want madam vond er niks aan en gilde moord en brand (deed ze bij de andere dierenarts ook, maar die had er lak aan) dus die DA had er verder geen zin meer in en zei dat het een gebroken teentje kon zijn, en dat ze moest rusten en pijnstilling was trouwens net zo duur als toen ik naar de DA ging met die gekneusde schouder, en dit was gewoon op een doordeweekse dag.
een paar weken later liep madam weer op drie poten was op zaterdag, moest van mijn man weer naar de DA, mijn man is altijd bang dat het kanker is, en ik zei nog ze mankeerd niks en wat de DA zeg kan ik zelf ook bedenken, maar nee hij begint dan altijd te schelden, en dat zou hij rustig de hele dag volhouden dus ik ben maar gegaan, en inderdaad ze kon niks vinden, alles voelde goed, er kraakte van binnen ook niks, dus weer een beetje gekneusd. De DA zei nog: dit bezoek is echt zonde van het geld, heb toen gelukkig wel wat meer pijnstillers meegekregen voor als het weer eens gebeurd. Hoeveel geld wij al niet verspild hebben aan onnodig DA bezoek.

En nu loop ze af en toe weer op drie poten als ze te lang achter een haas aan heeft gezeten, ik ga nu echt niet meer naar de DA al gaat mijn man op zijn kop staan.

Ik heb hier een Lola rondlopen die zo onderhand chronische kruisband problemen heeft.
Ze krijgt dan lijnrust en Rymadil.
In het begin hoefde ze maar 1 of 2 weken lijnrust, de afgelopen keer 6! weken, ze loopt nu sinds januari weer los.
Ik bemerk vooral dat als zij even heeft gelegen ze mankt, als ze even doorloopt is het manken weer voorbij.
Ik vind het vooral erg vervelend voor haar, ze loopt zo graag los, toch betracht ik voorzichtigheid, het is per slot een vrij groot ras.
Ik ben bang dat die kruisbanden een zwak punt blijven, het is eigenlijk afwachten tot ze kompleet afscheuren volgens mijn da.

Algemene vraag van mijn kant: Zou Lola *preventief* geopereerd kunnen worden aan die kruisband of is het afwachten tot ze totaal scheuren?
Met dán pas een operatie tot gevolg?